To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

1 Σεπτεμβρίου 2016

Επιδοματικές... τρίχες

Το λέγαμε πριν φύγουμε για διακοπές και δεν υπάρχει λόγος να μη το επαναλάβουμε τώρα που επιστρέψαμε. Τούτος ο μήνας αναμένεται να φέρει ισχυρές μεταρρυθμιστικές δονήσεις, οι οποίες θα κλονίσουν συθέμελα όσες κολώνες έχουν απομείνει όρθιες σ' αυτό το ρημαγμένο οικοδόμημα που λέγεται εργασία. Κι όσο ακούς τον Κατρούγκαλο να δηλώνει πως η κυβέρνηση θα στηρίξει το εργασιακό με την ίδια αποφασιστικότητα που στήριξε το ασφαλιστικό, τόσο σιγουρεύεσαι ότι δεν πρόκειται να μείνει λίθος επί λίθου.

Η αρχή έγινε πριν καλά-καλά βγει το καλοκαίρι, με τον μετασχηματισμό τού επιδόματος ανεργίας σε επιδότηση εργοδοσίας, μια πατέντα η οποία ισχύει εδώ και πολλά χρόνια στην προοδευμένη Ευρώπη κι ήταν πλέον καιρός να φτάσει και σε τούτη την παραμελημένη γωνιά των Βαλκανίων. Η ιδέα της είναι απλή: αντί να δίνω επίδομα στον άνεργο, θα τον στέλνω για δουλειά και θα δίνω τα λεφτά στον εργοδότη του για να τον πληρώνει. Ευφυέστατον!


Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με την σειρά. Πρώτα-πρώτα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το μέτρο θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε 10.000 επιδοτούμενους από τον ΟΑΕΔ ανέργους, κάτι που σημαίνει ότι προσωρινά ξεχνάμε (α) τους υπόλοιπους 150.000 επιδοτούμενους ανέργους, (β) τους πάνω από ένα εκατομμύριο μη επιδοτούμενους ανέργους που είναι γραμμένοι στον ΟΑΕΔ και (γ) τις στρατιές των ανέργων που δεν βρίσκονται στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Δεύτερον, η υπαγωγή κάποιου άνεργου στο μέτρο είναι εθελοντική. Και, τρίτον, δικαίωμα υπαγωγής στο μέτρο έχουν αποκλειστικά οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, δηλαδή όσες απασχολούν μέχρι εννέα άτομα.

Μ' αυτό το μέτρο, η κυβέρνηση απευθύνεται τόσο στον επιδοτούμενο άνεργο όσο και στον επιχειρηματία. Στον πρώτο λέει: "Σου δίνω ένα επίδομα 360 ευρώ, με το οποίο τα βγάζεις δύσκολα. Άσε, λοιπόν, να σου βρω μια δουλειά, να παίρνεις παραπάνω και να την βολέψεις". Στον δεύτερο λέει: "Παρ' ότι έρριξα τους μισθούς στα 586 ευρώ και στα 511 για τους νέους, εσύ δεν πρσλαμβάνεις προσωπικό. Πάρε, λοιπόν, 360 από μένα και βάλε εσύ τα υπόλοιπα". Και κάπως έτσι υποτίθεται ότι θα μειωθεί η ανεργία. Υποτίθεται. Δηλαδή... τρίχες!

Τρίχα πρώτη: Αν από έναν μισθό 586 μικτά αφαιρέσουμε τις κρατήσεις για ΙΚΑ, μένουν καθαρά κάπου 489 ευρώ. Άρα, καλούμε τον επιδοτούμενο άνεργο να δουλέψει γύρω στις 170 ώρες για να αυξήσει τα εισοδήματά του κατά 129 (489 - 360 επίδομα) ευρώ. Ήτοι, τον πληρώνουμε προς σκάρτα 0,76 ευρώ την ώρα. Στα 511 μικτά, μένουν καθαρά 426, δηλαδή 66 ευρώ περισσότερα από το επίδομα, που αντιστοιχούν σε λιγώτερα από 39 λεπτά ωρομίσθιο. Τόση γαλαντομία!

Τρίχα δεύτερη: Για να εφαρμοστεί το μέτρο, υποτίθεται ότι υπάρχουν επιχειρηματίες που έχουν δουλειά αλλά δεν προσλαμβάνουν κάποιον να βοηθήσει επειδή δεν αντέχουν επιβάρυνση 520 (586 + 147 για ΙΚΑ - 213 ωφέλεια από τον φόρο) ευρώ τον μήνα αλλά δεν έχουν αντίρρηση να πληρώνουν 201 (586 - 360 επιδότηση + 57 για ΙΚΑ - 82 ωφέλεια από φόρο) ευρώ. Με απλά λόγια, μιλάμε για επιχειρήσεις που θα ήσαν μια χαρά αν δεν είχαν πρόβλημα ύψους 319 ευρώ τον μήνα. Τόσο σοβαρές επιχειρήσεις!

Τρίχα τρίτη: Υποτίθεται ότι ο άνεργος έχει δικαίωμα να αρνηθεί την υπαγωγή του στο πρόγραμμα και να επιμείνει στο επίδομα των 360 ευρώ. Όμως, σε όποια χώρα τής Ευρώπης εφαρμόζονται τέτοια προγράμματα, αν ο άνεργος αρνηθεί να πάει για δουλειά, χάνει το επίδομά του. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της 26χρονης γερμανίδας άνεργης δασκάλας που έχασε το επίδομά της επειδή δεν δέχτηκε να προσληφθεί σε... οίκο ανοχής. Όσο για την καθ' ημάς αριστερά, μη φοβάστε. Έχει ήδη αναδειχτεί σε εξαιρετικό μαθητή των εξ εσπερίας "βέλτιστων πρακτικών", οπότε δεν αναρωτιόμαστε για το αν αλλά για το πότε.

Τρίχα τέταρτη: Αφού η λογική των κυβερνώντων λέει ότι με την επιδότηση των εργοδοτών θα μειωθεί η ανεργία, γιατί το μέτρο περιορίζεται στους επιδοτούμενους άνεργους του ΟΑΕΔ και δεν εφαρμόζεται σε όλους τους άνεργους; Προφανώς, διότι στόχος του δεν είναι η μείωση της ανεργίας αλλά η αναδρομολόγηση των κονδυλίων που διατίθενται για την ανακούφιση των ανέργων προς τις τσέπες των εργοδοτών ώστε να φτηνήνει ακόμη περισσότερο η αξία της εργασίας.

Τρίχα πέμπτη: Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με αυτό το μέτρο ενισχύει την μικρή επιχείρηση. Αν και είδαμε το βλακώδες αυτού του ισχυρισμού μιλώντας για την δεύτερη τρίχα, συνδυάζοντας τις τέσσερις προηγουμενες τρίχες φτιάχνουμε μια πέμπτη, κανονική τριχιά. Στην ωρίμανσή του αυτό το "πιλοτικό" μέτρο θα επεκταθεί και θα καλύψει όλες τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους και όλους τους επιδοτούμενους ανέργους υποχρεωτικά. Τότε θα έχει ολοκληρώσει τον σκοπό του, ο οποίος δεν είναι άλλος από το να εξασφαλίσει στο κεφάλαιο ακόμη φτηνότερα εργατικά χέρια.

Θα μπορούσα να προσθέσω ως ακόμη μια τρίχα το όνομα που έδωσε η κυβέρνηση σ' αυτό το μέτρο: επιταγή πρόσληψης (!). Προσπαθούν να πείσουν τον άνεργο πως είναι για το καλό του να χαρίσει το επίδομά του στον εργοδότη προκειμένου να πάει για δουλειά, διότι ως εργαζόμενος θα κερδίσει την χαμένη του αυτοεκτίμηση. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η αριστερή μας κυβέρνηση υιοθετεί την απύθμενου θράσους παπαριά ότι τάχα φταίνε οι ίδιοι οι άνεργοι για την ανεργία τους. Δεν ξέρω αν το να ακούς τέτοιες ανοησίες από τα χείλη τής κυβερνητικής εκπροσώπου είναι για γέλια ή για κλάμματα αλλά για φάσκελα σίγουρα είναι. Για πολλά φάσκελα.

"Θα δουλέψω για αυτοεκτίμηση"... Πικρό σκίτσο του Μπράυαντ Άρνολντ από το 2011.

Γράφοντας τον επίλογο τού σημερινού -πρώτου μετά τις διακοπές- σημειώματος, σημειώνω και κάτι που είναι εξόχως σοβαρό και δεν έχει καμμιά σχέση με τρίχες. Δεν αμφιβάλλω ότι θα βρεθούν πολλοί αξιοπρεπείς άνεργοι, οι οποίοι θα αρνηθούν να πάνε για δουλειά (για όσον καιρό έχουν δικαίωμα επιλογής) με ωρομίσθιο 0,76 ευρώ, δηλαδή με μεροκάματο 6 ευρώ. Παράλληλα, όμως, είμαι σίγουρος ότι οι πρόθυμοι διαμορφωτές τής κοινής γνώμης θα ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, κάνοντας πολλά δάχτυλα να σηκωθούν επιτιμητικά: δεν είναι άνεργοι επειδή δεν βρίσκουν δουλειά αλλά επειδή είναι τεμπέληδες...

7 σχόλια:

Lefki είπε...

Καλώς όρισες...μας έλειψες...











Alexandros Raskolnick είπε...

Καλημέρα και καλό μήνα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μια άθλια κυβέρνηση. Όποιος διαφωνεί με αυτή τη διαπίστωση, είτε είναι σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού στο γραφείο του πρωθυπουργού είτε εθελοτυφλεί για συναισθηματικούς λόγους είτε είναι ηλίθιος. Εκτός κι αν είναι πλαγιοδρόμος που εποφθαλμιά θέση συμβούλου στρατηγικού σχεδιασμού που λέγαμε παραπάνω ή κάτι παρεμφερές. Μέχρι εκεί θα συμφωνήσουμε.

Αλλά αυτό το στερεότυπο για την εκμετάλλευση των εργαζόμενων, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δεν το καταλαβαίνω, ειδικά, αν όπως λέτε, είναι ένα πρόγραμμα που απευθύνεται σε επιχειρήσεις με λιγότερους από δέκα εργαζόμενους.

Το λέω, όχι διότι θεωρώ ότι πολλές μικρές επιχειρήσεις πνίγονται, προσπαθώντας να επιβιώσουν μέσα στη φοροκαταιγίδα κι επειδή πιθανολογώ ότι ένα τέτοιο μέτρο θα τους έδινε μια μικρή ανάσα.

Το λέω για όλους αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκονται χωρίς δεξιότητες στην έρημο της ανεργίας -ίσως και με ένα πτυχίο χωρίς αντίκρισμα στην αγορά εργασίας- που δεν έχουν καμιά ελπίδα να βρουν δουλειά στο αντικείμενό τους. Σκέφτομαι ότι ίσως να είναι καλύτερο γι’ αυτούς, εφόσον το επιθυμούν και οι ίδιοι βέβαια, να περάσουν τη μικρή περίοδο που θα παίρνουν το αντίδωρο του επιδόματος εργασίας, δίνοντας στους εαυτούς τους, ίσως μια ευκαιρία ή μια διέξοδο.

Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι αυτό που συζητάμε, είναι ένα από τα χειρότερα μέτρα που δρομολογεί αυτή η θλιβερή κυβέρνηση, ώστε να αξίζει ιδιαίτερη μνεία.

Ανώνυμος είπε...

Δεν έχει να κάνει με το αν η κυβέρνηση είναι άθλια ή όχι. Παρόλα αυτά φαίνεται απολύτως ικανή να προωθήσει τα συμφέροντα των επιχειρήσεων.

Το ότι θα τους έδινε μια ανάσα σίγουρα, αφού με το εν λόγω «πιλοτικό» μέτρο μεταφέρεται το σύστημα της μανωλάδας στις επιχειρήσεις… νόμιμα… Μήπως και στη μανωλάδα οι τσιφλικάδες δίνουν αυτά τα μεροκάματα επειδή μόνο έτσι μπορούν και παίρνουν ανάσες; Ανάσα = παντελώνιασμα.

Πέρα από το γεγονός δλδ ότι νομιμοποιείται με όλο και ποιο επαίσχυντα μέτρα η μισθωτή σκλαβιά, ακόμα χειρότερο είναι ότι τα μέτρα αυτά στοχεύουν στην παγιοποίηση αυτής της κατάστασης στις συνειδήσεις των εργαζομένων. Και ακόμα ποιο σίγουρο είναι ότι θα προχωρήσει και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εκτός από τις πολύ μικρές.

Να διευκρινίσουμε κάτι, το περιθώριο κέρδους μιας επιχείρησης δεν καθορίζεται αποκλειστικά από το μέγεθός της. Δλδ το ότι μια επιχείρηση εντάσσεται στις πολύ μικρές ( 0 – 9 εργαζόμενοι, μέχρι 2 εκ € τζίρος) δε σημαίνει ότι δεν παίρνει «ανάσες»… Ίσα ίσα που μπορεί να είναι απολύτως κερδοφόρα. Για παράδειγμα ένα κομμωτήριο που απασχολεί 3 υπαλλήλους, μπορεί κάλλιστα να παντελωνιάζει πολλά.
Το ίδιο ωστόσο, μπορεί να ισχυριστεί μια μεγαλύτερη επιχείρηση και με πολύ ποιο στιβαρά επιχειρήματα, ότι πχ «εγώ ήδη απασχολώ 40 εργαζόμενους και λόγω της κρίσης φοβάμαι ότι θα διώξω 10, δεν μου δίνετε καμια επιχορήγηση για να πάρω και εγώ μια ανάσα;

Πάντως θοδωρή θα πρότεινα να τσεκάρεις την τακτική που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια εκτός από τις επιταγές, με τις πρακτικές ασκήσεις φοιτητών, οι οποίοι εργάζονται τζάμπα. Μια επιχείρηση έχει τη δυνατότητα να ανανεώνει τους πρακτικάριους συνεχώς. Μιλάμε για μόνιμη τζάμπα εργασία. Η εκμετάλλευση στο μεγαλείο της.

M.A.

Ανώνυμος είπε...

Τέλος να μην ξεχνάμε ότι το επίδομα ανεργίας το πληρώνουν οι εργαζόμενοι, άρα με αυτό το μέτρο, όσοι έχουν δουλειά και ασφαλίζονται (πολύ λίγοι), πληρώνουν το μεγαλύτερο κομμάτι του μισθού, όσων δεν έχουν δουλειά και που μπορεί να βρούνε έτσι! Μιλάμε για την απόλυτη αναδιανομή της φτώχειας, και για την απόλυτη κοροϊδία ότι η κυβέρνηση σκέφτεται τους εργαζόμενους!
Εμετός!

Κώστας

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

το γνωστο παπαγαλακι του ΣΥΡΙΖΑ Alexandros Raskolnick τα προηγουμενα χρονια ξαναχτυπησε Το αιμα νερο δεν γινεται

Ανώνυμος είπε...

Τί... καλά που θα'τανε, εάν όλες οι επιδοτήσεις και ευκολύνσεις, σε εργοδοσία και εργαζόμενους, είχαν καθωρισμένο καταναλωτικό στόχο μόνο προιόντα και υπηρεσίες που μετρούν στον εσωτερικό παραγωγικό ιστό της χώρας με την μεγαλύτερη δυνατή προστιθέμενη αξία...
Μια εθελούσια συνειδητοποιημένη ευρω-έξοδος.
Θα μπορούσαν τα ποσά να ήσαν και διπλάσια, θα είχαν όμως εσωτερική στήριξη και έτσι "αεικίνητη" αυτοτροφοδότηση.

Ανώνυμος είπε...

ουσιαστικά ο εργαζόμενος που επιδοτούσε (μέσω φόρων) μέχρι τώρα τον άνεργο, στο εξής θα επιδοτεί τον εργοδότη για να προσλάβει έναν χαμηλότερα αμειβόμενο εργαζόμενο (που ενδεχομένως να του φάει και τη θέση ως πιο χαμηλόμισθος που θα είναι)