Άρχισε η προπαγάνδα -μέσω των ΜΜΕ- για τα "φιλολαϊκά" μέτρα που θα εξαγγείλει ο πρωθυπουργός στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Μέτρα τα οποία αποτελούν απλή "διαχείριση της φτώχειας", αφού η ουσία τους είναι πως παίρνουν κάτι από τους φτωχούς για να το δώσουν στους πιο φτωχούς. 'Ετσι, η κυβέρνηση ελπίζει ότι θα ρετουσάρει το στραπατσαρισμένο της κοινωνικό πρόσωπο, την ώρα που:
α) Χορηγεί το επόμενο πακέτο στήριξης στις τράπεζες, ύψους 25 δις ευρώ. Έτσι, η συνολική χορηγία του κράτους προς τους "αναξιοπαθούντες" τραπεζίτες φτάνει τα 78 δις ευρώ. Δηλαδή, κάτι παραπάνω από το ένα τρίτο του δημόσιου χρέους, προς εξυπηρέτηση του οποίου έχουν βιασθεί μισθοί και συντάξεις.
β) Δρομολογείται η διοχέτευση 24 δις ευρώ, μέσω του ΕΣΠΑ, προς τις μεγάλες επιχειρήσεις. Στο μεταξύ, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις προσφέρονται κοροϊδευτικά προγράμματα του τύπου "πράσινος τουρισμός", "πράσινη επιχείρηση" κλπ. Οι μικρομεσαίοι αγωνιούν για το πώς θα επιβιώσουν και το κράτος τούς προσφέρει επιδοτήσεις για να βελτιώσουν την οικολογική τους συμπεριφορά. Κύριοι της κυβέρνησης, εάν πρόκειται να βάλω λουκέτο στο μαγαζί μου, στα παπάρια μου η οικολογία. Ξηγημένοι;
γ) Προωθείται, μέσω του αναπτυξιακού νόμου, ενίσχυση των μεγάλων επιχειρήσεων με 5,7 δις ευρώ και, παράλληλα, εξετάζεται η θέσπιση περαιτέρω φοροαπαλλαγών για τις μεγάλες επενδύσεις. Εξυπακούεται ότι η μικρομεσαία βιοτεχνία δεν πρόκειται να έχει καμμιά ωφέλεια απ' αυτόν τον νόμο.
δ) Απαλλάσονται οι ξενοδοχειακές μονάδες από την καταβολή των εργοδοτικών τους ασφαλιστικών εισφορών για τέταρτο κατά σειρά μήνα. Αυτό το "δώρο" στους ξενοδόχους αποτιμάται συνολικά στα 100 εκατομμύρια ευρώ. Φυσικά, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι δεν έχουν καμμιά ωφέλεια απ' αυτό το μέτρο.
ε) Σχεδιάζεται η απελευθέρωση της ηλεκτρικής ενέργειας με ταυτόχρονο ξεπούλημα περιουσιακών στοιχείων της ΔΕΗ και παράλληλη εκχώρηση της εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της χώρας σε ξένους επιχειρηματικούς ομίλους.
στ) Επισπεύδονται οι διαδικασίες για την μείωση φορολογίας του κεφαλαίου στο 20%. Ο αρχικός προγραμματισμός αυτής της μείωσης ήταν για το 2012, αλλά οι κεφαλαιούχοι δεν μπορούν να περιμένουν, όπως φαίνεται.
ζ) Τα ποσά που διατέθηκαν για την διάσωση προβληματικών μεγάλων επιχειρήσεων ξεπέρασαν τα 50 δις ευρώ, μέσα στο 2009 (για το 2010 δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία). Πρόκειται για το περίφημο "άρθρο 99", όπου σπεύδουν να ενταχθούν όσοι βιομήχανοι πέταξαν το σκάφος τους στις ξέρες. Φυσικά, η προσωπική περιουσία όλων αυτών παραμένει στο απυρόβλητο, αφού είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα οι βιομηχανίες πτωχεύουν αλλά οι βιομήχανοι πλουτίζουν.
Το πιο προκλητικό, όμως, είναι ότι η κυβερνητική προπαγάνδα διατείνεται πως όλα αυτά που προαναφέραμε έχουν στόχο την ανάκαμψη, ώστε οι εργαζόμενοι να δουν καλύτερες μέρες στο μέλλον (!!). Πρόκειται, βέβαια, για φτύσιμο στα μούτρα του λαού και τίποτε περισσότερο. Προσέξτε τα παρακάτω δεδομένα: (α) το Α.Ε.Π. της χώρας ήταν 38 δις ευρώ το 1990 και το 2007 ανέβηκε στα 208 δις, (β) πάλι το 1990, τα κέρδη των επιχειρήσεων ήταν 575 εκατομμύρια ευρώ ενώ το 2007 ξεπέρασαν τα 16 δις ευρώ. Τι κέρδισαν οι εργαζόμενοι από αυτή την εκρηκτική αύξηση του επιχειρησιακού πλούτου; Μερικές μόνο πενταροδεκάρες, τις οποίες έχασαν με το παραπάνω από τα εφετεινά κυβερνητικά μέτρα.
Η κοροϊδία που στήνεται στην Δ.Ε.Θ., δεν πρόκειται να ξεγελάσει εφέτος τον λαό. Όσα κι αν τάξει ο Γιωργάκης, δεν πρόκειται να τσιμπήσουμε. Όσο κι αν το θέλει ο ανερμάτιστος τριτοδρομικός πασοκικός ψευτοσοσιαλισμός κι όσο κι αν χτυπιέται ο πρετεντεροκαψικός μουμουέδικος χαφιεδισμός, οι λαϊκές μάζες δεν θα συγκατανεύσουν ποτέ στον μνημονιακό βιασμό τους. Μπορεί να βγήκαμε στο πεζοδρόμιο από ανάγκη, αλλά δεν καμαρώνουμε κιόλας που γίναμε πουτάνες. Οπότε, ας μη κοιμούνται ήσυχοι οι νταβατζήδες μας. Σύντομα θα ξυπνήσουμε.
5 Σεπτεμβρίου 2010
4 Σεπτεμβρίου 2010
Αννούλα; Εκχώρηση των πανεπιστημίων στις επιχειρήσεις;
Η Αννούλα πήρε φόρα. Την έβαλε ο Γιώργος υπουργό παιδείας κι είπε να μην αφήσει τίποτε στη θέση του. Έτσι, για να μη χαλάσει η παράδοση που λέει ότι κάθε υπουργός παιδείας πρέπει να ΒΓΑΛΕΙ κι ένα λιθαράκι από το ετοιμόρροπο οικοδόμημα της δόλιας της εκπαίδευσης. Τελευταία επιτυχία της Αννούλας: το κάλεσμα του υπουργείου παιδείας στους επιχειρηματίες της χώρας για την παρουσίαση του σχεδίου δράσης για την έρευνα.
Στις 23 Ιουλίου, λοιπόν, το υπουργείο παιδείας γέμισε επιχειρηματίες. Ήσαν εκεί εκπρόσωποι του ΣΕΒ, του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών, του Επιμελητηρίου Αθηνών αλλά και μεμονωμένων επιχειρήσεων, οι οποίοι με χαρά άκουγαν το υπουργείο να τους καλεί για...μπίζνες! Η Αννούλα, άλλωστε, έχει συμπυκνώσει την πολιτική της κυβέρνησης για την πανεπιστημιακή έρευνα στο ιδιαίτερα αποκαλυπτικό σύνθημα: "Εκπαίδευση-Έρευνα-Επενδύσεις". Ο στόχος της κυβέρνησης είναι σαφής: η έρευνα πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ζήτησης του παραγωγικού τομέα και να γίνεται σε συνεργασία με αυτόν, κινητοποιώντας έτσι και ιδιωτικά κεφάλαια. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην πρώτη παρουσίαση του σχεδίου ανακοινώθηκαν δράσεις, με τις επιχειρήσεις να κυριαρχούν στο παιχνίδι. Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη 121 προτάσεις, συνολικού προϋπολογισμού 76 εκατομμυρίων ευρώ, στις οποίες συμμετέχουν 300 επιχειρήσεις. Μέχρι το τέλος του χρόνου θα προκηρυχθούν, στην ίδια κατεύθυνση, δράσεις με προϋπολογισμό που θα ξεπερνά τα 320 εκατομμύρια ευρώ. Φυσικά, αυτά τα κονδύλια προέρχονατι από το ΕΣΠΑ (το Δ' ευρωπαϊκό πλαίσιο στήριξης).
Με το σχέδιο προωθείται απλούστευση των διαδικασιών για τη σύνδεση με τις επιχειρήσεις, οι οποίες, μάλιστα, θα διαμορφώνουν την πολιτική στην έρευνα με την συμμετοχή τους σε θεσμικά όργανα. Συγκεκριμένα, με τη συμμετοχή τους στο Εθνικό Συμβούλιο Ερευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ), θα μπορούν να ορίζουν τις κατευθύνσεις. Σημειώνουμε ότι το ΕΣΕΤ θα εισηγείται στη Γενική Διεύθυνση Έρευνας και Τεχνολογίας τις προτεραιότητες εφαρμογής του "Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Ερευνας και Καινοτομίας".
Στόχος είναι να γενικευτούν οι συμπράξεις πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και επιχειρήσεων. Οι φορολογούμενοι, συνεπώς, θα πληρώνουν στο μέλλον για μια έρευνα που θα σχεδιάζεται από τις επιχειρήσεις, για τις επιχειρήσεις. Θα πληρώνουν για μια έρευνα που θα έχει ως βασικό της προσανατολισμό την κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι η έρευνα που δεν έχει εμπορικό όφελος είτε δε θα γίνεται είτε θα μειωθεί σε μεγάλο βαθμό.
Για να λειτουργούν πιο εύκολα οι συμπράξεις, τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα θα λειτουργούν καθαρά ως επιχειρήσεις, με όρους ανταγωνιστικότητας. Για τα πανεπιστήμια, αυτό θα επιτευχθεί με την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια που προωθείται, ενώ, σύμφωνα με το σχέδιο δράσης, οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί πρέπει να είναι ανταγωνιστικοί διεθνώς και ελκυστικοί σε ερευνητές κι επιχειρήσεις από όλο τον κόσμο. Γι' αυτόν τον λόγο η κυβέρνηση προαναγγέλλει συγχωνεύσεις και μείωση των ερευνητικών κέντρων. Στο σχέδιο σημειώνεται ότι "ο αριθμός και ο ρόλος τους μεταβάλλεται στη νέα διάρθρωση του ερευνητικού χώρου".
Το αποτέλεσμα θα είναι η παράδοση υποδομών και ερευνητών των κέντρων, στις επιχειρήσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με το σχέδιο, "τα ερευνητικά κέντρα με τη νέα τους δομή θα παρέχουν διοικητικές υπηρεσίες και υποδομές στα ερευνητικά ινστιτούτα" και, όπως αναφέρεται, προβλέπεται η "ίδρυση γραφείων διασύνδεσης έρευνας - επιχειρήσεων" και "η ενοικίαση των υποδομών σε επιχειρήσεις για συγκεκριμένες ερευνητικές δραστηριότητες".
Οι αλλαγές στα ερευνητικά κέντρα έχουν έναν και μοναδικό σκοπό: ν' αλλάξουν τελείως τα κριτήριά τους οι ερευνητές και να καταλάβουν πως ό,τι δεν έχει εμπορικό αποτέλεσμα, δεν χρειάζεται να ερευνηθεί! Στο "Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Ερευνα και την Καινοτομία (2010-2015)" θα υπάγονται όλες οι ερευνητικές προσπάθειες των δημόσιων φορέων της χώρας, ενώ "η χρηματοδότηση των έργων θα γίνεται αποκλειστικά μέσω ανταγωνιστικών προσκλήσεων για την υποβολή προτάσεων από τους ερευνητικούς φορείς και τις επιχειρήσεις".
Παράλληλα, η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας του υπουργείου παιδείας είχε ζητήσει εσωτερική αξιολόγηση ερευνητικών κέντρων και ερευνητών μέχρι τις 30 Ιουλίου. Στα σχετικά έντυπα, τα ερευνητικά κέντρα έπρεπε να καταγράψουν τους προϋπολογισμούς και τις χρηματοδοτήσεις τους τα τελευταία πέντε χρόνια, στοιχεία για τις ερευνητικές κατευθύνσεις και τους στόχους τους, τον αριθμό των ερευνητών που απασχολούν κ.ά. Επί πλέον, ο κάθε ερευνητής έπρεπε να καταγράψει το έργο του (δημοσιεύσεις, βιβλία, κλπ), αλλά και την "ανταγωνιστικότητά" του, αφού κλήθηκε να απαντήσει και για τα "έσοδα του Ινστιτούτου ή του Κέντρου που αποδίδονται σε πρωτοβουλίες του ερευνητή", αλλά και για τις πρωτοβουλίες για εταιρείες spin off και τα αποτελέσματά τους (σημ.: spin off λέγεται η εταιρεία που μπορεί να φτιάξει ένας πανεπιστημιακός, ένας ερευνητής, με σκοπό να εκμεταλλευτεί εμπορικά την έρευνά του).
Να και δυο παραδείγματα από την πράξη: (α) το τμήμα Χημικών Μηχανικών του Μετσόβειου είχε εγκρίνει ερευνητικό πρόγραμμα για την "ποσοτική εκτίμηση/ επιβεβαίωση παραγωγικής διαδικασίας προϊόντων της βιομηχανίας μπισκότων", με χρηματοδότηση από τα "Μπισκότα Παπαδοπούλου ΑΕ, (β) το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Κρήτης είχαν υπογράψει συμβόλαιο με την εταιρεία "Friesland Hellas" (γνωστότερη ως "Νουνού") για την "διατροφική αξιολόγηση για το σχεδιασμό προγραμμάτων διατροφικής αγωγής σε νήπια και παιδιά 1-4 ετών στην Ελλάδα" (μάλιστα, η επιχείρηση είχε το δικαίωμα να επιλέγει τι θα δημοσιοποιηθεί και τι όχι από τα αποτελέσματα της έρευνας!). Ωραίες, ανεξάρτητες έρευνες, έτσι; Σαν τις έρευνες που χρηματοδοτούσαν παλιότερα οι καπνοβιομηχανίες ώστε να τεκμηριωθεί επιστημονικώς η ωφέλιμη επίδραση του καπνίσματος! Φαίνεται πως το υπουργείο δεν μπορεί να καταλάβει μια απλή αλήθεια: η μη ανεξάρτητη έρευνα, δεν είναι έρευνα.
Και το καλύτερο για το τέλος. Εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια το Εργαστήριο Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών έκανε έρευνα για την επινόηση, το σχεδιασμό και την πραγματοποίηση εκπαιδευτικών καινοτομιών, με την αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών. Αυτή η δουλειά, τον περασμένο Σεπτέμβριο, κατέληξε να είναι ένα εμπόρευμα που έπρεπε να πληρώσεις για να το δεις! Ποιος εμπορεύτηκε την έρευνα; Το "Πολυμήχανο", μια spin off του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ιδρύθηκε με τη συγχρηματοδότηση του υπουργείου Ανάπτυξης, του Γ' ΚΠΣ και μιας ιδιωτικής εταιρείας. Η τιμή για να δει κανείς από κοντά τα παιχνίδια ρομποτικής και εικονικής πραγματικότητας ήταν 12 ευρώ για τους ενήλικες και 10 ευρώ για τους μαθητές και τους φοιτητές! Μάλιστα, για την επίσκεψη σχολείων υπήρχε και ...έκπτωση, αφού κόστιζε 8 ευρώ το κεφάλι!
Σε προηγούμενο κείμενό μου ("Και διδακτορικό από τα...Goodie's;") είχα αποκαλέσει την Αννούλα "καραμπινάτα ξεπουλημένη πολιτικό". Με τέτοιο πρόγραμμα που προωθεί στο υπουργείο της, δεν νομίζω ότι συντρέχει λόγος να αναιρέσω τον χαρακτηρισμό.
Στις 23 Ιουλίου, λοιπόν, το υπουργείο παιδείας γέμισε επιχειρηματίες. Ήσαν εκεί εκπρόσωποι του ΣΕΒ, του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών, του Επιμελητηρίου Αθηνών αλλά και μεμονωμένων επιχειρήσεων, οι οποίοι με χαρά άκουγαν το υπουργείο να τους καλεί για...μπίζνες! Η Αννούλα, άλλωστε, έχει συμπυκνώσει την πολιτική της κυβέρνησης για την πανεπιστημιακή έρευνα στο ιδιαίτερα αποκαλυπτικό σύνθημα: "Εκπαίδευση-Έρευνα-Επενδύσεις". Ο στόχος της κυβέρνησης είναι σαφής: η έρευνα πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ζήτησης του παραγωγικού τομέα και να γίνεται σε συνεργασία με αυτόν, κινητοποιώντας έτσι και ιδιωτικά κεφάλαια. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην πρώτη παρουσίαση του σχεδίου ανακοινώθηκαν δράσεις, με τις επιχειρήσεις να κυριαρχούν στο παιχνίδι. Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη 121 προτάσεις, συνολικού προϋπολογισμού 76 εκατομμυρίων ευρώ, στις οποίες συμμετέχουν 300 επιχειρήσεις. Μέχρι το τέλος του χρόνου θα προκηρυχθούν, στην ίδια κατεύθυνση, δράσεις με προϋπολογισμό που θα ξεπερνά τα 320 εκατομμύρια ευρώ. Φυσικά, αυτά τα κονδύλια προέρχονατι από το ΕΣΠΑ (το Δ' ευρωπαϊκό πλαίσιο στήριξης).
Με το σχέδιο προωθείται απλούστευση των διαδικασιών για τη σύνδεση με τις επιχειρήσεις, οι οποίες, μάλιστα, θα διαμορφώνουν την πολιτική στην έρευνα με την συμμετοχή τους σε θεσμικά όργανα. Συγκεκριμένα, με τη συμμετοχή τους στο Εθνικό Συμβούλιο Ερευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ), θα μπορούν να ορίζουν τις κατευθύνσεις. Σημειώνουμε ότι το ΕΣΕΤ θα εισηγείται στη Γενική Διεύθυνση Έρευνας και Τεχνολογίας τις προτεραιότητες εφαρμογής του "Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Ερευνας και Καινοτομίας".
Στόχος είναι να γενικευτούν οι συμπράξεις πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και επιχειρήσεων. Οι φορολογούμενοι, συνεπώς, θα πληρώνουν στο μέλλον για μια έρευνα που θα σχεδιάζεται από τις επιχειρήσεις, για τις επιχειρήσεις. Θα πληρώνουν για μια έρευνα που θα έχει ως βασικό της προσανατολισμό την κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι η έρευνα που δεν έχει εμπορικό όφελος είτε δε θα γίνεται είτε θα μειωθεί σε μεγάλο βαθμό.
Για να λειτουργούν πιο εύκολα οι συμπράξεις, τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα θα λειτουργούν καθαρά ως επιχειρήσεις, με όρους ανταγωνιστικότητας. Για τα πανεπιστήμια, αυτό θα επιτευχθεί με την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια που προωθείται, ενώ, σύμφωνα με το σχέδιο δράσης, οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί πρέπει να είναι ανταγωνιστικοί διεθνώς και ελκυστικοί σε ερευνητές κι επιχειρήσεις από όλο τον κόσμο. Γι' αυτόν τον λόγο η κυβέρνηση προαναγγέλλει συγχωνεύσεις και μείωση των ερευνητικών κέντρων. Στο σχέδιο σημειώνεται ότι "ο αριθμός και ο ρόλος τους μεταβάλλεται στη νέα διάρθρωση του ερευνητικού χώρου".
Το αποτέλεσμα θα είναι η παράδοση υποδομών και ερευνητών των κέντρων, στις επιχειρήσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με το σχέδιο, "τα ερευνητικά κέντρα με τη νέα τους δομή θα παρέχουν διοικητικές υπηρεσίες και υποδομές στα ερευνητικά ινστιτούτα" και, όπως αναφέρεται, προβλέπεται η "ίδρυση γραφείων διασύνδεσης έρευνας - επιχειρήσεων" και "η ενοικίαση των υποδομών σε επιχειρήσεις για συγκεκριμένες ερευνητικές δραστηριότητες".
Οι αλλαγές στα ερευνητικά κέντρα έχουν έναν και μοναδικό σκοπό: ν' αλλάξουν τελείως τα κριτήριά τους οι ερευνητές και να καταλάβουν πως ό,τι δεν έχει εμπορικό αποτέλεσμα, δεν χρειάζεται να ερευνηθεί! Στο "Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Ερευνα και την Καινοτομία (2010-2015)" θα υπάγονται όλες οι ερευνητικές προσπάθειες των δημόσιων φορέων της χώρας, ενώ "η χρηματοδότηση των έργων θα γίνεται αποκλειστικά μέσω ανταγωνιστικών προσκλήσεων για την υποβολή προτάσεων από τους ερευνητικούς φορείς και τις επιχειρήσεις".
Παράλληλα, η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας του υπουργείου παιδείας είχε ζητήσει εσωτερική αξιολόγηση ερευνητικών κέντρων και ερευνητών μέχρι τις 30 Ιουλίου. Στα σχετικά έντυπα, τα ερευνητικά κέντρα έπρεπε να καταγράψουν τους προϋπολογισμούς και τις χρηματοδοτήσεις τους τα τελευταία πέντε χρόνια, στοιχεία για τις ερευνητικές κατευθύνσεις και τους στόχους τους, τον αριθμό των ερευνητών που απασχολούν κ.ά. Επί πλέον, ο κάθε ερευνητής έπρεπε να καταγράψει το έργο του (δημοσιεύσεις, βιβλία, κλπ), αλλά και την "ανταγωνιστικότητά" του, αφού κλήθηκε να απαντήσει και για τα "έσοδα του Ινστιτούτου ή του Κέντρου που αποδίδονται σε πρωτοβουλίες του ερευνητή", αλλά και για τις πρωτοβουλίες για εταιρείες spin off και τα αποτελέσματά τους (σημ.: spin off λέγεται η εταιρεία που μπορεί να φτιάξει ένας πανεπιστημιακός, ένας ερευνητής, με σκοπό να εκμεταλλευτεί εμπορικά την έρευνά του).
Να και δυο παραδείγματα από την πράξη: (α) το τμήμα Χημικών Μηχανικών του Μετσόβειου είχε εγκρίνει ερευνητικό πρόγραμμα για την "ποσοτική εκτίμηση/ επιβεβαίωση παραγωγικής διαδικασίας προϊόντων της βιομηχανίας μπισκότων", με χρηματοδότηση από τα "Μπισκότα Παπαδοπούλου ΑΕ, (β) το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Κρήτης είχαν υπογράψει συμβόλαιο με την εταιρεία "Friesland Hellas" (γνωστότερη ως "Νουνού") για την "διατροφική αξιολόγηση για το σχεδιασμό προγραμμάτων διατροφικής αγωγής σε νήπια και παιδιά 1-4 ετών στην Ελλάδα" (μάλιστα, η επιχείρηση είχε το δικαίωμα να επιλέγει τι θα δημοσιοποιηθεί και τι όχι από τα αποτελέσματα της έρευνας!). Ωραίες, ανεξάρτητες έρευνες, έτσι; Σαν τις έρευνες που χρηματοδοτούσαν παλιότερα οι καπνοβιομηχανίες ώστε να τεκμηριωθεί επιστημονικώς η ωφέλιμη επίδραση του καπνίσματος! Φαίνεται πως το υπουργείο δεν μπορεί να καταλάβει μια απλή αλήθεια: η μη ανεξάρτητη έρευνα, δεν είναι έρευνα.
Και το καλύτερο για το τέλος. Εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια το Εργαστήριο Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών έκανε έρευνα για την επινόηση, το σχεδιασμό και την πραγματοποίηση εκπαιδευτικών καινοτομιών, με την αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών. Αυτή η δουλειά, τον περασμένο Σεπτέμβριο, κατέληξε να είναι ένα εμπόρευμα που έπρεπε να πληρώσεις για να το δεις! Ποιος εμπορεύτηκε την έρευνα; Το "Πολυμήχανο", μια spin off του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ιδρύθηκε με τη συγχρηματοδότηση του υπουργείου Ανάπτυξης, του Γ' ΚΠΣ και μιας ιδιωτικής εταιρείας. Η τιμή για να δει κανείς από κοντά τα παιχνίδια ρομποτικής και εικονικής πραγματικότητας ήταν 12 ευρώ για τους ενήλικες και 10 ευρώ για τους μαθητές και τους φοιτητές! Μάλιστα, για την επίσκεψη σχολείων υπήρχε και ...έκπτωση, αφού κόστιζε 8 ευρώ το κεφάλι!
Σε προηγούμενο κείμενό μου ("Και διδακτορικό από τα...Goodie's;") είχα αποκαλέσει την Αννούλα "καραμπινάτα ξεπουλημένη πολιτικό". Με τέτοιο πρόγραμμα που προωθεί στο υπουργείο της, δεν νομίζω ότι συντρέχει λόγος να αναιρέσω τον χαρακτηρισμό.
3 Σεπτεμβρίου 2010
Ποια χώρα θα γίνει το 29ο μέλος της Ε.Ε.;
Περίεργο το ερώτημα που βάζει ο τίτλος του σημερινού σημειώματος, έτσι; Μη βιαστείτε να απαντήσετε γιατί, αν δεν έχετε ενημερωθεί, θα κάνετε λάθος. Η απάντηση έχει σχέση με τον εντεινόμενο διεθνή ανταγωνισμό για την εκμετάλλευση των αρκτικών εδαφών μετά το λιώσιμο των πάγων. Βλέπετε, εκεί έχουν καταγραφεί τεράστια αποθέματα πετρελαίου και, όπου υπάρχει πετρέλαιο, παίζονται χοντρά παιγνίδια.
Οι χώρες που έχουν φυσική πρόσβαση στην Αρκτική (Ρωσία, ΗΠΑ, Καναδάς, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Ισλανδία) έχουν βρεθεί μπροστά σε μια νέα αντιπαράθεση, με στόχο την κατοχύρωση των ζωνών εκμετάλλευσης της Αρκτικής. Τα ρωσικά μονοπώλια έχουν βάλει στο στόχαστρό τους τα 15,5 δισεκατομμύρια τόνους πετρελαίου και 84,5 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, που υπολογίζεται ότι βρίσκονται στη ζώνη αποκλειστικής εκμετάλλευσης, που θέλει να κατοχυρώσει η Μόσχα με την επέκταση της ζώνης της από τα 200 στα 350 ναυτικά μίλια. Πρόκειται για το 75% του ενεργειακού πλούτου, που υπολογίζεται ότι βρίσκεται στην Αρκτική!
Στις ρωσικές βλέψεις έρχονται αντίθετες, πρώτα απ' όλα, οι ΗΠΑ, που δεν έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, στην οποία στηρίζεται η όλη ρωσική επιδίωξη. Διαφορετικούς τρόπους μοιράσματος της Αρκτικής προτείνουν ακόμη κι εκείνες οι χώρες που έχουν αποδεχτεί το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως ο Καναδάς (που διεκδικεί το 30% της Αρκτικής), καθώς και η Νορβηγία. Ετσι, ο Καναδάς και η Δανία, επιδιώκουν μια λύση στη βάση του μεγέθους της κοντινότερης ακτογραμμής των αρκτικών χωρών. Από τη μεριά της, η Νορβηγία προτείνει τη διαίρεση στη βάση "ζωνών", που θα καθοριστούν όταν από το κέντρο του Βόρειου Πόλου τραβηχτούν συνοριακές γραμμές προς τα χερσαία σύνορα της κάθε χώρας. Μέθοδος που την ευνοεί, όπως και τη Ρωσία, αλλά έρχεται σε αντίθεση με όσα διεκδικεί ο Καναδάς. Από τη μεριά τους, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να κατοχυρώσουν για τον εαυτό τους μια απόσταση 600 ναυτικών μιλίων από την Αλάσκα προς το Βόρειο πόλο, ζητώντας να αφεθεί ως κοινή για εκμετάλλευση απ' όλους μια έκταση 3 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Είναι χαρακτηριστικό πως πρόσφατα ο Καναδάς επεδίωξε να παίξει το χαρτί της οικολογίας, για να διασφαλίσει τα συμφέροντά του. Τον περασμένο Δεκέμβρη, ανακήρυξε μια μεγάλη και διεκδικούμενη περιοχή του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού ως "εθνικό θαλάσσιο πάρκο" κι απαγόρευσε τη ναυσιπλοΐα σκαφών άλλων χωρών εκεί. ΗΠΑ και Ρωσία αμέσως αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τα σύνορα αυτού του "θαλάσσιου πάρκου". Οι ΗΠΑ απέστειλαν στην περιοχή τα παγοθραυστικά τους, με αποτέλεσμα να επέμβουν οι καναδικές αρχές, οι οποίες επιδεικτικά τους επέδωσαν "άδεια ναυσιπλοΐας", την οποία όμως δεν τους είχε ζητήσει κανείς. Ανάλογη επιχείρηση αμφισβήτησης των καναδικών σχεδίων, όπως έγινε γνωστό, σχεδιάζει και η Ρωσία, με την αποστολή σκάφους της στην περιοχή σε λίγες μέρες.
Διαφωνίες υπάρχουν ανάμεσα σε όλες τις γειτονικές χώρες, κι όχι μόνον για το ζήτημα της γενικής αρχής που θα πρέπει να επικρατήσει για το διαχωρισμό. Ωστόσο, τον Απρίλιο, Ρωσία και Νορβηγία συμφώνησαν να μοιράσουν στη μέση μια επί δεκαετίες αμφισβητούμενη ζώνη 175.000 τετραγωνικών χιλιόμετρων στην Θάλασσα Μπάρρεντζ.
Πρόσφατα και η Ευρωπαϊκή Ένωση μπήκε για τα καλά στον χορό της διεκδίκησης ενός μεγαλύτερου ρόλου. Έτσι, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για την ένταξη της...Ισλανδίας! Μάλιστα, τα διεθνή ΜΜΕ σημειώνουν ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται ασυνήθιστα γρήγορα και χωρίς τις συνήθεις καθυστερήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Έτσι, είναι πολύ πιθανό, η Ισλανδία να γίνει το 29ο μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης μέχρι το 2012! Αν δεν θυμάστε, μιλάμε για την χώρα που κήρυξε στάση πληρωμών πριν 2 χρόνια. Αλλά, βλέπετε, με την ένταξη της Ισλανδίας. η Ε.Ε. θα διευρύνει το ρόλο της στην Αρκτική και στα τεράστια αποθέματα πρώτων υλών που υπάρχουν στο υπέδαφός της.
Οι Ισλανδοί δεν εμφανίζονται καθόλου πεισμένοι για την αναγκαιότητα της ένταξης στην Ε.Ε., σε αντίθεση με όσα η επίσημη προπαγάνδα διακηρύσσει για τον "ευρωμονόδρομο". Με την ένταξή της, η Ισλανδία θα χάσει τον αποκλειστικό έλεγχο πάνω στη θαλάσσια ζώνη αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης των 200 μιλίων, την οποία θα πρέπει να ανοίξει και στα άλλα μέλη της Ε.Ε., ιδιαίτερα στους Αγγλους. Μη παραβλέπουμε ότι στην αλιεία οφείλονται οι μισές εξαγωγές της χώρας και το 70% αυτής της αλιείας γίνεται σε αυτήν ακριβώς την αποκλειστική οικονομική ζώνη των 200 ναυτικών μιλίων.
Ωστόσο, σε περίπτωση που η Ε.Ε. καταφέρει να αναστρέψει τις διαθέσεις των Ισλανδών, τότε θα έχει τρία κράτη με πρόσβαση στον πλούτο της Αρκτικής: την Ισλανδία, την Φινλανδία και την Δανία (η οποία κατέχει την Γροιλανδία).
Συμπέρασμα: τα βουβάλια του διεθνούς καπιταλισμού ετοιμάζονται για καυγά στον αρκτικό βάλτο. Και ως γνωστόν: στον βάλτο όπου τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια.
Τροφή για σκέψη
Μήπως αυτές οι εξελίξεις πρέπει να μας κάνουν να ξανασκεφτούμε τους λόγους για τους οποίους χρεωκόπησε (ή, μάλλον, οδηγήθηκε σε χρεωκοπία) η Ισλανδία;
Οι χώρες που έχουν φυσική πρόσβαση στην Αρκτική (Ρωσία, ΗΠΑ, Καναδάς, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Ισλανδία) έχουν βρεθεί μπροστά σε μια νέα αντιπαράθεση, με στόχο την κατοχύρωση των ζωνών εκμετάλλευσης της Αρκτικής. Τα ρωσικά μονοπώλια έχουν βάλει στο στόχαστρό τους τα 15,5 δισεκατομμύρια τόνους πετρελαίου και 84,5 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, που υπολογίζεται ότι βρίσκονται στη ζώνη αποκλειστικής εκμετάλλευσης, που θέλει να κατοχυρώσει η Μόσχα με την επέκταση της ζώνης της από τα 200 στα 350 ναυτικά μίλια. Πρόκειται για το 75% του ενεργειακού πλούτου, που υπολογίζεται ότι βρίσκεται στην Αρκτική!
Στις ρωσικές βλέψεις έρχονται αντίθετες, πρώτα απ' όλα, οι ΗΠΑ, που δεν έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, στην οποία στηρίζεται η όλη ρωσική επιδίωξη. Διαφορετικούς τρόπους μοιράσματος της Αρκτικής προτείνουν ακόμη κι εκείνες οι χώρες που έχουν αποδεχτεί το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως ο Καναδάς (που διεκδικεί το 30% της Αρκτικής), καθώς και η Νορβηγία. Ετσι, ο Καναδάς και η Δανία, επιδιώκουν μια λύση στη βάση του μεγέθους της κοντινότερης ακτογραμμής των αρκτικών χωρών. Από τη μεριά της, η Νορβηγία προτείνει τη διαίρεση στη βάση "ζωνών", που θα καθοριστούν όταν από το κέντρο του Βόρειου Πόλου τραβηχτούν συνοριακές γραμμές προς τα χερσαία σύνορα της κάθε χώρας. Μέθοδος που την ευνοεί, όπως και τη Ρωσία, αλλά έρχεται σε αντίθεση με όσα διεκδικεί ο Καναδάς. Από τη μεριά τους, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να κατοχυρώσουν για τον εαυτό τους μια απόσταση 600 ναυτικών μιλίων από την Αλάσκα προς το Βόρειο πόλο, ζητώντας να αφεθεί ως κοινή για εκμετάλλευση απ' όλους μια έκταση 3 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Είναι χαρακτηριστικό πως πρόσφατα ο Καναδάς επεδίωξε να παίξει το χαρτί της οικολογίας, για να διασφαλίσει τα συμφέροντά του. Τον περασμένο Δεκέμβρη, ανακήρυξε μια μεγάλη και διεκδικούμενη περιοχή του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού ως "εθνικό θαλάσσιο πάρκο" κι απαγόρευσε τη ναυσιπλοΐα σκαφών άλλων χωρών εκεί. ΗΠΑ και Ρωσία αμέσως αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τα σύνορα αυτού του "θαλάσσιου πάρκου". Οι ΗΠΑ απέστειλαν στην περιοχή τα παγοθραυστικά τους, με αποτέλεσμα να επέμβουν οι καναδικές αρχές, οι οποίες επιδεικτικά τους επέδωσαν "άδεια ναυσιπλοΐας", την οποία όμως δεν τους είχε ζητήσει κανείς. Ανάλογη επιχείρηση αμφισβήτησης των καναδικών σχεδίων, όπως έγινε γνωστό, σχεδιάζει και η Ρωσία, με την αποστολή σκάφους της στην περιοχή σε λίγες μέρες.
Διαφωνίες υπάρχουν ανάμεσα σε όλες τις γειτονικές χώρες, κι όχι μόνον για το ζήτημα της γενικής αρχής που θα πρέπει να επικρατήσει για το διαχωρισμό. Ωστόσο, τον Απρίλιο, Ρωσία και Νορβηγία συμφώνησαν να μοιράσουν στη μέση μια επί δεκαετίες αμφισβητούμενη ζώνη 175.000 τετραγωνικών χιλιόμετρων στην Θάλασσα Μπάρρεντζ.
Πρόσφατα και η Ευρωπαϊκή Ένωση μπήκε για τα καλά στον χορό της διεκδίκησης ενός μεγαλύτερου ρόλου. Έτσι, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για την ένταξη της...Ισλανδίας! Μάλιστα, τα διεθνή ΜΜΕ σημειώνουν ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται ασυνήθιστα γρήγορα και χωρίς τις συνήθεις καθυστερήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Έτσι, είναι πολύ πιθανό, η Ισλανδία να γίνει το 29ο μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης μέχρι το 2012! Αν δεν θυμάστε, μιλάμε για την χώρα που κήρυξε στάση πληρωμών πριν 2 χρόνια. Αλλά, βλέπετε, με την ένταξη της Ισλανδίας. η Ε.Ε. θα διευρύνει το ρόλο της στην Αρκτική και στα τεράστια αποθέματα πρώτων υλών που υπάρχουν στο υπέδαφός της.
Οι Ισλανδοί δεν εμφανίζονται καθόλου πεισμένοι για την αναγκαιότητα της ένταξης στην Ε.Ε., σε αντίθεση με όσα η επίσημη προπαγάνδα διακηρύσσει για τον "ευρωμονόδρομο". Με την ένταξή της, η Ισλανδία θα χάσει τον αποκλειστικό έλεγχο πάνω στη θαλάσσια ζώνη αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης των 200 μιλίων, την οποία θα πρέπει να ανοίξει και στα άλλα μέλη της Ε.Ε., ιδιαίτερα στους Αγγλους. Μη παραβλέπουμε ότι στην αλιεία οφείλονται οι μισές εξαγωγές της χώρας και το 70% αυτής της αλιείας γίνεται σε αυτήν ακριβώς την αποκλειστική οικονομική ζώνη των 200 ναυτικών μιλίων.
Ωστόσο, σε περίπτωση που η Ε.Ε. καταφέρει να αναστρέψει τις διαθέσεις των Ισλανδών, τότε θα έχει τρία κράτη με πρόσβαση στον πλούτο της Αρκτικής: την Ισλανδία, την Φινλανδία και την Δανία (η οποία κατέχει την Γροιλανδία).
Συμπέρασμα: τα βουβάλια του διεθνούς καπιταλισμού ετοιμάζονται για καυγά στον αρκτικό βάλτο. Και ως γνωστόν: στον βάλτο όπου τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια.
Τροφή για σκέψη
Μήπως αυτές οι εξελίξεις πρέπει να μας κάνουν να ξανασκεφτούμε τους λόγους για τους οποίους χρεωκόπησε (ή, μάλλον, οδηγήθηκε σε χρεωκοπία) η Ισλανδία;
2 Σεπτεμβρίου 2010
Ενημέρωση "μεγάλη" και "έγκυρη"
Χρόνια τώρα, όλες οι σχετικές μετρήσεις συμφωνούν πως το βραδυνό δελτίο ειδήσεων του "Μεγάλου Καναλιού" είναι πρώτο σε τηλεθέαση και, μάλιστα, με διαφορά. Από τη μια, αναρωτιέμαι ποιοι είναι αυτοί που κάνουν αυτές τις μετρήσεις και τι τάζουν στους τηλεθεατές για να βλέπουν ειδήσεις στο "Μέγκα". Από την άλλη, αμφιβάλλω έντονα για το πνευματικό επίπεδο όσων αναδεικνύουν πρώτο το συγκεκριμένο δελτίο. Αν με θεωρείτε υπερβολικό ή προκατειλημμένο, πάμε να δούμε μαζί σε ποια βάσανο υποβλήθηκα το βράδυ της Τρίτης 31 Αυγούστου 2010.
Προχτές το βράδυ, λοιπόν, λίγο πριν τις 8, στηθήκαμε με την σύζυγό μου μπρος στον τηλεοπτικό δέκτη για να γελάσουμε με τις παπαριές που ήμασταν σίγουροι πως θα ακούγαμε σχετικά με τον περιορισμό του καπνίσματος από 1ης Σεπτεμβρίου. Στις 7.59' έπεσαν οι τίτλοι κι αμέσως μετά έπεσαν και τα πρώτα γέλια, καθώς είδαμε στην οθόνη την "έγκυρη" δημοσιογραφική ομάδα του "Μέγκα" (Τρέμη, Πρετεντέρης, Τσίμας, Χασαπόπουλος και σία) κακομακιγιαρισμένη σαν καρτούν. Βλέπετε, το μαύρισμα των διακοπών έβαλε άλυτα προβλήματα στους μακιγιέρ του καναλιού. Εν πάση περιπτώσει, το δελτίο ξεκίνησε.
Πρώτο θέμα - διάρκεια 12': Χρειάζεται ή δεν χρειάζεται υπουργό προεδρίας η κυβέρνηση, ώστε να συντονίζεται καλύτερα το έργο της; Κι αν χρειάζεται, ποιος είναι προτιμότερος ανάμεσα σε Παμπούκη και Ραγκούση; Και δώστου να κουβεντιάζουν μεταξύ τους οι δημοσιογράφοι για την έλλειψη συντονισμού της κυβέρνησης... και δώστου να χτυπιέται ο Χασαπόπουλος ότι ο κόσμος απαιτεί τον διορισμό ενός συντονιστή... Δώδεκα ολόκληρα λεπτά και πρώτο θέμα! Ρε, τι τραβάμε οι ανθρώποι! Γαμώ την πλύση εγκεφάλου μου, γαμώ! Ας πει κάποιος στους "έγκυρους" ότι χέστηκε ο λαός για το αν θα βάλει ο Γιώργος υπουργό προεδρίας και διπλοχέστηκε για το αν είναι καλύτερος ο Παμπούκης από τον Ραγκούση.
Δεύτερο θέμα - διάρκεια 8΄: Πρέπει ή δεν πρέπει να βάλει ο Ψωμιάδης αντιπεριφερειάρχη τον αδελφό του; Πρέπει ή δεν πρέπει να βάλει υποψηφιότητα η σύζυγος του Πάγκαλου; Έλα ντε! Και γαμώ τους προβληματισμούς, σε μια χώρα όπου η οικογενειοκρατία βαστάει ακλόνητη από τον 19ο αιώνα. Εδώ πάει σόι το βασίλειο με τους πρωθυπουργούς της χώρας και θα μας απασχολήσει η σύζυγος του Πάγκαλου; Ρε, δεν πάει να βάλει κι ο μπατζανάκης του κουνιάδου του υποψηφιότητα! Στα παπάρια μας.
Τρίτο θέμα - διάρκεια 14΄: Το ζουμί της ημέρας: η δημοσκόπηση της GPO. Μιλάμε για δημοσκόπηση έγκυρη και γαμάτη! Δείτε μερικά ευρήματα: (α) πάνω από 6 στους 10 έλληνες θεωρούν θετικό το έργο των Παπακωνσταντίνου και Λοβέρδου (ναι, ναι, αυτοί που γαμήσανε μισθούς, συντάξεις, εργασιακό, ασφαλιστικό κλπ), (β) ένας στους δυο έλληνες λένε μπράβο στον Γιώργο, (γ) ένας στους τέσσερις πασόκους θεωρούν ότι ο Σαμαράς κάνει καλά τη δουλειά του, (δ) το ίδιο πιστεύει για τον Γιώργο ο ένας στους τρεις νεοδημοκράτες κλπ. Εννοείται ότι η δημοσκόπηση ασχολήθηκε μόνο με τα δυο κόμματα εξουσίας. Τι να υποθέσω τώρα; Ή ως λαός πάσχουμε ομαδικά από το σύνδρομο της Στοκχόλμης κι αγαπάμε τους βιαστές μας ή η δημοσκόπηση στήθηκε για να βγάλει τα αποτελέσματα που βολεύουν εκείνους που την παρήγγειλαν. Σεις τι πιστεύετε;
Η ώρα έχει φτάσει 8,34'. Κι ενώ ακόμη περιμένω να δω κάποια πραγματική είδηση, σκάνε στο γυαλί ο Πεταλωτής με τον Χατζηδάκη για πάρλα. Φυσικά, τέτοιο μαρτύριο δεν θα μπορούσα να αντέξω. Πόσο μαζόχας πρέπει να είσαι για να χαζεύεις δυο μπούληδες σε παράλληλους μονόλογους; Έτσι, γύρισα στο ντοκυμανταίρ του Σκάι (προς μεγάλη ευχαρίστηση της συζύγου μου) και σηκώθηκα να βάλω μια μπύρα.
Στις 8.45΄ επέστρεψα στο Μέγκα για τα αθλητικά αλλά ξανάφυγα γιατί έπεσα πάλι στον Πεταλωτή. Επί τέλους, στις 8.48' είχε τελειώσει το παρλατόριο. Μέσα σε λιγότερο από 2 λεπτά είδαμε για τους παγιδευμένους στην Χιλή, για τα αυξημένα κέρδη (σε περίοδο κρίσης, ε;) που κατέγραψαν Άλφα και Γιούρομπανκ κατά το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς και κάποια άλλη ανοησία που δεν θυμάμαι. Ακολούθησαν τα αθλητικά και το δελτίο έκλεισε με την παρότρυνση της Τρέμη να μείνουμε στο Μέγκα μιας και θα ακολουθούσε η...Πάττυ.
Μάλιστα! Αυτό είναι το πρώτο σε τηλεθέαση δελτίο ειδήσεων της ελληνικής τηλεόρασης. Αυτή είναι η "εγκυρότητα" σε όλο της το μεγαλείο. Και να φανταστείτε ότι έλειπε ο Καψής από την παρέα!
Τι διάβολο, εγώ είμαι παράξενος κι ιδιότροπος ή μας δουλεύουν κανονικά για να τρώμε το κουτόχορτο αμάσητο; Όχι τίποτ' άλλο, αλλά αυτοί οι "έγκυροι" μας πιπιλίζουν χρόνια τ' αφτιά με αποδοκιμασίες για τον "ξύλινο λόγο" και τα "αναχρονιστικά τσιτάτα" της αριστεράς.
Γαμώ την έγκυρη ενημέρωσή μου, γαμώ...
Προχτές το βράδυ, λοιπόν, λίγο πριν τις 8, στηθήκαμε με την σύζυγό μου μπρος στον τηλεοπτικό δέκτη για να γελάσουμε με τις παπαριές που ήμασταν σίγουροι πως θα ακούγαμε σχετικά με τον περιορισμό του καπνίσματος από 1ης Σεπτεμβρίου. Στις 7.59' έπεσαν οι τίτλοι κι αμέσως μετά έπεσαν και τα πρώτα γέλια, καθώς είδαμε στην οθόνη την "έγκυρη" δημοσιογραφική ομάδα του "Μέγκα" (Τρέμη, Πρετεντέρης, Τσίμας, Χασαπόπουλος και σία) κακομακιγιαρισμένη σαν καρτούν. Βλέπετε, το μαύρισμα των διακοπών έβαλε άλυτα προβλήματα στους μακιγιέρ του καναλιού. Εν πάση περιπτώσει, το δελτίο ξεκίνησε.
Πρώτο θέμα - διάρκεια 12': Χρειάζεται ή δεν χρειάζεται υπουργό προεδρίας η κυβέρνηση, ώστε να συντονίζεται καλύτερα το έργο της; Κι αν χρειάζεται, ποιος είναι προτιμότερος ανάμεσα σε Παμπούκη και Ραγκούση; Και δώστου να κουβεντιάζουν μεταξύ τους οι δημοσιογράφοι για την έλλειψη συντονισμού της κυβέρνησης... και δώστου να χτυπιέται ο Χασαπόπουλος ότι ο κόσμος απαιτεί τον διορισμό ενός συντονιστή... Δώδεκα ολόκληρα λεπτά και πρώτο θέμα! Ρε, τι τραβάμε οι ανθρώποι! Γαμώ την πλύση εγκεφάλου μου, γαμώ! Ας πει κάποιος στους "έγκυρους" ότι χέστηκε ο λαός για το αν θα βάλει ο Γιώργος υπουργό προεδρίας και διπλοχέστηκε για το αν είναι καλύτερος ο Παμπούκης από τον Ραγκούση.
Δεύτερο θέμα - διάρκεια 8΄: Πρέπει ή δεν πρέπει να βάλει ο Ψωμιάδης αντιπεριφερειάρχη τον αδελφό του; Πρέπει ή δεν πρέπει να βάλει υποψηφιότητα η σύζυγος του Πάγκαλου; Έλα ντε! Και γαμώ τους προβληματισμούς, σε μια χώρα όπου η οικογενειοκρατία βαστάει ακλόνητη από τον 19ο αιώνα. Εδώ πάει σόι το βασίλειο με τους πρωθυπουργούς της χώρας και θα μας απασχολήσει η σύζυγος του Πάγκαλου; Ρε, δεν πάει να βάλει κι ο μπατζανάκης του κουνιάδου του υποψηφιότητα! Στα παπάρια μας.
Τρίτο θέμα - διάρκεια 14΄: Το ζουμί της ημέρας: η δημοσκόπηση της GPO. Μιλάμε για δημοσκόπηση έγκυρη και γαμάτη! Δείτε μερικά ευρήματα: (α) πάνω από 6 στους 10 έλληνες θεωρούν θετικό το έργο των Παπακωνσταντίνου και Λοβέρδου (ναι, ναι, αυτοί που γαμήσανε μισθούς, συντάξεις, εργασιακό, ασφαλιστικό κλπ), (β) ένας στους δυο έλληνες λένε μπράβο στον Γιώργο, (γ) ένας στους τέσσερις πασόκους θεωρούν ότι ο Σαμαράς κάνει καλά τη δουλειά του, (δ) το ίδιο πιστεύει για τον Γιώργο ο ένας στους τρεις νεοδημοκράτες κλπ. Εννοείται ότι η δημοσκόπηση ασχολήθηκε μόνο με τα δυο κόμματα εξουσίας. Τι να υποθέσω τώρα; Ή ως λαός πάσχουμε ομαδικά από το σύνδρομο της Στοκχόλμης κι αγαπάμε τους βιαστές μας ή η δημοσκόπηση στήθηκε για να βγάλει τα αποτελέσματα που βολεύουν εκείνους που την παρήγγειλαν. Σεις τι πιστεύετε;
Η ώρα έχει φτάσει 8,34'. Κι ενώ ακόμη περιμένω να δω κάποια πραγματική είδηση, σκάνε στο γυαλί ο Πεταλωτής με τον Χατζηδάκη για πάρλα. Φυσικά, τέτοιο μαρτύριο δεν θα μπορούσα να αντέξω. Πόσο μαζόχας πρέπει να είσαι για να χαζεύεις δυο μπούληδες σε παράλληλους μονόλογους; Έτσι, γύρισα στο ντοκυμανταίρ του Σκάι (προς μεγάλη ευχαρίστηση της συζύγου μου) και σηκώθηκα να βάλω μια μπύρα.
Στις 8.45΄ επέστρεψα στο Μέγκα για τα αθλητικά αλλά ξανάφυγα γιατί έπεσα πάλι στον Πεταλωτή. Επί τέλους, στις 8.48' είχε τελειώσει το παρλατόριο. Μέσα σε λιγότερο από 2 λεπτά είδαμε για τους παγιδευμένους στην Χιλή, για τα αυξημένα κέρδη (σε περίοδο κρίσης, ε;) που κατέγραψαν Άλφα και Γιούρομπανκ κατά το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς και κάποια άλλη ανοησία που δεν θυμάμαι. Ακολούθησαν τα αθλητικά και το δελτίο έκλεισε με την παρότρυνση της Τρέμη να μείνουμε στο Μέγκα μιας και θα ακολουθούσε η...Πάττυ.
Μάλιστα! Αυτό είναι το πρώτο σε τηλεθέαση δελτίο ειδήσεων της ελληνικής τηλεόρασης. Αυτή είναι η "εγκυρότητα" σε όλο της το μεγαλείο. Και να φανταστείτε ότι έλειπε ο Καψής από την παρέα!
Τι διάβολο, εγώ είμαι παράξενος κι ιδιότροπος ή μας δουλεύουν κανονικά για να τρώμε το κουτόχορτο αμάσητο; Όχι τίποτ' άλλο, αλλά αυτοί οι "έγκυροι" μας πιπιλίζουν χρόνια τ' αφτιά με αποδοκιμασίες για τον "ξύλινο λόγο" και τα "αναχρονιστικά τσιτάτα" της αριστεράς.
Γαμώ την έγκυρη ενημέρωσή μου, γαμώ...
1 Σεπτεμβρίου 2010
Αυτοδοίκηση: η απάτη των "ανεξάρτητων"
Είναι καθιερωμένο πλέον, πριν από τη διεξαγωγή τοπικών εκλογών, να εμφανίζονται διάφοροι ως ανεξάρτητοι υποψήφιοι, παρ' ότι προέρχονται από τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Όλοι αυτοί τονίζουν ότι η "ανεξαρτησία" τους έχει σχέση με τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και δεν παραλείπουν να υπογραμμίσουν ότι αυτός ο θεσμός "πρέπει να είναι κυρίαρχος και ανεξάρτητος από κομματικές επιρροές". Ας θυμηθούμε ότι ο Αβραμόπουλος παρέδωσε την κομματική του ταυτότητα (ω, της υποκρισίας βάθος δυσθεώρητον!) όταν πρωτοεκλέχτηκε δήμαρχος αθηναίων.
Τα Μ.Μ.Ε. άρχισαν ήδη να προβάλλουν τέτοιους υποψηφίους, είτε γνωστούς από προηγούμενες εκλογές (π.χ. Μαντούβαλος στον Πειραιά) είτε νεοεμφανιζόμενους, που διαφημίζονται ως "ανεξάρτητοι" και "αντίθετοι στη λογική του κομματικού χρίσματος", όπως για παράδειγμα δηλώνουν υποψήφιοι σε 13 δήμους της χώρας με κοινή τους δήλωση. Βέβαια, μόνο ένας ψηφοφόρος με τέλεια εγκεφαλική βλάβη μπορεί να πιστέψει πως όλοι τούτοι είναι πραγματικά ανεξάρτητοι, έστω κι αν δεν έχουν επίσημα την υποστήριξη του κόμματος από το οποίο προέρχονται. Ποιος πατρινός, για παράδειγμα, ξεχνάει ότι ο Φλωράτος είχε εκλεγεί δήμαρχος δίχως επίσημη κομματική υποστήριξη αλλά στην διάρκεια της θητείας του ο δήμος πατρέων συλήθηκε από την νεοδημοκρατική κουστωδία;
Όσο κι αν κάτι τέτοιο δεν βολεύει την κυβερνώσα παράταξη, οι επικείμενες τοπικές εκλογές του Νοεμβρίου ΠΡΕΠΕΙ να έχουν έντονο πολιτικό χαρακτήρα. Διεξάγονται μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και άγριας επίθεσης σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Είναι σαφές ότι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, τα τοπικά προβλήματα δεν είναι καθόλου τοπικά αλλά αποτελούν απόρροια της γενικής πολιτικής γραμμής. Εκτός αν όσοι εμφανίζονται ως "ανεξάρτητοι" και προτείνουν πλατείες, πράσινο, πεζόδρομους και ποδηλατόδρομους, θεωρούν ότι αυτά είναι τα βασικά προβλήματα των φοιτητών που μένουν στην πόλη τους, των ανέργων που μένουν στην πόλη τους, των συνταξιούχων που μένουν στην πόλη τους και των νέων ζευγαριών που μένουν στην πόλη τους.
Ενα νέο στοιχείο σε σχέση με παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις σε τοπικό επίπεδο, είναι η εφαρμογή του "Καλλικράτη". Οταν με αυτή την μεταρρύθμιση θα αυξηθούν οι έμμεσοι φόροι και η τοπική φορολογία, ποια θέση θα πάρουν οι "ανεξάρτητοι" υποψήφιοι; Οταν χιλιάδες άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους, οι "ακομμάτιστοι" δήμαρχοι θα τους στέλνουν βόλτα με ποδήλατο να ξεχάσουν την ανεργία; Οταν με τον "Καλλικράτη" οι υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας θα είναι μόνο για όσους έχουν υψηλά εισοδήματα, οι "αδέσμευτοι" περιφεριάρχες θα φτιάχνουν πράσινες πλατείες για να μαζεύονται οι άρρωστοι και να κλαίνε τη μοίρα τους;
Δεν πρόκειται να υπάρξει -όπως έχει αποδείξει η ιστορία- ούτε ένας "ανεξάρτητος" εκλογικός συνδυασμός για τα τοπικά όργανα ο οποίος να μην έχει άμεση διασύνδεση με κάποιο πολιτικό κόμμα. Μάλιστα, ο λαός έχει πλέον μάθει πως πρέπει να διπλοκουμπώνεται όταν ακούει ότι ο τάδε συνδυασμός είναι υπεράνω κομμάτων. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, για πόσο κάφρους μας περνούν όσοι επιμένουν να μιλάνε για "ανεξάρτητες" υποψηφιότητες...
Επιτρέψτε μου να προχωρήσω την σκέψη μου ένα βήμα πιο πέρα: ο λαός ΟΦΕΙΛΕΙ να καταδικάσει τις δήθεν ανεξάρτητες υποψηφιότητες. Ο λόγος είναι απλός:
Με τον "Καλλικράτη", οι τοπικές κοινωνίες γιγαντώνονται. Οι νέες περιφέρειες παίρνουν τις διαστάσεις τοπικών κυβερνήσεων και οι νέοι δήμοι θα μοιάζουν με τοπικά υπουργεία. Στην αυτοδιοίκηση θα εκχωρηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις που μέχρι σήμερα ανήκουν στην κεντρική κυβέρνηση. Στο εξής, η αυτοδιοίκηση θα είναι υπεύθυνη για πολλά θέματα, από τα απλούστερα ως τα πολυπλοκώτερα. Κι όλα τούτα θα πρέπει να γίνουν, δίχως οι σημερινοί δήμοι να έχουν δώσει θετικά δείγματα. Λόγου χάριν, πώς διάβολο είναι δυνατόν να εκχωρηθούν αυξημένες αρμοδιότητες εκεί όπου σήμερα δεν μπορεί να λυθεί ένα ελάχιστο πρόβλημα όπως η λειτουργία παιδικών-βρεφονηπιακών σταθμών;
Μοιραία, λοιπόν, περιφερειάρχες και δήμαρχοι πρέπει να πάρουν θέση σε καίρια προβλήματα όπως η ανεργία, η υγεία, η συγκοινωνία, η ασφυξία της μικρομεσαίας επιχείρησεις, οι ελλείψεις (έμψυχες και υλικές) στα σχολεία, η μετανάστευση κλπ. Με άλλα λόγια, πρέπει να τοποθετηθούν πολιτικά. Επομένως, δεν μπορούν να είναι πραγματικά αδέσμευτοι, αφού η τοποθέτησή τους αυτή θα τους βάλει είτε δίπλα είτε απέναντι στις κεντρικές κυβερνητικές ή αντιπολιτευτικές επιλογές. Ουδέτερη τοπική πολιτική, όπως ουδέτερη γενικά πολιτική, δεν υπάρχει. Όταν ένας δήμαρχος κληθεί να εφαρμόσει τις προβλέψεις του "Καλλικράτη" για επιβολή και είσπραξη φόρων, ή θα υλοποιήσει τις κεντρικές οδηγίες ή θα συνταχθεί με την λαϊκή βούληση και θα προβάλει αντίσταση και διεκδικήσεις. Τρίτη οδός δεν υπάρχει.
Συνεπώς, όσοι υποψήφιοι επιμένουν στην "ανεξαρτησία" τους, είτε υποφέρουν από πολιτική μυωπία είτε κοροϊδεύουν τον λαό προκειμένου να περάσουν τις αυριανές αντιλαϊκές επιλογές τους. Γι' αυτό λέω ότι ο λαός ΟΦΕΙΛΕΙ να καταδικάσει κάθε "ανεξάρτητο" υποψήφιο.
Τα Μ.Μ.Ε. άρχισαν ήδη να προβάλλουν τέτοιους υποψηφίους, είτε γνωστούς από προηγούμενες εκλογές (π.χ. Μαντούβαλος στον Πειραιά) είτε νεοεμφανιζόμενους, που διαφημίζονται ως "ανεξάρτητοι" και "αντίθετοι στη λογική του κομματικού χρίσματος", όπως για παράδειγμα δηλώνουν υποψήφιοι σε 13 δήμους της χώρας με κοινή τους δήλωση. Βέβαια, μόνο ένας ψηφοφόρος με τέλεια εγκεφαλική βλάβη μπορεί να πιστέψει πως όλοι τούτοι είναι πραγματικά ανεξάρτητοι, έστω κι αν δεν έχουν επίσημα την υποστήριξη του κόμματος από το οποίο προέρχονται. Ποιος πατρινός, για παράδειγμα, ξεχνάει ότι ο Φλωράτος είχε εκλεγεί δήμαρχος δίχως επίσημη κομματική υποστήριξη αλλά στην διάρκεια της θητείας του ο δήμος πατρέων συλήθηκε από την νεοδημοκρατική κουστωδία;
Όσο κι αν κάτι τέτοιο δεν βολεύει την κυβερνώσα παράταξη, οι επικείμενες τοπικές εκλογές του Νοεμβρίου ΠΡΕΠΕΙ να έχουν έντονο πολιτικό χαρακτήρα. Διεξάγονται μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και άγριας επίθεσης σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Είναι σαφές ότι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, τα τοπικά προβλήματα δεν είναι καθόλου τοπικά αλλά αποτελούν απόρροια της γενικής πολιτικής γραμμής. Εκτός αν όσοι εμφανίζονται ως "ανεξάρτητοι" και προτείνουν πλατείες, πράσινο, πεζόδρομους και ποδηλατόδρομους, θεωρούν ότι αυτά είναι τα βασικά προβλήματα των φοιτητών που μένουν στην πόλη τους, των ανέργων που μένουν στην πόλη τους, των συνταξιούχων που μένουν στην πόλη τους και των νέων ζευγαριών που μένουν στην πόλη τους.
Ενα νέο στοιχείο σε σχέση με παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις σε τοπικό επίπεδο, είναι η εφαρμογή του "Καλλικράτη". Οταν με αυτή την μεταρρύθμιση θα αυξηθούν οι έμμεσοι φόροι και η τοπική φορολογία, ποια θέση θα πάρουν οι "ανεξάρτητοι" υποψήφιοι; Οταν χιλιάδες άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους, οι "ακομμάτιστοι" δήμαρχοι θα τους στέλνουν βόλτα με ποδήλατο να ξεχάσουν την ανεργία; Οταν με τον "Καλλικράτη" οι υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας θα είναι μόνο για όσους έχουν υψηλά εισοδήματα, οι "αδέσμευτοι" περιφεριάρχες θα φτιάχνουν πράσινες πλατείες για να μαζεύονται οι άρρωστοι και να κλαίνε τη μοίρα τους;
Δεν πρόκειται να υπάρξει -όπως έχει αποδείξει η ιστορία- ούτε ένας "ανεξάρτητος" εκλογικός συνδυασμός για τα τοπικά όργανα ο οποίος να μην έχει άμεση διασύνδεση με κάποιο πολιτικό κόμμα. Μάλιστα, ο λαός έχει πλέον μάθει πως πρέπει να διπλοκουμπώνεται όταν ακούει ότι ο τάδε συνδυασμός είναι υπεράνω κομμάτων. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, για πόσο κάφρους μας περνούν όσοι επιμένουν να μιλάνε για "ανεξάρτητες" υποψηφιότητες...
Επιτρέψτε μου να προχωρήσω την σκέψη μου ένα βήμα πιο πέρα: ο λαός ΟΦΕΙΛΕΙ να καταδικάσει τις δήθεν ανεξάρτητες υποψηφιότητες. Ο λόγος είναι απλός:
Με τον "Καλλικράτη", οι τοπικές κοινωνίες γιγαντώνονται. Οι νέες περιφέρειες παίρνουν τις διαστάσεις τοπικών κυβερνήσεων και οι νέοι δήμοι θα μοιάζουν με τοπικά υπουργεία. Στην αυτοδιοίκηση θα εκχωρηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις που μέχρι σήμερα ανήκουν στην κεντρική κυβέρνηση. Στο εξής, η αυτοδιοίκηση θα είναι υπεύθυνη για πολλά θέματα, από τα απλούστερα ως τα πολυπλοκώτερα. Κι όλα τούτα θα πρέπει να γίνουν, δίχως οι σημερινοί δήμοι να έχουν δώσει θετικά δείγματα. Λόγου χάριν, πώς διάβολο είναι δυνατόν να εκχωρηθούν αυξημένες αρμοδιότητες εκεί όπου σήμερα δεν μπορεί να λυθεί ένα ελάχιστο πρόβλημα όπως η λειτουργία παιδικών-βρεφονηπιακών σταθμών;
Μοιραία, λοιπόν, περιφερειάρχες και δήμαρχοι πρέπει να πάρουν θέση σε καίρια προβλήματα όπως η ανεργία, η υγεία, η συγκοινωνία, η ασφυξία της μικρομεσαίας επιχείρησεις, οι ελλείψεις (έμψυχες και υλικές) στα σχολεία, η μετανάστευση κλπ. Με άλλα λόγια, πρέπει να τοποθετηθούν πολιτικά. Επομένως, δεν μπορούν να είναι πραγματικά αδέσμευτοι, αφού η τοποθέτησή τους αυτή θα τους βάλει είτε δίπλα είτε απέναντι στις κεντρικές κυβερνητικές ή αντιπολιτευτικές επιλογές. Ουδέτερη τοπική πολιτική, όπως ουδέτερη γενικά πολιτική, δεν υπάρχει. Όταν ένας δήμαρχος κληθεί να εφαρμόσει τις προβλέψεις του "Καλλικράτη" για επιβολή και είσπραξη φόρων, ή θα υλοποιήσει τις κεντρικές οδηγίες ή θα συνταχθεί με την λαϊκή βούληση και θα προβάλει αντίσταση και διεκδικήσεις. Τρίτη οδός δεν υπάρχει.
Συνεπώς, όσοι υποψήφιοι επιμένουν στην "ανεξαρτησία" τους, είτε υποφέρουν από πολιτική μυωπία είτε κοροϊδεύουν τον λαό προκειμένου να περάσουν τις αυριανές αντιλαϊκές επιλογές τους. Γι' αυτό λέω ότι ο λαός ΟΦΕΙΛΕΙ να καταδικάσει κάθε "ανεξάρτητο" υποψήφιο.
31 Αυγούστου 2010
Το τσόκαρο
Ποιος γνωρίζει την Μάργκαρετ Τσαν; Πάω στοίχημα ελάχιστοι, για να μην υπερβάλλω λέγοντας κανένας. Λοιπόν, η κυρία Μάργκαρετ Τσαν (Margaret Chan Fung Fu-chun) είναι ένα αγλλοαναθρεμμένο τσόκαρο από το Χονγκ-Κονγκ που κάποιοι (θα καταλάβετε ποιοι) την έβαλαν εδώ και 4 χρόνια να παριστάνει την Γενική Διευθύντρια της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (Π.Ο.Υ.).
Σίγουρα θα θυμάστε ότι αυτή η Π.Ο.Υ., πριν δυο χρόνια περίπου, κήρυξε τον πλανήτη σε κατάσταση συναγερμού λόγω της πανδημίας της "νέας γρίππης". Θα θυμάστε οπωσδήποτε το ντελίριο που επικράτησε σε όλο τον κόσμο. Τι κι αν έγκριτοι γιατροί συνιστούσαν ψυχραιμία, τι κι αν σοβαροί επιδημιολόγοι τόνιζαν ότι η "ισπανική γρίππη" του 1918 ήταν απείρως επικινδυνωδέστερη, τι κι αν ανεξάρτητοι επιστήμονες παρατηρούσαν ότι οι προηγούμενες σχετικές επιδημίες έχουν αφήσει αντισώματα στον πληθυσμό... Τι κι αν ο μεγάλος έλληνας καθηγητής Δημήτρης Τριχόπουλος βράχνιασε καταδικάζοντας κάθε κινητοποίηση... Τι κι αν ολόκληρες χώρες (μεταξύ αυτών η Ελβετία, η Αυστραλία και η Γαλλία) αρνήθηκαν να εισαγάγουν αντιγριππικά εμβόλια...
Τζάμπα κόπος. Ας είναι καλά τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης που αλάλιασαν τον κόσμο. Ποιος να ακούσει κάποιον Τριχόπουλο, όταν ο διάσημος τηλεπαρουσιαστής Διαστρεβλάκης ωρύεται για την ανεπάρκεια της κρατικής μηχανής να αντιμετωπίσει την επιδημία; Κι όταν φωνάζουν οι Διαστρεβλάκηδες με τα επιτελεία τους, κάθονται σούζα και οι υπουργοί. Όθεν και ο Αβραμό τσακίστηκε να παραγγείλει ποσότητες εμβολίων επαρκείς για την εξυπηρέτηση πέντε γενεών ελλήνων. Φυσικά, αυτά τα χρυσοπληρωμένα εμβόλια σαπίζουν πλέον σε κάποια κρατικά ψυγεία...
Ας επιστρέψουμε, όμως, στην κυρία Τσαν. Το εν λόγω τσόκαρο κήρυξε προ εικοσαημέρου την λήξη της...πανδημίας. Εμείς έχουμε εδώ και μήνες ξεχάσει γρίππες και Η1Ν1 κι αυτή μόλις τώρα θυμήθηκε την εκκρεμότητα! Μάλιστα, η κυρία Τσαν δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την ανθρωπότητα "τυχερή" επειδή δεν έγιναν οι αναμενόμενες μεταλλάξεις του επικίνδυνου ιού κι έτσι η υφήλιος δεν θρήνησε εκατομμύρια νεκρών. Κωλόφαρδη ανθρωπότητα!
Ποιοι είχαν απειλείσει, όμως, τον κόσμο μ' αυτές τις μεταλλάξεις και ποιοί οδήγησαν σε "κόκκινους συναγερμούς" και ακατάσχετους παροξυσμούς ; Μα, ξεπουλημένοι "επιστήμονες", διασυνδεδεμένοι με τα διεθνή φαρμακευτικά μονοπώλια. Η ίδια η κυρία Τσαν υποχρεώθηκε, από την διεθνή κατακραυγή, να δώσει στην δημοσιότητα τα ονόματα 5 μελών της 15μελούς επιτροπής "ειδικών", τα οποία βρίσκονται στο μισθολόγιο φαρμακοβιομηχανιών που παρασκεύασαν τα σχετικά εμβόλια(!) Φυσικά, η κυρία Τσαν ξεκαθάρισε ότι αυτή η "σύμπτωση" δεν δημιουργεί ούτε ηθικό πρόβλημα ούτε σύγκρουση συμφερόντων(!!).
Ωραίο; Έτσι, για να καταλαβαίνουμε κι εμείς ποιοι έβαλαν την κυρία Τσαν στην θέση που κατέχει και ποιανών τα συμφέροντα εξυπηρετούν Αβραμοτέτοιοι και Διαστρεβλάκηδες. Και για να γίνει σαφές γιατί χρησιμοποίησα παραπάνω την λέξη "τσόκαρο".
Τροφή για μελέτη
1. Δείτε τα 15 μέλη της επιτροπής της Π.Ο.Υ. στην διεύθυνση http://www.who.int/ihr/emerg_comm_members_2009/en/index.html και προσέξτε τις ιδιότητες των Nancy Cox, Arnold Monto, John Wood, Maria Zambon και Neil Ferguson.
2. Διαβάστε το σχετικό αποκαλυπτικό άρθρο (με άφθονες λεπτομέρειες) στην διεύθυνση http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5ifwZFBD8rvvsxIpb_Q0q8AAKjOKQ (στα αγγλικά).
Σίγουρα θα θυμάστε ότι αυτή η Π.Ο.Υ., πριν δυο χρόνια περίπου, κήρυξε τον πλανήτη σε κατάσταση συναγερμού λόγω της πανδημίας της "νέας γρίππης". Θα θυμάστε οπωσδήποτε το ντελίριο που επικράτησε σε όλο τον κόσμο. Τι κι αν έγκριτοι γιατροί συνιστούσαν ψυχραιμία, τι κι αν σοβαροί επιδημιολόγοι τόνιζαν ότι η "ισπανική γρίππη" του 1918 ήταν απείρως επικινδυνωδέστερη, τι κι αν ανεξάρτητοι επιστήμονες παρατηρούσαν ότι οι προηγούμενες σχετικές επιδημίες έχουν αφήσει αντισώματα στον πληθυσμό... Τι κι αν ο μεγάλος έλληνας καθηγητής Δημήτρης Τριχόπουλος βράχνιασε καταδικάζοντας κάθε κινητοποίηση... Τι κι αν ολόκληρες χώρες (μεταξύ αυτών η Ελβετία, η Αυστραλία και η Γαλλία) αρνήθηκαν να εισαγάγουν αντιγριππικά εμβόλια...
Τζάμπα κόπος. Ας είναι καλά τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης που αλάλιασαν τον κόσμο. Ποιος να ακούσει κάποιον Τριχόπουλο, όταν ο διάσημος τηλεπαρουσιαστής Διαστρεβλάκης ωρύεται για την ανεπάρκεια της κρατικής μηχανής να αντιμετωπίσει την επιδημία; Κι όταν φωνάζουν οι Διαστρεβλάκηδες με τα επιτελεία τους, κάθονται σούζα και οι υπουργοί. Όθεν και ο Αβραμό τσακίστηκε να παραγγείλει ποσότητες εμβολίων επαρκείς για την εξυπηρέτηση πέντε γενεών ελλήνων. Φυσικά, αυτά τα χρυσοπληρωμένα εμβόλια σαπίζουν πλέον σε κάποια κρατικά ψυγεία...
Ας επιστρέψουμε, όμως, στην κυρία Τσαν. Το εν λόγω τσόκαρο κήρυξε προ εικοσαημέρου την λήξη της...πανδημίας. Εμείς έχουμε εδώ και μήνες ξεχάσει γρίππες και Η1Ν1 κι αυτή μόλις τώρα θυμήθηκε την εκκρεμότητα! Μάλιστα, η κυρία Τσαν δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την ανθρωπότητα "τυχερή" επειδή δεν έγιναν οι αναμενόμενες μεταλλάξεις του επικίνδυνου ιού κι έτσι η υφήλιος δεν θρήνησε εκατομμύρια νεκρών. Κωλόφαρδη ανθρωπότητα!
Ποιοι είχαν απειλείσει, όμως, τον κόσμο μ' αυτές τις μεταλλάξεις και ποιοί οδήγησαν σε "κόκκινους συναγερμούς" και ακατάσχετους παροξυσμούς ; Μα, ξεπουλημένοι "επιστήμονες", διασυνδεδεμένοι με τα διεθνή φαρμακευτικά μονοπώλια. Η ίδια η κυρία Τσαν υποχρεώθηκε, από την διεθνή κατακραυγή, να δώσει στην δημοσιότητα τα ονόματα 5 μελών της 15μελούς επιτροπής "ειδικών", τα οποία βρίσκονται στο μισθολόγιο φαρμακοβιομηχανιών που παρασκεύασαν τα σχετικά εμβόλια(!) Φυσικά, η κυρία Τσαν ξεκαθάρισε ότι αυτή η "σύμπτωση" δεν δημιουργεί ούτε ηθικό πρόβλημα ούτε σύγκρουση συμφερόντων(!!).
Ωραίο; Έτσι, για να καταλαβαίνουμε κι εμείς ποιοι έβαλαν την κυρία Τσαν στην θέση που κατέχει και ποιανών τα συμφέροντα εξυπηρετούν Αβραμοτέτοιοι και Διαστρεβλάκηδες. Και για να γίνει σαφές γιατί χρησιμοποίησα παραπάνω την λέξη "τσόκαρο".
Τροφή για μελέτη
1. Δείτε τα 15 μέλη της επιτροπής της Π.Ο.Υ. στην διεύθυνση http://www.who.int/ihr/emerg_comm_members_2009/en/index.html και προσέξτε τις ιδιότητες των Nancy Cox, Arnold Monto, John Wood, Maria Zambon και Neil Ferguson.
2. Διαβάστε το σχετικό αποκαλυπτικό άρθρο (με άφθονες λεπτομέρειες) στην διεύθυνση http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5ifwZFBD8rvvsxIpb_Q0q8AAKjOKQ (στα αγγλικά).
30 Αυγούστου 2010
Ύφεση, μνημόνιο και...30 χρόνια μνήμες
Μπορεί να ηχεί παράξενα στ' αφτιά των αδαών αλλά ακόμη κι οι πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών σχολών το γνωρίζουν (ή, τουλάχιστον, το έχουν ακούσει): μια κυβέρνηση είναι δυνατόν να αυξήσει τα φορολογικά της έσοδα με...μείωση της φορολογίας. Πώς; Απλούστατο: με αύξηση της φορολογικής βάσης (ή, όπως προτιμούν ορισμένοι, της φορολογητέας ύλης).
Η ελληνική οικονομία, με τα μέτρα που πάρθηκαν από κάποιους "φωστήρες", έχει μπει σε ύφεση, η οποία βαθαίνει με ρυθμούς πολύ ταχύτερους από τον μέσο όρο του δυτικού κόσμου. Σε απλά ελληνικά, ύφεση σημαίνει ότι εφέτος η παραγωγή μας (δηλαδή, το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, το περίφημο Α.Ε.Π.) θα είναι μικρότερη από πέρυσι. Τώρα, επειδή η παραγωγή μπορεί να εκφραστεί και σε εισόδημα ώστε να είναι μετρήσιμη, στα οικονομικά ισχύει η ισότητα: Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν = Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος ότι εφέτος το εισόδημα των ελλήνων θα είναι μικρότερο από πέρυσι.
Μικρότερο εισόδημα, όμως, σημαίνει μικρότερη κατανάλωση, άρα λιγότεροι έμμεσοι φόροι για το κράτος. Αδρό παράδειγμα αποτελεί ο Φ.Π.Α.: ενώ ο βασικός συντελεστής του αυξήθηκε κατά 21% (από το 19 στο 23), συνέτεινε μόλις 1% στην αύξηση των δημοσίων εσόδων. Παράλληλα, μικρότερο εισόδημα σημαίνει και μείωση των διαθεσίμων κεφαλαίων για επενδύσεις αλλά και μείωση της διάθεσης για επενδύσεις. Κι όταν μιλάω εδώ για επενδύσεις, δεν εννοώ μόνο την βαρειά βιομηχανία αλλά και την οικοτεχνία, το μαγαζάκι της γειτονιάς, το ψαροκάικο κλπ.
Αρκετά, όμως, με τα "απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας". Ας ξαναγυρίσουμε στην αύξηση της φορολογικής βάσης για την οποία κάναμε λόγο παραπάνω. Οι στρακαστρούκες με τους μεγαλογιατρούς του Κολωνακίου και τα αδήλωτα του Βοσκόπουλου δεν αρκούν για να αναιρέσουν την πραγματικότητα: όσοι φοροδιαφυγούσαν εξακολουθούν να φοροδιαφυγούν. Η αδυναμία (ηθελημένη ή μη) του κρατικού μηχανισμού να συλλάβει την αποκρυπτόμενη φορολογητέα ύλη αλλά και οι δομές οι οποίες ευνοούν την νόμιμη φοροαποφυγή (θυμηθείτε τι μπορεί να κάνει κάποιος "νόμιμα και ηθικά", κατά Βουλγαράκη), οδηγούν σε υπέρμετρη φορολόγηση των λαϊκών στρωμάτων χωρίς αντίκρυσμα στην εθνική οικονομία.
Ας δούμε μια ακόμη παράμετρο. Το εθνικό έλλειμμα εκφράζεται σε ποσοστό του Α.Ε.Π., όπως έχουμε όλοι εμπεδώσει. Εφ' όσον, όμως, το εισόδημα μειώνεται λόγω της ύφεσης, το ποσοστό αυτό αυξάνεται. Γι' αυτό στο μνημόνιο προβλέπονται επί πλέον μέτρα για τα επόμενα χρόνια ώστε να μη "τσινίσουν" οι δανειστές μας. Φυσικά, κι αυτά τα μέτρα θα συντελέσουν στην μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, άρα στην περαιτέρω συρρίκνωση της κατανάλωσης, άρα... πάμε πάλι από την αρχή.
Δυστυχώς, οι κυβερνώντες δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) να αντιληφθούν αυτό που έχουμε ήδη πει σε τούτο το ιστολόγιο: το μνημόνιο δεν αποσκοπεί στην διάσωση της χώρας αλλά στην διάσωση των πιστωτών της και στην μετακύλιση των χρεών από τους ιδιωτικούς πιστωτικούς οργανισμούς στις κρατικές τράπεζες των χωρών που το στηρίζουν. Με άλλα λόγια: να γλιτώσουν οι κεφαλαιοκράτες και να επωμισθούν τον κίνδυνο οι λαοί.
Να θυμίσω άλλη μια φορά ότι με το μηνόμνιο κανένας δεν μας χαρίζει λεφτά. Δανεικά μας δίνουν. Δανεικά με υποθήκη την εθνική μας ανεξαρτησία. Το θλιβερό σ' αυτή την ιστορία είναι πως στο ξεπούλημα του τόπου πρωτοστατεί το κόμμα που ήρθε πριν 30 χρόνια στην εξουσία με το σύνθημα "η Ελλάδα ανήκει στους έλληνες". Τριάντα χρόνια μετά, η Ελλάδα παραδίδεται στις "αγορές", στην τρόικα και στο Δ.Ν.Τ. με μόνο μέλημα τούτο: παρ' ότι η πίτα (το εισόδημα) μικραίνει, από το κομμάτι ορισμένων να μη χαθεί ούτε ψίχουλο. Τριάντα χρόνια μετά, τα "περήφανα νιάτα" αποτιμήθηκαν στα 590 ευρώ μηνιαίως και τα "τιμημένα γηρατειά" στα 360, προς δόξαν του τριτοδρομικού σοσιαλισμού.
Το ευχάριστο είναι ότι όλοι αυτοί πονούν και στενοχωριούνται για τα μέτρα που παίρνουν. Πάλι καλά. Δεν τολμώ να σκεφτώ τι θα γινόταν αν το ευχαριστιούνταν κιόλας...
Η ελληνική οικονομία, με τα μέτρα που πάρθηκαν από κάποιους "φωστήρες", έχει μπει σε ύφεση, η οποία βαθαίνει με ρυθμούς πολύ ταχύτερους από τον μέσο όρο του δυτικού κόσμου. Σε απλά ελληνικά, ύφεση σημαίνει ότι εφέτος η παραγωγή μας (δηλαδή, το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, το περίφημο Α.Ε.Π.) θα είναι μικρότερη από πέρυσι. Τώρα, επειδή η παραγωγή μπορεί να εκφραστεί και σε εισόδημα ώστε να είναι μετρήσιμη, στα οικονομικά ισχύει η ισότητα: Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν = Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος ότι εφέτος το εισόδημα των ελλήνων θα είναι μικρότερο από πέρυσι.
Μικρότερο εισόδημα, όμως, σημαίνει μικρότερη κατανάλωση, άρα λιγότεροι έμμεσοι φόροι για το κράτος. Αδρό παράδειγμα αποτελεί ο Φ.Π.Α.: ενώ ο βασικός συντελεστής του αυξήθηκε κατά 21% (από το 19 στο 23), συνέτεινε μόλις 1% στην αύξηση των δημοσίων εσόδων. Παράλληλα, μικρότερο εισόδημα σημαίνει και μείωση των διαθεσίμων κεφαλαίων για επενδύσεις αλλά και μείωση της διάθεσης για επενδύσεις. Κι όταν μιλάω εδώ για επενδύσεις, δεν εννοώ μόνο την βαρειά βιομηχανία αλλά και την οικοτεχνία, το μαγαζάκι της γειτονιάς, το ψαροκάικο κλπ.
Αρκετά, όμως, με τα "απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας". Ας ξαναγυρίσουμε στην αύξηση της φορολογικής βάσης για την οποία κάναμε λόγο παραπάνω. Οι στρακαστρούκες με τους μεγαλογιατρούς του Κολωνακίου και τα αδήλωτα του Βοσκόπουλου δεν αρκούν για να αναιρέσουν την πραγματικότητα: όσοι φοροδιαφυγούσαν εξακολουθούν να φοροδιαφυγούν. Η αδυναμία (ηθελημένη ή μη) του κρατικού μηχανισμού να συλλάβει την αποκρυπτόμενη φορολογητέα ύλη αλλά και οι δομές οι οποίες ευνοούν την νόμιμη φοροαποφυγή (θυμηθείτε τι μπορεί να κάνει κάποιος "νόμιμα και ηθικά", κατά Βουλγαράκη), οδηγούν σε υπέρμετρη φορολόγηση των λαϊκών στρωμάτων χωρίς αντίκρυσμα στην εθνική οικονομία.
Ας δούμε μια ακόμη παράμετρο. Το εθνικό έλλειμμα εκφράζεται σε ποσοστό του Α.Ε.Π., όπως έχουμε όλοι εμπεδώσει. Εφ' όσον, όμως, το εισόδημα μειώνεται λόγω της ύφεσης, το ποσοστό αυτό αυξάνεται. Γι' αυτό στο μνημόνιο προβλέπονται επί πλέον μέτρα για τα επόμενα χρόνια ώστε να μη "τσινίσουν" οι δανειστές μας. Φυσικά, κι αυτά τα μέτρα θα συντελέσουν στην μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, άρα στην περαιτέρω συρρίκνωση της κατανάλωσης, άρα... πάμε πάλι από την αρχή.
Δυστυχώς, οι κυβερνώντες δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) να αντιληφθούν αυτό που έχουμε ήδη πει σε τούτο το ιστολόγιο: το μνημόνιο δεν αποσκοπεί στην διάσωση της χώρας αλλά στην διάσωση των πιστωτών της και στην μετακύλιση των χρεών από τους ιδιωτικούς πιστωτικούς οργανισμούς στις κρατικές τράπεζες των χωρών που το στηρίζουν. Με άλλα λόγια: να γλιτώσουν οι κεφαλαιοκράτες και να επωμισθούν τον κίνδυνο οι λαοί.
Να θυμίσω άλλη μια φορά ότι με το μηνόμνιο κανένας δεν μας χαρίζει λεφτά. Δανεικά μας δίνουν. Δανεικά με υποθήκη την εθνική μας ανεξαρτησία. Το θλιβερό σ' αυτή την ιστορία είναι πως στο ξεπούλημα του τόπου πρωτοστατεί το κόμμα που ήρθε πριν 30 χρόνια στην εξουσία με το σύνθημα "η Ελλάδα ανήκει στους έλληνες". Τριάντα χρόνια μετά, η Ελλάδα παραδίδεται στις "αγορές", στην τρόικα και στο Δ.Ν.Τ. με μόνο μέλημα τούτο: παρ' ότι η πίτα (το εισόδημα) μικραίνει, από το κομμάτι ορισμένων να μη χαθεί ούτε ψίχουλο. Τριάντα χρόνια μετά, τα "περήφανα νιάτα" αποτιμήθηκαν στα 590 ευρώ μηνιαίως και τα "τιμημένα γηρατειά" στα 360, προς δόξαν του τριτοδρομικού σοσιαλισμού.
Το ευχάριστο είναι ότι όλοι αυτοί πονούν και στενοχωριούνται για τα μέτρα που παίρνουν. Πάλι καλά. Δεν τολμώ να σκεφτώ τι θα γινόταν αν το ευχαριστιούνταν κιόλας...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)