To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

24 Μαρτίου 2016

Σίτυ: κράτος εν κράτει

Βάζω στοίχημα πως, αν σας ρωτήσει κανείς τι γνωρίζετε για το Σίτυ του Λονδίνου, θα βρεθείτε σε αμηχανία. Κάτι έχετε ακούσει για οικονομικό και χρηματιστηριακό κέντρο διεθνούς εμβελείας και στο μυαλό σας έρχεται κάποια εικόνα που θυμίζει Γουώλ Στρητ αλλά μέχρις εκεί. Σήμερα, λοιπόν, λέω να γνωρίσουμε καλύτερα αυτό που λέγεται απλώς Σίτυ.

Κατ' αρχήν, να πούμε ότι το Σίτυ αποκαλείται και τετραγωνικό μίλι ή σκέτο μίλι, επειδή τόση περίπου είναι η επιφάνεια αυτής της περιοχής που βρίσκεται στην καρδιά του Λονδίνου. Μπορεί να διοικείται από τον Οργανισμό Δήμου Λονδίνου, όπου προΐσταται ο δήμαρχος, αλλά δεν έχει καμμιά διοικητική σχέση με την υπόλοιπη πόλη. Σ' αυτό το ένα (και κάτι) τετραγωνικό μίλι ζουν 11.000 μόνιμοι κάτοικοι και δουλεύουν 330.000 εργαζόμενοι, οι οποίοι απασχολούνται σχεδόν στο σύνολό τους σε κάποια χρηματοπιστωτική εταιρεία ή κάποιο παρεμφερές ίδρυμα και σε μεγάλες νομικές φίρμες.

Μη μπορώντας να επεκταθεί κατά πλάτος, το Σϊτυ επεκτείνεται καθ' ύψος. Εδώ είναι συγκεντρωμένα τα
περισσότερα ψηλά κτήρια του Λονδίνου. Ξεχωρίζει με το περίεργο σχήμα του το Gherkin (αγγουράκι τουρσί)

Για να συνειδητοποιήσουμε την σημασία που έχει αυτό το τετραγωνικό μίλι για ολόκληρο τον πλανήτη, αρκεί να πούμε ότι εκεί έχουν παρουσία οι περισσότερες τράπεζες του κόσμου, εκεί πραγματοποιούνται οι μισές μετοχικές πράξεις του κόσμου και εκεί διαπραγματεύονται 7 στα 10 ευρωομόλογα, 1 στις 3 συναλλαγματικές πράξεις, πάνω από 1 στις 2 δημόσιες προσφορές και σχεδόν 1 στα 2 παράγωγα. Αυτός ο ασύλληπτος όγκος συναλλαγών οφείλεται, βεβαίως, στην πλήρη έλλειψη ελέγχου. Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, η λειτουργία τού Σίτυ δεν διέπεται από οποιονδήποτε κανονισμό, οπότε είναι απολύτως λογικό να έχει εξελιχθεί στον παράδεισο των κερδοσκόπων.

Αν έχει ήδη αρχίσει να σχηματίζεται στο μυαλό σας η φράση "κράτος εν κράτει", δεν έχετε άδικο. Η ιστορία με το ανεξέλεγκτο Σίτυ κρατάει σχεδόν χίλια χρόνια τώρα. Όταν στα μέσα του 11ου αιώνα ο Γουλιέλμος ο Νόθος της Νορμανδίας κατέκτησε την Αγγλία (αποκτώντας πλέον το προσωνύμιο "Κατακτητής"), ολόκληρο το νησί έχασε τα δικαιώματά του εκτός από το Σίτυ, το οποίο διατήρησε το αυτοδιοίκητό του, την ελευθερία του και, φυσικά, την περιουσία του. Κι όταν τα Χριστούγεννα του 1066 ο Γουλιέλμος έγινε βασιλιάς της Αγγλίας κι έδωσε εντολή να φτιαχτεί κτηματολόγιο, πάλι το Σίτυ εξαιρέθηκε από την σχετική υποχρέωση.

Κι επειδή ο Γουλιέλμος είναι κάπως παλιός, ας έρθουμε πιο κοντά στην εποχή μας. Στην μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση του 1957, πάλι το Σίτυ έμεινε εκτός, παρά την επιμονή του εργατικού κόμματος, το οποίο από το 1920 υποστήριζε διακαώς ότι το Σίτυ πρέπει να ενσωματωθεί στο υπόλοιπο Λονδίνο. Για να γίνει αντιληπτή η διάσταση που παίρνει το "κράτος εν κράτει" που είπαμε πρωτύτερα, να σημειώσουμε ότι αν θελήσει η βασίλισσα να επισκεφθεί το Σίτυ, πρέπει να φτάσει μέχρι τα "σύνορα" της περιοχής και να περιμένει να την παραλάβει ο δήμαρχος για να μπει μέσα, αλλιώς θεωρείται... εισβολή!

Ύστερα, ήρθε ο Μπλαιρ. Ο οποίος κατάλαβε ότι οι Εργατικοί αποκλείεται να δουν εξουσία όσο πάνε κόντρα στο Σίτυ. Έτσι, το 1996, ο "αριστερός" Τόνυ ακύρωσε την υπόσχεση του κόμματός του περί ενσωμάτωσης και τον επόμενο χρόνο έγινε πρωθυπουργός. Και ως πρωθυπουργός έκανε κάτι που μόνο ένα πολύ διεστραμμένο και πλήρως υποταγμένο στο κεφάλαιο μυαλό θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί: έδωσε δικαίωμα ψήφου στα νομικά πρόσωπα του Σίτυ! Δηλαδή, στο Σίτυ ψηφίζουν και οι εταιρείες! Έτσι, λοιπόν, παρ' ότι η περιοχή έχει 11.000 κατοίκους, στις εκλογές πέφτουν 35.000 ψήφοι. Ωραίο; Και τώρα κλείστε το στόμα να συνεχίσουμε.

24/2/2010: Η βασίλισσα μέσα στο Gherkin, με τον δήμαρχο πάντα δίπλα της υποχρεωτικά.

Όλη αυτή η "ιδιαίτερη μεταχείριση" που απολαμβάνει το Σίτυ, επισημοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο κατά την συνεδρίαση του ευρωπαϊκού συμβουλίου τής 18-19/2/2016, όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να εξαιρέσει το μίλι από κάθε παρέμβαση ή κανονιστικό πλαίσιο, δίνοντας την ευχέρεια στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει τους δικούς του κανόνες. Είναι προφανές ότι με αυτή την απόφασή τους οι "θεσμοί" αφ' ενός μεν υποκλίνονται στην παντοδυναμία τού κεφαλαίου αφ' ετέρου δε νομιμοποιούν την ανομία, την ασυδοσία και την αδιαφάνεια. Και είναι εξ ίσου προφανές ότι η μεταφορά πλούτου από τα λαϊκά στρώματα προς την χρηματιστηριακή οικονομία όχι απλώς δεν πρόκειται να μειώσει ρυθμούς (πόσο μάλλον να αναστραφεί) αλλά προϊόντος του χρόνου θα μεγεθύνεται και θα επιταχύνεται.

Κατά την προσωπική μου γνώμη, η εν λόγω απόφαση, χάρη στην οποία γράφεται τούτο το σημείωμα, αποτελεί την μεγαλύτερη προστυχιά των διαφθορέων τού "ευρωπαϊκού ιδεώδους" και συνιστά μια μεγαλοπρεπέστατη ροχάλα στα μούτρα όλων των ευρωπαίων πολιτών που επιμένουν να βαυκαλίζονται πως τούτος ο βρόμικος καπιταλιστικός οργανισμός που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί κάποτε να μεταλλαχτεί σε "Ευρώπη των λαών".

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αργησε πολυ ο τονυ το 1996 , 34 χρονια νωριτερα στην χωρα της φαιδρας πορτοκαλεας ελαβον δικαιωμα ψηφου ΚΑΙ, τα δενδρα ,οι πεθαμενοι,τα σπιτια. Για μια ακομα φορα εφαγαν την σκονη μας αυτοι που οταν εμεις φτιαχναμε παρθενωνες εκεινοι ετρωγαν βελανιδια ,αγριοκαστανα ,ο ενας τον αλλον και βαλε . Αλλα και σημερα νεες σελιδες δοξας ανελαβε να γραψει το γελαστο παιδι ,και παλι ενα βημα μπροστα με την μετατροπη του ΟΧΙ σε ναι η δημοκρατια απεκτησε πλεον νεο νοημα.

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Ομολογώ, δεν είχα ΙΔΕΑ από αυτά!
Νάσαι καλά!

Ανώνυμος είπε...

Ένα σχόλιο άσχετο με το θέμα,αλλά σχετικό με τη γλώσσα:Τα Οι αφηρημένες έννοιες δε διαπραγματεύονται αλλά διακινούνται από ανθρώπους,δηλαδή οι άνθρωποι διαπραγματεύονται.Το ρήμα διαπραγματεύονται είναι μέσης φωνής,αλλά έχει ενεργητική σημασία.Βέβαια στο χώρο των τραπεζικών συναλλαγών,όπου μόνο το κέρδος μετρά,τα τραπεζικά προϊόντα έχουν ,φαίνεται,τόσο πια χειραφετηθεί,που διαπραγματεύονται μόνα τους τον εαυτό τους κ δεν περιμένουν τον άνθρωπο,να τα διαπραγματευτεί.Όμως ένα ιστολόγιο με κουλτούρα θά 'πρεπε να αποφεύγει τέτοια λάθη.

Teddy είπε...

@ Ανώνυμος

Προσυπογράφω! Και αυτό ακριβώς λέει η φράση μου, έστω κι αν δεν είναι διατυπωμένη με συντακτική σαφήνεια. Ακριβώς όπως θα λέγαμε ότι "στο μανάβικο πωλούνται ραπανάκια" ή ότι "στο συμβολαιογραφείο υπογράφονται συμβόλαια", μη εννοώντας βεβαίως ότι τα ραπανάκια πωλούν τον εαυτό τους ή ότι τα συμβόλαια... αυθυπογράφονται! Πάντως, την επόμενη φορά θα είμαι πιο προσεκτικός.

Επ' ευκαιρία, ας επαναλάβω το ούτως ή άλλως αυτονόητο: όση κουλτούρα κι αν -ισχυρίζεται πως- διαθέτει αυτό το ιστολόγιο, δεν διεκδικεί το αλάθητο. Χαίρεται δε όταν δέχεται τέτοια σχόλια και παρατηρήσεις, τα οποία πιστοποιούν το επίπεδο των αναγνωστών του.

ΥΓ ως απορία: Είναι σίγουρο ότι το "διαπραγματεύομαι" δεν αποκτά μέση σημασία όταν υπέχει την έννοια "τελώ υπό διαπραγμάτευση";

Ανώνυμος είπε...

Το "διαπραγματεύομαι" είναι μέσης φωνής (δηλ. έχει καταλήξεις μέσης φωνής), αλλά είναι μεταβατικό,δηλ. παίρνει αντικείμενο (διαπραγματεύομαι κάτι).Αν λέγαμε,διαπραγματεύομαι από άλλους,θα είχαμε,όχι μέση,αλλά παθητική διάθεση.Νομίζω,πως δε γίνεται,να είναι το ίδιο ρήμα κ ενεργητικό κ παθητικό."Τελώ υπό διαπραγμάτευση" είναι ακριβώς ο κατάλληλος τρόπος,να πούμε περιφραστικά,"με διαπραγματεύονται (κάποιοι)",αφού δε γίνεται μονολεκτικά.Το ίδιο συμβαίνει πχ. με το "επεξεργάζομαι". Επεξεργάζομαι κάτι,αλλά " υφίσταμαι επεξεργασία".Εγώ βέβαια,θα προσπαθούσα να βρω έναν τρόπο,να αποφύγω τη λόγια γλώσσα.Πιστεύω,πως για τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζομε σήμερα με τη γλώσσα,φταίει το ότι αδιαφορήσαμε για την καλλιέργεια της καθαρής δημοτικής στην παιδεία κ όχι το ότι δε διδασκόμαστε αρκετά την αρχαία.Αλλά το ζήτημα είναι πολιτικό.

gvk είπε...

Αυτά τα έχω ακούει σε video στο you tube στο παρελθόν και, νομίζω "επί λέξει". Αν τα έχεις αντιγράψει θα πρέπει το να πείς, ειδάλλως ξέχνα το.

Teddy είπε...

@ gvk

- (α) Βρες το βίντεο που λες και δώσε τον διασύνδεσμο, να το δουν και άλλοι. Κι εγώ μαζί. Μέχρι τότε, η ουσία είναι απλή: εγώ γράφω συγκεκριμένα πράγματα με ονοματεπώνυμο κι εσύ "νομίζεις" ανώνυμα.
- (β) Δεν κατάλαβα τι σημαίνει "αλλιώς ξέχνα το". Να ξεχάσω τί;
- (γ) Δηλαδή, αν τα έχω αντιγράψει και δεν το λέω, δεν αξίζει τον κόπο να τα διαβάσει κανείς ενώ αν το πω, αξίζει... Ενδιαφέρουσα οπτική!
- (δ) Δεν καμώθηκα ποτέ τον ρεπόρτερ ή τον ερευνητή δημοσιογράφο. Όποια στοιχεία αναφέρονται σε τούτο το ιστολόγιο από κάπου τα έχω αντλήσει. Θες από το διαδίκτυο, θες από βιβλίο, θες από εφημερίδες... Το μόνο που κάνω είναι να τα μαζεύω, να τα συνδυάζω, να τα μελετώ και να προβληματίζομαι. Να μη τα καταπίνω αμάσητα, δηλαδή.
- (ε) Όσο για το Σίτυ... σιγά τις απόρρητες πληροφορίες που αποκάλυψα, καλέ! Ως και η wikipedia τις έχει (τουλάχιστον τις περισσότερες)!