To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

12 Σεπτεμβρίου 2011

Κάποιος να τον μαζέψει!

Μεταξύ όσων "διέπραξε" ο πρωθυπουργός στην Θεσσαλονίκη, υπάρχουν ένα πολύ καλό κι ένα τέλειο.

Πρώτα. το πολύ καλό: "Θα κάνουμε τα πάντα για να μείνουμε στο ευρώ"!

Βέβαια, δεν ανέλυσε αυτό "τα πάντα" και μας αφήνει με τις υποψίες. Τί θα κάνουμε, δηλαδή; Θα δουλεύουμε τζάμπα; Θα στήσουμε κώλο στο Σύνταγμα; Θα πουλήσουμε από ένα νεφρό ο καθένας; Θα κλείσουμε τα νοσοκομεία για να γλιτώσουμε τα έξοδα περίθαλψης των ασθενών; Θα δέσουμε μια πέτρα στον λαιμό και θα φουντάρουμε στο πέλαγος; Θα καταργήσουμε τελείως τις συντάξεις; Θα διαλύσουμε ολοκληρωτικά την δημόσια εκπαίδευση κι ας μάθει γράμματα όποιος και όπως μπορεί, έστω με μια σύγχρονη μορφή "κρυφού σχολειού";

Άντε, ρε πρωθυπουργάρα, βγάλε μια διευκρινιστική εγκύκλιο να μας λυθούν οι απορίες, γιατί αυτό το "τα πάντα" που είπες μάς έχει αφήσει σε αγωνία...

Και τώρα, το τέλειο: "Θα αγωνιστώ να υπάρχει ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια"! 

Συγκλονιστικό δεν είναι; Και γαμώ τις δεσμεύσεις λέμε! Μόνο που και πάλι δεν μας έδωσε αναλυτικές εξηγήσεις ο πρωθυπουργός μας. Δηλαδή, ένας εργένης ή μια γεροντοκόρη που δεν έχουν οικογένεια, δεν θα έχουν δουλειά; Αλλά και στην περίπτωση της οικογένειας χρειάζονται διευκρινήσεις. Ας πούμε, στη δική μου οικογένεια όπου είμαι μόνον εγώ με την γυναίκα μου, πάει καλά, θα έχει δουλειά ο ένας. Τί θα γίνει, όμως, σε μια οικογένεια με 4 παιδιά, όπου τα δυο μεγάλα σπουδάζουν; Πάλι ο ένας θα έχει δουλειά ή θα προβλέπεται και προσαύξηση ανάλογη με τον αριθμό των παδιών; Αλλά κι όταν λέει ο πρωθυπουργός "ένας εργαζόμενος", πώς τον εννοεί; Πλήρους απασχολήσεως ή ωρομίσθιο με επιχειρησιακή σύμβαση;

Να γιατί λέω ότι χρειάζεται επειγόντως μια διευκρινιστική εγκύκλιος, η οποία να εξηγεί αναλυτικά τις μεγαλεπήβολες δεσμεύσεις της πρωθυπουργάρας μας.

Αυτά είναι τα ωραία, άμα έχεις σοσιαλιστή πρωθυπουργό.

Κάποιος να τον μαζέψει, μωρέ! Επειγόντως!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Σας θαυμάζω που επιμένετε να αντιστέκεστε.
Ξέρω, θα μου πείτε ότι μόνο αυτό μας απόμεινε...
Εγώ απελπίστηκα. Τελείως.

κ.κ.