To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

9 Ιουνίου 2012

Αυτή την φορά θα ψηφίσω σωστά, αλλά...

Παπαδήμος... Έκθεση της Alpha Bank... Εκπρόσωποι όλων των αστικών κομμάτων αλλά και όλων των αυτοχαρακτηριζόμενων ως αριστερών (αρκεί μη ρωτήσει κανείς τι εννοούν με τον όρο "αριστερά")... Ρομπάι... Μπαρόζο... Μέρκελ... Σόιμπλε... Ολάντ... Λαγκάρντ... Ομπάμα... Ρεχάγκελ... Φαν Νίστελροϊ... Σουμάχερ... Καψής... Μπάμπης... Γιάννης... Κώστας, Κώστας, Μανώλης, Τάκης... πλατεία Ναυαρίνου... Διοικητηρίου και Εξαρχείων... Αλέκος, Βασίλης, Άγγελος... Μπιζανίου κι Αναλήψεως... Μεμέτης, Μενούσης... Ρεσούλ Αγάς...

Όλοι ετούτοι κι ένας σωρός ακόμη, των οποίων τα ονόματα είναι αδύνατον να θυμηθώ, νοιάζονται ανυστερόβουλα κι απροσχημάτιστα για το καλό μου. Όλοι προσπαθούν να μου βάλουν μυαλό, ώστε να προσέξω στις εκλογές τής επόμενης Κυριακής και να ψηφίσω σωστά. Κι όταν λέμε "σωστά", εννοούμε να αποφύγω την χοντρομαλακία να ρίξω το κουκί μου σε κάποιο κόμμα που δεν βγάζει σπυράκια στην σκέψη και μόνο ότι η Ελλάδα μπορεί να βρεθεί εκτός ευρώ (πολύ περισσότερο δε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης). Βέβαια, επειδή όλοι τούτοι είναι δημοκράτες, δεν με πιάνουν κι από τον λαιμό, έτσι; Μ' αφήνουν ελεύθερο να ψηφίσω ό,τι θέλω. Απλώς, μου επισημαίνουν ότι αν γίνει καμμιά στραβή...

... θα αυξηθεί η ανεργία 30% πάνω από τα σημερινά επίπεδα,
... θα μειωθεί το πραγματικό μου εισόδημα κατά 80% επί πλέον,
... θα γίνουν απλησίαστα τα είδη πρώτης ανάγκης, όπως: καύσιμα, φάρμακα κλπ,
... θα φαλιρίσουν οι τράπεζες, οδηγώντας σε θάνατο από ασφυξία όλες τις επιχειρήσεις, λόγω έλλειψης ρευστού,
... θα χάσω τις καταθέσεις μου,
... θα πάθω πλατυποδία,
... θα βγάλω την μπέμπελη,
... θα μου καεί το στέρεο,
... θα μου 'ρθει ταμπλάς,
... κλπ
... κλπ

Παραδέχομαι ότι έχω ανατριχιάσει. Πώς δεν τα είχα σκεφτεί πρωτύτερα όλα τούτα; Ήμαρτον! Μετανοώ συντετριμμένος επειδή (ναι! το παραδέχομαι!) στις τελευταίες εκλογές έκανα του κεφαλιού μου και δεν ψήφισα σωστά. Μετανοώ και δεν θα το ξανακάνω. Α πα πα! Την άλλη Κυριακή θα ψηφίσω σωστά. Έτσι:

... η ανεργία θα πέσει στο 5%,
... το πραγματικό μου εισόδημα θα αυξηθεί, όχι μόνο στα προ του 2010 επίπεδα αλλά θα πάρει και την τιμαριθμική αναπροσαρμογή τής χαμένης τριετίας,
... θα ξαναβάλω βενζίνη με 95 λεπτά και πετρέλαιο με 85 λεπτά, ενώ θα αποκαταστήσω τις ανύπαρκτες πλέον σχέσεις μου με το νοσοκομείο τής πόλης μου και τον φαρμακοποιό τής γειτονιάς μου,
... δεν θα γελάει ο υπάλληλος της τράπεζα όποτε πηγαίνω να ζητήσω καταναλωτικό ή εμπορικό δάνειο,
... θα ξαναβγάλω βιβλιάριο καταθέσεων και, μάλιστα, κάθε έξι μήνες θα κλείνω όσα δεν θα μου χρειάζονται σε ρέπος,
... κλπ
... κλπ
... κλπ

Τόσα καλά! Μόνο που αναρωτιέμαι γιατί κανένας δεν μιλάει γι' αυτά. Όλοι επιμένουν να μου τονίζουν τα κακά που με περιμένουν αν ψηφίσω λάθος. Γιατί δεν μου λένε τίποτε για τα καλά που θα 'ρθουν αν ψηφίσω σωστά;

Αναρωτιέμαι...

Δεν υπάρχουν σχόλια: