To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

18 Ιουλίου 2016

Το -ανύπαρκτο- αύριο των παιδιών μας

Άκουγα τις προάλλες τον πρωθυπουργό να ισχυρίζεται ότι το 2021 η χώρα θα γιορτάσει όρθια τα 200 χρόνια από την επανάσταση και σχεδόν έβαλα τα γέλια γιατί, όσο να πεις, κάτι τέτοιες μπούρδες μόνο γέλια μπορούν να προκαλέσουν. Όμως υπάρχει και μια μπούρδα με την οποία όχι μόνο δεν μπορείς να γελάσεις αλλ' αντιθέτως εξοργίζεσαι. Μιλάω για την μπούρδα ότι τάχα όλες αυτές οι σημερινές μας θυσίες εξασφαλίζουν ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Πώς να μην εξοργιστείς όταν φαντάζεσαι πώς θα είναι το αύριο των παιδιών σου;

Πάρτε για παράδειγμα το ασφαλιστικό μας σύστημα. Όποιος προλαβαίνει, το ξεσκίζει στο όνομα της "διάσωσής" του και της εξασφάλισης λειτουργίας του και στις επόμενες γενιές. Κι όμως, κανείς δεν έχει το θάρρος να πει πως το ασφαλιστικό μας πεθαίνει, όσα μέτρα κι αν παίρνονται. Πεθαίνει από τότε που οι κυβερνώντες φωστήρες έβαλαν χέρι στα αποθεματικά των ταμείων. Εδώ και χρόνια, οι συνταξιούχοι έχουν πάψει να εισπράττουν συντάξεις προερχόμενες από τις εισφορές που οι ίδιοι επί δεκαετίες κατέβαλλαν. Εκείνο το κομπόδεμα δεν υπάρχει πια γιατί κάποιοι το άρπαξαν. Σήμερα οι συντάξεις πληρώνονται από τις εισφορές που καταβάλλουν οι τωρινοί εργαζόμενοι. Επομένως, αυτός που δουλεύει σήμερα, δεν φτιάχνει καμμιά κάβα για τα γεράματά του.

Η ανεργία των νέων κάτω των 25 ετών στην Ε.Ε. (κλικ για μεγέθυνση)
Βέβαια, μπορεί αυτή η αλήθεια να αποσιωπάται συστηματικά αλλά οι νέοι άνθρωποι καταλαβαίνουν τι συμβαίνει κι αυτό αποδεικνύεται από το ότι έχουν πάψει να σκέφτονται ο,τιδήποτε σχετικό με την μελλοντική τους σύνταξη. Κάποτε, όταν πρωτοβγαίναμε για δουλειά, είτε ως μισθωτοί είτε ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή αυτοαπασχολούμενοι, ένα από τα βασικά μας προβλήματα ήταν "πόσα ένσημα θα κολλάμε", πόσες εισφορές θα πληρώναμε και πόση σύνταξη θα βγάζαμε μ' αυτά τα ένσημα κι αυτές τις εισφορές. Σήμερα, αν μιλήσεις σε κάποιον νέο για σύνταξη, θα βάλει τα γέλια. Τα παιδιά το έχουν σχεδόν πάρει απόφαση ότι δεν θα πάρουν σύνταξη ποτέ.

Τα ίδια συμβαίνουν και με την υγεία ή με την παιδεία. Υποτίθεται ότι σήμερα θυσιάζομαι εγώ για να έχουν αύριο περίθαλψη και μόρφωση τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Κι όμως, η νέα γενιά γαλουχείται με τα καπιταλιστικά νάματα του τύπου όλα έχουν μια τιμή: υγεία και παιδεία για όσους έχουν να πληρώσουν. Δοκιμάστε να μιλήσετε σε εικοσάχρονο για δωρεάν παιδεία ή για δωρεάν περίθαλψη και μην εκπλαγείτε αν σας κοιτάξει σαν να κατεβήκατε από τον Άρη. Για να μη πω πώς θα σας κοιτάξει έτσι και του μιλήσετε για εργατικά δικαιώματα. Εδώ αμφισβητείται πλέον το ότι η δουλειά είναι δικαίωμα για όλους τους ανθρώπους...


Πάμε παρακάτω. Ας μου εξηγήσει κάποιος πώς γίνεται καλύτερο το μέλλον των παιδιών μας με την "επιμήκυνση του χρέους" (*). Μόνο μην ακούσω την άλλη γνωστή μπούρδα, ότι τάχα η μεγάλη επιμήκυνση είναι συνώνυμη με την διαγραφή, διότι ακόμη και πρωτοετείς φοιτητές οικονομικών σχολών καταλαβαίνουν ότι σε συνθήκες ύφεσης και αποπληθωρισμού, ακόμη και τα μηδενικά ονομαστικά επιτόκια αυξάνουν τους τόκους (**). Αν, μάλιστα, προσθέσουμε στην επιμήκυνση και μια περίοδο χάριτος (όπως επιδιώκει η κυβέρνηση για να μας... ανακουφίσει), τότε το μόνο που βλέπω στην όλη ιστορία είναι ότι πακετάρουμε το σημερινό χρέος μαζί με κάμποσους τόκους ακόμη και το στέλνουμε στις επόμενες γενιές για εξόφληση.

Στο μεταξύ, οι κυβερνήσεις μας σκέφτονται τόσο πολύ τα παιδιά μας ώστε προσπαθούν να τα απαλλάξουν από κάθε βραχνά που σχετίζεται με δημόσια περιουσία. Έτσι, λοιπόν, πρώτα με το ΤΑΙΠΕΔ και τώρα με την ΕΕΣΠ, φροντίζουν να μεταβιβάσουν την κινητή και την ακίνητη περιουσία τού κράτους (ή, έστω, την διαχείρισή της) στο -εγχώριο και ξένο- κεφάλαιο. Μ' αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μας θα νομίζουν ότι ζουν σε μια ελεύθερη χώρα αλλά στην ουσία θα είναι πολίτες μιας αποικίας, δίχως ίχνος εθνικής κυριαρχίας και πλήρως ελεγχόμενης από τους δανειστές της.


Η αλήθεια είναι πως αυτό τα "καλύτερο" αύριο δεν προορίζεται μόνο για τα ελληνόπουλα. Σύμφωνα με έρευνα του Bertelsmann Stiftung, 26 εκατ. νέοι μέχρι 18 ετών (το 27,9% αυτής της ηλικιακής ομάδας) σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση απειλούνται από την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό ενώ σ' αυτούς πρέπει να προστεθούν άλλα 5,4 εκατ. νέοι που έχουν ολοκληρώσει την εκπαίδευσή τους αλλά δεν βρίσκουν δουλειά. Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία, όπου οι ανήλικοι που απειλούνται από την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό φτάνουν τα 7,6 εκατομμύρια από 1,2 που ήσαν το 2007.
Δείκτης Κοινωνικής Δικαιοσύνης στην Ε.Ε. (κλικ για μεγέθυνση)

Ίσως το πιο απογοητευτικό εύρημα της παραπάνω έρευνας είναι ότι το ποσοστό των ιταλών νέων που ούτε σπουδάζουν ούτε δουλεύουν φτάνει το ιλιγγιώδες ποσοστό του 32%. Κι αυτό σε μια χώρα που έχει βαρειά βιομηχανία, δεν μπήκε ποτέ σε μνημόνιο και δεν της έχουν βάλει οι δανειστές της την θηλειά στον λαιμό. Οπότε, για ποιόν λόγο θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε το μέλλον των ελληνόπουλων με αισιοδοξία;

Παρένθεση: Η έρευνα του Bertelsmann Stiftung συνοδεύεται από ένα διάγραμμα με τίτλο "Δείκτης Κοινωνικής Δικαιοσύνης στην Ε.Ε.", που δείχνει την χώρα μας στην τελευταία θέση. Τα παιδιά μας δεν θα ζήσουν απλώς σε μια φτωχή και ρημαγμένη χώρα αλλά και άδικη συνάμα... Κλείνει η παρένθεση.


Αντί για επίλογο, σας παραπέμπω στην μελέτη της Unicef "Εισοδηματική Ανισότητα μεταξύ των Παιδιών στην Ευρώπη 2008-2013". Ακόμη κι αν έχετε πρόβλημα με τα αγγλικά σας, δεν θα δυσκολευτείτε να δείτε την άνεση με την οποία η χώρα μας καταλαμβάνει μια από τις τελευταίες θέσεις σε όλους τους πίνακες. Κατόπιν, ελάτε να μιλήσουμε πάλι περί αισιοδοξίας για τις επόμενες γενιές.

-----------------------------------------------------------------
(*) Γλώττα λανθάνουσα. Προφανώς, όλοι εννοούν "επιμήκυνση της εξόφλησης του χρέους" αλλά... εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλεί το στόμα.

(**) Η γνωστή ισότητα "πραγματικό επιτόκιο = ονομαστικό επιτόκιο - πληθωρισμός" σε συνθήκες αποπληθωρισμού μπορεί να διαβαστεί ως "πραγματικό επιτόκιο = ονομαστικό επιτόκιο + αποπληθωρισμός".

14 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γιατι εχω την εντυπωση οτι ποτε δεν "ειχαμε" εθνικη κυριαρχια;
Ισως η ιστορια...

experience είπε...

@teddy
Μα φυσικά και η δουλειά δεν είναι δικαίωμα, αυτό εννοείται. Πότε ήταν και πού;

experience είπε...

Εννοώ εκτός των σοσιαλιστικών καθεστώτων αλλά αυτά είναι για τα απολιθώματα τώρα, δεν ταιριάζουν με το σήμερα έτσι δεν είναι;

Thumomenos είπε...

Πριν κάποιες εποχές ένα άλλο σύστημα θεωρούσε ότι η υγεία, παιδεία, εργασία ειναι ανθρώπινο δικαιωμα, αυτο λοιπόν εφάρμοζαν στην Σοβιετική Ένωση, ο στυγνός καπιταλισμός και μάλιστα ο νεοφιλελεύθερος τα παραπάνω τα θεωρεί δευτερεύοντα και μόνο για κάποιους.

Ανώνυμος είπε...

http://www.ohchr.org/EN/UDHR/Pages/Language.aspx?LangID=grk
αρθρο 23.
γρηγορης

Ανώνυμος είπε...

Πολύ σωστά τα λέτε.
Αλλά έχουν φροντίσει να "εκπαιδεύσουν" κατάλληλα τη νέα γενιά ώστε να αγνοεί όλα αυτά τα ωραία που λέτε.
Οι νέοι ενδιαφέρονται να φύγουν στο εξωτερικό ή να επιβιώσουν στη χώρα η οποία έχει πάψει να είναι κράτος αλλά Εταιρεία αφού έχουν ιδιωτικοποιήσει τα πάντα....!!!
Αντί ΔΕΗ π.χ. να έχουμε στη θέση της μερικές εταιρείες τον ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ,ΛΑΓΗΕ ΑΕ,ΔΕΗ (μικρή...;) ΑΕ,ΑΔΜΗΕ ΑΕ κοκ
Μας μετέτρεψαν στο Πουέρτο Ρίκο της Ευρώπης και ίσως χειρότερα...!!!

Ανώνυμος είπε...

Μας μετέτρεψαν στο Πουέρτο Ρίκο της Ευρώπης και ίσως χειρότερα..


Μακάρι να είμασταν πουέρτο ρίκο, αυτοί έχουν το ΟΡΙΤΖΙΝΑΛ δολλάριο για νόμισμα και ας μην είναι πολιτεία των ηπα...

Claus Stoertebecker είπε...

Αν και στις γενικές απόψεις συμφωνούμε, κάνεις ένα σημαντικό λάθος στα περί ασφαλιστικού. Ασχετα από τις όποιες πολιτικές πεποιθήσεις μας (που μάλλον ταυτίζονται) οφείλουμε να παραθέτουμε σωστά στοιχεία, αλλιώς η κάθε ανάλυση πάει περίπατο.

Στο ασφαλιστικό λοιπόν, ποτέ και πουθενά κανένας εργαζόμενος δεν "κάνει κάβα". Τα αποθεματικά των ταμείων που υφάρπαξαν οι απατεώνες δεν εξασφάλιζαν τις μελλοντικές γενιές (βλ. μέλλον των παιδιών μας) αλλά τους σημερινούς συνταξιούχους.

Το ελληνικό _δημόσιο_ ασφαλιστικό σύστημα (που είναι ίδιο με τα δημόσια ασφ. συστήματα της δυτικής Ευρώπης) είναι ανταποδοτικό. Δηλαδή οι ασφ. εισφορές που πληρώνει ο εργαζόμενος σήμερα καταναλώνονται "εδώ και τώρα" γιά να πληρωθούν οι συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων. Το κράτος σου δίνει ένα είδος υποσχετικής (ένσημα), τίποτα άλλο. Όταν γίνεις εσύ συνταξιούχος, οι μελλοντικοί εργαζόμενοι θα πληρώνουν την δική σου σύνταξη - αυτό είναι η ανταπόδωση.

Κανένας βεβαια δεν σκέφτηκε - σε όλη την Ευρώπη - πως θα πληρωθούν στο μέλλον οι συντάξεις οταν δεν υπάρχουν εργαζόμενοι. Αυτή είναι και η εγγενής αδυναμία του ασφαλιστικου - πανευρωπαικά.
ΟΙ συνταξιούχοι διαρκώς αυξανονται και οι εργαζόμενοι διαρκώς μειώνονται.

Η εναλλακτική πρόταση είναι οι ιδιωτικές ασφάλειες που όλοι μισούν. Δλδ. πληρώνεις την ιδιωτική για 35 χρόνια ένα ετήσιο ποσό και στην σύνταξη πάιρνεις πισω (τοκισμένα) τα λεφτά που έδωσες.
Εδώ ισχύει το "κάνω κάβα" που έγραψες. Στο δημόσιο ασφ. σύστημα ΔΕΝ υπάρχει κάβα γιά κανέναν, ποτέ δεν υπήρξε.

Το ιδιωτικό ασφ. σύστημα δεν εξαρτάται από το πόσοι εργαζόμενοι θα δίνουν εισφορές σε 35 χρόνια από σήμερα. Εξαρτάται μόνο από το πόσα εσύ ο ίδιος δίνεις και το πόσο ψηλό επιτόκιο εγγυάται η ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία.

Πριν αρχίσουμε κουβέντα γιά το ποιό ασφ. σύστημα είναι καλύτερο, παρακαλώ πρώτα να διορθώσεις τα περί αποθεματικών που κλάπηκαν σε σχέση με το "μέλλον των παιδιών μας". Το ένα είναι άσχετο με το άλλο.

Teddy είπε...

@ Claus Stoertebecker

Θα μου επιτρέψεις να μη διορθώσω ο,τιδήποτε; Πώς γίνεται να διαφωνούμε ενώ υιοθετώ απολύτως την παρατήρησή σου "Τα αποθεματικά των ταμείων που υφάρπαξαν οι απατεώνες δεν εξασφάλιζαν τις μελλοντικές γενιές (βλ. μέλλον των παιδιών μας) αλλά τους σημερινούς συνταξιούχους"; Νομίζω ότι κι οι δυο συμφωνούμε ότι: με τα αποθεματικά στην θέση τους, δεν θα περίμενα να πληρώσει εισφορές το παιδί μου για να πάρω εγώ την σύνταξή μου.

Να μου επιτρέψεις να παρατηρήσω ότι αυτό το σύστημα όπου με τις εισφορές των τωρινών εργαζομένων καλύπτονται οι συντάξεις των πρώην, δεν θυμίζει ασφαλιστικό σύστημα αλλά την παλιά, γνωστή, αεριτζίδικη "πυραμίδα", η οποία γκρεμιζόταν όταν έπαυε να επεκτείνεται η βάση της.

Παρεμπιπτόντως, ανταπόδοση σημαίνει να μου αποδίδονται αυτά για τα οποία πληρώνω. Π.χ., το κόστος αποκομιδής των σκουπιδιών μου καλύπτεται από το ανταποδοτικό τέλος απορριμμάτων που πληρώνω, οι πόροι του οποίου δεν μπορούν να διατεθούν για τίποτε άλλο παρά μόνο για το μάζεμα των σκουπιδιών. Αν με τις εισφορές ΜΟΥ για σύνταξη δεν εξασφαλίζω την ΔΙΚΗ ΜΟΥ σύνταξη, δεν μιλάμε για ανταποδοτικό σύστημα. Έτσι, για να μη ξεχνάμε και τα ελληνικά μας.

Ανώνυμος είπε...

ΤΙ ΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ βρε Κλάους ?????


Τα αποθεματικά των ταμείων που υφάρπαξαν οι απατεώνες δεν εξασφάλιζαν τις μελλοντικές γενιές (βλ. μέλλον των παιδιών μας) αλλά τους σημερινούς συνταξιούχους.

Δηλαδή όταν ξεκίνησε η πυραμίδα, το πόνζι σχήμ (ΟΟΟ ΓΕΕΕΕΑ) που πηγαίναν οι εισφορές όσων (ΟΣΩΝ ΞΑΝΑΛΕΩ) πλήρωναν, τότε που δεν υπήρχαν συνταξιούχοι ???;;;;

Μήπως πήγαιναν στην τράπεζα του γιουνανιστάν (ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ) με επιτόκιο 2% όταν ο πληθωρισμός έτρεχε με 22% ??? (μόνο για μια 40ετία βρε σιγά την χασούρα - προσωπικά την θεωρώ την μεγαλύτερη απώλεια)

Μήπως αργότερα πήγαιναν για να (ΤΟΝ) παίζουν σε μετοχές (1999-2000) κάποιοι άχρηστοι ραντιέρηδες ???

Μήπως μετά γίναν (ΣΟ)δομημένα ομόλογα από τους κουμπάρους του μπουχέσα της ραφήνας ???? (και με τι αξία εεε)

Μήπως μετά γίναν κουρεμένα ομόλογα με το PSI (αφού προηγουμένως είχαν αγορασθεί υποχρεωτικά από την ΤτΕ) ???

Και όπως λέει και ο Θεόδωρος
Αν με τις εισφορές ΜΟΥ για σύνταξη δεν εξασφαλίζω την ΔΙΚΗ ΜΟΥ σύνταξη, δεν μιλάμε για ανταποδοτικό σύστημα. Έτσι, για να μη ξεχνάμε και τα ελληνικά μας.

Κανστ ντου ντας φερστέχεν ;;;






Claus Stoertebecker είπε...

@Teddy και τον τελευταιο @ανώνυμο, παρακαλώ μην πυροβολείτε τον πιανίστα. Επισημαίνω μία υπάρχουσα και παμπάλαιη κατάσταση στην Ελλάδα και στην Ευρωπη. Ούτε είμαι υπεύθυνος γι' αυτήν την κατάσταση (που μάλλον φτιάχτηκε πριν γεννηθούμε όλοι εμείς) ούτε υποστηρίζω ότι πρέπει να διατηρηθεί ως έχει.

Ξανά: είτε μας αρέσει είτε όχι, το (κάθε) κράτος παίρνει υποχρεωτικά ασφαλιστικές εισφορές και τις βάζει σε κάποιο ταμείο, από το οποίο πληρώνει *σημερινές* συντάξεις. Αν παραβλέψουμε κάποιες μικρές ταμειακές αποκλίσεις, όλα όσα πάιρνει ΣΗΜΕΡΑ σε ασφ. εισφορές, τα δίνει ΣΗΜΕΡΑ στους συνταξιούχους.

Ο Teddy γράφει "με τα αποθεματικά στην θέση τους, δεν θα περίμενα να πληρώσει εισφορές το παιδί μου για να πάρω εγώ την σύνταξή μου.".
Λυπάμαι αλλά αυτή η φράση είναι εντελώς, κάθετα και οριζόντια και 100% λάθος. Και δεν φταίω εγώ γι' αυτό αλλά το ασφαλιστικό μας σύστημα. Εγώ απλά επισημαίνω το γεγονός, ως καλός πιανίστας.

ΠΟΤΈ των ποτών τα ασφ. ταμεία δεν πληρώνουν συντάξεις από τα αποθεματικά τους. Ακόμα και όταν τα ασφ. ταμεία είχαν άθικτα τα αποθεματικά τους, ΠΑΝΤΑ το παιδί σου θα πληρώσει γιά να πάρεις εσύ την σύνταξη σου. Ακόμα και αν το ταμείο σου κολυμπάει στο χρήμα. Εκτός αν είσαι ασφαλισμένος στην ιδιωτική ασφάλεια.

Τα αποθεματικά των ταμείων υπάρχουν γιά να καλύψουν μιά παροδική και κυρίως _περιορισμένη_ ανισσοροπία ανάμεσα σε έσοδα / έξοδα. Αν δλδ. γιά μιά χρονιά το σύνολο των εισπραγμένων εισφορών αποδειχτεί μικρότερο από το σύνολο των πληρωτέων συντάξεων.

Όπως έγραψα και στο προηγούμενο σχόλιο, το υπάρχον εδώ και πολλές δεκαετίες πανευρωπαϊκό ασφ. σύστημα έχει την εγγενή αδυναμία, ότι οι εργαζόμενοι (και οι μισθοί τους) διαρκώς μειώνονται, ενώ οι συνταξιούχοι διαρκώς αυξάνονται.
Το πως θα αντιμετωπίστεί αυτή η αδυναμία είναι ξεχωριστή επιλογή του κάθε κράτους. Στην Ελλάδα προσπάθησαν να την κουκουλώσουν με τα δομημενα ομόλογα, με τα μαιμουδένια επιτόκια κλπ. όπως σωστά εξοργίζουν τον ανώνυμο. Προφανώς αυτό δούλεψε για 5-6 χρόνια και μετά έσκασε.

Δύστυχώς πρέπει να το πάρουμε όλοι μας απόφαση: όλες μα όλες οι ασφαλιστικές εισφορές που έχουμε πληρώσει (και αυτές που θα πληρώσουμε ακόμα) έχουν ήδη εξανεμιστεί - σαν συντάξεις των πατεράδων μας. Οι απάτες με τα αποθεματικά είναι μιά ξεχωριστή παπάτζα, αλλά τα αποθεματικά ποτέ δεν θα έφταναν να καλύψουν τρέχουσες συντάξεις γιά πάνω από 3-4 μήνες.

Οι δικές μας συντάξεις θα καλυφτούν από τις εισφορές των παιδιών μας (ασχέτως αποθεματικών),αν υποθέσουμε ότι τα παιδιά μας θα έχουν μισθούς τότε.

Παρακαλώ, πριν τα βάλετε μαζί μου, σκεφτείτε ότι απλά επισημαίνω γεγονότα. Δεν τα έφτιαξα εγώ έτσι. Αν ρωτήσετε την γνώμη μου, γιά το τι θα ήταν σωστό, η απάντηση είναι "δεν έχω ιδέα".

experience είπε...

@Claus Stoertebecker
Ούτε κιαυτοί ξέρουνε. Και πώς να ξέρουν άλλωστε, πώς να λυθεί αυτό σε ένα πληθυσμό που συνεχώς μειώνεται (και λόγω οικονομικών δυσκολιών αλλά και λόγω αλλαγής νοοτροπίας και μην το ξεχνάμε αυτό) και η ανεργία αυξάνεται και τα κέρδη συνεχώς συσσωρεύωνται; Και με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και χαμήλωμα των μισθών γιατί προφανώς αλλιώς δε γίνεται γιατί έχουμε και κρίση; Εδώ το παγκόσμιο χρέος είναι 2,5 φορές πάνω από το παγκόσμιο ΑΕΠ, αυτό τι νόημα βγάζει;

Ανώνυμος είπε...

Το... μέλλον των παιδιών, είναι ένα ζήτημα που προκύπτει (ως πρόβλημα των ενηλίκων) από το γονικό φίλτρο με ίσως ει πλέον κάποια μεταφυσική χροιά.
Σε μια εποχή που οι αποφάσεις λαμβάνονται κυρίως από συνειδητούς ακλήρους, που το μέλημα αυτών είναι τα σκυλάκια τους και το πολύ πολύ κάποια υιοθεσία, τα πράγματα περί του... μέλλοντος (και παρελθόντος επομένως) είναι πολύ σχετικά.
Ξένωση με την υλική παραγωγή, ξένωση και με την βιολογική συνέχεια.
Πασίγνωστα και δεν κομίζεται και γλαύκα δηλαδή.
Όσο για το ασφαλιστικό (καί των ιδιωτικών ασφαλίσεων, που κατατρώγει σε έξοδα διαχείρισης το κατατιθέμενο κεφάλαιο με ρυθμούς 2-3% ετησίως), έρχεται με τις ωριμάσεις το τρένο του μεσονυκτίου και είναι καρβουνιάρης.

Ανώνυμος είπε...

Καλέ μου Claus Stoertebecker, πιστεύω πως διαφωνώντας εκ συστήματος σε πράγματα που ξέρεις καλά (ή τουλάχιστον όφειλες να ξέρεις) πως είναι έτσι και δεν είναι αλλιώς, ψυχοθεραπεύεσαι, κοινώς ''κάνεις την πλάκα'' σου, παίζοντας με τα νεύρα μας, λες κι έχουμε λίγα προβλήματα. Προσωπικά, σε ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας αφού αυτή η αμετανόητα , καθ'υποτροπήν, παραβατική συμπεριφορά σου με τιμά, αναγορεύοντάς με Κοινωνικό Λειτουργό, Καλό Σαμαρείτη και, κυρίως, ''Μέγα Χορηγό'' σου. Γιατί ελπίζω να συμφωνείς πως δεν απαιτείται πτυχίο Οικονομικών Επιστημών για να καταλάβεις ότι, ψυχοθεραπευόμενος αζημίως στην καμπούρα μου, γίνεσαι, χάρη σ'εμένα, πλουσιότερος κατά τα 50 ευρώ που παίρνει (στη ξεφτίλα) ο ψυχολόγος για κάθε (αμφιβόλου αποτελεσματικότητας) συνεδρία. Με εκτίμηση, Αιωνίως Ευγνώμων.