To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

21 Μαΐου 2010

Σπαράγματα για την κρίση

Σήμερα λέω να ελαφρύνω κάπως τούτο το ημερολόγιο, αποφεύγοντας και τις "βαθυστόχαστες" σκέψεις και την γκρίνια. Έτσι, λοιπόν, αντιγράφω από το σημειωματάριό μου μερικές σκόρπιες κουβέντες τρίτων:

  • Τι τρομακτικό, ψυχρό, άκαρδο μέρος είναι η Γουώλ Στρητ... Ποτάμια χρυσού κυλούν εδώ απ' όλο τον κόσμο κι ο θάνατος έρχεται μαζί τους. Εδώ, περισσότερο απ' οπουδήποτε αλλού, νοιώθεις την απόλυτη απουσία του πνεύματος: ορδές ανθρώπων που δεν μπορούν να μετρήσουν μέχρι το τρία, κοπάδια ατόμων που δεν μπορούν να μετρήσουν μέχρι το έξι, χλευασμός για την καθαρή επιστήμη και διαβολικός σεβασμός για το παρόν. Και το τρομακτικό είναι πως το πλήθος που γεμίζει τους δρόμους πιστεύει ότι ο κόσμος θα είναι πάντα ο ίδιος κι ότι είναι δική του ευθύνη να κρατήσει αυτή την τεράστια μηχανή σε λειτουργία, μέρα-νύχτα, για πάντα. (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα)
  • Αν ο πληθωρισμός συνεχίσει να εκτοξέυεται, θα πρέπει να δουλεύεις σαν σκυλί, για να μπορείς να ζήσεις σαν σκυλί. (Τζωρτζ Κόμπελ, αμερικανός κωμικός)
  • Τα αναπτυσσόμενα έθνη, τα φτωχά έθνη, που κάνουν ό,τι μπορούν για να έχουν καλή οικονομική πολιτική και καλή οικονομία, δεν θα έπρεπε να πληρώνουν το τίμημα για την πολιτική καζίνου της αμερικανικής οικονομίας. (Λούις Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πρόεδρος της Βραζιλίας)
  • Το χρηματιστήριο δεν είναι καθόλου σαν το καζίνο. Στο καζίνο, αν χάσεις πολλά λεφτά, σου δίνουν δωρεάν δωμάτιο για το βράδυ. Στην Γουώλ Στρητ, αν χάσεις πολλά λεφτά, σου δίνουν κρατική ενίσχυση 700 δις δολλάρια. Οπότε, άσε ήσυχη την αμερικανική οικονομία, Λούλα ντα Σιλβα. (απάντηση του αμερικανού σατιρικού σχολιαστή Στήβεν Κόλμπερ στην προηγούμενη δήλωση του προέδρου της Βραζιλίας)
  • Οι επενδυτές έχουν πολύ μικρή μνήμη. (Ρόμαν Αμπράμοβιτς, ρώσος δισεκατομμυριούχος)
  • Αν οι φοβεροί ειδήμονες του χρηματιστηρίου ήσαν τόσο ειδήμονες, δεν θα πουλούσαν συμβουλές για αγορά μετοχών. Θα αγόραζαν μετοχές οι ίδιοι. (Νόρμαν Άγκιουστιν, αμερικανός επιχειρηματίας)
  • Οι δείκτες της Γουώλ Στρητ έχουν προβλέψει εννέα από τις τελευταίες πέντε υφέσεις! (Πωλ Σάμιουελσον, αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος)
  • Η οικονομία εξαρτάται από τους οικονομολόγους περίπου όσο ο καιρός εξαρτάται από τους μετεωρολόγους. (Ζαν Πωλ Καουφμάν, γάλλος δημοσιογράφος)
  • Ο καλύτερος τρόπος για να καταλήξεις με ένα εκατομμύριο δολλάρια είναι να ξεκινήσεις με δύο εκατομμύρια και να χρησιμοποιήσεις τεχνική οικονομική ανάλυση. (Ραλφ Σίγκερ, αμερικανός επενδυτικός σύμβουλος)
  • Μήπως -λέω, μήπως- αυτό που εμείς, οι απλοί άνθρωποι, αποκαλούμε μονολεκτικά "κρίση", θα μπορούσαμε περιφραστικά να το ορίσουμε ως "διαδικασία επανασυγκέντρωσης του παγκόσμιου πλούτου στα χέρια της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας"; (δική μου απορία)
Και να μη ξεχνάμε την ρήση του Λουντέμη την οποία ανέφερα στο τέλος του σημειώματος της 17ης Μαΐου "Προς μια φασιστική Ευρώπη". Τέλος, θεωρώ εξαιρετικά επίκαιρο και το σημείωμα της 21ης Ιανουαρίου 2004 "Η φυγόκεντρη δύναμη των ανοιχτών οικονομιών" (πάλι ευλόγησα τα γένια μου).

Δεν υπάρχουν σχόλια: