To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

18 Οκτωβρίου 2013

Φυλλάδες με συνέπεια

Έπεσε στα χέρια μου το ένθετο για την οικονομία του τελευταίου φύλλου τής εφημερίδας Έθνος της Κυριακής. Ομολογώ ότι δεν ασχολήθηκα τόσο με την ύλη του αλλά με το στήσιμό του. Και πράγματι θαύμασα τον πολύ προσεγμένο τρόπο με τον οποίο η εφημερίδα κάνει με απόλυτη συνέπεια αυτό για το οποίο προορίζεται. Δηλαδή, την στήριξη τού αστικού καθεστώτος από το οποίο τρέφεται για να το υπηρετεί. Δείτε τί εννοώ:

Στην πρώτη σελίδα, με παχειά γράμματα ο τίτλος: "Έξι μέτρα-ανάσα στην ατζέντα Στουρνάρα". Από κάτω, με μικρότερα γράμματα ο υπότιτλος: "Δίχτυ προστασίας για μη έχοντες - Ενέσεις ρευστότητας στην αγορά". Τί καταλάβατε ως εδώ; Προφανώς, ότι έρχονται κάποια ψήγματα ανακούφισης για την φτωχολογιά και για όσους μικροεπιχειρηματίες έχουν καταφέρει να μη βάλουν ακόμη λουκέτο. Η εντύπωση αυτή ενισχύεται από ένα μικρό -πλην, επαρκώς τονισμένο- παράπλευρο κειμενάκι, με τίτλο "Μελέτες: Νέο μοντέλο για την ανάπτυξη". Γεμάτοι ελπίδες από τους αισόδοξους τίτλους, προχωρούμε στην ανάγνωση των "μέτρων-ανάσα":

- Πρώτο-πρώτο, η αναπροσαρμογή των εισοδηματικών κριτηρίων για τα πολυτεκνικά επιδόματα [σ.σ.: εδώ, λες κι ένα "επί τέλους!", ε;].
- Δεύτερο, η μείωση της τιμής τού ηλεκτρικού ρεύματος για "φτωχά" (τα εισαγωγικά είναι της εφημερίδας) νοικοκυριά αλλά και βιομηχανίες [σ.σ.: εδώ σε ζώνουν τα πρώτα φίδια... τα "φτωχά" νοικοκυριά σε εισαγωγικά αλλά οι βιομηχανίες εκτός εισαγωγικών].
- Τρίτο, οι παρεμβάσεις στην αλυσίδα τροφίμων για την αποκλιμάκωση των τιμών [σ.σ.: εδώ αρχίζεις να χαμογελάς πικρά... θα παρακαλέσει ο Στουρνάρας τον Άλφα-Βήτα Βασιλόπουλο να μειώσει την τιμή της χοντρομπίγουλης;].
- Τέταρτο, η επιτάχυνση των διαδικασιών για την ίδρυση επιχειρήσεων και την υλοποίηση επενδύσεων [σ.σ.: τώρα αρχίζεις να κουνάς το κεφάλι καθώς καταλαβαίνεις ότι οι καμπάνες δεν χτυπάνε ούτε για την φτωχολογιά ούτε για τους μικροεπιχειρηματίες].
- Πέμπτο, το άνοιγμα της στρόφιγγας των τραπεζών και του ΕΣΠΑ για την ενίσχυση κυρίως εξωστρεφών και δυναμικών επιχειρήσεων [σ.σ.: εδώ αρχίζεις να δαιμονίζεσαι... ενώ οι τράπεζες και το ΕΣΠΑ είναι για εξωστρεφείς και δυναμικούς, εσένα σου στέλνουν κατασχέσεις η εφορία για τις καταθέσεις σου και οι τράπεζες για το σπίτι σου].
- Έκτο, οι μελέτες τού ΚΕΠΕ και του ΙΟΒΕ για το ποιοι τομείς τής οικονομίας μπορούν να αποτελέσουν την ατμομηχανή της [σ.σ.: τώρα πια δεν έχεις καμμιά αμφιβολία ότι τα "μέτρα-ανάσα" δεν αφορούν την δική σου ασφυξία].

Ακολουθούν εξηγήσεις για όλα αυτά αλλά αισθάνεσαι τόσο αποκαρδιωμένος ώστε γυρίζεις σελίδα. Πάνω-πάνω, σ' όλο το πλάτος τής σελίδας, απλώνεται ο τίτλος "Φθηνό ρεύμα σε φτωχά νοικοκυριά και βιομηχανίες". Ουσιαστικά, συνεχίζεται το προηγούμενο άρθρο αλλά με την άκρη τού ματιού σου πιάνεις μια φράση, η οποία σε κάνει να βλαστημήσεις: "Επίσης, μειώνεται κατά 60% η μοναδιαία χρέωση που πληρώνουν οι βιομηχανίες...". Ξαναβλαστημάς και πας παρακάτω.

Ο τίτλος κάπως ακαταλαβίστικος: "«Κολλάνε» ένσημα στις ασφαλιστικές εταιρείες". Ο υπότιτλος, όμως, είναι σαφής: "Όλο και περισσότεροι πολίτες στρέφονται στα ιδιωτικά «πακέτα» υγείας". Και για όσους είναι μπουμπούνες και δεν καταλαβαίνουν, δίπλα υπάρχει μονόστηλο με τίτλο "Μελέτη: Πιο ακριβή η δημόσια περίθαλψη". Μια χαρά την κάνει την δουλειά της η φυλλάδα, έτσι; Με πρόσχημα το "ανεξάρτητο" ρεπορτάζ και με πρόφαση την ενημέρωση του πολίτη, μια χαρά προπαγανδίζει τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Όχι τίποτ' άλλο αλλά ολόκληρο ένθετο για την ιδιωτική ασφάλιση φτιάξαμε, τόσες διαφημίσεις πήραμε, τόσα φράγκα κονομήσαμε... να μην ανταποδώσουμε την "εξυπηρέτηση", υπηρετώντας ταυτόχρονα -εμμέσως πλην σαφώς- την κυβερνητική πολιτική, η οποία δεν κάνει άλλο από το να ξεχαρβαλώνει την δημόσια υγεία; Μ' ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια!

Γυρίζεις σελίδα. Βασικό θέμα το "Aegean και Olympic Air βάζουν πολύ ψηλά τον πήχυ" και δίπλα μονόστηλο "Εγγυημένα έσοδα και φιλόδοξα σχέδια". Λόγω της σπουδαιότητας του δημοσιεύματος, ξύνεις τ' αχαμνά σου και προχωράς. "3,6 δισ. με ρήτρα ΦΑΠ - Η εισπραξιμότητα το κλειδί για το τελικό ποσό τού ενιαίου φόρου στα ακίνητα". Αδιαφορείς και πάλι. Το ξέρεις το παραμύθι. Επειδή τάχαμ'-τάχαμ' κάποιοι μπαταχτσήδες δεν πάνε να πληρώσουν τους φόρους τους, η κυβέρνηση θα βάλει μεγαλύτερους συντελεστές ώστε να μαζέψει όσα θέλει να μαζέψει... άρα, για το ότι εγώ πληρὠνω πολλά, φταις εσύ που δεν πληρώνεις... άρα εσύ φταις για την κατάντια μου.


Δεν χρειάζεται να συνεχίσω με το υπόλοιπο περιεχόμενο του ένθετου. Άλλωστε, τίποτε δεν είναι καινούργιο. Απλώς αισθάνομαι ιδιαίτερα ευτυχής που εδώ και χρόνια έχω πάψει να τρέχω Κυριακή πρωί στο περίπτερο..

2 σχόλια:

spiral architect είπε...

Τι είναι η χοντρομπίγουλη;

Teddy είπε...

@ spiral architect

Μπίγουλη ή πίγουλη (και πίγουλι) λέγανε οι παλιοί τον φιδέ. Ακόμη και σήμερα κάποιες εταιρείες ζυμαρικών γράφουν στο σακουλάκι "πίγουλι", αν και στην λαϊκή γλώσσα ήταν θηλυκό: η πίγουλη.

Όντας το φτηνότερο ζυμαρικό, στα φτωχά σπίτια ήταν συνηθισμένο φαγητό ως τοματόσουπα. Τον χειμώνα, που δεν υπήρχαν τομάτες, σερβίριζαν την χοντρομπίγουλη λευκή και πρόσθεταν στο πιάτο μισό ποτήρι λευκό κρασί.