Πρόληψη τέλος!

Ο υπουργός υγείας Μάκης "τσεκουράτος" Βορίδης αποδεικνύεται άριστος διάδοχος του και εν ΛαΟΣ ομόσταβλού του Αδώνιδος. Οι ασυναρτησίες του, τόσο σ' αυτά που λέει όσο και σ' αυτά που πράττει, δεν έχουν προηγούμενο. Τούτη την φορά, με την υπουργική απόφαση που πήρε στις 18 Αυγούστου (ΦΕΚ Β' 2243/2014) βάζει χέρι στις προληπτικές εξετάσεις. Η αλλοπρόσαλλη αυτή απόφαση πετυχαίνει κάτι θαυμαστό: για την πορεία τής υγείας των πολιτών δεν θα αποφασίζει πλέον η ιατρική επιστήμη αλλά ο πολιτικός τσαρλατανισμός!

Ο Βορίδης, βέβαια, διατείνεται πως όλα τα κάνει για λόγους οικονομίας, επειδή κατά το παρελθόν γινόταν σπατάλη σε διαγνωστικές εξετάσεις. Όπως είπε χαρακτηριστικά, "η ανάγκη διαρθρωτικής παρεμβάσεως αυτού του χαρακτήρα στο ζήτημα των διαγνωστικών εξετάσεων πηγάζει και από την εξέλιξη της δαπάνης των διαγνωστικών". Όμως, είναι σαφές ακόμη και σε άτομα με περιορισμένες νοητικές δυνατότητες πως η συγκεκριμένη απόφαση προοιωνίζεται δουλειές με φούντες για τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα. Δεν είναι τυχαίο πως εδώ και τέσσερις εβδομάδες, αμέσως μετά την έκδοση της παραπάνω υπουργικής απόφασης, ο Σκάι δεν προλαβαίνει να διαφημίζει τις "προσφορές" αυτών των ιδιωτικών κέντρων, πάντοτε μέσω "αντικειμενικών" ρεπορτάζ.

Δεν πα' να λέει, λοιπόν, η επιστήμη πως η καλύτερη γιατρειά είναι η πρόληψη και δεν πα' να συστήνουν οι γιατροί προληπτικές εξετάσεις. Ο Βορίδης ξέρει καλύτερα και γι' αυτό διατάσσει, μεταξύ άλλων:
- (α) Τέρμα οι προληπτικοί έλεγχοι του θυρεοειδούς για όσους δεν έχουν παρουσιάσει συμπτώματα. Δηλαδή, περίμενε πρώτα να πάθεις ζημιά και μετά κάνε εξετάσεις. Ελέγχους θα κάνουν μόνον όσοι έχουν παρουσιάσει κάποια θυρεοειδοπάθεια ή όσοι έχουν ήδη μπει σε επικίνδυνη ηλικία (άνδρες άνω των 70 και γυναίκες άνω των 50).
- (β) Τέρμα τα ετήσια τεστ Παπανικολάου, που συνέστηναν οι γιατροί στις γυναίκες όλων των ηλικιών. Αν είσαι γυναίκα κάτω των 21 ή άνω των 65, δεν το χρειάζεσαι καθόλου κι αν είσαι μεταξύ 21 και 65, ένα "Παπ-τεστ" στα τρία χρόνια φτάνει και περισσεύει.
- (γ) Τέρμα οι εξετάσεις PSA, που έκαναν οι άνδρες για πρόληψη του καρκίνου τού προστάτη. Από δω και πέρα, τέτοια εξέταση θα κάνουν (Ι) όσοι είναι 45-50 ετών και έχουν συγγενή α' βαθμού που έπαθε καρκίνο τού προστάτη πριν κλείσει τα 65 και (ΙΙ) όσοι είναι 40-45 και έχουν πολλούς συγγενείς που έπαθαν καρκίνο τού προστάτη πριν κλείσουν τα 65. [Μικρή πρόστυχη λεπτομέρεια: δεν δικαιολογούνται εξετάσεις PSA σε ασθενείς που πάσχουν από χρόνια βαρειά νοσήματα και έχουν προσδόκιμο επιβίωσης λιγώτερο από 10 χρόνια.].
- (δ) Τέρμα οι εξετάσεις για καρκινικούς δείκτες. Τέτοιες εξετάσεις θα δικαιολογούνται μόνο σε άτομα που έχουν παρουσιάσει καρκίνο (!) και σε όσους πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις που αναφέραμε στην παραπάνω περίπτωση για τον καρκίνο τού προστάτη.
- (ε) Τέρμα οι μαστογραφίες για όσες γυναίκες δεν έχουν κλείσει τα 40 τους αλλά και για τις άνω των 40 που πάσχουν από κάποια χρόνια βαρειά νόσο.
- (στ) Τέρμα οι μαγνητικές τομογραφίες ως πρώτο διαγνωστικό μέσο σε περιπτώσεις αυχενικών πόνων. Από δω και πέρα, ακόμη κι αν έχει προηγηθεί χειρουργική επέμβαση ή ακόμη κι αν έχει διαγνωσθεί κακοήθεια, η πρώτη εξέταση θα γίνεται με απλή ακτινογραφία.

Κι επειδή όσο πιο φασίστας είναι κάποιος τόσο περισσότερες βλακείες λέει, ο Βορίδης πρόσθεσε κι άλλες ασυναρτησίες προκειμένου να υπερασπιστεί την ορθότητα της απόφασής του:

- "Αν δεν παρεμβαίναμε, η δαπάνη (ενν.: για διαγνωστικές εξετάσεις μέσα στο 2014) θα ξεπερνούσε τα 700 εκατομμύρια". Είπαμε: την ανάγκη για εξετάσεις δεν την καθορίζει η ιατρική αλλά η πολιτική και, εν προκειμένω, ο κρατικός προϋπολογισμός που επιβάλλει κατεδάφιση των κοινωνικών δαπανών.
- "Αν ένας γιατρός συνταγογραφήσει μία εξέταση η οποία δεν προβλέπεται βάσει των συνταγογραφικών οδηγιών, αλλά έχει τη δυνατότητα να τεκμηριώσει επαρκώς την επιλογή του, τότε καμία κυρωτική διαδικασία δεν θα ενεργοποιείται από τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ)". Το μπαλλάκι στον γιατρό, λοιπόν: ή συμμορφώνεσαι με τις οδηγίες μας ή θα σε τραβολογάμε με τους ελέγχους μας ώσπου να βλαστημήσεις την ώρα και την στιγμή που αποφάσισες να μας πας κόντρα και να κάνεις το καθήκον σου.
- "Δεν μπορεί ο καθένας όποτε θέλει να πηγαίνει δωρεάν να κάνει μια εξέταση, η οποία δεν γίνεται στα πλαίσια της αντιμετώπισης μιας νόσου αλλά γίνεται προληπτικά". Ένα μάτσο μαλακίες σε μια φράση! Το "όποτε του το συστήνει ο αρμόδιος επιστήμονας, ο γιατρός" έγινε "όποτε θέλει" και το "μια ζωή πληρώνω για την ασφάλισή μου και αν τολμήσω να μη πληρώσω μου κάνουν κατάσχεση" έγινε "δωρεάν". Ταυτόχρονα, μαθαίνουμε ότι οι προληπτικές εξετάσεις δεν γίνονται στα πλαίσια αντιμετώπισης μιας νόσου αλλά....(;;;). Αλήθεια, αυτό το "αλλά" δεν μας το εξήγησε ο υπουργός.
- "Δεν τιμωρούμε τον ασθενή, διότι ο περιορισμός αφορά όταν δεν έχει διαγνωσθεί κάτι". Συγχωρούμε την ασυναρτησία στην σύνταξη επειδή ο υπουργός είχε μάλλον συγχισθεί από τις ερωτήσεις. Αλλά πώς να του συγχωρήσουμε το ότι επιμένει πως πρέπει να περιμένουμε πρώτα να πάθουμε καρκίνο και μετά να πάμε να κάνουμε εξετάσεις για καρκινικούς δείκτες;

Πάντως, εκείνο που δεν εξήγησε ο Βορίδης είναι η λεπτομέρεια για όσους πάσχουν από χρόνια βαρειά νοσήματα και έχουν μικρό προσδόκιμο επιβίωσης. Μάλλον δεν ξεχάστηκε αλλά το έκανε επίτηδες. Τί να έλεγε, δηλαδή; Ότι είναι σπατάλη να πληρώνουμε εξετάσεις για κάποιους που όπου νά 'ναι θα πεθάνουν; Άλλωστε κάτι τέτοια μας τα έχει πει εδώ και χρόνια ο κινηματογράφος (*).


Τελικά, ο Βορίδης μάς έδωσε ακόμη μια απόδειξη ότι, στον καπιταλισμό, ακόμη και η υγεία είναι ζήτημα ταξικό. Αν είσαι αφράτος κι αντέχει το πορτοφόλι σου, κάνε όσες εξετάσεις θες και κάτω από τα σαράντα σου. Αν είσαι σκυλομπατίρης εργάτης ή άνεργος... καλά σαράντα.


(*) Στην αξέχαστη ελληνική κωμωδία "Σάντα Τσικίτα" (1953), ένας φτωχός υπαλληλάκος (Βασίλης Λογοθετίδης) ζητάει προκαταβολή από το αφεντικό του (Θάνος Τζενεράλης) προκειμένου να πληρώσει τα έξοδα μιας εγχείρησης τής μητέρας του. Το αφεντικό, που δεν είναι διατεθειμένο να δώσει δεκάρα, τον ρωτάει την ηλικία τής γριάς κι όταν την ακούει, σχολιάζει: "Πεταμένα λεφτά, ρε παιδάκι μου... πεταμένα λεφτά".

-----------------------------------
Διαβάστε σχετικά το κείμενο της 4ης Οκτωβρίου 2013 με τίτλο "Θεραπευτικά πρωτόκολλα" για να πάρετε μια πληρέστερη ιδέα του πλαισίου στο οποίο κινείται η απόφαση Βορίδη.

Κρίση και εργαζόμενοι

[Σαν σήμερα, πριν 9 χρόνια, έφυγε από την ζωή ο Κώστας Κάππος, σε ηλικία 67 ετών. Αντί για άλλου είδους αφιέρωμα, το ιστολόγιο δημοσιεύει το παρακάτω άρθρο του, το οποίο μπορεί να γράφτηκε το 1993 αλλά στέκεται θαυμάσια ακόμη και σήμερα:]


Το εργατικό κίνημα να οργανώσει την ταξική πάλη και να αγωνιστεί ώστε να μην πέσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων

Πριν από ένα χρόνο ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του, μίλησε για δυο χρόνια διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία που πήγαν χαμένα. Με όσα είπε ή δεν είπε στην τελευταία συνέντευξη, μας έπεισε ότι τα δύο έγιναν τρία χρόνια.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο οδυνηρή. Η παραγωγική βάση της χώρας διαλύεται ή ξεπουλιέται στους ξένους και το εισόδημα των εργαζομένων καταληστεύεται. Έτσι η βιομηχανική παραγωγή την τελευταία τριετία έχει μειωθεί πάνω από 5%. Η ανεργία στα χαρτιά έχει ξεπεράσει το 10% και η πραγματική το 15%. Ο πληθωρισμός από 14% το 1989 τώρα βρίσκεται στο 16,4%. Το δημόσιο χρέος από 105% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος έχει ξεπεράσει το 125%, περίπου. Το ποσοστό αύξησης των επενδύσεων από 10% το 1989 έχει πέσει στο 3% το 1992.

Η χειροτέρευση της κατάστασης είναι φανερή και χωρίς κανένα στοιχείο. Αρκεί να θυμηθούμε τα συσσίτια στο Λαύριο και τη Σύρο το κλείσιμο των εργοστασίων στην Κοζάνη και στη Β. Εύβοια και το ξεπούλημα της ΑΓΕΤ στους Ιταλούς.

Από κει και πέρα όλοι ξέρουμε ότι ουσιαστικά δεν έχουν δοθεί αυξήσεις στα τελευταία τρία χρόνια και σε μερικές περιπτώσεις έχουν μειωθεί οι ονομαστικοί μισθοί ή τα μεροκάματα. Δεν συζητάμε, βέβαια, για πενθήμερο ούτε για 40ωρη βδομαδιάτικη εργασία. Ο κάθε εργοδότης κάνει ό,τι του καπνίσει.

Η Νέα Δημοκρατία διακήρυσσε προεκλογικά ότι με την απελευθέρωση της αγοράς από τους κρατικούς ελέγχους, τις ιδιωτικοποιήσεις, την κατάργηση της ΑΤΑ θα αυξηθεί η παραγωγή και η προσφορά προϊόντων και υπηρεσιών, θα πέσουν οι τιμές και θα ξεπεραστούν οι δυσκολίες της οικονομίας.

Όλα αυτά έγιναν. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι να βρισκόμαστε σε χειρότερη θέση το 1993 σε σχέση με το 1989.

Το ερώτημα είναι γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;

Κατ’ αρχήν σήμερα βρισκόμαστε στην εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού και του μονοπωλιακού καθορισμού των τιμών. Κατά συνέπεια όσα λέγονται για αύξηση της προσφοράς και πτώση των τιμών είναι αέρας κοπανιστός.

Πέρα από αυτό, πτώσης της βιομηχανικής παραγωγής δεν έχει μόνο η Ελλάδα. Τον Απρίλιο ’91-’90 οι ΗΠΑ είχαν πτώση 2,9% και η Μ. Βρετανία 6,8%. Τον Απρίλιο ’92-’91 η Ιαπωνία είχε πτώση 5,3% και η Σουηδία 6,8%. Τον Απρίλιο ’93-’92 η Γερμανία είχε πτώση 10,5%, η Ολλανδία 5,7%, η Ισπανία 7,0% και η Γαλλία 2,4%.

Κατά συνέπεια έχουμε κλασική περίπτωση όχι ύφεσης αλλά κυκλικής κρίσης. Η κρίση αυτή συνδέεται με την ίδια τη φύση του καπιταλιστικού συστήματος. Οφείλεται στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και την ατομική ιδιοποίηση του προϊόντος, δηλαδή στο γεγονός ότι, ενώ συμμετέχουν πολλοί στην παραγωγή και προορίζεται για όλη την κοινωνία, δεν κατευθύνεται για να ικανοποιήσει τις ανάγκες της κοινωνίας αλλά για να εξασφαλίσει το μέγιστο κέρδος στους κατόχους των μέσων παραγωγής.

Ακόμη η παγκόσμια οικονομία μετά το 1974 κινείται με χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Στην Ελλάδα π.χ. η ανάπτυξη μετά το 1974 ήταν γύρω στο 2%, ενώ στο διάστημα 1950 – ’73 ήταν γύρο στο 5%. Κατά συνέπεια μετά το 1974 έχουμε διαρθρωτική κρίση που οφείλεται στο νόμο της τάσης του ποσοστού κέρδους να πέφτει δηλαδή και πάλι στην ίδια την φύση του συστήματος. Εκδήλωση αυτής της κρίσης είναι και ο υπερδανεισμός των αναπτυσσόμενων χωρών και των χωρών με μέση ανάπτυξη όπως είναι η Ελλάδα.

Τέλος, η οικονομική κατάσταση επιδεινώνεται από την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ και την ανάγκη προσαρμογής στις απαιτήσεις της συμφωνίας του Μάαστριχτ. Αυτό είναι φανερό αν σκεφτούμε ότι τη στιγμή που μειώνεται η βιομηχανική παραγωγή και αυξάνει η ανεργία, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να καταργήσει τα σύνορα με αποτέλεσμα να κατακλυσθεί η αγορά από ξένα προϊόντα.

Μήπως, όμως, έτσι απαλλάσσεται η κυβέρνηση από τις ευθύνες της; Όχι γιατί αυτή διαχειρίζεται και υπερασπίζεται το σύστημα και προσπαθεί να ρίξει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Όχι λιγότερες ευθύνες, φυσικά, έχει το ΠΑΣΟΚ γιατί ψήφισε τη συμφωνία του Μάαστριχτ και διακηρύσσει με κάθε ευκαιρία ότι και αυτό θα εφαρμόσει «πολιτική λιτότητας ύστερα από διάλογο». Η διαφορά του από τη Ν. Δημοκρατία σ’ αυτό το ζήτημα δηλαδή βρίσκεται στο διάλογο.

Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η σημερινή πολύμορφη κρίση οφείλεται στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και δεν μπορεί να καταργηθεί χωρίς να καταργηθεί το σύστημα το ίδιο. Είναι «κάθαρση» και «τιμωρία» του συστήματος. Το εργατικό κίνημα εκείνο που μπορεί να κάνει βραχυπρόθεσμα είναι να οργανώσει την ταξική πάλη και να αγωνιστεί για να μην πέσουν τα βάρη της στις πλάτες των εργαζομένων.

----------------------
Σημείωση:
Βρήκα το παραπάνω κείμενο στον ιστοτόπο http://www.kostaskappos.gr, ο οποίος φιλοξενεί άρθρα, συνεντεύξεις και ομιλίες τού Κώστα Κάππου καθώς και άλλο υλικό από την ζωή και το έργο του.

Διαβάστε, επίσης: 
- Το αφιερωμένο στην μνήμη τού Κώστα Κάππου κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου, το οποίο δημοσιεύθηκε χτες στον ιστοτόπο enikos.gr.
- Την ομιλία τής Νάντιας Βαλαβάνη, κατά την διάρκεια της εκδήλωσης "Στιγμές απ’ τη ζωή και το έργο του Κώστα Κάππου", η οποία πραγματοποιήθηκε στην Παλαιά Βουλή στις 18/11/2012.
- Το αφιέρωμα της εφημερίδας "Πριν" στην μνήμη τού Κώστα Κάππου (15/9/2010), με κείμενα της Νάντιας Βαλαβάνη, του Γιώργου Τρικαλινού, του Χρήστου Κορτζίδη και του Γιάννη Ελαφρού.

Πρωθυπουργικά μπουρδολογήματα

Προσοχή στους πορτοφολάδες!

Στην πρόσφατη ομιλία που εκφώνησε ο πρωθυπουργός στην Θεσσαλονίκη, μίλησε (όπως είπε ο ίδιος) "για τις μεγάλες αλλαγές που γίνονται, για εκείνες τις μεγαλύτερες που έρχονται, που κάποιοι δεν τα κατάφεραν να αποτρέψουν". Κι αφού βρισκόταν σε μια έκθεση εμπορικού και οικονομικού ενδιαφέροντος, είναι λογικό να έχει η ομιλία του ανάλογο περιεχόμενο. Φαίνεται δε ότι ήταν τόσο "κοσμογονικές" οι αλλαγές που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, ώστε η λαμπρακειάς "Τα Νέα" είχαν χτες ως κεντρικό της τίτλο το εύγλωττο "Λεφτά στην τσέπη"!

Επειδή, ως γνωστόν, τούτο το ιστολόγιο δεν τα πάει καλά με τους αφορισμούς και τις κραυγές, ας δούμε μερικά από όσα εξήγγειλε ο πρωθυπουργός κι ας τα σχολιάσουμε δεόντως:


(α) Για το πετρέλαιο θέρμανσης, με δεδομένο ότι σύντομα αρχίζει η διανομή του, κι ότι ο φόρος αυτός ούτε καν δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και δημιούργησε τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα, θα υπάρξει μείωση στο φόρο αυτό κατά 30% ενώ θα κρατηθούν και τα επιδόματα θέρμανσης.

Έχουμε και λέμε: προ κρίσης, ο φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης ήταν 21 ευρώ ανά τόννο κι αφού αυξήθηκε και ξανααυξήθηκε, στο τέλος εξισώθηκε με τον φόρο στο πετρέλαιο κίνησης, φτάνοντας τα 330 ευρώ ανά τόννο. Η προαναγγελθείσα μείωση κατά 30% σημαίνει ότι ο τόννος θα φτηνύνει κατά 99 ευρώ. Δηλαδή, όποιος τολμήσει να βάλει εφέτος πετρέλαιο για να ζεσταθεί, θα το πληρώσει φτηνότερα από πέρυσι κατά μια δεκάρα το λίτρο. Τόσο καλά. Στο μεταξύ, ο φόρος που θα έχει μειωθεί κατά 30%, θα είναι 1.000% υψηλότερος από το 2009!

Όσο για την διατήρηση των επιδομάτων θέρμανσης, ο σχεδιασμός τού οικονομικού επιτελείου τής κυβέρνησης προβλέπει τον συμψηφισμό τους με το περίφημο "ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα". Δηλαδή, όσα θα παίρνει ο μπατίρης ως επίδομα θέρμανσης, θα κόβονται από το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημά του. Ωραία!


(β) Για τα δύο θέματα που έντονα απασχολούν την Κυβέρνηση και τον κόσμο, τις περισσότερες δόσεις για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και για την ανάγκη αισθητής μείωσης της εισφοράς αλληλεγγύης, οι τελικές αποφάσεις θα παρουσιαστούν μαζί με τις τεχνικές τους λεπτομέρειες στην επικείμενη κατάθεση του προσχεδίου Προϋπολογισμού.

Φαίνεται πως η κυβέρνηση πήρε χαμπάρι πως "ουκ αν λάβοι παρά του μη έχοντος" κι αποφάσισε να αυξήσει τις δόσεις σε όσους κάνουν ρύθμιση των οφειλών τους σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία. Ο καυγάς, δηλαδή, δεν είναι για το πώς θα ανακουφίσει τα λαϊκά στρώματα αλλά για το πώς θα καταφέρει να μαζέψει όσο το δυνατόν περισσότερα λεφτά. Τώρα, βέβαια, μπαίνει το ερώτημα πώς θα ξοφλήσεις σε π.χ. 60 δόσεις τα περυσινά κερατιάτικα όταν μέσα σ' αυτή την πενταετία θα έχουν προστεθεί κερατιάτικα άλλων πέντε χρόνων. Θα τα ρυθμίσεις κι εκείνα, θα μου πείς. Άντε μπράβο και καλή ψυχή!

Όσο για την μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, θυμίζω ότι οι κυβερνώντες διατυμπάνιζαν σε όλους τους τόνους ότι η εισφορά αλληλεγγύης ήταν έκτακτη και σύντομα θα κατηργείτο. Ξαφνικά, ο πρωθυπουργός ξέχασε την κατάργηση και άρχισε να μιλάει για μείωση. Με άλλα λόγια, "είπα, ξείπα και χέζω την παρόλα μου".


(γ) Έγιναν λάθη με τον ΕΝΦΙΑ! Το σοβαρότερο λάθος: με τις αξίες γης σε περιοχές εκτός αντικειμενικού προσδιορισμού είναι αυτό που προκάλεσε και τον δικαιολογημένο θόρυβο πριν ένα μήνα. Το εντοπίσαμε και το αντιμετωπίσαμε μέσα σε λίγες μέρες. Και τώρα το διορθώνουμε. Αλλά μιλάμε για ένα σφάλμα που τελικά ο κόσμος δεν το πλήρωσε! Κι ούτε υπήρχε περίπτωση να το πληρώσει! Γιατί είχαμε πει ότι για το 2014 θα εισπραχθεί το ίδιο ποσό όπως το 2013. Κι αυτό θα γίνει! Και μάλιστα φέτος το ίδιο αυτό ποσό θα εισπραχθεί από περισσότερους, γιατί διευρύνθηκε κι άλλο η φορολογική βάση.

Όταν λέμε ότι θα εισπραχθεί το ίδιο ποσό με το 2013 (κι όχι όπως το 2013, πρωθυπουργέ μου!) αλλά από περισσότερους, τί εννοούμε; Ότι βάλαμε και τους αγρότες να πληρώνουν νταβατζηλίκι για το χωράφι που καλλιεργούν ώστε να ταΐσουν την οικογένειά τους; Ότι επεκτείναμε το παλιό χαράτσι και στα μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα, ζητώντας από τους ιδιοκτήτες τους να πληρώσουν για κάτι που δεν τους προσπορίζει την παραμικρή ωφέλεια; Ότι βάλαμε οροφή ώστε να πληρώνουν λιγώτερα τα μεγάλα ακίνητα; Ότι ένα ακίνητο επιβαρύνεται με τον ίδιο φόρο είτε ανήκει σε κάποιον που δεν έχει κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο είτε ανήκει σε κάποιον που διαθέτει πέντε πολυκατοικίες; Σοβαρή αίσθηση δικαίου!

Και κάτι ακόμη: γιατί κάνουμε συγκρίσεις με το χαράτσι τού 2013 κι όχι με τον παλιότερο Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ), τότε που και αφορολόγητο υπήρχε και προοδευτικό συντελεστή φορολόγησης είχαμε, οπότε οι πλουσιώτεροι πλήρωναν περισσότερα και οι μικροϊδιοκτήτες δεν πλήρωναν δεκάρα;


(δ) Προχωράμε σε πρωτοβουλίες σημαντικές, όπως τη μείωση των τιμολογίων της ΔΕΗ για επιχειρήσεις ενεργοβόρες και την εξίσωση των τιμολογίων μέσης και υψηλής τάσης, που θα μειώσουν το ενεργειακό κόστος των επιχειρήσεων. Θα αυξήσουν την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα τους.

Δηλαδή, φτηνότερο ρεύμα θα δικαιούται και ο Μυτιληναίος, που βγάζει μεν δικό του αλλά το πουλάει ακριβά στην ΔΕΗ; Και με τους άνεργους και τους λοιπούς φουκαράδες που δεν μπορούν να πληρώσουν τον δικό τους λογαριασμό, τί κάνουμε; Τους παραπέμπουμε στον Ταμήλο;


(ε) Βγήκαμε πανηγυρικά ήδη στις αγορές για πρώτη φορά, ενάμιση χρόνο νωρίτερα απ’ ότι μας υπολόγιζαν. Και με επιτόκια προ κρίσης! Κι από τη στιγμή που βγήκαμε, μέσα σε λίγους μήνες, τα επιτόκια δανεισμού στα νέα πενταετή Ελληνικά ομόλογα έχουν πέσει ακόμα πιο κάτω: από το 4,95% τον Απρίλιο που βγάλαμε το ομόλογο, στο 3,75% σήμερα! Χώρια που υποχώρησαν τα επιτόκια και στα βραχυχρόνια γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου…

Προφανώς, ο πρωθυπουργός δεν υπολογίζει ότι ανάμεσά μας υπάρχουν και κάποιοι που νογάνε από οικονομικά. Απ' όσα ξέρω, εφέτος έχουμε προχωρήσει σε μία και μοναδική έκδοση πενταετών ομολόγων (17/4/2014). Πότε βγάλαμε ομόλογα με 3,75% κι δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι ούτε εγώ ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος; Άλλωστε, η τρόικα απαγορεύει την έκδοση ομολόγων! Εκτός αν εννοούμε τα επιτόκια στις δευτερογενείς αγορές αλλά κι εκεί το πενταετές παίζει στο 3,88% κι όχι στο 3,75%. Λεπτομέρεια: το ομόλογο του Απρίλη βγήκε με 4,75% αλλά, επειδή τιμολογήθηκε μια βδομάδα νωρίτερα, μας κόστισε 4,95%.

Όσο για τα επιτόκια που πέφτουν, αυτό συμβαίνει σε ολόκληρη την Ευρώπη κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Άλλωστε, τα ρίχνει η ίδια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να αναζωπυρώσει την κίνηση των κεφαλαίων και να αποφύγει τον χαμηλό πληθωρισμό, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε στασιμοπληθωρισμό. Ή, μήπως, ξεχάσαμε ότι τις προάλλες ο Ντράγκι ανακοίνωσε ότι το νέο επιτόκιο της ΕΚΤ είναι...0,05%;


(στ) Μιλάμε για επόμενα βήματα, που αφορούν στη σταδιακή μείωση στο φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων με μέγιστο το 32% από 42% σήμερα, τη μείωση του φόρου επιχειρηματικών κερδών στο 15% από 25% σήμερα, τη μείωση του ΦΠΑ και σε άλλους κλάδους.

Χρόνια τώρα, αδυνατώ να παρακολουθήσω την σκέψη τού πρωθυπουργού. Ο μπακάλης τής γωνίας πληρώνει φόρο 26% για κέρδη μέχρι 50.000 ευρώ και 33% από κει και πάνω. Ο μισθωτός πληρώνει 22% για εισόδημα μέχρι 25.000, 32% για τις επόμενες 17.000 και 42% για εισόδημα μεγαλύτερο των 42.000 ευρώ. Οι τράπεζες, ο ΟΠΑΠ του Μελισσανίδη, η Ιντρακόμ του Κόκκαλη, η Μότορ-Όιλ του Βαρδινογιάννη κλπ πληρώνουν για τα κέρδη τους 25% (αν δεν σχηματίσουν και κάποια αφορολόγητα αποθεματικά), όσα κι αν είναι αυτά. Και τώρα έρχεται ο πρωθυπουργός να μας πει ότι οι μισθωτοί θα "πέσουν" στο 32% και οι μεγαλολεφτάδες στο 15%. Κι εμείς πρέπει να χειροκροτήσουμε;


Είπε κι άλλα ωραία μπουρδολογήματα ο πρωθυπουργός, όπως άλλωστε μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν έχω κουράγιο να ασχοληθω περισσότερο. Σας δίνω τον διασύνδεσμο για να διαβάσετε μόνοι σας ολόκληρη την ομιλία του, αν και θα έβαζα στοίχημα ότι μάλλον δεν θα το κάνετε.

Ψευτοδιλήμματα

Αν παρακολουθήσει κανείς την ειδησεογραφία και, μάλιστα, τις "βαθυστόχαστες" αναλύσεις των "εμπνευσμένων" (διάβαζε: αργυρώνητων) δημοσιολόγων και δημοσιογράφων, οι οποίοι έχουν πάρει εργολαβία την διαμόρφωση της κοινής γνώμης, αισθάνεται συνεχώς ότι πρέπει ανά πάσα στιγμή να διαλέξει στρατόπεδο. Λες και όλοι τον δείχνουν με το δάχτυλο και τον ρωτούν αυστηρά "εσύ με ποιόν είσαι;": με τους ρώσσους ή με την δυτική συμμαχία ευρωπαίων-πολιτειακών; με το "νόμιμο" καθεστώς τού Κιέβου ή με τους αποσχιστές ρωσσόφωνους; με τον Άσαντ ή με τους αντάρτες; με την καθεστηκυία τάξη στην περιοχή ή με τους τζιχαντιστές τού "Ισλαμικού Κράτους"; με την εκλεγμένη κυβέρνηση του Αφγανιστάν ή με τους ταλιμπάν; με την δραχμή ή με το ευρώ; με τους τούρκους ή με τους κούρδους; με τους εβραίους ή με τους παλαιστίνιους; με το κέντρο ή με τα άκρα; με τους μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή με τους έξω; με τους μένουμε στο ΝΑΤΟ ή με τους φεύγουμε; με την σταθερότητα ή με την αστάθεια; με τον Τσίπρα ή με τον Σαμαρά; με τους πρώην "αργόσχολους" της ΕΡΤ ή με τους νυν "τσανακογλείφτες" της ΝΕΡΙΤ; με την "ανάπτυξη" που κόβει και κανένα δέντρο ή με την "κακομοιριά" που προστατεύει το περιβάλλον; με τον μισθό των τριακοσίων έστω ευρώ ή με την ανεργία; με την έννομη τάξη ή με την αναρχία; μ' αυτόν που σε γαμεί ή μ' εκείνον που σε δέρνει;...

Όλα τούτα τα διλήμματα -και αμέτρητα ακόμη σαν αυτά- είναι πλασματικά. Θυμίζουν το αντίστοιχο αλήστου μνήμης ψευτοδίλημμα "με τον αστυφύλαξ ή με τον χωροφύλαξ;". Λες και δεν παίζει ως απάντηση το απλό "με κανέναν" ή λες και κάθε επιλογή δεν συνακολουθείται από διάφορες προϋποθέσεις. Λες και το ματσούκι που έτρωγες από τον "αστυφύλαξ" ήταν καλύτερο ή χειρότερο από εκείνο του "χωροφύλαξ".

Ο μόνος τρόπος να απεμπλακούμε από τέτοιας μορφής ψευτοδιλήμματα είναι να βάλουμε εμείς τους όρους του διαλόγου. Και ο πλέον απαραίτητος όρος είναι απλός: δεν μας ενδιαφέρουν διλήμματα που καμμιά από τις εναλλακτικές τους απαντήσεις δεν εξυπηρετεί τους στόχους και τα συμφέροντα της τάξης μας, οπότε τα απορρίπτουμε δίχως να μπαίνουμε στον κόπο ενός αδιέξοδου διαλόγου. Για παράδειγμα, ποιά σημασία έχει για μας αν από την ουκρανική περιπέτεια βγεί κερδισμένος ο Ομπάμα ή ο Πούτιν; Γιατί πρέπει ντε και καλά να πάρουμε θέση για το αν υποστηρίζουμε τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων ή των ρώσσων ολιγαρχών; Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα αυτής της κόντρας, το ίδιο ζοφερή θα είναι η επόμενη μέρα για τον ουκρανικό λαό, ρωσσόφωνο ή μη.


Θα κλείσουμε το σημερινό κείμενο με δυο λόγια τού θείου Βλαδίμηρου επί του θέματος:

Ας υποθέσουμε ότι δυο χώρες πολεμούν ανάμεσά τους στην εποχή των αστικών, εθνικών και απελευθερωτικών κινημάτων. Ποιάς χώρας την επιτυχία πρέπει να εύχεται κανείς από την άποψη της σύγχρονης δημοκρατίας; Βέβαια εκείνης της χώρας που η επιτυχία της θα σπρώξει πιο δυνατά και θα αναπτύξει πιο ορμητικά το απελευθερωτικό κίνημα της αστικής τάξης και θα υποσκάψει περισσότερο τη φεουδαρχία.

Ας υποθέσουμε, σε συνέχεια ότι το καθοριστικό στοιχείο τής αντικειμενικής ιστορικής εποχής άλλαξε και τη θέση τού κεφαλαίου που παλεύει για εθνική απελευθέρωση την κατέλαβε το διεθνές αντιδραστικό, το χρηματιστικό, το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο. Η πρώτη από τις κυρίαρχες χώρες κατέχει, ας υποθέσουμε, τα 3/4 της Αφρικής, ενώ η δεύτερη το 1/4. Το αντικειμενικό περιεχόμενο του πολέμου τους είναι το ξαναμοίρασμα της Αφρικής. Ποιάς πλευράς την επιτυχία πρέπει να ευχόμαστε; 

Το πρόβλημα, όπως έμπαινε προηγούμενα, αποτελεί παραλογισμό, γιατί δεν ισχύουν σήμερα τα παλιά κριτήρια εκτίμησης: δεν έχουμε ούτε μια πολύχρονη ανάπτυξη ενός αστικού απελευθερωτικού κινήματος, ούτε το πολύχρονο προτσές τής κατάρρευσης της φεουδαρχίας. Δεν είναι δουλιά τής σύγχρονης δημοκρατίας ούτε να βοηθήσει την πρώτη χώρα να κατοχυρώσει το "δικαίωμά" της στα 3/4 της Αφρικής, ούτε να βοηθήσει τη δεύτερη (έστω κι αν έχει αναπτυχθεί οικονομικά πιο γρήγορα από την πρώτη) να αποσπάσει αυτά τα 3/4.

Η σύγχρονη δημοκρατία θα παραμείνει πιστή στον εαυτό της μόνο στην περίπτωση που δεν θα προσχωρήσει σε καμιά ιμπεριαλιστική αστική τάξη, στην περίπτωση που θα πει ότι "και οι δυο τους είναι η μια χειρότερη από την άλλη", στην περίπτωση που σε κάθε χώρα θα εύχεται την αποτυχία τής ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης. Κάθε άλλη λύση θα είναι στην πράξη εθνικοφιλελεύθερη και δεν θα έχει τίποτε το κοινό με τον αληθινό διεθνισμό.

[Β.Ι.Λένιν, "Κάτω από ξένη σημαία", 1915 (;) - Άπαντα, τόμος 26, σελ. 140-141]

Σαββατιάτικα (20)

*** Το καλοκαίρι συνεχίζεται κι ας μπήκε ο Σεπτέμβρης. *** Έτσι κι αλλοιώς, βρέχει όπως έβρεχε τον Αύγουστο. *** Άιντε, καθαρίστε το 4Χ4 να είναι έτοιμο για Αράχωβα. *** 40 χρόνια δημοκρατία τον Ιούλιο, 40 χρόνια ΠαΣοΚ τον Σεπτέμβριο. *** Καλά σαράντα. *** "Γιώργο γερά, να πέσει η δεξιά". *** Το τρολ της χρονιάς. *** Το μισό ΠαΣοΚ είναι μ' εκείνον που έβαλε τον Καρατζαφύρερ συγκυβερνήτη τής χώρας και το άλλο μισό μ' εκείνον που συγκυβερνάει την χώρα με Σαμαρά, Άδωνη και Βορίδη. *** Από δυο σοσιαλιστικά (ήμαρτον παππού Κάρολε) χωριά χωριάτες. *** Σοσιαλιστική διεθνής. *** Παιδιά, αν μόνοι σας δεν μπορείτε να βρείτε ποιος έφερε -και διατηρεί- την δεξιά στην εξουσία, ρωτήστε απ' ευθείας τον Αντώνη. ***

Σφηνώσαμε;

Αρρωστημένη φαντασίωση ιστολογίου: ο Γιωργάκης φτιάχνει νέο κόμμα, το ονομάζει "ΠαΣοΚ Εσωτερικού" ή "ΠαΣοΚ (μ-λ)" και ο Μπέννυ ωρύεται ότι "ένα είναι το κόμμα". *** Καύλα; *** Τι λένε απ' αυτού τα "Πρωτόκολλα των 58 σοφών τής Ελιάς"; *** Κάμερα σε μένα. *** Αληθεύει η είδηση ότι ο Πούτιν επισκέφθηκε δερματολόγο; *** Με τόσες κυρώσεις από την δύση, σίγουρα μάτωσε τ' αρχίδια του από το ξύσιμο. *** Τελικά, έχετε καταλάβει ποιον θα προτείνει ο γκαβός για πρόεδρο; *** Άκουσα για Κωνσταντόπουλο, άκουσα για Κουβέλη, άκουσα για Παπαδημούλη... *** Όλα τα άσχετα και ξενερουά, δηλαδή. *** Το ιστολόγιο έχει ρηξικέλευθη πρόταση: Αντετοκούνμπο! *** Δηλαδή, ο άθεος Τσίπρας προωθεί αφορολόγητο για τους παπάδες; *** Γιατί όχι; *** Αφού η εξουσία δικαιολογεί συμμαχία και με τον διάβολο, γιατί όχι και με τον θεό; *** Τί λέει επί του θέματος ο γέροντας Παΐσιος; *** Κάμερα σε μένα. *** Και ο Καμμένος στ' Αγιονόρος. *** Πανούλη, άργησες. *** Πρόλαβαν κι έκλεισαν συμφωνίες ο Αντώνης κι ο Αλέξης. *** Με βυζαντινά χρυσόβουλα διεκδικεί η μονή Βατοπεδίου την περιουσία που της αρνήθηκαν τα δικαστήρια. *** Αν σας παίρνουν τα σπίτια οι τράπεζες, μη κατηγορείτε τον καπιταλισμό. ***

Χάρρυ Πόττερ (;)

Εσείς φταίτε που τα αποκτήσατε με συμβόλαια και όχι με αυτοκρατορικά σιγγίλια. *** Η καπιταλιστική κρίση ανέδειξε μια καινούργια τάξη ανθρώπων: τους εργαζόμενους που πεινάνε επειδή ο μισθός τους δεν φτάνει για να φάνε. *** Τό 'χε προφητέψει ο Κοσμάς ο Αιτωλός: "Θά 'ρθει μια μέρα που θα σπέρνετε τα χωράφια σας αλλά δεν θα έχετε να φάτε." *** Κάμερα σε μένα. *** Θοδωρής Δρίτσας (ΣυΡιζΑ): "Στόχος μας η απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ και η διάλυση της συμμαχίας." *** Δεν φτάνει που θα φύγουμε, θα τους διαλύσουμε κι από πάνω; *** Θοδωρή, μη σφίγγεσαι και κλάσεις σφυριχτά. *** Τέτοια έλεγε κι Ανδρέας και την είδαμε την προκοπή μας. *** Ρώυτερς: "Δεν δέχεται φοροελαφρύνσεις η τρόικα." *** Θανάσης Λυρτσογιάννης (Έθνος): "Πράσινο φως για φοροελαφρύνσεις και μειώσεις στον ΕΝΦΙΑ από την τρόικα... αλλά με μέτρο." *** Τί καταλάβατε; *** Βρούτσης: "Διαρκής και δύσκολη η μάχη κατά της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας." *** Την κανονικά δηλωμένη κι ασφαλισμένη την ξεπαστρέψατε τελείως, Γιάννη, ε; *** Οι μπαταχτσήδες οι αργεντίνοι δεν κοιτάνε την χρεωκοπία τους καλύτερα, ήθελαν να παίξουν και μπάσκετ μαζί μας. *** Πού πάτε, ρε λιγούρια, με το κωλο-πέσο σας; *** Να τα βάλετε με το ευρώ; *** Πριν 22 χρόνια έρριξε τον Μητσοτάκη λόγω Μακεδονίας αλλά σήμερα δέχεται να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ ως Μακεδονία. ***

Νέα Ελλάδα

Και γκαβός και καραγκιόζης. *** Αντώνη, οι καιροί ου μενετοί, το τέλος γαρ εγγύς. *** Κάμερα σε μένα. *** Χριστίνα Σιδέρη, πολιτευτής ΝΔ, στο Φέισμπουκ: "Μαζική απέλαση όλων των λαθρομουσουλμάνων και αφαίρεση ιθαγένειας όλων των μεταναστών δεύτερης γενιάς που γεννήθηκαν στην Ευρώπη." *** Να την χαίρεσαι την υποψήφια βουλευτή σου, Αντώνη. *** Άντε πλύνε κανένα πιάτο, μωρή πατσαβούρα. *** Ο πιασοκωλάς γυιος στις Βρυξέλλες, ο μπαμπάς Συνήγορος του Καταναλωτή. *** Ανεξάρτητη αρχή υπό τον πρώην γραμματέα τής ΝουΔου. *** Ανεξαρτησίας εγκώμιον. *** Ζαγορίτης: η ροχάλα τού Σαμαρά στα μούτρα των καταναλωτών. *** Ρε κεφάλα Νεράντζη, δεν ζήτησαν να τους παντρέψετε αλλά να τους επιτρέψετε να ζουν μαζί. *** Πού διάολο ανακάλυψες συσχετισμό με την κτηνοβασία; *** Δυο άνθρωποι θέλουν να ζουν μαζί, όχι ένας άνθρωπος και μια γίδα. *** Γίδι. *** Στην Κύπρο συνελήφθη 62χρονος ταξιτζής για κατοχή 348 "μαϊμού" χαπιών βιάγκρα.*** Και πως ήσαν "μαϊμού" τα χάπια, τί έγινε; *** Λέτε μ' αυτά, εκτός του ότι σηκώνεται το πουλί σου, να κοκκινίζει και ο κώλος σου; *** Απορία: οι κρητικοί το σκατό τους το κάνουν παξιμάδι ή ντάκο; ***

Ευτυχισμένα χρόνια...
(Από δεξιά: Κάρ. Παπούλιας, Έλλη Στάη, Γ. Λιάνης,
Δήμ. Λιάνη και ο τότε σύζυγός της Διον. Λιβανός)

 Αντώνη, νομίζω ότι πάλι μαλακίες είπες στην Θεσσαλονίκη και για το βασικό ζήτημα δεν έβγαλες άχνα. *** Αργεί πολύ ακόμη εκείνο το δωρεάν wi-fi που λέγαμε; *** Μήπως κατάλαβε κανείς αν, μεταξύ των άλλων, πωλείται και το λιμανάκι τής Παμβώτιδας; *** Σαμαράς: "Σύντομα η απονομή των συντάξεων θα γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού." *** Του Delete; *** Καρατζαφύρερ: "Εμείς οι χριστιανοί φοβόμαστε τον θεό και δεν είμαστε αδίστακτοι." *** Σωστός ο Γιώργαρος. *** Ξέρετε τι δισταγμούς είχαν ο Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος, ο Μέγας Θεοδόσιος, οι Σταυροφόροι και οι Ιεροεξεταστές πριν εξοντώσουν όσους εξόντωσαν; *** Για περισσότερες λεπτομέρειες διαβάστε τα "Χάλκινα Βιβλία" και τα απομνημονεύματα του γέροντος Αρσενίου. *** Κάμερα σε μένα. *** Καλό Σαββατοκύριακο. ***

Μια άλλη θάλασσα

"Δύναμη κρούσης για άμεσες επεμβάσεις σε όλη τη γή" δημιουργεί το ΝΑΤΟ ενώ από την άλλη με αντίστοιχες εξαγγελίες απαντά η Ρωσία.

Η καπιταλιστική κρίση εξελίσσεται κανονικά και σπρώχνει τον πλανήτη που ήδη βρωμάει μπαρούτη σε σύγκρουση γιγάντιων διαστάσεων.


Την ίδια στιγμή κάποιοι, όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, εξακολουθούν να θεωρούν το ΝΑΤΟ δύναμη σωτηρίας και τρέχουν πρώτοι να δηλώσουν τη χώρα (και μαζί και τα παιδιά μας) σε διαθεσιμότητα για οποιαδήποτε χρήση, μπας κι αρπάξει η μεγάλη αστική τάξη της χώρας κανένα κοκαλάκι από τη νέα μοιρασιά που μπορεί να προκύψει...

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει να διαλυθεί η συμμαχία!! (Από ποιον άραγε το ζητάει;)

Αν μας έλεγε κάποιος και το πώς μπορεί να διαλυθεί μια συμμαχία-τέρας, που έχει βάλει στόχο την παραπέρα επέκταση και γιγάντωσή της, χωρίς να αποχωρήσουν χώρες-μέλη προκαλώντας κάποια προβλήματα και δείχνοντας δρόμο και σε άλλους λαούς για να παλέψουν για τα ίδια, θα βγάζαμε και μεις μιαν άκρη.


Εν τω μεταξύ τα μεγάλα ΜΜΕ συνεχίζουν το έργο τους εκπέμποντας όλα στην ίδια συχνότητα και επαναλαμβάνοντας ακριβώς ό,τι λέει το ΒΒC, το CNN και τα άλλα παιδιά του καπιταλισμού για το ό,τι συμβαίνει.

Συμπτωματικά πάντα, στο ρόλο του καλού βρίσκονται οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, ο Ομπάμα, ο Κάμερον και οι φίλοι τους ενώ όλοι οι άλλοι είναι εχθροί της Δημοκρατίας (της ποιάς;) και τουλάχιστον ύποπτοι για τρομοκρατία ... ή ό,τι άλλο προκύψει ως επιχείρημα.


Επειδή η αλήθεια δεν κρύβεται, και η διάθεση για άγρια σύγκρουση βγάζει μάτι, ξαναζεσταίνονται διάφορες σούπες περί κόντρας Δύσης-Ανατολής, θρησκευτικών πολέμων και επικίνδυνων απολίτιστων τεράτων που απειλούν την πολιτισμένη Δύση και άλλα τέτοια για να μπερδεύεται το μυαλό και να μην καταλαβαίνει ότι τα τέρατα τα πραγματικά είναι εντός των πυλών.

Και βέβαια δεν είναι άλλα απο τα γιγάντια μονοπώλια, που προσπαθώντας να επικρατήσουν στον χωρίς όρια πλέον ανταγωνισμό, έχουν βγάλει τα μαχαίρια και δε λογαριάζουν τίποτα προκειμένου να σώσουν το τομάρι τους και να εδραιώσουν ακόμα περισσότερο τη θέση τους μέσα στην κρίση που μαίνεται.


Κάπου στη γωνία οι λαοί αδυνατούν να καταλάβουν τι τους συμβαίνει, αφού άλλοι τους καθησυχάζουν, άλλοι τους μπουκώνουν με αυταπάτες χωρίς περιεχόμενο και άλλοι τους εκφοβίζουν ανοιχτά ή δια της πλαγίας για να μην μπορούν να σκεφτούν.


Και μόνο κάτι λίγες φωνές που όμως δεν το βάζουν κάτω, φωνάζουν κάθε μέρα με όλους τους τρόπους την αλήθεια παλεύοντας να την κάνουν να ριζώσει όσο πιο βαθιά γίνεται και να αρχίσει να φουντώνει.

Μιλάμε βέβαια για τους κομμουνιστές κι εδώ στην περίπτωσή μας για το ΚΚΕ, που όμως το σύστημα έχει φροντίσει με όλα τα κόλπα και τις εφεδρείες του να σπρώξει όσο γίνεται στην άκρη, γεμίζοντας τον αέρα με παράσιτα που μπερδεύουν το σήμα που εκπέμπουν αυτές οι κόκκινες φωνές.

Η αλήθεια βέβαια ήταν και θα είναι πάντα απλή.

Η αιτία όλων όσων μας συμβαίνουν είναι μία. Στον κόσμο που ζούμε, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό κι όλο μεγαλώνει μέχρι να σκάσει, κι αυτό δεν αλλάζει εκ Θεού αν κι εμείς δεν κάνουμε κάτι.

Κι όσο υπάρχουν μεγάλα ψάρια και καρχαρίες, πάντα έτσι θα γίνεται.


Υπάρχει όμως κι ένας άλλος κόσμος, κάποιοι κάποτε έδειξαν το δρόμο, όπου τα μικρά ψαράκια που χτίζουν κάθε μέρα με τη δουλειά τους τον ωκεανό που ζούμε και που κανένας δεν τους δίνει σημασία, παίρνουν χαμπάρι, ενώνονται, οργανώνονται και παίρνουν στο κυνήγι τους καρχαρίες και στο τέλος τους εξαφανίζουν και τότε η θάλασσα του κόσμου βρίσκει την ησυχία της και γίνεται πραγματικός παράδεισος.


Αρκεί να το πιστέψουμε, να απλώσουμε τα χέρια και να το κάνουμε πραγματικότητα.

[Κείμενο του μουσικού-τραγουδοποιού Γιώργου Σαρρή, από το προσωπικό του ιστολόγιο]

Τι Παρίσι, τι γαμήσι...

Την περασμένη Δευτέρα, με το κείμενο "Όμορφα!", σχολιάζαμε σε τούτη την γωνιά τον τίτλο τού κυριακάτικου Έθνους "Ταγκό στο Παρίσι, σκληρό ροκ στην Αθήνα", λέγοντας ότι, σύμφωνα με την μπομπόλειο φυλλάδα, "στο Παρίσι θα χορεύαμε αισθησιακό ταγκό με τους ευρωπαίους συν-εταίρους μας ενώ στην Αθήνα θα βγάζαμε τα μάτια μας με την τρόικα". Ειρωνευτήκαμε εκείνο το άρθρο και, όπως αποδεικνύεται σήμερα, δεν είχαμε καθόλου άδικο.

Υποτίθεται ότι στο Παρίσι πήγε μια ομάδα υπουργών, προκειμένου να συζητήσει τα νέα μέτρα που απαιτεί η τρόικα. Υποτίθεται, επίσης, ότι οι υπουργοί μας θα ζητούσαν από τους ευρωπαίους συν-εταίρους μας να αμβλύνουν κάπως την σκληρότητα των μέτρων, κουνώντας τους στην μούρη μια σειρά θετικών στοιχείων, όπως π.χ. την μείωση της ανεργίας (σ.σ.: γελάστε ελεύθερα!), το αυξημένο πρωτογενές πλεόνασμα, την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων κλπ. Υποτίθεται, ακόμη, ότι οι υπουργάρες μας θα έφταναν σε σημείο να πατήσουν πόδι ώστε να πετύχουν κάτι για το οποίο θα μπορούσαν να κοκορευτούν κατά την επιστροφή τους. Έστω ένα μαλάκωμα της απαίτησης για 15.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων μέχρι τέλους τού 2015, έστω μια φιλολαϊκή πινελλιά στο πλάνο των επερχόμενων πλειστηριασμών ακινήτων, έστω μια παράταση στην λήψη του πακέττου μέτρων που θα αποδομούν τελείως ό,τι έχει μείνει όρθιο στο ασφαλιστικό μας σύστημα.

Αυτά υποτίθεται ότι θα γίνονταν στο Παρίσι και μ' αυτά μας πιπίλισαν τα μυαλά επί τόσες ημέρες τα διάφορα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Το τι έγινε τελικά, τώρα που το "ταγκό" τελείωσε, μας το λέει με τον δικό του, χαρακτηριστικό τρόπο ο Δημήτρης Μηλάκας στο παρακάτω άρθρο του, το οποίο δημοσιεύεται στον ιστοτόπο "Ημεροδρόμος" και έχει ως τίτλο τον τίτλο τού σημερινού μας κειμένου:


Έφυγαν θορυβωδώς για τη μάχη του Παρισιού όπου θα προάσπιζαν  τάχα τα συμφέροντα της χώρας και επιστέφουν  ήσυχα και αθόρυβα με την ουρά στα σκέλια. Υπέκυψαν, προφανώς, στις υπέρτερες δυνάμεις της τρόικας οι  ηρωικοί (Χαρδούβελης, Μητσοτάκης, Βρούτσης, Αθανασίου Δένδιας) υπουργοί μας. Πήγαν, άκουσαν τις οδηγίες, παρέλαβαν τα τελεσίγραφα και επέστρεψαν για να συνεχίσουν τη…διάσωσή μας.

Όπως προεξοφλούσαν όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις χωρίς τα γυαλιά της σκοπιμότητας  η τρόικα των δανειστών επανέλαβε στους υπουργούς  το αυτονόητο: Να προσέχετε που βάζετε τις υπογραφές σας. Με άλλα λόγια οι τροικανοί ζήτησαν να τηρηθούν απαρέγκλιτα τα όσα αναγράφονται αναλυτικά στο μνημόνιο.

Κάπως έτσι κατάρρευσε κατάρρευσε σα χάρτινος πύργος η κυβερνητική επικοινωνιακή τακτική των τελετυαίων ημερών που με τη βοήθεια μεγάλων καναλιών και εφημερίδων διατυμπάνιζε τις δυνατότητες διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης για ελαφρύνσεις, φορολογικές και άλλες.

Αντί περιθωρίων κινήσεων που αναζητούσε η ελληνική κυβέρνηση στη συνάντησή της με την τρόικα στο Παρίσι, έλαβε  όπως φαίνεται οδηγίες και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα μέσα στα οποία θα πρέπει:
- Να αλλάξει τον κώδικα πολιτικής δικονομίας ώστε να μπορούν να προχωρούν οι πλειστηριασμοί ακινήτων σε τιμές κάτω από τις αντικειμενικές αξίες.
- Να προχωρήσει η ολοκλήρωση της κατεδάφισης του ασφαλιστικού με την ολοκλήρωση της συγχώνευσης των ασφαλιστικών ταμείων.
- Να ολοκληρώσει τις …μεταρρυθμίσεις που ουσιαστικά καταργούν το δικαίωμα της απεργίας και απελευθερώνουν τις ομαδικές απολύσεις.

Περί τα τέλη του μήνα το σύνολο της ελληνικής κυβέρνησης και όχι μόνο οι  πέντε υπουργοί που έκαναν το ταξιδάκι τους στο Παρίσι θα έχουν την ευκαιρία  στενών επαφών με τους επικεφαλής της τρόικας  (Κλάους Μαζούχ (ΕΚΤ), Ρίσι Γκογιάλ (ΔΝΤ) και Ντέκλαν Κοστέλο (ΕΕ)) των δανειστών. Και μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε ότι όλοι, από τον πρωθυπουργό μέχρι τη Βούλτεψη και από τον Βενιζέλο μέχρι τον Κεγκέρογλου θα κάνουν ότι μπορούν για να τους…ανακουφίσουν.