To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

2 Απριλίου 2012

Ή Ευρώπη ή χάος! (;)

Η μαϊμού-πρωθυπουργάρα μας δεν είπε μόνο στην "Il Sole 24 ore" βαρυσήμαντα πράγματα. Είπε και στην βουλή των ελλήνων. Και τί μας είπε, δηλαδή; Ότι θα ακολουθήσει μια περίοδος περαιτέρω συρρίκνωσης των μισθών και αύξησης της φτώχειας, πριν αρχίσει η ανάπτυξη. Βλέπεις, αν δεν βάζεις υποψηφιότητα στις εκλογές, λες ό,τι θέλεις και δεν πληρώνεις πρόστιμο.

Μεταξύ μας, σιγά το βαρυσήμαντο που μας είπε η πρωθυπουργάρα. Όσοι παρακολουθήσαμε την "Ανατομία τού φιλελευθερισμού" ξέρουμε ότι ο Παπαδήμος δεν έκανε τίποτε περισσότερο παρά να παπαγαλίσει ένα από τα τσιτάτα τού Φρήντμαν: πρώτα πρέπει να ισοπεδωθούν τα πάντα και μετά θα ανεγερθεί το μεγαλοπρεπέστατο καπιταλιστικό οικοδόμημα. Μόνο που ο Παπαδήμος έχει την πολυτέλεια να ντύνει αυτή την παπαριά με ένα σύγχρονο ρουχαλάκι: όλα αυτά γίνονται για να συνεχίσουμε να "απολαμβάνουμε τα οφέλη" τού ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθ' όσον "ή Ευρώπη ή χάος".

Αυτός ο τελευταίος αφορισμός είναι τόσο πολύ της μόδας, ώστε τον έχουν υιοθετήσει άπαντα τα πολιτικά κόμματα, από την άκρα δεξιά ως την αριστερά, άνευ εξαιρέσεως (οι κουκουέδες, είπαμε, δεν είναι αριστεροί αλλά κομμουνιστές). Και, προφανώς, όλα αυτά τα κόμματα έχουν δίκιο καθ' όσον η παραμονή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωζώνη συνεπάγεται μια σειρά πλεονεκτημάτων, τα οποία θα χάσουμε αν φύγουμε ή αν μας διώξουν. Για παράδειγμα:

- Όσο παραμένουμε "ευρωπαίοι", έχουμε την δυνατότητα να απολαμβάνουμε έστω μισθούς Βουλγαρίας, Κροατίας, Εσθονίας κλπ. Αναλογιστείτε, λοιπόν, τι θα πάθουμε αν φύγουμε και επανέλθουμε στο παλιό καθεστώς και στους μισθούς πείνας εκείνης της εποχής. Ή, μήπως, ξεχάσατε ότι πριν δέκα-δώδεκα χρόνια δουλεύαμε για διακόσια ψωροχιλιάρικα (παναπεί για εξακόσια ευρώ);

- Σήμερα, όπως συμβαίνει και στην Γερμανία, όποιος δουλεύει με 400 ευρώ μισθό επί 40 χρόνια, έχει σίγουρη (σχεδόν) μια συνταξάρα 139,5 ευρώ. Για σκεφτείτε τι θα πάθει αυτός ο άνθρωπος εκτός ευρωζώνης...

- Υπό την δεδηλωμένη ευρωπαϊκή προστασία, η ανεργία στον τόπο μας δεν ξεπερνάει το 21% επίσημα ή το 25% ανεπίσημα. Αν χαθεί αυτή η προστασία, καταστραφήκαμε. Θα γυρίσουμε στα ποσοστά τού 1990 και του 2000. Ψάξτε να βρείτε πόση ήταν τότε η ανεργία και θα φρίξετε.

- Με τους ευρωνταβατζήδες να μας δείχνουν τον σωστό δρόμο, δεν πρόκειται να επαναδιαπραγματευτούμε τις υποχρεώσεις μας. Έτσι, αποφεύγουμε οποιαδήποτε λάθη θα μπορούσαμε να κάνουμε αν κουμαντάραμε μόνοι μας τις υποθέσεις μας.

- Ακολουθώντας τις οδηγίες των ευρωπαντογνωστών, υλοποιούμε έργα υποδομών εκεί όπου απαιτεί η ανάπτυξη: δρόμοι, λιμάνια κλπ. Να μπορούν και οι βιομήχανοι να μεταφέρουν τα προϊόντα τους, βρε αδερφέ! Αν χάσουμε τον ευρωπαϊκό μας προσανατολισμό, υπάρχει κίνδυνος να σπαταλήσουμε το δημόσιο χρήμα σε μη παραγωγικές δραστηριότητες, όπως π.χ. βρεφονηπιακούς σταθμούς, νοσοκομεία, σχολεία, αντιπλημμυρικά έργα, εργατικές κατοικίες κλπ.

- Αν φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχει ορατός κίνδυνος να διογκωθεί το αδηφάγο κράτος. και να ξαναφορολογήσει τα μεγάλα εισοδήματα εις βάρος τής ανάπτυξης. Συνεπώς, όλα τα επιτυχημένα βήματα προόδου, τα οποία προήλθαν από την φορολογική ελάφρυνση των τραπεζών, των μονοπωλίων και όλων όσων αποκτούν εισοδήματα πάνω από 100.000 ετησίως, θα πάνε χαμένα.


Μετά από όλα αυτά που αναφέραμε, δεν μπορώ παρά να δώσω δίκιο στον χερ Σόιμπλε, ο οποίος αγωνιά για το μέλλον μας και εύχεται να προκύψει μια σταθερή φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση από τις επόμενες εκλογές. Μακάρι, χερ Σόιμπλε. Μακάρι διότι σκέψου τι έχουμε να τραβήξουμε έτσι και οι κάλπες δείξουν ενίσχυση της αντιευρωπαϊκής στάσης, την οποία προπαγανδίζει το ΚΚΕ....  Μπρρρρ!

Δεν υπάρχουν σχόλια: