To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

11 Ιουνίου 2012

Οι εγγυητικές τής αηδίας

Θα 'θελα να 'ξερα ποιο διεστραμμένο μυαλό σκέφτηκε τέτοια μεγαλεπήβολη πουστιά... Εν τάξει, ρε γαμώτο, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι διαφεντεύει τις τύχες μας ένα πρόστυχο σύστημα αλλά είμαι σίγουρος πως κανένας μας δεν περίμενε ότι η προστυχιά του θα έφτανε σε τέτοιο σημείο. Κι επειδή σίγουρα δεν καταλαβαίνετε πού αναφέρομαι, δείτε την είδηση που διάβασα στην εφημερίδα "Έθνος":


«Ενεργοποιώντας μια πρόσφατη αμφίβολης συνταγματικότητας ρύθμιση του Ν. 4072/12, το κράτος αρνείται να καταβάλει τη μισθοδοσία στους δικαστικά δικαιωθέντες συμβασιούχους (που επανήλθαν στη δουλειά τους με ασφαλιστικά μέτρα κ.λπ.) εάν οι ίδιοι δεν προσκομίσουν προηγουμένως τραπεζικές εγγυητικές επιστολές, ισόποσες με τον μισθό τους!

»Στην πράξη οι συμβασιούχοι αυτοί καλούνται από τις δημόσιες υπηρεσίες, προκειμένου να πληρωθούν, να καταβάλουν οι ίδιοι τη μισθοδοσία τους στον ίδιο τους τον εαυτό για να εκδοθούν οι αναγκαίες πλέον εγγυητικές επιστολές τραπεζών. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει ουσιαστικά να δουλεύουν τζάμπα, αφού για κάθε μισθοδοσία θα χρειάζεται ισόποση τραπεζική εγγυητική επιστολή. Το σίριαλ αυτό μπορεί μάλιστα να κρατήσει 3-4 χρόνια έως ότου κριθεί αμετάκλητα η τύχη των αναγκών τους από τα δικαστήρια, οδηγώντας ουσιαστικά μια κατηγορία εργαζομένων σε αδυναμία επιβίωσης.

»Με έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους προς όλες τις δημόσιες υπηρεσίες γνωστοποιούνται οι νέες διατάξεις του Ν. 4072.12 που, θέλοντας να διαφυλάξει τα οικονομικά του κράτους, περιορίζει ασφυκτικά την εκτέλεση πρωτόδικων δικαστικών αποφάσεων, ασφαλιστικών μέτρων, προσωρινών διαταγών κ.λπ. Όποιος κερδίζει τέτοια απόφαση για να πληρωθεί πρέπει να φέρει ισόποση τραπεζική εγγυητική επιστολή, έτσι ώστε να διασφαλίζεται το Δημόσιο ότι θα πάρει πίσω τα χρήματα που έδωσε, εφόσον κερδίσει την επόμενη ή τελική δίκη.

»Στο ίδιο έγγραφο επισημαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να μειώσει μέχρι το μισό το ύψος της εγγυητικής επιστολής, ανάλογα με τη φερεγγυότητα του κάθε δικαιούχου ή τις υπόλοιπες εγγυήσεις που μπορεί αυτός να προσφέρει.

»Αν και σε πρώτη φάση η ρύθμιση φαίνεται να έγινε για να προστατευθεί το Δημόσιο σε ευρύτερες περιπτώσεις πληρωμών μεγάλων ποσών για προμήθειες, υπηρεσίες, έργα κ.λπ. και να διασφαλιστεί ότι αν εκείνο κερδίσει τελικά τις δίκες, θα του επιστραφούν όσα πλήρωσε, εντούτοις στην πράξη το μέτρο άρχισε να εφαρμόζεται στους εργαζομένους.

»Δύο μέρες μετά το εξαιρετικά επείγον έγγραφο του ΓΛΚ, ο αρμόδιος δημοσιονομικός προϊστάμενος επέστρεψε στην Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στη Θεσπρωτία τα δικαιολογητικά μισθοδοσίας του προσωπικού της που επανήλθε με ασφαλιστικά μέτρα και προσωρινές διαταγές. Αρνήθηκε την πληρωμή τους, γιατί δεν επισυνάπτονται ισόποσες εγγυητικές επιστολές τραπεζών, όπως απαιτεί ο ν. 4072/12. Έτσι οι δικαστικά δικαιωθέντες για να πληρωθούν πρέπει να προκαταβάλουν οι ίδιοι τον μισθό τους στην τράπεζα για να βγει εγγυητική επιστολή και να εξασφαλιστεί το Δημόσιο ότι αν κερδίσει αργότερα τις δίκες, θα πάρει πίσω τα χρήματά του!»


Δηλαδή, αν η έφεση του Δημοσίου εκδικαστεί μετά από 4 χρόνια και η δικαιοσύνη αποφανθεί ότι οι συμβασιούχοι δεν έπρεπε να επιστρέψουν στην δουλειά τους, οι άνθρωποι θα απολυθούν και το Δημόσιο θα πάρει πίσω τις αμοιβές που τους είχε καταβάλει. Παναπεί, οι άνθρωποι θα έχουν δουλέψει 4 χρόνια τζάμπα. Ωραίο; Κι εκείνες οι γαμημένες διατάξεις περί "αδικαιολογήτου πλουτισμού" πού διάβολο πάνε; Ή υπάρχει κι άλλος νόμος που λέει ότι τέτοιες διατάξεις δεν ισχύουν για το Δημόσιο;

Η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και το κράτος τού αστικού συστήματος σε όλο τους το μεγαλείο! Και μετά σου συνιστούν μη βρίζεις, μη βλαστημάς, μη φασκελώνεις, μη μεταχειρίζεσαι βία...  Και μετά σου λένε πρόσεξε τι θα ψηφίσεις γιατί αν μας πετάξουν έξω από ευρώ θα χειροτερέψουν τα πράγματα... Και μετά σου μιλάνε για θυσίες και για μια Ευρώπη που αλλάζει... Και μετά σου κάνουν κύρηγμα περί σεβασμού προς την δικαιοσύνη, περί "δημοκρατίας", περί "άλλου μείγματος πολιτικής" και περί ενός καλύτερου αύριο... Ποιοί; Αυτοί που ευθύνονται για όσα διαβάζουμε στο παραπάνω δημοσίευμα!

Και μετά νοιώθεις την αηδία να ξεχειλίζει...

Δεν υπάρχουν σχόλια: