Είπαν... και σχολιάζω

"Όταν είσαι ασφαλισμένος σε ένα ταμείο, είσαι κατά κάποιον τρόπο μέτοχος αυτού του ταμείου. Είσαι μέτοχος! Χρεωκόπησε η εταιρεία; Τά 'χασες τα λεφτά σου. Έτσι γίνεται στον καπιταλιστικό κόσμο. Τί να κάνουμε τώρα;"

Αυτά δήλωσε -κατά λέξη- ο υπουργός υγείας (ο Άδωνις, ντε!) τις προάλλες στην εκπομπή τού Γιώργου Παπαδάκη, συνοδεύοντας την δήλωσή του μ' εκείνο το χαμόγελο ικανοποίησης, το οποίο συνοδεύει κάθε δήλωση περιέχουσα μεγάλη σοφία. Κι έτσι μάθαμε κι εμείς ότι στον καπιταλισμό μπορεί (α) να γίνεις μέτοχος με το ζόρι σε μια εταιρεία, όσο κι αν χτυπιέσαι ότι δεν θες, (β) να είσαι μέτοχος σε μια εταιρεία δίχως να έχεις δικαίωμα ελέγχου στα πεπραγμένα τής διοίκησης αλλά ούτε καν δικαίωμα εκλογής τής διοίκησης, (γ) μπορεί να έρθει το κράτος, όποτε γουστάρει και δίχως να σε ρωτήσει, να "κουρέψει" την περιουσία τής εταιρείας σου και μετά να σε βάλει να πληρώσεις και τους τζερεμέδες.

Ευτυχώς, εν τη ρύμη του λόγου του, ο πολυλογάς Άδωνις αποκάλυψε το κουμπί τής ιστορίας: έτσι γίνεται στον καπιταλισμό. Το κατάλαβες...ηλίθιε;

-----------------------------

"Ξύπνα μαλάκα! Και κόψε και το μούσι γιατί έτσι δείχνεις περισσότερο μαλάκας."

Αυτό το σχόλιο προσάρτησε ανώνυμος αναγνώστης στο πρόσφατο κείμενό μου για τον Αρσένυ Γιάτσενιουκ, παραθέτοντας και τον διασύνδεσμο ενός βίντεο που αποδεικνύει ότι ο Γιάτσενιουκ δεν χαιρετάει ναζιστικά στην περίφημη φωτογραφία. Είδα το βίντεο και πρέπει να παραδεχτώ ότι όντως ο "φυτευτός" νέος πρωθυπουργός τής Ουκρανίας δεν χαιρετάει ναζιστικά. Απλώς, το φωτογραφικό στιγμιότυπο τον έπιασε με το χέρι τεντωμένο.

Μόνο που στο βίντεο είδα και κάτι άλλο. Το πλήθος στο οποίο απευθύνεται ο Γιάτσενιουκ και το οποίο χαιρετάει (όχι ναζιστικά, επαναλαμβάνω), κρατάει σημαίες του ακροδεξιού, φασιστικού και ρατσιστικού κόμματος Σβαμπόντα (Свобода = Ελευθερία), το οποίο (α) αποτελεί πλέον εταίρο τής υπό τον Γιάτσενιουκ κυβέρνησης, (β) θεωρεί ότι αποτελεί συνεχιστή τού έργου τού Στεπάν Μπαντέρα, ηγέτη τής φιλοναζιστικής OUN, η οποία συνεργαζόταν με τους ναζί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, (γ) συνεργάζεται με το νεοναζιστικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NDP), (δ) είχε μέχρι πρόσφατα ως σήμα το ρουνικό σύμβολο της 2ης Μεραρχίας Πάντσερ των Ες Ες, (ε) έχει ως ιδεολογικό καθοδηγητή τον θαυμαστή τού χιτλερισμού -και βουλευτή- Γιούρι Μιχαϊλίσιν, συγγραφέα ενός βιβλίου με παραπομπές στους πρωτοκλασάτους ναζί Ρεμ, Στράσσερ και Γκαίμπελς και (στ) διατηρεί φιλικώτατες σχέσεις με την καθ' ημάς Χρυσή Αυγή. Προς αυτούς απευθύνεται χαμογελαστός ο Γιάτσενιουκ και μ' αυτούς συνεργάζεται αλλά δεν τους χαιρετάει ναζιστικά.

Δυστυχώς, από λάθος έσβησα το παραπάνω σχόλιο (κάτι που ποτέ δεν έχω κάνει στο παρελθόν), οπότε το αναδημοσιεύω εδώ προς αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης. Μόνο που θα ήθελα να δω και το ονοματάκι και την φατσούλα τού συντάκτη του επειδή με τρώει η ανθρώπινη περιέργεια να διαπιστώσω αν κι εκείνος δείχνει τόσο μαλάκας δίχως μούσι όσο εγώ με μούσι. Τουλάχιστον, εγώ δεν κρύβομαι στην ανωνυμία όταν αποκαλώ κάποιον μαλάκα.

-----------------------------

"Τα δημοσιονομικά μέτρα τελείωσαν. Δεν το συζητάμε. Τα διαρθρωτικά μέτρα έμειναν (...) Δεν υπάρχει θέμα απολύσεων για το 2015. Μην μπλέκετε τις απολύσεις με την κινητικότητα (...) Όλοι οι επενδυτές θέλουν να βάλουν τα λεφτά τους στην ελληνική οικονομία (...)"

Αποσπάσματα από όσα είπε ο Σίμος ο Ανήσυχος σήμερα το πρωί στο Μέγκα. Δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο. Γελάστε ελεύθερα.

-----------------------------

"Θα πρέπει να τεθεί θέμα για το προϊόν αυτού του πονήματος. Ποιός παίρνει τα χρήματα; Ασφαλώς δεν πρέπει να πάνε στα χέρια τής τρομοκρατίας. Να πάνε στα θύματα της τρομοκρατίας. Κατά την άποψή μου, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να κατασχεθούν (...) Ο εκδοτικός οίκος τί ρόλο έπαιξε; (...) Γιατί δίνεται βήμα σε έναν τρομοκράτη; (...)"

Ανατριχιαστικές δηλώσεις στην Real News τού εισαγγελέα Χρήστου Λάμπρου, ο οποίος δίκασε πρωτόδικα τα μέλη τής 17 Νοέμβρη, αναφορικά με το βιβλίο "Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη", που έγραψε ο Δημ. Κουφοντίνας και εξέδωσε ο οίκος Λιβάνη. Υποθέτω ότι ο κύριος Λάμπρου θα αισθανόταν ευτυχής αν, ενεργώντας ως άλλοι ναζί, συγκεντρώναμε τα αντίτυπα αυτού του βιβλίου στο Σύνταγμα και τους βάζαμε φωτιά.

Όταν η δικαιοσύνη και, κατ' επέκταση, η δημοκρατία, της οποίας συνιστά θεραπαινίδα, ξεχνούν την βολταιρική ρήση "διαφωνώ με όσα λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λες", έχω βάσιμους λόγους να τις φοβάμαι περισσότερο από την τρομοκρατία...

Δε φτιάχνουμε κι εμείς ένα κόμμα;;;

Γιατί να μη φτιάξουμε κι εμείς ένα κόμμα;
Τώρα που είναι και της μόδας, τώρα που γυρίζει...
Ο καθένας φτιάχνει κόμμα.
Άλλοι από λόξα, άλλοι από συμφέρον, άλλοι από μιντιάρχη... ο καθένας όπως μπορεί!

Αλλά για να μη φανεί ότι θέλουμε να γίνουμε Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη (εμείς, άλλωστε, δεν είμαστε σαν τους άλλους), θα το φέρουμε λάου-λάου.
Δηλαδή, θα συγκροτήσουμε πρώτα (εμείς! ποιοι άλλοι;) μια κίνηση πολιτών.
Δε θα δυσκολευτούμε να βρούμε όνομα. Μπορούμε απλά να βάλουμε έναν αριθμό.
Θα πούμε ότι είμαστε "η κίνηση των 28".
Μπορεί να γίνουμε 28, μπορεί λιγότεροι, μπορεί περισσότεροι -δεν έχει σημασία.
Ο αριθμός μας θα είναι το 28.
(με ασαφές υπονοούμενο ότι αν προσθέσεις 2+8=10, άρα όλοι μαζί είμαστε "το 10 το καλό" για την πατρίδα)

Θα είμαστε οι "28" και θα αυτοπαρουσιαστούμε ως άνθρωποι της διπλανής πόρτας, άνθρωποι του μεροκάματου, της ανεργίας, της εργασίας, της αεργίας, της νοικουροσύνης, της αγοράς.
Άνθρωποι που δεν έχουμε διατελέσει υπουργοί και βουλευτές.
Και φυσικά, θα λέμε πως είμαστε όλοι μαζί, πλούσιοι και φτωχοί, νέοι και γέροι, άσπροι και μαύροι, ολυμπιακοί και παναθηναϊκοί, προικισμένοι και μικροτσούτσουνοι, νυμφομανείς και ανέραστες, όμορφοι και άσχημοι, καπνιστές και αντικαπνιστές...
Δηλαδή "όλοι μαζί μπορούμε", που λέει κι ο Αλαφούζος!

Θέσεις; Αρχές; Ιδεολογία;
Έλα ρε παιδιά, τι αναχρονιστικά πράγματα είναι αυτά;
Στην Ευρώπη είμαστε... στον 21ο αιώνα!
Οι ιδεολογίες έχουν πεθάνει μαζί με την πάλη των τάξεων.
Αφήστε που εδώ και καμιά 20αριά χρόνια έχει έρθει το τέλος της ιστορίας.
Επομένως, γιατί να ασχολούμαστε με μαλακίες;
Εμείς κοιτάμε μόνο μπροστά!

Το θέμα είναι να πούμε πως εκφράζουμε τον σύγχρονο απολιτίκ μαλάκα, τον τρέντυ, τον χίπστερ, τον κάγκουρα, τον κλαρινογαμπρό, τον μετροσέξουαλ, την ξιπασμένη, τη λαϊκιά, τη μπλαζέ, τη "δεύτερη"... γενικώς όποιον λέει "α, εγώ δεν ασχολούμαι μ' αυτά"!

Στις φωτογραφίες που θα κυκλοφορήσουμε, θα διαβάζουμε σκεπτικά free press φυλλάδες, θα φυτεύουμε ραπανάκια σε ζαρντινιέρες της Ομόνοιας, θα φοράμε μεγάλα κοκκάλινα γυαλιά χωρίς τζάμια, θα ποζάρουμε με τη γλώσσα έξω και θα φοράμε μπλουζάκια με στάμπα "ήμουν κι εγώ στο κότερο".

Θα φτιάξουμε και web tv, όπου θα ανεβάζουμε εκπομπές στις οποίες θα συνομιλούμε για τα προβλήματά τους με ανθρώπους της διπλανής πόρτας: εφοπλιστές, μπακούρια, νταβατζήδες, βαποράκια, τσατσάδες, κλακαδόρους, εργολάβους, μοδίστρες, βιομήχανους, μπούμαν, τσαγκάρηδες, χρυσοθήρες, μπράβους, ποδοσφαιριστές, μπαλαρίνες, καλντεριμιτζούδες, κράχτες και μπασίστες.
Με την κοινωνία των πολιτών, με λίγα λόγια..

Τα προεκλογικά μας περίπτερα θα είναι στο παγκάκι της πλατείας Μαβίλη για την Αθήνα (δίπλα στα "βρώμικα"), σε σαντουιτσάδικο της Καμάρας για τη Θεσσαλονίκη (για τους ξενύχτηδες), σε μπουγατσάδικο στα Λιονταράκια για το Ηράκλειο (για τζη κουζουλούς), στα σκαλιά της Γεροκωστοπούλου για την Πάτρα (πίνοντας μαυροδάφνες), στα βράχια της Πειραϊκής για τον Πειραιά (για να προσεγγίσουμε τους μπεκρήδες), δίπλα στη σκοπιά της 1ης στρατιάς για τη Λάρισα (για να τραβήξουμε καμιά 40άρα Λαρισαία), στην κοιλάδα με τις Πεταλούδες για τη Ρόδο (για τους ρομαντικούς) και σε άλλα κεντρικά σημεία των μεγάλων πόλεων της χώρας, όπου ανταλλάσσσει απόψεις, ερωτήματα και αγωνίες η πραγματική κοινωνία των πολιτών.

Κι αφού αποφασίσαμε... συλλογικά πως είμαστε 28 (από κάτω αφήστε νουμεράκι ο καθένας), θα κάνουμε μια εκδήλωση σε κεντρικό μπουρδελοξενοδοχείο των Αθηνών (που δε θα ξεπεράσει το τρίωρο και διπλοχρεωθούμε την ημιδιαμονή), θα πιάσουμε και κάνα καναλάρχη να μας φτιάξει το προφίλ (θα του τάξουμε ότι θα κόψουμε ψήφους απ'τον Τσίπρα), θα φτιάξουμε και ένα σήμα με χρώμο εύθυμο μπορδοροδοκόκκινο...
...και Ευρωβουλή σου ερχόμαστε!

Ερχόμαστε σαν ορμητικό.... "Ποτάμι" (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;) και θα ταράξουμε τα λιμνάζοντα νερά των ανεπίδεκτων μπουρτζόβλαχων δεξιάς, αριστεράς και κέντρου!
Δεν έχουμε χρώμα, είμαστε Έλληνες πολίτες, χωρίς αναχρονιστικούς κοινωνικούς και ταξικούς διαχωρισμούς!
Δεν έχουμε καν λεφτά (δώστε ό,τι έχετε ευχαρίστηση) για προεκλογική εκστρατεία!
Θα μοιράζουμε φυλλάδια σε συσσίτια και παγκάκια, για τον Ελληνα της διπλανής πόρτας ή παγκακιού.
Το μόνο που απαγορεύεται είναι η χρήση λέξεων σε "...-ισμός". 
(Εξαιρούνται ο σεισμός κι ο τουρισμός)

Ζήτωσαν οι απολιτίκ πολιτικοί!
Ζήτωσαν οι νέοι και έμπειροι!
Ζήτωσαν οι γέροι και άφθαρτοι!
Ζήτω η "κίνηση των 28"!


ΥΓ.: Στα σχόλια δηλώνετε συμμετοχή στην "κίνηση των 28".
Επίσης, μπορείτε να προτείνετε αξιώματα. Και να αυτοπροταθείτε, αν χρειαστεί.

[Ακριβής αντιγραφή από το ιστολόγιο "τοίχο-τοίχο". Εννοείται ότι προσυπογράφω!]

Ανιστόρητες παπαριές

"Με συγχωρείτε, φέρνετε την Ελλάδα και όλες τις χώρες σε μια δύσκολη θέση να κάνει έλεγχο φρονημάτων των συμμετεχόντων σε όλες τις Κυβερνήσεις (...) Το Ουκρανικό Κοινοβούλιο ανέδειξε προσωρινές αρχές, η Διεθνής Κοινότητα αποδέχεται αυτές τις προσωρινές αρχές και τις καλεί να σεβαστούν τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα μειονοτικά δικαιώματα και τη συμπεριληπτικότητα, την inclusiveness, η οποία αφορά τις πολιτικές δυνάμεις, τις ιδεολογικές τάσεις και τις περιφέρειες της χώρας (...) Από κει και πέρα το να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή η Ελλάδα ως χώρα έλεγχο των φρονημάτων συγκεκριμένων προσώπων επί τη βάσει του βιογραφικού τους ή δηλώσεων, υπάρχει κάποια καταδίκη, υπάρχει κάτι, δεν ξέρω, δε νομίζω ότι μπορούμε να μπούμε στη συζήτηση αυτή..." 
(Ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξη τύπου, ερωτώμενος για την στάση τής Ε.Ε. απέναντι στους φασίστες τής νέας ουκρανικής κυβέρνησης)

Εν τάξει, Βαγγέλα, καταλάβαμε. Πάει η παπαριά στεφάνι, έτσι; Βρε κεφάλα, το πολίτευμα στην Ουκρανία είναι Προεδρική Δημοκρατία, όπερ σημαίνει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από τον λαό. Βάσει ποιάς συνταγματικής νομιμότητας, λοιπόν, "το ουκρανικό κοινοβούλιο ανέδειξε προσωρινές αρχές"; Πώς εξέπεσε ο εκλεγμένος πρόεδρος, αν όχι με τα όπλα μιας δράκας φασιστών και με την αμέριστη βοήθεια της "δημοκρατικής" δύσης; Άσε την άλλη παπαριά περί "ελέγχου κοινωνικών φρονημάτων". Δεν χρειάζεται κανένας έλεγχος, βρε κεφάλα. Το λένε οι ίδιοι οι φασίστες ότι είναι φασίστες! Τις ίδιες μαλακίες λέγανε κι ο Τσάμπερλαιν με τον Νταλαντιέ για την περίπτωση Χίτλερ και τελικά την έφαγαν στον κώλο.


"Εάν έχετε την εντύπωση ότι αυτό το έχετε ξαναδεί, είναι επειδή αυτό το έκανε ο Χίτλερ τη δεκαετία του 1930 (...) Όλοι οι γερμανοί, όσοι ήταν (…) γερμανικής εθνικότητας, τα πρόσωπα γερμανικής καταγωγής που βρίσκονταν στην Τσεχοσλοβακία, την Ρουμανία και αλλού, ο Χίτλερ δεν σταματούσε στιγμή να λέει ότι υφίσταντο κακομεταχείριση. «Οφείλω να προστατεύσω το λαό μου», έλεγε, κι αυτό έκανε τον κόσμο να ταράζεται (...)" 
(Δήλωση της Χίλλαρυ Κλίντον, σχετικά με την στάση τού Πούτιν στην Κριμαία)

Η ανιστόρητη ερωτική αντίζηλος της Μόνικας Λεβίνσκυ παραδίδει μαθήματα Ιστορίας. Φυσικά, όσα λέει είναι σκέτες παπαριές, αφού παραβλέπει μια μεγάλη ιστορική αλήθεια: τότε ο Χίτλερ ενεργούσε έχοντας σύμπασα την δύση -οιονεί- σύμμαχό του, εφ' όσον ουδείς αντέδρασε στις εισβολές του σε Ρηνανία, Τσεχοσλοβακία κλπ. Όσο κι αν δεν αρέσει στους αστικούς ιστορικούς, η αλήθεια είναι ότι ο Χίτλερ ξεκίνησε ως ενεργούμενο της δύσης, με στόχο να πληγεί η Σοβιετική Ένωση, άσχετα αν ο Στάλιν τούς χάλασε την σούπα με το σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Αν πρέπει ντε καλά να βρούμε χιτλερικές ομοιότητες, πρέπει να τις αναζητήσουμε στην νέα ουκρανική εξουσία κι όχι στον Πούτιν. Αυτή η εξουσία είναι που αναδείχθηκε με πραξικόπημα κι αυτή είναι που στράφηκε κατά των μειονοτήτων με το καλημέρα σας.


"Δεν μπορείς τον 21ο αιώνα να συμπεριφέρεσαι με τρόπο του 19ου αιώνα εισβάλλοντας σε μια άλλη χώρα προβάλλοντας εντελώς κατασκευασμένες δικαιολογίες (...) Πρόκειται για μια απίστευτη επιθετική ενέργεια. Είναι πραγματικά μία εκπληκτική, προμελετημένη επιλογή του προέδρου Πούτιν να εισβάλει σε μία άλλη χώρα. Η Ρωσσία παραβιάζει την εθνική κυριαρχία της Ουκρανίας. Η Ρωσία καταπατά τις διεθνείς της υποχρεώσεις της"
(Ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρρυ, μιλώντας στο CBS για την επέμβαση της Ρωσσίας στην Κριμαία)

Εν τάξει, δεν είναι ανάγκη να περιμένεις ιατρική γνωμάτευση για να πειστείς ότι ο Κέρρυ είναι ηλίθιος, το βλέπεις στην φάτσα του. Άλλωστε, πρέπει να είσαι γκραν ηλίθιος για να να χάνεις με περίπατο τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ από τον ηλιθιωδέστατο Τζωρτζ Μπους τον Β(λάκα). Συνεπώς, ας μη μας εκπλήσσει το ότι αυτός ο κρετίνος ο Κέρρυ αμόλησε την παπαριά του δίχως να σκεφτεί ούτε το Αφγανιστάν, ούτε το Ιράκ, ούτε την Λιβύη, ούτε το Μάλι, ούτε...


Μιας και αναφέρθηκα στον Κέρρυ, σας φύλαξα το καλύτερο για το τέλος. Ο πανίβλαξ δεν αρκέστηκε στο CBS για να αμολήσει τις παπαριές του αλλά βγήκε και στο Τουίττερ, όπου έγραψε: "Εισβολή δεν είναι πράξη κάποιου ισχυρού. Είναι πράξη κάποιου αδύναμου" (!!) Απολαύστε το, παρά τα χονδροειδή λάθη στην χρήση της γλώσσας:

"Τιτίβισμα" του Τζον Κέρρυ, σε μια γλώσσα που μοιάζει με αγγλικά

Δισεκατομμύρια και... χέσε ψηλά!

Οι επιδόσεις των δισεκατομμυριούχων τού κόσμου εξακολουθούν να σκαρφαλώνουν σε νέα ύψη και να απλώνονται σε νέες περιοχές τού πλανήτη. Μετρήσαμε παγκοσμίως 1.645 δισεκατομμυριούχους, με συνολική καθαρή περιουσία 6,4 τρισεκατομμύρια δολλάρια, δηλαδή ένα τρισ. περισσότερο από τα 5,4 τρισ. της προηγούμενης χρονιάς. Ο αριθμός αυτός αποτελεί νέο ρεκόρ, αφού περιλαμβάνει 268 νέους δισεκατομμυριούχους σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, από τους οποίους οι 42 είναι γυναίκες (άλλο ένα ρεκόρ). Συνολικά, υπάρχουν στην λίστα 172 γυναίκες, περισσότερες από κάθε άλλη χρονιά (...) Κατά προσέγγιση, τα δύο τρίτα των δισεκατομμυριούχων είναι αυτοδημιούργητοι, το 13% απλώς κληρονόμησε την περιουσία του και το 21% αύξησε τον πλούτο του. (...)

Πάντως, δεν είχαν όλοι οι λεφτάδες μια καλή χρονιά. Η Τουρκία έχασε 19 δισεκατομμυριούχους λόγω της έκρηξης του πληθωρισμού, της πτώσης τού χρηματιστηρίου της και της υποτίμησης του νομίσματός της. Η Ινδονησία, της οποίας το νόμισμα υποτιμήθηκε 20% έναντι του δολλαρίου, έχασε 8 ονόματα από την λίστα. Συνολικά, 100 άτομα βγήκαν έξω από την λίστα ενώ άλλα 16 πέθαναν.

(Από τον ιστοτόπο τού περιοδικού Forbes)

Τέτοιες μέρες πέρυσι είχαμε ρίξει και πάλι "Μια ματιά στην λίστα Forbes". Σήμερα, θα περιοριστούμε να συνοψίσουμε όσο μπορούμε τα παραπάνω νούμερα, να προσθέσουμε μερικά ακόμη και να κάνουμε μερικές ακόμη σκέψεις:

(α) Με τον πλανήτη να διανύει την έβδομη συνεχόμενη χρονιά παγκόσμιας κρίσης, οι όπου γης δισεκατομμυριούχοι αυξήθηκαν κατά 20% περίπου ενώ κατά παρόμοιο ποσοστό αυξήθηκε και ο πλούτος που κατέχουν.

(β) Με δεδομένα ότι ο πληθυσμός τής γης είναι λίγο πάνω από 7 δισ. ψυχές και το παγκόσμιο ΑΕΠ τα 70 τρισ. δολλάρια, η λίστα Forbes αποδεικνύει ότι το 0,002% του πληθυσμού κατέχει το 9% του παραγόμενου πλούτου.

(γ) Τα ακριβώς προηγούμενα νούμερα καταδεικνύουν μέσο κατά κεφαλήν παγκόσμιο ΑΕΠ ίσο με 10.000 δολλάρια. Κι όμως, σχεδόν ένας στους πέντε κάτοικοι αυτού του έρμου του πλανήτη είναι καταδικασμένοι να ζουν (;) με λιγότερα από ένα δολλάριο την ημέρα και ένας στους δύο με λιγότερα από 2 δολλάρια την ημέρα.

(δ) Η συνολική περιουσία των τριών πλουσιώτερων της λίστας Forbes ξεπερνάει το συνολικό ΑΕΠ των 43 φτωχότερων χωρών τού πλανήτη, στις οποίες ζουν πάνω από 600 εκατομμύρια άνθρωποι.

(ε) Το σύνολο των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών σε συμβατικά μόνο όπλα ανήλθε το 2011 σε 1,738 τρισ. δολλάρια, ενώ μόνο οι πωλήσεις όπλων έφτασαν τα 420 δισ. δολλάρια. Οι διάφορες ανθρωπιστικές οργανώσεις (Unicef, ActionAid κλπ) υπολογίζουν ότι 40 δισ. είναι αρκετά για να μειωθεί η παγκόσμια φτώχεια στο μισό ενώ 150 δισ. αρκούν για να την εξαλείψουν οριστικά.


Κατά τα άλλα, εκείνο που φταίει και δεν έρχεται η ανάπτυξη είναι τα ακριβά μεροκάματα και οι αγκυλώσεις τού παρελθόντος, ε; Και όοοοολα αυτά θα φτιάξουν όχι με ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος αλλά με διάλογο, ε; Προφανώς, με διάλογο ανάμεσα σε λεφτάδες και μπατίρηδες, ε; Μάλιστα. Χέσε ψηλά κι αγνάντευε, δηλαδή!


Υστερόγραφο: Εκείνο που με εντυπωσίασε σχετικά με την λίστα είναι το γεγονός ότι "η Τουρκία έχασε 19 δισεκατομμυριούχους". Πόσους είχε, ρε, γαμώ την Ευρωπαϊκή μου Ένωση μέσα;

Μια ιστορία από την Ιρλανδία

Έχουμε τονίσει πολλές φορές, από τούτη την γωνιά, ότι η κρίση που βιώνουμε δεν συνιστά "κρίση χρέους" (όπως επιμένουν πάμπολλοι πολιτικοί και μουμουέδες) αλλά κρίση υπερσυσσώρρευσης κεφαλαίων. Με απλά λόγια: το σύστημα "μπούκωσε" από σωρευμένα κέρδη, σε σημείο να μην έχει τι να τα κάνει. Για να αρχίσει, λοιπόν, η μηχανή να δουλεύει και πάλι, πρέπει ένα μεγάλο τμήμα αυτών των σωρευμένων κεφαλαίων να καταστραφεί. Αυτό το καταλαβαίνουν οι όπου γης κεφαλαιοκράτες και γι' αυτό έχουν αποδυθεί σε έντονους διαγκωνισμούς προσπαθώντας να αποφύγουν αυτή την καταστροφή ο καθένας για λογαριασμό του. Κι επειδή "όταν στον βάλτο τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια", η "διεθνής του κεφαλαίου" προσπαθεί να μετακυλίσει αυτή την καταστροφή στις πλάτες των πιο αδύναμων, δηλαδή του απλού λαού.

Αν τα παραπάνω ακούγονται πολύ θεωρητικά, ας προσπαθήσουμε να τα καταλάβουμε μέσα από την πρόσφατη ιστορία τής Ιρλανδίας, η οποία βιώνει μια κατάσταση που παρουσιάζει πολλά κοινά σημεία με όσα βιώνει ο τόπος μας.

Πάμε πίσω στον χρόνο, λοιπόν. Δεκέμβριος 2009. Οι ιρλανδικές τράπεζες, όπως όλες οι τράπεζες του κόσμου, έχουν πνιγεί στα τοξικά προϊόντα και η αστική εξουσία σπεύδει σε βοήθειά τους. Προς τούτο εξαγγέλλει πλήρη εγγύηση των καταθέσεων, ώστε να αποφευχθούν οι αθρόες αναλήψεις που θα άδειαζαν τα τραπεζικά ταμεία. Όμως, το ιρλανδικό δημόσιο πάει ένα βήμα παραπέρα: εγγυάται και όλα τα χρέη των τραπεζών. Το ερώτημα είναι πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, όταν το τραπεζικό χρέος φτάνει τα 400 δισ. ευρώ ενώ το ιρλανδικό ΑΕΠ μόλις τα μισά. Η λύση είναι μία: αυτό το χρέος πρέπει να "κυκλοφορήσει" για να κερδιθεί χρόνος.

Έτσι, το κράτος ιδρύει την National Assets Management Agency - NAMA (Εταιρεία Διαχείρισης Εθνικής Περιουσίας). Αν και ο τίτλος της θυμίζει το δικό μας ΤΑΙΠΕΔ, στην ουσία η ΝΑΜΑ μοιάζει με την αλήστου μνήμης ΔΕΚΑ (Δημόσια Επιχείρηση Κρατικών Αξιών) του Σημίτη, η οποία αγόραζε μετοχές προβληματικών επιχειρήσεων για να στηρίξει το χρηματιστήριο. Πώς δούλεψε η ιρλανδική μηχανή; Κατ' αρχάς, το κράτος εξέδωσε ομόλογα 32 δισ. για λογαριασμό τής ΝΑΜΑ. Μ' αυτά τα λεφτά, η ΝΑΜΑ αγόρασε από τις τράπεζες τις "πεθαμένες" εγγυήσεις που είχαν δώσει οι διάφοροι -φαλιρισμένοι πια- κατασκευαστές για να χρηματοδοτηθούν. Το σύνολο των εξαγορών τής ΝΑΜΑ έφτασε τα 71 δισ. ευρώ.

Με μια επιπόλαιη πρώτη ματιά θα μπορούσαμε να πούμε ότι η συγκεκριμένη ενέργεια της ΝΑΜΑ ήταν επ' ωφελεία τού δημοσίου, αφού η αγορά έγινε σε αναλογία περίπου 1 προς 2,3. Αλλά η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική για δυο λόγους. Πρώτον: ενώ οι τράπεζες ξεφορτώνονταν σαβούρα (μισοτελειωμένα κτίσματα, υπερτιμημένα οικόπεδα, εγκαταλελειμένα κτήρια κλπ), η ΝΑΜΑ ξόδευε τα χρήματα του ιρλανδικού λαού μαζεύοντας ακίνητα σε μια περίοδο που η αξία τους έπεφτε κατακόρυφα. Δεύτερον (και κυριώτερον): με την κρίση να βαθαίνει, το ιρλανδικό κράτος βρέθηκε να έχει ξοδέψει όλα τα αποθεματικά του για να στηρίξει τις τράπεζες κι έτσι αναγκάστηκε να προσφύγει στην γνωστή μας λύση: την τρόικα.

Αναγκαία παρένθεση. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι, άκομη κι έτσι, οι τράπεζες ζημίωσαν, εφ' όσον "πούλησαν" αντί 32 δισ. κάτι που είχαν "αγοράσει" 71. Σωστό αλλά...λάθος! Πρώτα-πρώτα, αυτό που οι τράπεζες είχαν "αγοράσει" με 71 την "καλή εποχή", στα χρόνια τής κατρακύλας δεν άξιζε ούτε τα μισά κι αυτό το καταλαβαίνουν πολύ καλά όσοι δοκίμασαν να πουλήσουν ακίνητο τα τελευταία 3-4 χρόνια. Και, δεύτερον, η ΝΑΜΑ έχει προϋπολογίσει την περαιτέρω ενίσχυση των τραπεζών με άλλα 37 δισ. μέχρι το 2020. Την λύσαμε την απορία; Ωραία. Κλείνει η παρένθεση.

Κάπως έτσι, τα τραπεζικά χρέη μετακυλίθηκαν στις πλάτες των ιρλανδών και οι άφρονες τραπεζίτες κατάφεραν να γλιτώσουν την κατάρρευση δίχως να χάσουν τον έλεγχο των τραπεζών τους. Ακριβώς, δηλαδή, όπως έγινε και στην Ελλάδα. Βέβαια, η ιρλανδική κυβέρνηση δεν μπορούσε να κουνήσει το δάχτυλο στους πολίτες της χρησιμοποιώντας την παγκάλεια ρήση "μαζί τα φάγαμε". Εκεί δούλεψε ένα άλλο ψέμα: η κατάρρευση της οικονομίας αποδόθηκε στην εξαλλοσύνη των πολιτών, που τάχα έπαιρναν υπέρογκα δάνεια για να φτιάχνουν πολυτελή σπίτια. Δηλαδή, η ιρλανδική κυβέρνηση είπε στους ιρλανδούς κάτι σαν "καταναλώνετε περισσότερα από όσα παράγετε". Μόνο που αυτό το ψέμα είναι καραμπινάτο: από τα ακίνητα που "εξαγόρασε" η ΝΑΜΑ, ούτε ένα δεν ανήκε σε ιδιώτη. Ούτε ένα! Όλα ανήκαν σε κατασκευαστικές και τεχνικές εταιρείες, σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και σε πάσης φύσεως εταιρείες.

Στο σημείο αυτό ακούω την ένσταση κάποιων: "Καλά, οι ιδιώτες δεν είχαν πάρει τέτοια δάνεια, άσχετα με το τι έκαναν οι διάφορες εταιρείες;". Σωστή η ένσταση και η απάντηση σαφώς καταφατική. Μόνο που τα "μολυσμένα" ακίνητα των υπερχρεωμένων ιδιωτών δεν εξαγοράζονται. Κατάσχονται! 

Ο αριθμός ενυπόθηκων ακινήτων που υπάρχει αδυναμία εξυπηρέτησης φτάνει στα 141.520 (από ένα σύνολο 768.136), δηλαδή το 18.4%, με συνολική αξία πάνω από 2 δις ευρώ. Υπολογίζεται ότι περίπου 750.000 άνθρωποι ζουν σε αυτά τα σπίτια. Το σύνολο πλειστηριασμών το 2013 ανέρχεται σε 2.961. Ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Οικονομίας, Τζον Μόραν, σημείωσε ότι «το επίπεδο των κατασχέσεων παραμένει  αφύσικα χαμηλό» και «οι ιδιοκτήτες σπιτιών δεν μπορούν να περιμένουν ότι οι φορολογούμενοι θα τους χρηματοδοτήσουν να παραμένουν σε ένα σπίτι που δεν έχουν τα μέσα να συντηρήσουν». Οι πλειστηριασμοί γίνονται δημόσια με μεγάλη συμμετοχή. Στις 11/12/2013 έγινε ένας τέτοιος πλειστηριασμός στη πόλη του Κορκ όπου 140 ακίνητα μπήκαν σε πλειστηριασμό, με αξία 24 εκατ. ευρώ και με συμμετοχή περίπου 1.000 ενδιαφερομένων. Με κυνικό τρόπο ο Διευθυντής των πλειστηριασμών στην ιδιωτική εταιρία Allsop, Ρόμπερτ Χόμπαν, δήλωσε ότι «Ο πλειστηριασμός είχε τεράστια επιτυχία και αποτελεί σημάδι ότι η αγορά ακινήτων στην Ιρλανδία παίρνει μπρος». (Ριζοσπάστης, 13/12/2013 - υπογραμμίσεις της εφημερίδας)

Σταματώ εδώ, δίχως να αραδιάσω ομοιότητες και διαφορές με όσα έγιναν και γίνονται στον τόπο μας. Νομίζω πως κάτι τέτοιο θα ήταν προσβολή στην νοημοσύνη των αναγνωστών. Απλώς, σημειώνω την άνεση με την οποία ξεστομίζεται το ψέμα "αν δεν πάρουμε την επόμενη δόση δεν θα έχουμε λεφτά για μισθούς και συντάξεις", την ώρα που χαρίζονται αμέτρητα εκατομμύρια π.χ. σε "κατασκευαστές" ανύπαρκτων δρόμων.

Μασκαράτες

Επειδή, παρ' ότι  έχουμε ήδη μπει στην τελική ευθεία του καρναβαλιού, υπάρχουν κάποιοι που ακόμη δεν έχουν αποφασίσει πώς θα μασκαρευτούν, σήμερα το ιστολόγιο θα δώσει μερικές ιδέες για μασκάρεμα. Επί πλέον δε, θα συνοδεύσει αυτές τις ιδέες με μερικά στοιχεία, τα οποία πρέπει να έχουν υπ' όψη τους οι ενδιαφερόμενοι ώστε να βγει σωστό το τελικό αποτέλεσμα.


(α) Αντώνης Σαμαράς

Μασκαράτα ταιριαστή σε γόνους πλούσιων και επιφανών οικογενειών, μιας κι ο πρωθύ είναι γιος πετυχημένου καρδιολόγου και διευθυντή τού "" Ευαγγελισμού", ανηψιός βουλευτή τής καραμανλικής ΕΡΕ, εγγονός υπουργού, δισέγγονος της Πηνελόπης Δέλτα και τρισέγγονος του Εμμανουήλ Μπενάκη. Μη έχοντας οικονομικό πρόβλημα, ο Αντώνης σπούδασε στις ΗΠΑ, κάνοντας οικονομικά στο Άμχερστ και μεταπτυχιακό στο Χάρβαρντ. Κι επειδή τό σόι του είχε επιφανείς πολιτικούς, όπερ εστί μεθερμηνευόμενον θα γινόταν εύκολα κι ο ίδιος πολιτικός, το θέμα τής μεταπτυχιακής του εργασίας ήταν "Σχέσεις πολυεθνικών εταιρειών και κυβερνήσεων" (πόσο μπροστά ήταν από μικρό αυτό το παιδί!).

* Tip: Η εν λόγω μασκαράτα είναι κατάλληλη και για όσους πτυχιούχους δεν μπορούν να βρουν δουλειά, μιας κι ο Αντώνης δεν δούλεψε ποτέ στην ζωή του. Δεν πρόκαμε, δηλαδή, γιατί έγινε βουλευτής μόλις στα 26 του, ο νεώτερος ever έλληνας βουλευτής. Βέβαια, ο ίδιος λέει πως στις ΗΠΑ σπούδασε δουλεύοντας σε πιτσαρία αλλά δεν ξέρω πόσοι πιστεύουν κάτι τέτοιο, εκτός από τον ίδιο.


(β) Αλέξης Τσίπρας

Μεταμφίεση κατάλληλη για όσους έχουν έντονο τον γνωστό καημό κάθε έλληνα "κάντε με εμένα πρωθυπουργό και θα δείτε". Ο Αλέξης το πάλαιψε από μικρός και όλα δείχνουν ότι τελικά θα τα καταφέρει. Ξεκίνησε με τις μαθητικές διαδηλώσεις του '90-'91 (εποχή Τεμπονέρα), συνέχισε στην ΚΝΕ, συνδικαλίστηκε με τον "Εγκέλαδο" μέσω του οποίου μπήκε στα ΕΡΑΣ (Εναλλακτικά Ριζοσπαστικά Αριστερά Σχήματα) και, μέσω αυτών, στο Κ.Σ. της ΕΦΕΕ, εκλέχτηκε γραμματέας τής Σπουδάζουσας του Συνασπισμού, ανέβηκε μέχρι γραμματέας όλης της νεολαίας τού ΣΥΝ, μπήκε στην Κεντρική Επιτροπή, προωθήθηκε στην πολιτική γραμματεία, έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος αθηναίων (παίρνοντας το διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό 10,5%) και, τελικά, έγινε αρχηγός τού κόμματος.

Φαίνεται πως ο Αλέξης είχε εξαιρετική ενόραση και "είδε" πολύ νωρίς πως κάποια στιγμή θα αναλάμβανε την διακυβέρνηση της χώρας. Πώς αλλοιώς να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι, παρ' ότι σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Μετσόβειο, η διπλωματική του εργασία για το μεταπτυχιακό του είχε θέμα "Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης και η έντασή τους στην Ε.Ε και στην Ελλάδα" (!!);

* Tip: Και αυτή η μασκαράτα πάει κουτί σε όσους δεν δουλεύουν. Όχι πως ο Αλέξης είναι φυγόπονος αλλά, μιας και θυσιάστηκε από μικρός στην πολιτική, ήταν δύσκολο να βρει χρόνο για δουλειά.


(γ) Αννα Μισέλ Ασημακοπούλου

Μασκαράτα κατάλληλη για κοριτσάκια με μεγάλα όνειρα. Η Άννα Μισέλ μπορεί να έγινε γνωστή από την εκπομπή Ελληνοφρένεια (ως η "αγαπημένη τού Μπαλούρδου") αλλά έχει πίσω της σημαντικές σπουδές και μεγάλο έργο. Από σπουδές, έχει να αναφέρει το πενσυλβανικό κολλέγιο Bryn Mawr, το νεοϋρκέζικο πανεπιστήμιο Cornell, το London School of Economics, το πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και το Institut d’ Etudes Francais της Αβινιόν. Εδώ πρέπει να ομολογήσω ότι δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να σπουδάζεις οικονομικά στο Bryn Mawr και να κάνεις μεταπτυχιακό νομικά στο Cornell, αλλά κάτι τέτοιο μπορεί να είναι εφικτό στις ΗΠΑ. Δεν έχω πάει, δεν ξέρω.

Η Άννα Μισέλ έχει εκλεγεί κατ' επανάληψη δημοτική σύμβουλος στα Γιάννενα ενώ διετέλεσε οκτώ χρόνια διευθύντρια του κοινωφελούς ιδρύματος "Εγνατία Ηπείρου". Από το βιογραφικό τής Άννας Μισέλ δεν προκύπτει ότι έκανε κάποια άλλη δουλειά πριν γίνει διευθύντρια του εν λόγω ιδρύματος, οπότε μάλλον πρέπει να υποθέσουμε ότι η τοποθέτησή της σ' αυτήν την θέση οφειλόταν σε κάποιου είδους θεία φώτιση εκείνου που την διόρισε. Υπ' αυτή την έννοια, η εν λόγω μεταμφίεση είναι must για όποιο κοριτσάκι ονειρεύεται να γίνει κάπου διευθύντρια χωρίς να χρειαστεί να δουλέψει πρώτα ως απλή υπάλληλος.

* Tip: Όσες αναγνώστριες θέλγονται από την ιδέα αυτής της μασκαράτας, ας προσέξουν να μη κάνουν υπερβολικά μεγάλα όνειρα. Το ότι η Άννα Μισέλ είναι εκπρόσωπος τύπου τής Νέας Δημοκρατίας, δεν λέει και πολλά πράγματα. Εδώ ο Σίμος είναι εκπρόσωπος ολόκληρης κυβέρνησης.


Απορία ως υστερόγραφο: Δηλαδή, στους παραπάνω στηρίζουμε τις ελπίδες μας για πάταξη της ανεργίας;

Καμμία έκπληξη

Τελικά, καμμία έκπληξη δεν μας προκάλεσαν οι τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία. Κατ' αρχάς, στο Κίεβο στήθηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας (και καλά), με την συμμετοχή και των δυο ακροδεξιών φιλοναζιστικών κομμάτων Ελευθερία και Δεξιός Τομέας. Λογικόν, λογικώτατον. Άλλωστε, αυτά τα δυο κόμματα πρωτοστάτησαν (και μάλιστα με όπλα) στην ανατροπή της προηγούμενης κυβέρνησης και σ' αυτά είχε επενδύσει η Δϋση πολλές από τις ελπίδες της για στροφή της Ουκρανίας προς τις αγκάλες των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έπειτα, πρώτο μέλημα της νέας εξουσίας ήταν ο διορισμός υπουργού άμυνας. Πρέπει να είναι η πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά που σε μια χώρα ορίζεται υπουργός άμυνας πριν καλά-καλά ορισθεί ο πρωθυπουργός της. Βέβαια, έτσι έπρεπε να γίνει ώστε ο νέος υπουργός να προλάβει να φτάσει έγκαιρα στις Βρυξέλλες όπου συνεδριάζει σήμερα το ΝΑΤΟ.

Αμέσως μετά, η βουλή αποφάσισε την παραπομπή τού φυγά προέδρου Γιανουκόβιτς στο δικαστήριο της Χάγης, με την κατηγορία των "σοβαρών εγκλημάτων" σε βάρος τού λαού. Φυσικά, οι αδέκαστοι δημοκράτες τής Δύσης έσπευσαν να εκδώσουν διεθνές ένταλμα σύλληψης του Γιανουκόβιτς. Ό,τι κι αν συμβεί από δω και πέρα θα μοιάζει με παρωδία των όσων έγιναν στην Χάγη μετά τον διαμελισμό τής Γιουγκοσλαβίας. Τότε που στο σκαμνί κάθησε ο Μιλόσεβιτς αλλά κανείς δεν τόλμησε να πει την παραμικρή κουβέντα για τους άλλους -κατά την άποψή μου δε, σαφώς μεγαλύτερους- εγκληματίες: τον κροάτη Τούτζμαν και τον βόσνιο Ιζετμπέκοβιτς. Κάτι παρόμοιο θα γίνει και τώρα: θα δικαστεί ο Γιανουκόβιτς κι απέναντι θα σφυρίζουν αδιάφορα όλοι εκείνοι που άναψαν το ουκρανικό φυτίλι.

Τέλος, η βουλή ανέθεσε καθήκοντα πρωθυπουργού στον Αρσένυ Γιάτσενιουκ. Αυτό κι αν δεν μας εξέπληξε. Πριν μόλις τρεις μέρες μιλήσαμε σε τούτο το ιστολόγιο για τον εν λόγω καραγκιοζάκο, με την παρατήρηση ότι "από δω και πέρα θα τον βλέπουμε συχνά-πυκνά μπροστά μας". Η δόλια η Τιμοσένκο στάθηκε άτυχη, η φουκαριάρα. Κανονικά, αυτή έπρεπε να γίνει πρωθυπουργός αλλά η βουλή δεν μπορούσε να της αναθέσει τέτοια καθήκοντα επειδή -υποτίθεται πως- αρρώστησε από την κακοπέραση στις φυλακές, όπου είχε κλειστεί ως καταδικασμένη για διαφθορά.

Παρένθεση. Εν τάξει, ξέρω ότι ακούγεται περίεργο να ανατίθενται καθήκοντα πρωθυπουργού σε κάποιον που έχει φυλακιστεί για διαφθορά αλλά, όταν μιλάμε για διαφθορά, μη πάει ο νους σας σε τίποτε τρελλά πράγματα. Η καημένη η Τιμοσένκο καταδικάστηκε επειδή βρέθηκε να κατέχει κάπου έντεκα ψωροδισεκατομμυριάκια δολλάρια, την νόμιμη προέλευση των οποίων δεν μπόρεσε να αποδείξει. Προφανώς, έπεσε θύμα πολιτικής σκευωρίας. Σαν τον Άκη, ας πούμε. Κλείνει η παρένθεση.

Αφού, λοιπόν, η βουλή δεν μπορούσε να κάνει πρωθυπουργό την Τιμοσένκο, έκανε το δεξί της χέρι: τον Γιάτσενιουκ. Άλλωστε, ο Αρσένυ έχει ένα σωρό προσόντα, μη το ξεχνάμε. Πρώτα-πρώτα, είναι ακροδεξιός και, μάλιστα, ναζί (είδαμε προχτές την φωτογραφία όπου χαιρετάει... αρχαιοελληνικά). Δεύτερον, είναι το αγαπημένο παιδί των ΗΠΑ (για πάρτη του μίλαγε τις προάλλες η υφυπουργός εξωτερικών τού Ομπάμα, σ' εκείνη την υποκλαπείσα τηλεφωνική συνομιλία όπου ξεστόμισε το περίφημο "γάμα την την Ευρωπαϊκή Ένωση"). Τρίτον, κάνει αμάν και πώς για να προσδέσει την Ουκρανία στο ευρωπαϊκό άρμα (αυτός ήταν που, ως υπουργός εξωτερικών, ξεκίνησε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.). Και, τέταρτον και κυριώτερον, είναι φανατικός οπαδός της "σχολής τού Σικάγου" και των φρηντμανικών νεοφιλελεύθερων δοξασιών. Με δυο λόγια, δηλαδή, ο Γιάτσενιουκ είναι υπόδειγμα σύγχρονου πολιτικού που σέβεται τον εαυτό του.

Τίποτε από τα παραπάνω δεν μας εξέπληξε. Όπως δεν μας εξέπληξε ούτε η ωμότητα με την οποία ο νέος πρωθυπουργός προανήγγειλε τα αντιλαϊκά μέτρα που θα πάρει. Μιλώντας στο BBC, ο Αρσένυ Γιάτσενιουκ δήλωσε ρητά ότι "πρόκειται να πάρουμε εξαιρετικά αντιδημοφιλή μέτρα, καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση και ο προηγούμενος πρόεδρος ήσαν τόσο διεφθαρμένοι ώστε η χώρα βρίσκεται σε απελπιστική οικονομική κατάσταση", διευκρίνισε ότι "είμαστε στο χείλος της καταστροφής και αυτή είναι μια κυβέρνηση πολιτικών αυτοχείρων" και πρόσθεσε, κάνοντας μπλακ χιούμορ: "Καλώς ήρθατε στην κόλαση".


Καμμία έκπληξη ως εδώ, λοιπόν. Όπως δεν πρόκειται να αποτελέσει έκπληξη ο,τιδήποτε από αυτά που πρόκειται να συμβούν από δω και πέρα, είτε η χώρα παραμείνει ακέραιη (πράγμα εξαιρετικά δύσκολο) είτε διαμελισθεί όπως η πρώην Γιουγκοσλαβία. Στο κάτω-κάτω, οι κάτοικοί της δεν έχουν προλάβει να αποκτήσουν ιστορική εθνική ουκρανική συνείδηση: η Ουκρανία πρωτοεμφανίστηκε ως κράτος στην Ιστορία μόλις το 1991. Άλλωστε, η λέξη "Ουκρανία" σημαίνει "στα σύνορα", έννοια που σηματοδοτεί απλώς μια περιοχή "στα σύνορα" κάποιας άλλης χώρας: πότε της Λιθουανίας, πότε της Πολωνίας, πότε της Ρωσσίας... Στην περιοχή κατοικούσαν πάντοτε διάφορες εθνότητες, όμως ποτέ ο τόπος δεν έγινε "χωνευτήρι" γι' αυτές (όπως π.χ. οι ΗΠΑ), γεγονός που διευκολύνει τον διαμελισμό της. Εξ άλλου, μη μας διαφεύγει το γεγονός ότι η δημιουργία δυο-τριών μικρότερων χωρών στην περιοχή, διευκολύνει τον έλεγχό τους από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αλλά κι αν η χώρα παραμείνει ενιαία, μπορούμε να στοιχηματίσουμε με απόλυτη βεβαιότητα για το τι θα επακολουθήσει. Κι αυτό δεν θα είναι τίποτε διαφορετικό από ένα καπιταλιστικό φαγοπότι, σαν εκείνο το μεγάλο φαγοπότι που στήθηκε στην Ρωσσία επί Γέλτσιν. Καμμία έκπληξη κι εδώ. Άλλωστε η παρουσία τού νεοφιλεύθερου Γιάτσενιουκ αποτελεί εγγύηση για το στοίχημά μας.