To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

1 Ιουνίου 2010

Πράσσειν άλογα και "πράσινη ανάπτυξη"

Τελικά, τι στο διάβολο είναι αυτή η διαβόητη "πράσινη ανάπτυξη"; Όχι τίποτε άλλο αλλά αυτός ο όρος ηχεί αρκούντως ασυνάρτητος, ειπωμένος κατ' επανάληψη από τα χείλη του Γιώργου Παπανδρέου.

Η αλήθεια είναι ότι η "Πράσινη Ανάπτυξη" αποτελεί ολόκληρο σύστημα διακυβέρνησης, έτσι όπως πρωτογεννήθηκε στις ΗΠΑ επί Κλίντον και γιγαντώθηκε επί Μπους (του βλακίστερου). Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της τερατογένεσης είναι ότι η κυοφορία της όχι απλώς υπήρξε μεθοδικότατη αλλά βασίστηκε σε μια εκπληκτικών διαστάσεων πλύση εγκεφάλου την οποία θα ζήλευε και ο Γκαίμπελς. Χαρακτηριστικά, ο Νταν Γκλίκμαν (Dan Glickman, υψηλόβαθμο στέλεχος της πρώτης κυβέρνησης Κλίντον, από την οποία αποχώρησε επειδή αντιμετώπισε κριτικά την κατάσταση και κυνηγήθηκε) γράφει σχετικά με αυτό το σύστημα ανάπτυξης: "Αν τολμούσες να το αμφισβητήσεις, όχι απλώς σε θεωρούσαν ανήθικο αλλά σε αποκαλούσαν γελοίο, ηλίθιο και εχθρό του κόμματος".

Φυσικά, η ιστορία συνεχίζεται και επί Ομπάμα, ο οποίος έχει αναθέσει το νομικό πλαίσιο της "Πράσινης Ανάπτυξης" στον διαβόητο νομικό Μάικλ Ταίυλορ (Michael R. Taylor). Το ότι ο κύριος Ταίυλορ έχει διατελέσει επί μακρόν νομικός σύμβουλος αλλά και αντιπρόεδρος της Monsanto μας πείθει περί της ακεραιότητός του. Κατά την θητεία του στην Monsanto, ο Ταίυλορ κατάφερε να πετύχει για την εταιρεία του την ίδια κρατική στήριξη που απολάμβαναν οι βιομηχανίες όπλων. Επίσης, το 1992 μπήκε στον Οργανισμό Τροφίμων και Ποτών των ΗΠΑ (με τις ευλογίες της τότε κυβέρνησης του μπαμπά Μπους), για να χαράξει την κρατική πολιτική απέναντι στην Βιοτεχνολογία. Εκεί προέβη σε δυο φασιστικού τύπου εγκλήματα:

Πρώτα-πρώτα, έκανε "μαστίχα" μελέτες 44.000 σελίδων (!!) οι οποίες πιστοποιούσαν ακριβώς το αντίθετο και υποστήριξε ότι "ο Οργανισμός δεν διαθέτει οποιοδήποτε στοιχείο ή πληροφορία που να δείχνουν ότι τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα διαφέρουν από τα υπόλοιπα”. Ο αδέκαστος εισαγγελέας Στήβεν Ντράκερ τον κυνήγησε και η δικαιοσύνη του επέβαλε αυστηρότατες κυρώσεις. Όμως, όλες αυτές οι κυρώσεις ακυρώθηκαν στην συνέχεια από άλλα δικαστήρια.

Στη συνέχεια, ο Ταίυλορ φρόντισε να νομιμοποιηθεί η ορμόνη rbGH, η οποία χρησιμοποιείται στην γαλακτοβιομηχανία. Για το τι είδους τερατούργημα είναι αυτή η ορμόνη, αρκεί να πούμε ότι χρησιμοποιείται μόνο στις ΗΠΑ ενώ απαγορεύεται η χρήση της σε όλες τις βιομηχανικές χώρες του κόσμου! Μερικές βιομηχανίες των ΗΠΑ που δεν χρησιμοποιούσαν την rbGH, τόλμησαν να γράψουν πάνω στα προϊόντα τους την ένδειξη "rbGH free". Τότε επενέβη ο Γενικός Γραμματέας Γεωργίας της Πενσυλβανίας (και κολλητός του Ταίυλορ) Ντένις Γουλφ, ο οποίος απαγόρευσε την αναγραφή της συγκεκριμένης ένδειξης! Πού βρίσκεται σήμερα ο Ντένις Γουλφ; Μα...στο επιτελείο του Ομπάμα, το οποίο ασχολείται με την "Πράσινη Ανάπτυξη"!! Μάλιστα, παραλίγο να γίνει και...Υπουργός Γεωργίας, μια θέση στην οποία προτιμήθηκε, τελικά, ο Τομ Βίλσακ (Tom Vilsack), πρώην κυβερνήτης της Αϊόβας.

Για να δούμε, τώρα, τι σόι μουσούδι είναι αυτός ο κύριος Βίλσακ, περί του οποίου οι οικολογικές οργανώσεις των ΗΠΑ αναφέρουν ότι αποτελεί την πρώτη απάτη του Ομπάμα μετά την εκλογή του στον προεδρικό θώκο της χώρας. Η "Organic Consumers Association", μάλιστα, εξαπέλυσε ολόκληρη καμπάνια με τίτλο "Stop Vilsack Campaign". Ο κύριος Βίλσακ, λοιπόν, έχει αμέτρητες "επιτυχίες" στην καριέρα του. Ενδεικτικά, αναφέρουμε:

(α) Έστησε εταιρεία με αντικείμενο την κλωνοποίηση της αγελάδας. Μάλιστα, λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που το έκανε.
(β) Χρησιμοποίησε κρατικά κονδύλια για την καλλιέργεια μεταλλαγμένου καλαμποκιού, προορισμένου για φαρμακευτική χρήση. Εννοείται ότι οι επιχειρηματίες του χώρου δεν του ήσαν άγνωστοι.
(γ) Πέρασε αμέτρητες χαριστικές διατάξεις προς όφελος επιχειρήσεων "πράσινου" αντικειμένου. Για την δράση του αυτή, τιμήθηκε από την Ένωση Βιομηχανιών Βιοτεχνολογίας. Λεπτομέρεια: ο ίδιος διετέλεσε ιδρυτής και πρόεδρος της Biotechnology Partnership.
(δ) Ενίσχυσε την παραγωγή βιοκαυσίμων από δημητριακά, απορρίπτοντας τις μελέτες οι οποίες διαπιστώνουν ότι η διεύρυνση της καλλιέργειας τέτοιων δημητριακών αφ' ενός μεν στερεί τον τρίτο κόσμο από τρόφιμα αφ' ετέρου δε απαιτεί περισσότερη ενέργεια από εκείνη την οποία αποδίδει.
(ε) Μετακινείται με ιδιωτικό αεροσκάφος. Για την ακρίβεια, το αεροσκάφος αυτό δεν είναι δικό του. Του το έχει διαθέσει για τις μετακινήσεις του η...Monsanto!!

Εν πάση περιπτώσει, η "Πράσινη Ανάπτυξη" στοχεύει -δήθεν- στην εξάλειψη της πείνας και στην βελτίωση της απόδοσης των καλλιεργειών μέσω της γενετικής τροποποίησης. Στην πράξη, όμως, όσο η "Πράσινη Ανάπτυξη" επεκτείνεται, τόσο αυξάνονται οι κρατικές επιδοτήσεις προς τους παραγωγούς προκειμένου να διατηρηθούν οι καλλιέργειες (΄ξδη, το σχετικό ετήσιο κονδύλι ξεπέρασε τα 5 δις δολλάρια). Από την άλλη, βρίθουν οι μελέτες οι οποίες αποδεικνύουν ότι μέσα από την "Πράσινη Ανάπτυξη" αυξάνεται η φτώχεια κι όχι ο πλούτος.

Αυτά για σήμερα. Ακόμα πιο "αγγελικά φτιαγμένα" στοιχεία αύριο.


Τροφή για μελέτη:
Regulatory breakdown (απόψεις του Γκλίκμαν αλλά και πολλών άλλων)

International Assessment of Agricultural Knowledge, Science and Technology for Development (η απομυθοποίηση της "πράσινης ανάπτυξης" με στοιχεία)
"Green deal":  Η νέα φούσκα της οικονομίας (η περίπτωση Enron και άλλα ενδιαφέροντα)

Δεν υπάρχουν σχόλια: