To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

25 Φεβρουαρίου 2007

Κρίση και άποψη computerized

Τι ήταν πάλι αυτό που διάβασα; Υπάρχει -λέει- μια εταιρεία υψηλής τεχνολογίας στην Βαρκελώνη η οποία έχει κατασκευάσει ένα λογισμικό ικανό να διαπιστώσει αν ένα τραγούδι πρόκειται να γίνει επιτυχία ή όχι!

Βάλανε, λένε, σε μια βάση δεδομένων όλα τα τραγούδια που μπήκαν στο Billboard-100 και στο βρεττανικό Top-40 από το 1960 μέχρι σήμερα. Το πρωτοποριακό λογισμικό αναλαμβάνει να "διαλύσει" κάθε τραγούδι σε επί μέρους δομικά στοιχεία τα οποία αναλύει και διαπιστώνει ποια από αυτά έστειλαν το τραγούδι ψηλά στις προτιμήσεις του κοινού.

Ξεχάστε, λοιπόν, όσα που ξέρατε. Τώρα, την θέση των μουσικών παραγωγών παίρνουν οι χειριστές του εν λόγω λογισμικού. Παίρνουν το demo του κάθε φιλόδοξου μουσικού, το φορτώνουν στον υπολογιστή και βάζουν το πρόγραμμα να το επεξεργαστεί και να διαπιστώσει αν υπάρχουν δομικά στοιχεία παρόμοια με κάποιων κομματιών που έγιναν επιτυχίες στο παρελθόν. Κι αν το λογισμικό "ανάψει πράσινο φως", σπεύδουν να "αποκτήσουν" τα δικαιώματα του συγκεκριμένου τραγουδιού και να επενδύσουν πάνω του. Τέλος οι αγωνίες και οι φόβοι για αποτυχημένες κυκλοφορίες. Η επιτυχία εξασφαλίζεται με ένα κομπιούτερ!

Δεν χρειάστηκε να διαβάσω περισσότερα για να αρχίσει το μυαλό μου να δουλεύει ανάποδα. Άλλαξαν οι εποχές για τους καλλιτέχνες. Ποια έμπνευση; Ποια ευαισθησία; Ποια ανάγκη για επικοινωνία; Ποια επαναστατικότητα; Ποια βαθυστόχαστα μηνύματα; Τρίχες, τρίχες, τρίχες! Θέλω να κάνω καρριέρα στο τραγούδι; Αρκεί να αποκτήσω το πολύτιμο λογισμικό! Γράφω κάτι (ό,τι μου κατεβεί στο κεφάλι) και το αναλύω. Όπου έχει αντιρρήσεις ο υπολογιστής, επεμβαίνω, διορθώνω, αφαιρώ, προσθέτω... Τελικά θα φτιάξω κάτι που μπορεί να μη με εκφράζει και να μη μου λέει τίποτε αλλά η δική μου κρίση θα περισσεύει αφού θα συμφωνεί ο υπολογιστής.

Άιντε και με το καλό να φυτέψουμε κι έναν υπολογιστή στο κεφάλι για να ελέγχει αυτά που σκεφτόμαστε...

Δεν υπάρχουν σχόλια: