To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

6 Μαρτίου 2013

Μια ματιά στην "λίστα Forbes"

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να επαναλαμβάνουμε με κάθε ευκαιρία, σε τούτο το ιστολόγιο, αυτό που είναι απλό και διάφανο σε όσους διαθέτουν στοιχειώδη λογική και μαρξιστική παιδεία, δηλαδή ότι η σοβούσα παγκόσμια καπιταλιστική κρίση δεν είναι "κρίση χρέους" (όπως επιμένουν οι πολιτικάντηδες της οκάς και τα ΜουΜουΕ της συφοράς) αλλά κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων. Κι επειδή ο συνεπής μαρξιστής χαρακτηρίζεται από διαλεκτική, έχουμε παρουσιάσει αμέτρητα στοιχεία και αποδείξεις που στηρίζουν την ορθότητα του ισχυρισμού μας.

Πρόσφατη επίρρωση του συμπεράσματος ότι δεν έχουμε κρίση χρέους αλλά κρίση συσσώρευσης κεφαλαίων, αποτελεί η περίφημη λίστα τού περιοδικού Forbes, η οποία περιλαμβάνει τους δισεκατομμυριούχους τού πλανήτη μας. Ακόμη κι αν διαβάσατε κάποια σχετικά σχόλια, επιτρέψτε μου να κάνω μερικές παρατηρήσεις:

(α) Η "λίστα Forbes" πρωτοδημοσιεύτηκε στις 5 Οκτωβρίου 1987. Τότε κατέγραψε 140 δισεκατομμυριούχους (οι 44 από τις ΗΠΑ), με συνολική περιουσία 295 δισ. δολλάρια. Δυο βδομάδες μετά,  η 19η Οκτωβρίου πέρασε στην ιστορία ως "Μαύρη Δευτέρα", με τα παγκόσμια χρηματιστήρια να καταρρέουν και τον Dow Jones να υποχωρεί 508 ολόκληρες μονάδες. Κι όμως αυτό το "κραχ" δεν εμπόδισε τον επόμενο χρόνο την λίστα να αβγατίσει: οι δισεκατομμυριούχοι έγιναν 191 και η περιουσία τους έφτασε τα 338 δισ. Άραγε, τί σόι "κραχ" είναι αυτό από το οποίο οι πλούσιοι βγαίνουν πλουσιώτεροι; Κατέρρευσαν, λέει, τα χρηματιστήρια. Μάλιστα. Δεν έπρεπε, λοιπόν, όλοι αυτοί οι φραγκάτοι να ζημιώσουν; Κι αφού αυτοί βγήκαν ωφελημένοι, ποιός διάβολο πλήρωσε τις ζημιές; Ας δώσουν την απάντηση οι νεόκοποι οικονομολόγοι τύπου Στουρνάρα.

(β) Το 1990 ξεσπάει ο πόλεμος του Κόλπου. Τα χρηματιστήρια ξαναβάζουν όπισθεν. Ανάμεσά τους και το χρηματιστήριο της Αθήνας, όπου για πρώτη φορά χάνει τα λεφτά του ο απλός πολίτης. Ο απλός πολίτης, λέμε! Γιατί στην λίστα Forbes μπαίνουν για πρώτη φορά οι "πατριώτες" εφοπλιστές μας: ο Σταύρος Νιάρχος, ο Γιάννης Λάτσης και οι Γουλανδρήδες. Η λίστα αριθμεί πλέον 269 ονόματα με συνολική περιουσία 542 δισ. Κι ενώ οι εφοπλιστές μας πλουτίζουν, η νεοφιλελεύθερη κομπανία Μητσοτάκης-Ανδριανόπουλος-Μάνος επιμένουν ότι ξοδεύουμε περισσότερα απ' όσα παράγουμε και πρέπει να αλλάξουμε τρόπο ζωής.

(γ) Το 2000 η συνολική περιουσία των κροίσων της γης φτάνει τα 898 δισ. Τον Σεπτέμβρη τής επόμενης χρονιάς έρχεται το "χτύπημα στους δίδυμους πύργους" και ο Τζωρτζ Μπους ο Β(λαξ) κηρύσσει πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Και πάλι τα παγκόσμια χρηματιστήρια κλυδωνίζονται αλλά και πάλι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιώτεροι: στην λίστα τού 2001 μπαίνουν 68 καινούργια ονόματα και η συνολική περιουσία των διασεκατομμυριούχων τού πλανήτη διπλασιάζεται φτάνοντας το 1,8 τρισεκατομμύριο.

(δ) Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 καταρρέει η Lehman Brothers και αρχίζει η μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση τής ιστορίας. Μέσα στο 2009, η περιουσία των 793 δισεκατομμυριούχων τού κόσμου "υποχωρεί" στα 2,4 τρισεκατομμύρια από τα 4,4 της προηγούμενης χρονιάς. Οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις όλου του κόσμου (με πρώτη και καλύτερη την Fed) παίρνουν μέτρα στήριξης του δοκιμαζόμενου κεφαλαίου. Τα μέτρα πιάνουν τόπο: το 2010, οι 1.011 μεγαλολεφτάδες μοιράζονται 3,6 τρισ. δολλάρια!

(ε) Όσο η κρίση βαθαίνει, όσο η μια χώρα μετά την άλλη υπογράφουν μνημόνια κι όσο οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου βλέπουν τα μεροκάματά τους είτε να χάνονται είτε να εκμηδενίζονται, τόσο οι πλούσιοι εξακολουθούν να πλουτίζουν ακόμη περισσότερο. Το 2011 και το 2012, οι πάνω από 1.200 δισεκατομμυριούχοι διαθέτουν περιουσία 4,5 τρισεκατομμύρια.

(στ) Να θυμηθούμε εδώ ότι, πριν λίγες μέρες, οι εφοπλιστές μας ζήτησαν κίνητρα από την κυβέρνηση για να σηκώσουν την ελληνική σημαία στα καράβια τους και οι μεγαλοβιομήχανοι ζήτησαν να τους δοθεί η δυνατότητα απασχόλησης νέων εργαζομένων με 250-300 ευρώ μισθό. Φυσικά, οι εφοπλιστές δεν πληρώνουν δεκάρα φόρο για τα κέρδη τους και οι μεγαλοβιομήχανοι πληρώνουν πενταροδεκάρες. Τα βάσανα που περνάνε αυτοί οι άνθρωποι αποτυπώνονται στην πρόσφατη λίστα Forbes: οι "αφράτοι" έχουν φτάσει τους 1.416 και ο "αφρός" τους αξίζει 5,4 τρισεκατομμύρια.

(ζ) 5,4 τρισεκατομμύρια! Αν δεν μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τι σημαίνει αυτό το ποσό, σας πληροφορώ ότι για να μαζευτούν αυτά τα λεφτά πρέπει να δουλεύουν όλοι οι έλληνες επί...30 ολόκληρα χρόνια!! Ή όλοι οι γερμανοί και οι γάλλοι μαζί για πάνω από έναν ολόκληρο χρόνο! Ή όλοι οι κάτοικοι της Αφρικής για ενάμιση σχεδόν χρόνο!


Κλείνω το σημερινό σημείωμα υπογραμμίζοντας μια φράση από την πρώτη παράγραφο: "...η σοβούσα παγκόσμια καπιταλιστική κρίση δεν είναι "κρίση χρέους" (όπως επιμένουν οι πολιτικάντηδες της οκάς και τα ΜουΜουΕ της συφοράς) αλλά κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων". Ελπίζω ότι τώρα γίνεται ακόμη πιο κατανοητός ο λόγος για τον οποίο σε όλον τον κόσμο γκρεμίζονται οι αμοιβές των εργαζομένων και ξεπουλιέται το κράτος στους ιδιώτες: με τόσα λεφτά μαζεμένα στα χέρια λίγων και εκλεκτών, κάτι πρέπει να γίνει για να συνεχίσουν αυτά τα λεφτά να βγάζουν κέρδη στους κατόχους τους.

Καληνύχτα σας.

1 σχόλιο:

gazarin είπε...

αντιγράφω απ'τον 902:
"Αυτός ο πλούτος, όπως και όλος ο υπόλοιπος που βρίσκεται στα χέρια άλλων καπιταλιστών, έχει παραχθεί από τον ιδρώτα των λαών, είναι κλεμμένος απ' αυτούς. Πλούτος που θα έπρεπε να τους ανήκει, υπεραρκετός να ικανοποιήσει όλες τις σύγχρονες ανάγκες τους. Κι όμως δεν μπορούν να απολαύσουν ούτε ένα απειροελάχιστο ποσοστό του. Απεναντίας βουλιάζουν στη φτώχεια, στερούνται τα στοιχειώδη, το ψωμί, τη στέγη, την πρόσβαση σε υπηρεσίες Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας. Το χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και στη φτώχεια διαρκώς θα μεγαλώνει όσο ο καπιταλισμός θα σαπίζει και θα προσπαθεί να επιβιώσει αρπάζοντας και την τελευταία μπουκιά απ' το στόμα των ανθρώπων του μόχθου. Και δεν θα κλείσει παρά μόνο όταν οι λαοί αποφασίσουν να το κλείσουν, θάβοντας εκεί τους άρπαγες του πλούτου που παράγουν, κάνοντάς τους παρελθόν στην ιστορία της ανθρωπότητας."
1.για να μην ξεχνιόμαστε ,έχουμε και τρία δικά μας παιδιά (ελληνόπουλα) επίσημα στη λίστα.
Buenas dias

.