To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

1 Φεβρουαρίου 2014

Για τον "Χριστόδουλο της καρδιάς μας (τους)"

Επειδή συγχίστηκα από τους λιβανωτούς διαφόρων μουμουέδων προς τον τέως αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη (λόγω της συμπλήρωσης 6 χρόνων από τον θάνατό του), ανέσυρα από το αρχείο μου και αναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου:


«Αλήθεια, μπορεί να βρει έστω και έναν κομμουνιστή ο κ.Χριστόδουλος που να συνεργάστηκε με το ναζισμό; Ας μας πει έναν»!

Το 'λεγε ένας παλιός σύντροφος, την περασμένη Πέμπτη, στην κηδεία του Βασίλη Εφραιμίδη. Και το 'λεγε με τέτοια τρυφεράδα στη φωνή, που σε 'κανε να αναρωτιέσαι: Μήπως το συναίσθημα της οργής που μας προκάλεσε η ανακοίνωση της αρχιεπισκοπής θα έπρεπε, τελικά, να δώσει τη θέση του στο συναίσθημα της απόλυτης περιφρόνησης προς τους συντάκτες αυτού του γκεμπελισμού; Ρητορικό ήταν το ερώτημα του συντρόφου μας, αλλά και ταυτόχρονα ουσιαστική η απάντησή του προς τον αρχιεπίσκοπο, που μια μέρα πριν είχε προβεί στην έκδοση της γνωστής - και χωροφυλακίστικης νοοτροπίας - ανακοίνωσης, με την οποία εξομοίωνε (!) το ναζισμό και το φασισμό με τον κομμουνισμό...

***
 
Πράγματι, αυτή είναι η αλήθεια: 
 
Ολα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου να βάλει ο κ.Χριστόδουλος, μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία να ψάχνουν δε θα βρουν, όχι ένα, αλλά ούτε... μισό κομμουνιστή που να συνεργάστηκε με το ναζισμό και το φασισμό. Αντίθετα, μπορεί πολύ εύκολα να βρει τέτοια πρόσωπα, ανάμεσα στους «οικείους» του ο αρχιεπίσκοπος. Αρκεί μόνο μια κλεφτή ματιά να ρίξει στην καρέκλα του... Ας κοιτάξει την καρέκλα του ο κ.Χριστόδουλος. Θα θυμηθεί και ποιοι κάθισαν πριν από αυτόν στον αρχιεπισκοπικό θρόνο και - κυρίως - τι ρόλο έπαιξαν. 
 
Θα έχει ακούσει ο κ.Χριστόδουλος ότι από εκεί που τώρα αυτός βρίσκεται, πέρασε ο Δαμασκηνός. Δεν μπορεί να μη γνωρίζει ο νυν αρχιεπίσκοπος (πολύ περισσότερο που όπως λέει επικοινωνεί... με το Θεό) ότι ο προκάτοχός του ήταν ο εκλεκτός του Τσολάκογλου στην αρχιεπισκοπή της γερμανοκρατούμενης Αθήνας. Ο Δαμασκηνός ήταν εκείνος που προσφωνούσε τον Τσολάκογλου λέγοντάς του: «... αποβλέπομεν μετά βαθείας εκτιμήσεως προς την τολμηράν πρωτοβουλίαν, την οποίαν ανελάβατε»! Ο Δαμασκηνός ήταν εκείνος που όρκισε τις κατοχικές «κυβερνήσεις» των Λογοθετόπουλου και Ράλλη. Για να βοηθήσουμε τη μνήμη του κ.Χριστόδουλου, όλοι αυτοί - τους οποίους «ευλογούσε» ο προκάτοχός του - οι γερμανοντυμένοι πληρεξούσιοι του Χίτλερ στην Ελλάδα ήταν. Δεν ήταν κομμουνιστές...
 
Μήπως έχει ακόμα απορίες περί του ποιος παρουσιάζει «ομοιότητες» με το ναζισμό και τον ολοκληρωτισμό; Αν ναι, τότε να του θυμίσουμε το ρόλο του προηγούμενου από τον Δαμασκηνό. Του Χρύσανθου. Εκείνος δεν ήταν που χαρακτήριζε τα Τάγματα Ασφαλείας σαν «τελευταία εφεδρεία» (!) του Εθνους, κ.Χριστόδουλε;... `Η μήπως δε γνωρίζετε τι ήταν τα Τάγματα Ασφαλείας;

***
 
Φυσικά δεν είμαστε εμείς που θα μάθουμε στον κ.Χριστόδουλο ποιες είναι οι ιστορικές παρακαταθήκες που εκπροσωπεί. Θα ήταν κάτι αντίστοιχο με το «έλα παππούλη να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου». Μπορούμε, όμως, να διακρίνουμε το ιδεολογικό νήμα που ενώνει το σημερινό αντικομμουνισμό του αρχιεπισκόπου με εκείνον των προκατόχων του:
 
Η αθλιότητα της απόφασης της Ιεράς Συνόδου της 30/5/47, όταν η ιεραρχία τασσόταν παρά τω πλευρώ του μοναρχοφασιστικού εμφυλιοπολεμικού κράτους και «αφόριζε» σαν «εθνικώς εγκληματικόν κίνημα» (!) τον αγώνα των μαχητών του ΔΣΕ υπέρ της ελευθερίας και της δημοκρατίας στην Ελλάδα (ήταν οι ίδιοι μαχητές που πολέμησαν το φασισμό του Μουσολίνι και το ναζισμό του Χίτλερ, όταν οι πρόγονοι του κ.Χριστόδουλου τους υπηρετούσαν), είναι μια αθλιότητα που πάνω στα χνάρια της κινείται και ο γκεμπελισμός της προχτεσινής ανακοίνωσης της Αρχιεπισκοπής, που ο συντάκτης της τόλμησε να μιλήσει περί ναζιστικού και... σοσιαλιστικού «ολοκληρωτισμού»!
 
Μπορούμε να αντιληφθούμε, επίσης, γιατί οι σημερινοί εκπρόσωποι της ιεραρχίας εμπνέονται από τις πολιτικές παρακαταθήκες ατόμων, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου. Στην αρχή και αφού αναρωτηθήκαμε γιατί να δοξολογούν τον Γ.Παπανδρέου οι κληρικοί μας και να τον επικαλούνται ακόμα και στις δημόσιες... βεντέτες που ανοίγουν με τους αντιπάλους τους (όπως έπραξε προχτές η αρχιεπισκοπή για να κατακεραυνώσει τον εν Ελλάδι αρχιεπίσκοπο των καθολικών...), οδηγηθήκαμε στην εξής σκέψη: Προφανώς, οι συντάκτες της ανακοίνωσης της Αρχιεπισκοπής (που ομίλησαν περί του σοσιαλιστικού «ολοκληρωτισμού» και ανακάλυψαν «ομοιότητες» μεταξύ κομμουνισμού και φασισμού), έχουν κάθε λόγο να εμπνέονται από κάποιον που αποκαλούσε τους αγωνιστές του ΔΣΕ σαν «συρφετόν των αλητών του ΚΚΕ» (Γ.Παπανδρέου, Σύνταγμα - 3/3/1950)... Επιπλέον, έχουν κάθε λόγο να εμπνέονται πολιτικά από κάποιον που αντέταξε στον «ολοκληρωτισμό»... του σοσιαλισμού την ολοκληρωτική του στράτευση με τον ολοκληρωτικό φασισμό του αγγλοαμερικανικού ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα.

***
 
Βέβαια, πρέπει να είμαστε δίκαιοι με τον κ.αρχιεπίσκοπο. Δεν είναι μόνο το δικό του πόστο που έχει ιστορικά προνομιακές σχέσεις με το ναζισμό, το φασισμό και τον ολοκληρωτισμό. Και τα άλλα ηγετικά κλιμάκια των άλλων δογμάτων του χριστιανισμού - πέραν του ορθόδοξου - έχουν δώσει αντίστοιχα και περισσότερα δείγματα γραφής. Τέτοια που επιβεβαιώνουν θαυμάσια την προσέγγιση του Μαρξ που εξηγούσε: «Ο χριστιανισμός με τη λατρεία του αφηρημένου ανθρώπου... αποτελεί την πιο κατάλληλη μορφή θρησκείας για μια κοινωνία εμπορευματοπαραγωγών». Την πιο κατάλληλη θρησκεία, δηλαδή, για τον καπιταλισμό και τις αντιδραστικές του πολιτικές εκφάνσεις.
Επομένως:
  • Δεν είναι ανεξήγητο που μόλις πριν δυο χρόνια ο Πάπας ανακήρυξε άγιο... τον καρδινάλιο Στέπινατς. Πρόκειται για τον άνθρωπο που συνεργάστηκε με τους Κροάτες Ουστάζι και τα γερμανικά Ες-Ες, στέλνοντας στα κρεματόρια περίπου ένα εκατομμύριο Σέρβους.
  • Το ίδιο εξηγήσιμες και γνωστές είναι οι δοξολογίες του Βατικανού υπέρ του Μουσολίνι. Την ίδια εποχή, το 1933, ο Πάπας Πίος ΙΑ` αναγνώριζε και εγκωμίαζε τον Χίτλερ αποκαλώντας τον «Μέγα», ενώ οι επίσκοποι της Γερμανίας εξυμνούσαν τον Χίτλερ και από άμβωνος κήρυτταν: «Ολοι υποστηρίζουμε με σώμα και ψυχή τον Φίρερ» (Νίκος Βαρδιάμπασης, «Ε», 27/1/2000).
  • Οσο για το ρόλο της Καθολικής Εκκλησίας στο ναζιστικής έμπνευσης ολοκαύτωμα των Εβραίων, ήρθε το Μάρτη του '98 η ημιεπίσημη «συγγνώμη» του Βατικανού για την προ 50ετίας στάση του, που επιβεβαίωσε ότι από τότε που βγήκε (και η «ημιεπίσημη) «συγγνώμη), χάθηκε το φιλότιμο.
***

Εν κατακλείδι, όταν τα κλιμάκια του χριστιανισμού, είτε Πάπας λέγονται αυτά, είτε Πατριάρχης, είτε Αρχιεπίσκοποι (τα ηγετικά κλιμάκια επαναλαμβάνουμε και όχι ο απλός λαός), ομιλούν περί «ολοκληρωτισμού» και μάλιστα προχωρούν σε εξομοιώσεις του σοσιαλισμού με το φασισμό (!), να προσέχουν γιατί υπάρχει και η ιστορία (που έχει πολλά κεφάλαια όπως αυτό για τις σχέσεις μεταξύ Αγίου Ορους - Χίτλερ που δεν είναι της ώρας...).
 
Και η ιστορία δεν παίρνει από... ξόρκια. Γνωρίζει ποιοι έχουν στις αποσκευές τους τις Ιερές Εξετάσεις, τους καταλόγους με τα απαγορευμένα βιβλία (INDEX), την AUTO DE FE (θάνατος των «αιρετικών» διά της πυράς), τις σταυροφορίες, τους πολέμους κατά των «απίστων», τους αφορισμούς κατά του Διαφωτισμού, την αγιοποίηση... μέχρι του αιμοσταγή τσάρου Νικόλαου και τη σύμπραξη με κάθε μορφής ολοκληρωτισμό.
 
Γιατί - για να έρθουμε στα πιο «δικά μας» - οι τουρκεμένοι του προχτές, που χτες έγιναν γερμανοντυμένοι κ.ο.κ, ας ζητήσουν πρώτα άφεση αμαρτιών για το κρίμα που τους βαραίνει, το κρίμα της σύμπραξης με τους Κουίσλινγκ και μετά τα ξαναλέμε...
 
 
[Νίκος Μπογιόπουλος, "Ποιος «ευλόγησε» τους ναζί , κ. Χριστόδουλε;", Ριζοσπάστης, 26/08/2000 - Όπως πάντα, τηρούνται η ορθογραφία και η στίξη τού πρωτοτύπου - Οι υπογραμμίσεις είναι της εφημερίδας.]

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Επειδή είμαι αλλεργικός με τη βλακεία και τη μονομέρεια: ας ερωτήσει κανείς τον κ. Μπογιόπουλο εαν -ίσως- άκουσε ποτέ το επίθετο "Μολότωφ" (δίπλα στο Φον Ρίμπεντροπ δηλαδή). Μάλλον όχι αν κρίνω από την υποκριτικά οργίλη ερώτησή του. Σε απλά ελληνικά: η ΕΣΣΔ ήταν το κολλητάρι της ΝΑζιστικής Γερμανίας έως τον Ιούνιο του 41. Μέχρι τότε την προμήθευε με πρώτες ύλες (μα τί θα τις έκαναν τα καλά παιδάκια οι Ναζίδες;). Κάθε διάψευση δεκτή. Σε όσους έχουν τις αντίστοιχες απορίες με τον κ. Μπογιόπουλο συνιστώ α) Να πουν (από μέσα τους τη λέξη "Κατίν" τρεις φορές και β) να μην πουν τίποτα άλλο.(Όσοι αμερικανόφιλοι καγχάζουν, να βγάλουν το σκασμό γιατί υπάρχουν άφνονα ράμματα για τη γούνα τους).

Επίσης (χωρίς να έχω τη διάθεση να δικαιολογήσω κανένα μα κανένα ούτε είναι του γούστου μου οι post mortem αγιοποιήσεις) γιατί αναφέρεστε στον Δαμασκηνό χώρίς να αναφέρετε τον Χρύσανθο που ΑΡΝΗΘΗΚΕ να ορκίσει την κυβέρνηση Τσολάκογλου; (Red -κυριολεκτικά και μεταφορικά- alert μονομέρειας) Το "Χρυσόστομος Β΄" και η παύση του λένε κάτι στον κ. Μπογιόπουλο; Σε εσάς ίσως;

Και επίσης (σε πλείστους όσους που σχίζουν τα ιμάτια τους για τα (κατ'επιλογήν βεβαίως) "ανθρώπινα δικαιώματα": που είναι οι δύο επίσκοποι (ορθ και συροορθόδοξος) που "εξαφανίστηκαν" στα αγκάλες ισλαμοφασιστών; Και ας μείνω εδώ.

Είναι κρίμα που σε αυτό το site -που δεν διστάζει να λέει άβολες αλήθειες- να αναπαράγονται τέτοια κείμενα. Ασ έχουμε λοιπόν οδηγό μας τον ορθό λόγο και ιστορική αλήθεια (που έιναι τραγικά διαφορετική από την επίσημη των νικητών). Κάθε απάντηση-σχόλιο δεκτά (και αναμένονται με κάποια περιέργεια).

Teddy είπε...

@ Ανώνυμος

(α) Για το "Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ" (σύμφωνο "μη επίθεσης", για να μη ξεχνιόμαστε) υπάρχει στο ιστολόγιο μια σειρά 18 κειμένων, από 10 έως 30 Μαΐου 2014. Αναζήτησέ τα (υπάρχουν συγκεντρωμένα στην σελίδα "Αφιερώματα"). Είμαι σίγουρος ότι θα ανασκευάσεις πολλές από τις απόψεις που έχεις σήμερα.

(β) Η "υπόθεση Κατύν" είναι πολύ σοβαρή για να την περνάμε ξώφαλτσα. Χρόνια και χρόνια την ψάχνω κι όμως όλο και προ νέων εκπλήξεων βρίσκομαι. Κάποια στιγμή θα δημοσιεύσω τα ευρήματά μου. Πάντως, έχε κατά νου ότι πάντοτε υπάρχει και η άλλη πλευρά. Αν μη τι άλλο, δεν θεωρείς παράδοξα παράξενο το να αποκαλύπτει έγκλημα πολέμου ο... Γκαίμπελς;

(γ) Μην ανησυχείς. Και για τον Χρύσανθο γνωρίζω και για τον Χρυσόστομο Β', τον οποίο έπαυσε η χούντα. Όπως γνωρίζω και για τον Σπυρίδωνα Β' (είχε αποκαλέσει τον Ανδρέα Παπανδρέου "γαϊδούρι υπουργό") και για τον Ιάκωβο Βαβαρέσσο (τον αρχιεπίσκοπο των 12 ημερών). Όμως, η ύπαρξη όλων αυτών δεν διαγράφει την ύπαρξη του Δαμασκηνού, του Σεραφείμ Τίκκα ή του Ιερώνυμου Κοτσώνη. Αλλοίμονο αν γενικεύαμε ρατσιστικά τις κρίσεις μας (είτε θετικές είτε αρνητικές) για κάποιο άτομο.

Ανώνυμος είπε...

Καταρχήν ευχαριστώ για τις απαντήσεις.

α) Θα βρω χρόνο να τα διαβάσω τα κείμενά σας. Στο ενδιάμεσο να κάνω ένα σύμφωνο "μη επίθεσης" στη ΧΑ; (όχι, η δική μου απάντηση). Σύντομη απορία: κατά την "μη επίθεση" η ΕΣΣΔ πωλούσε ή τελοσπάντων προμήθευε τη Ναζιστική Γερμανία με πρώτες ύλες ναι ή όχι; (μου φαίνεται ότι είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως ναι, αλλά θα ήθελα βεβαίως τη γνώμη σας). Αν ναι, συμφωνείτε ότι τότε υπήρχε de facto συνεργασία μεταξύ ΕΣΣΔ και Ναζιστικής Γερμανίας; (να μη μιλάμε τότε για σύμφωνο "μη επίθεσης" γιατί τότε δεχόμαστε ότι σωστά η Τρόικα δεν υπάρχει και υπάρχουν μόνο "θεσμοί"-αφήστε που και το Μνημόνιο "έληξε")

β) Παράδοξο; όχι (κατ'ανάγκην) και σίγουρα όχι στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η ΕΣΣΔ δεν ήταν ένοχη για αυτό. Δηλ. το ότι μιλούσαν οι ΗΠΑ για γκούλαγκ αυτό σημαίνει ότι δεν υπήρξαν; ή ότι δεν έγιναν συστηματικά εγκλήματα και φόνοι (όχι δύο-τρεις) κατά αντικαθεστωτικών σε αυτά; Για το Κατίν ισχύει ότι το επίσημο Ρωσικό (πλέον) κράτος παραδέχθηκε ότι είναι ιστορικά αληθές ότι η σφαγή του Κατίν έγινε από την ΕΣΣΔ ή όχι; Ισχύει ότι η ομολογία αυτή (με Πούτιν εποχή) ουδέποτε διαψεύστηκε εκ νέου παρότι θα είχε κάθε συμφέρον να το κάνει (βλ. Πολωνία, Ουκρανία;) (επιπλέον ο Γκαίμπελς είχε πεθάνει εδώ και δεκαετίες). Απορία: υπήρχε ποτέ περίπτωση στη Σταλινοκρατούμενη ΕΣΣΔ να γινόταν κάτι αντίστοιχο χωρίς τα γνωρίζουν (δηλ. να διατάζουν) τα κεντρικά τη σφαγή;

γ) Προτιμώ στη ζωή μου να είμαι ανήσυχος και συχνά άβολος (το διασκεδάζω λιγότερο προς τα Δεξιά, καθότι ευκολότερο). Κανένα γεγονός δεν διαγράφεται, συμφωνώ. Καλό θα ήταν κατά τη γνώμη μου πάντα να αναφέρουμε (ταυτόχρονα) και τα καλά τις εκκλησίας, δεν ξέρουν όλοι ιστορία. Όλα λοιπόν να αποτιμούνται όπως έχουν (μπιντέδες;). Από την άλλη προφανώς η συστηματική καταστροφή εκκλησιών, θρησκευτικών κειμηλίων, ουσιαστική απαγόρευση λατρείας στην ΕΣΣΔ θα έγιναν στο πνεύμα της ανεξιθρησκείας που όλοι τόσο πολύ σεβόμαστε και -βεβαίως- ακλόνητα απαιτούμε. Να ζητήσω τη γνώμη σας σε κάτι; Η συμφωνία της Γιάλτας τί ήταν σύμφωνα με εσάς; Για εμένα μία ιμπεριαλιστική συμφωνία ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (UK, US, ΕΣΣΔ δηλ. του εγκληματία Ρούζβελτ με τον εγκληματία Τσώρτσιλ και με τον εγκληματία Στάλιν), που τα βρήκαν μεταξύ τους στην πλάτη των λαών, μεταξύ και του οποίου ο ελληνικός (90%-10% για εμάς, τα΄χαν χωρίσει τα τσανάκια τους (όπου "τσανάκια" "τους" οι διάφοροι λαοί). Οι λαοί ερωτήθηκαν; Ήθελαν να τους φορεθεί (μεταφορικά ή κυριολεκτικά, διαλέξτε) μια επικυριαρχία ιδεολογική, οικονομική, πολιτική κτλ (aka ιμπεριαλισμός) από τη μία ή την άλλη πλευρά; (μην μου αναφέρετε τίποτα ψευδοδημοψηφίσματα (στη Βουλγαρία γενικά κατά την κομμουνιστική περίοδο υπήρχε συμφωνία άνω του 97% του πληθυσμου, προφανώς ψήφιζαν σε καθεστώς πληρους ελευθερίας και σεβασμου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων π.χ. στην ελεύθερη έκφραση της γνώμης). Θα με ενδιέφερε η γνώμη σας.

Καλή συνέχεια με άρθρα σας (π.χ. για τους εφοπληστάδες), τα βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα.

Teddy είπε...

@ Ανώνυμος

Επειδή βλέπω ότι ανοίξαμε μεγάλη -και λίαν ενδιαφέρουσα- κουβέντα, εκτιμώ ότι θα ήταν καλύτερο να την συνεχίσουμε μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Στείλε μου, λοιπόν, ένα μήνυμα στην διεύθυνση που βλέπεις στο ιστολόγιο και θα σου απαντήσω εκεί. Αν δεν έχεις αντίρρηση, βεβαίως.

Και μια απαραίτητη διευκρίνηση. Η χρήση του ενικού δεν υποδηλώνει απαξία, σε καμμιά περίπτωση. Απλώς, αντιτίθεμαι εκ πεποιθήσεως στην χρήση του φραγκολεβαντίνικου δουλοπρεπούς πληθυντικού. Η ελληνική γλώσσα είχε πάντοτε μέσα της μια ωραία, ευγενική "μαγκιά". Δες, για παράδειγμα, το "πάτερ ημών", όπου μιλάμε στον θεό σε ενικό. Ποιός είμαι εγώ, γαμώτο, που πρέπει να μου μιλάς στον πληθυντικό;

Teddy είπε...

@ Ανώνυμος

Επειδή βλέπω ότι ανοίξαμε μεγάλη -και λίαν ενδιαφέρουσα- κουβέντα, εκτιμώ ότι θα ήταν καλύτερο να την συνεχίσουμε μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Στείλε μου, λοιπόν, ένα μήνυμα στην διεύθυνση που βλέπεις στο ιστολόγιο και θα σου απαντήσω εκεί. Αν δεν έχεις αντίρρηση, βεβαίως.

Και μια απαραίτητη διευκρίνηση. Η χρήση του ενικού δεν υποδηλώνει απαξία, σε καμμιά περίπτωση. Απλώς, αντιτίθεμαι εκ πεποιθήσεως στην χρήση του φραγκολεβαντίνικου δουλοπρεπούς πληθυντικού. Η ελληνική γλώσσα είχε πάντοτε μέσα της μια ωραία, ευγενική "μαγκιά". Δες, για παράδειγμα, το "πάτερ ημών", όπου μιλάμε στον θεό σε ενικό. Ποιός είμαι εγώ, γαμώτο, που πρέπει να μου μιλάς στον πληθυντικό;