Πολύ παράξενες απόψεις

Τον ακραία συντηρητικό ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν τον ξέρουμε, κυρίως από την απροκάλυπτα αισχρή στάση του στο θέμα των προσφύγων. Ως γνωστόν, ο Όρμπαν δεν είναι από τους φανατικούς θιασώτες της δημοκρατίας. Πριν λίγα χρόνια δεν δίστασε να δηλώσει ότι η ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας χρειάζεται μορφές διακυβέρνησης όπως στην Κίνα, την Ρωσσία κλπ. Βέβαια, στο "κλπ" συμπεριέλαβε και την Τουρκία αλλά τότε ήσαν πολλοί εκείνοι που πρόβαλλαν τα "επιτεύγματα" του Ερντογκάν και μας καλούσαν να τον μιμηθούμε.

Οκτώβριος 2010: Όλα είναι ακόμη μέλι-γάλα και ο Βίκτορ Όρμπαν υποδέχεται τον Τζωρτζ Σόρος με πολλά χαμόγελα.

Όμως, πέρυσι ο Όρμπαν καταφέρθηκε κατά του ουγγρικής καταγωγής μεγαλοκεφαλαιούχου Τζωρτζ Σόρος, κατηγορώντας τον ότι με τα παιχνίδια του επεμβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις πολλών χωρών και επηρεάζει λήψεις αποφάσεων ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η επίθεση του Όρμπαν στον Σόρος προκάλεσε απορίες, μιας και το 1989 ο Βίκτορ Όρμπαν πήγε στην Οξφόρδη για σπουδές με υποτροφία του ιδρύματος Σόρος. Βέβαια, αυτές οι σπουδές κράτησαν μόνο τέσσερις μήνες γιατί τον Ιανουάριο του 1990 ο Όρμπαν γύρισε στην Ουγγαρία για να συμμετάσχει στις εκλογές, στις οποίες εκλέχτηκε βουλευτής. Πώς τα κατάφερε; Κάποιοι κακεντρεχείς λένε "ας είναι καλά ο Σόρος"...

Εν πάση περιπτώσει, για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ο Όρμπαν τα έβαλε με τον Σόρος και στις 26/4/2017, μιλώντας στο ευρωκοινοβούλιο, ήταν καταπέλτης: "Παρά το γεγονός ότι (ενν.: ο Σόρος) έχει καταστρέψει τις ζωές εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών με τις κερδοσκοπικές του επιθέσεις (...) και ανοικτά έχει παραδεχθεί ότι είναι  εχθρός του ευρώ, εν τούτοις χαίρει τόσο μεγάλης εκτίμησης από τους ηγέτες της Ε.Ε.".

Στο μεταξύ, από τις αρχές Απριλίου, η κυβέρνηση Όρμπαν είχε πάρει απόφαση να κλείσει το "Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης" (CEU), δηλαδή το ιδιωτικό πανεπιστήμιο του Σόρος στην Βουδαπέστη. Εννοείται ότι ο Σόρος σκύλιασε και πήρε αμέσως το τηλέφωνο για να παραπονεθεί στις Βρυξέλλες. Φυσικά, οι Βρυξέλλες ανταποκρίθηκαν. Η Κομμισσιόν έβαλε αμέσως μπρος έρευνα για το αν και κατά πόσο παραβιάζεται ο ουγγρικός νόμος περί τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κλείσιμο του CEU είναι παράνομο. Έτσι, ο αντιπρόεδρος της Κομμισσιόν Φρανς Τίμμερμανς προειδοποίησε την ουγγρική κυβέρνηση να μη προωθήσει το σχετικό νομοσχέδιο, επειδή αυτό "δεν είναι συμβατό με τις θεμελιώδεις ελευθερίες της ελεύθερης αγοράς", δηλαδή ήταν αντίθετο στους κανόνες της Λισαβόνας και του Μάαστριχτ σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων και την ελευθερία του συνέρχεσθαι.

Ξέρω πως όλα αυτά ακούγονται τρελά αλλά ετοιμαστείτε να αποτρελαθούμε. Είπαμε ότι η απόφαση των ούγγρων να κλείσουν το CEU πάρθηκε αρχές Απρίλη και ακολούθησαν η έρευνα, η προειδοποίηση Τίμμερμανς και η ομιλία Όρμπαν στο ευρωκοινοβούλιο στις 26 Απριλίου. Ποιά ήταν η αντίδραση των Βρυξελλών; Στις 17 Μαΐου, το ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα το οποίο καταγγέλλει "την σοβαρή επιδείνωση του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων τα τελευταία χρόνια" στην Ουγγαρία και ζητάει την ενεργοποίηση της διαδικασίας της παραγράφου 1 του άρθρου 7 της συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία προβλέπει αναστολή του δικαιώματος ψήφου μιας χώρας-μέλους που παραβιάζει τις θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Είναι αξιοθαύμαστη η συνέπεια με την οποία οι απανταχού γης καπιταλιστικοί οργανισμοί θυμούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την δημοκρατία όποτε κινδυνεύουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Οπωσδήποτε προκαλεί πικρόχολη θυμηδία η σκέψη πως η σύγκρουση του Σόρος με τον Όρμπαν στάθηκε ικανή να ενεργοποιήσει τα "δημοκρατικά" αντανακλαστικά του ευρωκοινοβουλίου, τα οποία έμειναν και μένουν σταθερά αδιάφορα μπρος στην καταστρατήγηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών για τροφή και στέγη. Εξεμάνησαν οι "δημοκράτες" για το κλείσιμο ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου (παναπεί, μιας επιχείρησης) αλλά δεν ιδρώνει το αφτί τους από τις δεκάδες κατασχέσεις και πλειστηριασμούς που στερούν το μοναδικό κεραμίδι χιλιάδων αιμασσουσών οικογενειών. Αγανάχτησαν οι υπερασπιστές των θεσμών από μια διαδικασία παρεμπόδισης της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων αλλά δεν βρήκαν και δεν βρίσκουν τίποτε κακό σε μια πολυετή διαδικασία φτωχοποίησης ενός ολόκληρου λαού, μέσω της συμπίεσης της αμοιβής της εργασίας σε επίπεδα κάτω του κόστους διαβίωσης. Άφεριμ!

Βουδαπέστη, 15/4/2017: Διαδήλωση κατά του κλεισίματος του πανεπιστημίου του Σόρος.
Από τα κύρια συνθήματα των διαδηλωτών το "ανήκουμε στην Ευρώπη".

Πάμε τώρα μια βόλτα σε ένα παράλληλο σύμπαν. Σε άρθρο του Σαράντη Μιχαλόπουλου με τίτλο "The hypocrisy of liberalism" στον ιστότοπο euractiv.com, διαβάζω ότι η ολλανδική εταιρεία χρωμάτων AkzoNobel αρνήθηκε την εξαγορά της από ανταγωνιστική εταιρεία των ΗΠΑ επειδή μια τέτοια εξαγορά θα επέφερε σημαντικό πλήγμα στο εθνικό συμφέρον της χώρας. Την στάση τής AkzoNobel επικρότησαν αναφανδόν μεν η ολλανδική κυβέρνηση, συγκρατημένα δε οι Βρυξέλλες.

Δηλαδή, τι; Τόσο σημαντική είναι μια εταιρεία χρωμάτων για το εθνικό συμφέρον μιας χώρας, η οποία μάλιστα ανήκει στους φανατικώτερους θιασώτες της ελευθερίας των αγορών; Εν τάξει, είπαμε ότι το Άμστερνταμ έχει 1.500 γεφύρια που έχουν ανάγκη βαψίματος κάθε χρόνο αλλά όχι κι έτσι. Όχι να βγαίνουν με μεγαλύτερη αξία οι μπογιές για τους ολλανδούς απ' όση τα λιμάνια, τα αεροδρόμια ή η ενέργεια για τους έλληνες! Δηλαδή, πώς το έχουν οι φωτισμένοι ευρωπαίοι; Μπράβο στους ολλανδούς που διατήρησαν για πάρτη τους την παραγωγή ώχρας και ασταριού αλλά μπράβο και στους έλληνες που ξεφορτώνονται μπιρ παρά όλες τις πηγές πλούτου τους; Πώς κουμπώνουν αυτά μεταξύ τους; Τί δεν καταλαβαίνω;

Πολύ παράξενες απόψεις έχουν κάποιοι για την ελευθερία των αγορών και την ελευθερία στην κίνηση κεφαλαίων. Πάρα πολύ παράξενες, πραγματικά. Μα, τα συμφέροντα του Σόρος να θεωρούνται "θεμελιώδη δικαιώματα" και μερικοί τενεκέδες χρώμα να αποκτούν μεγαλύτερη αξία από τα λιγνιτωρυχεία της ΔΕΗ; Ήμαρτον!

Να δείτε που κάποτε θα αποδειχτεί ότι για την κατάντια της χώρας φταίει το κλείσιμο της ΧρωΠει το 1989...

Σαββατιάτικα (162) - τα δορυφορικά

*** Eλληνίδες, Έλιενς! *** Εντυπωσιαστήκατε κι εσείς που η Ελλάδα εκτόξευσε τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο; *** Όχι, πείτε μου, το περιμένατε ποτέ, ειδικά επί αριστεράς; *** Περιμένετε και σας έχω και καλύτερο: *** Φτιάχνουμε και Εθνική Διαστημική Υπηρεσία! *** ΝASA α λα ελληνικά! *** Κουκουβάουνες, γουή χέβ ε πρόμπλεμ. *** Ουάου και γαμάουα! *** Πληρώνουμε φόρους αλλά έχουμε δορυφόρους. *** Απ' ευθείας μετάδοση στην ΕΤ2 πώς τον πίνει η Σελήνη και πώς γαμιέται ο Δίας. *** Παρεμπιπτόντως, ξέρει κανείς να μου πει πόσο κόστισε αυτός ο Hellas-Sat; *** Επειδή, λέω, τον προηγούμενο τον πουλήσαμε κοψοχρονιά 208 μύρια, κάτι σκέφτομαι... *** Χαίρω πολύ, ρε Θανάση, αν το λέγανε θα το ήξερα κι εγώ, γι' αυτό ψάχνω κάποιον που να ξέρει. *** Ο (Papa)Hellas θα επικοινωνεί και με τον Άρη (Πορτοσάλτε); *** Τα μάθατε και τα άσχημα νέα, έτσι; *** Τέτοια συγκίνηση είχα να νοιώσω από τότε που σταμάτησε η Όλγα. *** Πώς θα είναι τα πρωινά μας τώρα που έφυγε ο Λυριντζής από τον Σκάι; *** Φτώχυνε

Μα ούτε στο δαχτυλάκι σου να μη σου μοιάσει, Γιώργο μου;

κι άλλο η έγκυρη ενημέρωση. *** Πώς να ξεχάσουμε από ποιον μάθαμε πως ο Φύσσας σκοτώθηκε πάνω σε μια κουβέντα για το ποδόσφαιρο; *** Εν πάση περιπτώσει, ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά. *** Για τόσους και τόσους έχουμε πει "δόξα τω θεώ, γλιτώσαμε απ' αυτόν τον μπινέ" αλλά πάντα κάποιος αντάξιός του αναπληρώνει το κενό. *** Με την ζέστη πώς τα πάτε; *** Εγώ τα ίδια: σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι... *** Παναπεί, από ερκοντίσιο σε ερκοντίσιο κι άσε τους μουρλούς να τρέχουν στις παραλίες. *** Εκτός από πίστα φόρμουλας, γιατί δεν φτιάχνουμε ΚΑΙ κοσμοδρόμιο στην Χαλανδρίτσα, για να μη τρέχουμε στις Γουιάνες; *** "Aφρικανικός καύσωνας" μου λέει ο άλλος σοβαρός και με ξεραίνει. *** "Με την άλλη να φέρουμε σκανδιναβικό, που είναι πιο δροσερός" απαντώ και τον χαζεύω. *** Ήμαρτον πια με τις βλακώδεις κοινοτοπίες. *** Σαν εκφωνητές ειδήσεων των οκτώ ακούγεστε μερικοί. *** Αχ, βρε Θανάση... είσαι νιόπαντρος και δεν ξέρεις. *** Σου είπε η γυναίκα σου ότι με τέτοια ζέστη θα κοιμηθείτε με ερκοντίσιο και χάρηκες, ε; *** Ρώτα κι εμάς τους παλιούς που ξέρουμε πως όταν η γυναίκα λέει ερκοντίσιο εννοεί από 28 βαθμούς και πάνω. *** Αυτὀ που χτες με 40 υπό σκιάν η κυβέρνηση μοίραζε το επίδομα θέρμανσης, μόνο εμένα έρριξε στα πατώματα από τα γέλια; *** Σχολή Μηχανικών Δορυφόρων στο ΤΕΙ Κάτω Γουρζούμισσας ΤΩΡΑ! *** Μικροδράκουλας: "Η βία προέρχεται αποκλειστικά από την αριστερά τα τελευταία χρόνια." *** Αυτά να τ' ακούνε ο Τεμπονέρας κι ο Φύσσας. *** Κούλη, γιατί γελάει ο Κασιδιάρης; *** Μα είναι δυνατόν να είναι τόσο μαλακισμένο αυτό το παιδί; *** Θέλει να πάρει τα πρωτεία στην ζαβοσύνη από τον Γιωργάκη; *** Όταν σκέφτομαι ότι 173.297 άνθρωποι εκτίμησαν πως αυτό το βλαμμένο ήταν κατάλληλο για πρόεδρος της ΝουΔου, πώς να μην απελπίζομαι; *** Φώφη: "Η δική μας παράταξη δεν υπήρξε ποτέ υπηρέτης των ελίτ." *** Φωφώκα, συνέδριο έχετε ή μαζευτήκατε δέκα φίλοι να πιείτε τσίπουρα και να πείτε ανέκδοτα; *** Να πεταχτώ απόψε από 'κει, να πω κι εγώ ένα καλό που άκουσα; *** Να δω έλληνα οδηγό δορυφόρου να 

Το μόνον κατά της κλαπάτσας!

φασκελώνει πάνω σε προσπέρασμα και τι στον κόσμο! *** Αν δεν πήγατε χτες στο Ειρήνης και Φιλίας, είσαστε απαράδεκτοι. *** Ολόκληρη Δημοκρατική Συμπαράταξη κάνει συνέδριο κι εσείς πέρα βρέχει δηλαδή; *** Και χάσατε και την φάση να αποθεώνει ολόκληρο στάδιο το ζαβό. *** Ναι, το ζαβό! *** Πού είπε και στον Σταύρακα ότι τον θέλει "συνοδοιπόρο στη μάχη για τη μεταπελατειακή Ελλάδα". *** Έτσι λένε ότι είπε δηλαδή, καθ' όσον εγώ πολύ αμφιβάλλω. *** Εσείς, ας πούμε, έχετε ικανό το ζαβό να πει στην σειρά "συνοδοιπόρος" και "μεταπελατειακός" χωρίς να κάψει ασφάλεια; *** Πείτε μου ότι είναι κακοηθέστατο ψέμα ότι φεύγει ο Ντάνος από το σαρβάιβο. *** Δεν μας φτάνουν τόσα προβλήματα, έχουμε κι αυτό τώρα; *** Κάργιες, λυσσάξατε με τον Σπαλιάρα και το φάγατε το παλληκάρι. *** Με τόσο καυσαέριο που έβγαλε ο πύραυλος, αποκλείεται να είχε περάσει ΚΤΕΟ. *** Σταύραξ: "Εδώ και 30 μήνες η χώρα κυβερνάται από ένα δύσοσμο μείγμα αριστεράς, ακροδεξιάς και καιροσκόπων." *** Είπες "καιροσκόπων", Σταύρακα; *** Καιροσκόποι... καιροσκόποι... μωρέ που είδα καιροσκόπους και ήσαν και πολλοί; *** Α, στο Ποτάμι! *** Σταύραξ: "Δεν αρκεί να αλλάξουμε κυβέρνηση, πρέπει να αλλάξουμε εποχή." *** Όχι τώρα, ρε Σταύρακα, θέλω να πάω διακοπές τον Αύγουστο. *** Άσε και αλλάζουμε εποχή από Σεπτέμβρη. *** Στο μεταξύ, άλλαξε κι εσύ αιώνα και συνάντησέ μας στον 21ο. *** Μπράβο στον Τζερώνυμο που τόλμησε να καταγγείλει ανοιχτά την "Συννεφούλα". *** Και δεν κατάλαβα γιατί διαμαρτύρεστε. *** Θα θέλατε η κόρη σας να τριγυρνάει μ' όσους θέλει κάθε βράδυ; *** Και να την ερωτευτεί κι ένας κόπανος που δεν ενοχλείται απ' απ' αυτό; *** Συννεφούλα είναι αυτή ή Γυριστρούλα; *** Είδα όντως τον Πάνο Καμμένο στον δορυφόρο με στολή αστροναύτη ή έκαναν πουλάκια τα μάτια μου; *** Παιδιά, μπορείτε να μου εξηγήσετε τι συμβαίνει με την παραλία της Θεσσαλονίκης; *** Όλη αυτή η βρομιά είναι σίγουρα πλαγκτόν; *** Επειδή κάποιοι λένε πως έστειλε ο Μαρινάκης κάτι τάνκερ με βοθρολύματα για να προβοκάρει το ξενοδοχείο του Ιβάν. *** Δεν κατάλαβα γιατί ασχολείστε με την Μέρκελ που είπε ότι είναι κατά του γάμου ομοφυλοφίλων. *** Την είχατε για υπέρ και παραξενευτήκατε; *** Σαν τον μαλάκα τον

Ήμαρτον! Κολάστηκα σαββατιάτικα! (*)

δημοσιογράφο που μιλάει για "δήλωση-βόμβα από την Μέρκελ"; *** Στο κάτω-κάτω και οι ομοφυλόφιλοι είναι κατά της Μέρκελ, οπότε πάτσι. *** Μπρρρ... σκέφτηκα για ένα δευτερόλεπτο την Άγκελα λεσβία και ανατρίχιασα. *** ΕΒΙΔΙΤΕ: Ένωση Ελληνικών Βιομηχανιών Διαστημικής Τεχνολογίας και Εφαρμογών. *** (Μη γελάτε, όντως υπάρχει τέτοιο πράγμα!) *** Κορίτσια, αυτό που φοράτε πέδιλο με έξι πόντους κόθορνο εξυπηρετεί κάπου ή απλώς έχετε βίτσιο με την ταλαιπώρια; *** Κι αυτό με τα σορτσάκια... κοιτάχτε το λίγο. *** Φιλικά σας το λέω, τα σορτσάκια δεν κολακεύουν καθόλου την κυτταρίτιδα, η οποία προτιμάει σαφώς τις βερμούδες. *** Μη γελάς Θανάση, γιατί η τρίχα στην γάμπα σου δεν αντέχει ούτε τις βερμούδες. *** Τόσες εξουσίες... χάθηκε και μια αστυνομία αισθητικής; *** Εκατόν είκοσι οκάδες με σλιπ μαγιώ στην παραλία, κύριε; *** Πάρτε το προστιμάκι σας και προσέξτε μην υποτροπιάσετε. *** Τρεις βδομάδες ψηστήρι, ρε Μίλτο, για να βγάλεις την πιτσιρίκα για φαΐ κι εκείνη παράγγειλε σαλάτα κινόα με γιαούρτι, ρόκα και νιφάδες βρώμης; *** Να δεις που αυτή κάνει και γιόγκα. *** Φυλάξου, αγόρι μου! *** Μη ξεχνάς ότι στον άντρα ο έρωτας περνάει από το στομάχι. *** Να, δες εμένα, πώς πέρασε από εκεί, του άρεσε και εγκαταστάθηκε με όλο του το σόι. *** Hellas-SAT: Μπαίνουμε σε τροχιά ανάπτυξης! *** Μήπως κατάλαβε κανείς τι παίχτηκε στα Εξάρχεια, να μου εξηγήσει κι εμένα; *** Ήθελαν οι μπάτσοι να κάνουν εκδήλωση διαμαρτυρίας και τους την απαγόρεψε ο υπουργός τους; *** Ο λόγος της απαγόρευσης; *** Κίνδυνος

Ευτυχισμένα χρόνια

διασάλευσης της δημόσιας τάξης, είπατε; *** Θα διασαλευόταν η δημόσια τάξη από τους μπάτσους; *** Α, θα διασαλευόταν από εκείνους που θα τους έπεφταν. *** Δηλαδή, οι μπάτσοι δεν θα είχαν βάλει άλλους μπάτσους για περιφρούρηση; *** Τι διάολο, τόσα μαθήματα που έχει παραδώσει το ΚΚΕ περί περιφρούρησης, χαμένα πήγαν; *** Παιδιά, το ότι δεν βλέπετε τους διπλανούς σας να πιάνουν την μύτη τους δεν σημαίνει ότι ο ιδρώτας σας μυρίζει λεβάντα. *** Να το θυμάστε αυτό, ειδικά όσοι χρησιμοποιείτε λεωφορείο. *** Άντε μπράβο, γιατί είναι αμαρτία να με τραβάνε σε δικαστήρια για βιαιοπραγία καλοκαιριάτικα. *** Πυ... πυ... πυ... πύραυλος! *** Σίγουρα το καταλάβατε ότι το ιστολόγιο ενθουσιάστηκε με το εθνικό μας κατόρθωμα! *** Προχώρα Αλέξη με τους δορυφόρους σου κι άσε τον Κούλη ν' αμολάει χαρταετό. *** Το παλληκαράκι της πρώτης φωτογραφίας έφυγε νωρίς αλλά πρόλαβε να αναδειχθεί σε έναν από τους καλούς μάγκες της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας. *** Είναι ο Γιώργος Γεννηματάς, που τον βλέπετε και στην τελευταία φωτογραφία με τις κόρες του Μαίρη και Φώφη. *** Την χρονιά που γεννήθηκε η Φώφη, το 1964, έβγαλε το πρώτο του άλμπουμ ένα αγγλικό συγκρότημα που αδικήθηκε επειδή έπεσε πάνω στους Beatles και τους Stones. *** Ο λόγος για τους The Kinks και το παρθενικό τους Kinks, που βάζω στο πλατώ με περισσή ευλάβεια καθώς θυμάμαι πόσο μου κόστισε η απόκτησή του. *** Όταν φτάσει η σειρά του τελευταίου κομματιού της πρώτης πλευράς, του You really got me, κάτι θα θυμηθείτε, ανεξάρτητα από την ηλικία σας. *** Κι αν τραβήξουμε ζόρι, αδειανοί δορυφόροι στο διάστημα... ***...καλό σαββατοκύριακο νά 'χουμε!

------------------------------------
(*) Το γλυπτό της φωτογραφίας κοσμεί το εξωτερικό του δημαρχείου της Κολωνίας. Στην βάση του αγάλματος του αρχιεπισκόπου Κολωνίας Κόνραντ φον Χοχστάντεν (1198-1261), ο καλλιτέχνης πρόσθεσε μια ανδρική μορφή να επιδίδεται σε -επιτρέψτε μου τον αδόκιμο όρο- αυτοπεολειχία. Κατά πάσα πιθανότητα, ο γλύπτης απέδωσε έτσι την αποστροφή που αισθάνονταν οι πιστοί εκείνης της εποχής για τον όχι και τόσο αγαπητό αρχιεπίσκοπό τους.

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική - 10. Στο λυκόφως του 20ου αιώνα

Κατά τα ύστερα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου όσο και την εποχή που ακολούθησε την οπισθοχώρηση του σοσιαλισμού στην ανατολική Ευρώπη, η εμπλοκή της πολιτικής με το οργανωμένο έγκλημα σημείωσε αρκετές αλλαγές τόσο στην στρατηγική όσο και στις διάφορες τακτικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η διαδικασία που ακολούθησαν οι -άψογα συνεργαζόμενες, ομολογουμένως- μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Γαλλίας, προκειμένου, μετά την ήττα της δεύτερης στην Ινδοκίνα, ο έλεγχος της παγκόσμιας αγοράς ηρωίνης να περάσει ομαλά από το Γαλλικό Δίκτυο στην Πράσινη Συμμορία κατ' αρχή και στο Κουόμιντανγκ εν συνεχεία.

Πόλη του Μεξικού, 22/1/1963: Μέλη της "Operation 40" διασκεδάζουν. Σε πρώτο πλάνο, γελώντας γερμένος
στο τραπέζι, ο πράκτορας της CIA και φερόμενος ως εκτελεστής του Τσε Γκεβάρα Φέλιξ Ροντρίγκεζ.

Την ίδια περίοδο, η CIA εγκαινίασε συνεργασία και με τους ισλαμιστές που έλεγχαν την παραγωγή οπίου και ηρωίνης δυτικά του Ινδοκούς, κυρίως στο Αφγανιστάν. Η μυστική υπηρεσία των ΗΠΑ από την μια χρηματοδοτούσε και εξόπλιζε τους ισλαμιστές κατά των σοβιετικών κι από την άλλη τους παρείχε κάθε δυνατή βοήθεια στην παραγωγή και στο εμπόριο των ναρκωτικών που παρήγαγαν. Ο Ντέηβιντ Μέλοτσικ, σύνδεσμος της DEA με το κονγκρέσσο των ΗΠΑ, δεν διστάζει να παραδεχτεί, μιλώντας στην San Francisco Chronicle (16/12/1983): "Μπορείτε να πείτε ότι οι αντάρτες βγάζουν τα λεφτά τους από την πώληση του οπίου. Δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτό. Οι αντάρτες παραμένουν ζωντανοί χάρη στις πωλήσεις του οπίου". Ο Μέλοτσικ παρατηρεί επίσης ότι πάνω από την μισή ηρωίνη που κυκλοφορεί στις ΗΠΑ προέρχεται "από εκείνη την περιοχή", κάτι που καθιστά την στήριξη στους μουτζαχεντίν "δίκοπο σπαθί" (*). Την χρονιά που ο Μέλοτσικ έκανε αυτές τις δηλώσεις στην καλιφορνέζικη εφημερίδα, οι αφγανοί παρήγαγαν πάνω από 400 τόννους οπίου, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου μετατράπηκε σε ηρωίνη σε κάποιο πακιστανικό εργαστήριο.

Παράλληλα με το Αφγανιστάν, η CIA αναπτύσσει δεσμούς με το οργανωμένο έγκλημα και στην Λατινική Αμερική. Οι λατινοαμερικανοί εγκληματίες αποδεικνύονται εξαιρετικοί σύμμαχοι σε μια σειρά από δύσκολες δουλειές, όπως:
- δημιουργία, στελέχωση και δράση παρακρατικών οργανώσεων και συμμοριών με σαφή κοινό αντικομμουνιστικό παρονομαστή, που τρομοκρατούν τον απλό κόσμο,
- διενέργεια ανατρεπτικών επιχειρήσεων ή ακόμη και καθοδήγηση πραξικοπημάτων σε χώρες των οποίων οι κυβερνήσεις δεν είναι αρεστές στην Ουάσιγκτον (Κούβα, Νικαράγουα, Χιλή κλπ),
- προβοκατόρικες ενέργειες κάθε μορφής, οι οποίες να δικαιολογούν την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ (Παναμάς, Βολιβία, Γρενάδα κλπ).

Ιστορική έχει μείνει η μπανανόφλουδα που πάτησε η CIA με την "Οργάνωση 40". Υποτίθεται ότι αυτή η οργάνωση θα στελεχωνόταν από κουβανούς εξόριστους και θα είχε ως στόχο της την ανατροπή ή και την δολοφονία τού Φιντέλ Κάστρο. Ήταν τόση η σημασία που δόθηκε στην εν λόγω οργάνωση ώστε στην αρχή είχε πρόεδρο τον Ρίτσαρντ Νίξον, τότε αντιπρόεδρο των ΗΠΑ. Αυτή η οργάνωση είναι που ανέλαβε να φέρει εις πέρας την πλήρως αποτυχημένη επέμβαση στον Κόλπο των Χοίρων. Δυστυχώς για την CIA, ανεξάρτητες έρευνες της αστυνομίας απέδειξαν περί τα τέλη της δεκαετίας του '60 ότι η "Οργάνωση 40" είχε καταντήσει βιτρίνα για την δράση ενός μεγάλου εγκληματικού συνδικάτου εμπορίας ηρωίνης και κοκαΐνης.

Εν πάση περιπτώσει, τόσο εκτός συνόρων όσο και εντός (κυρίως εκεί), η CIA όχι απλώς συνεργάζεται με το οργανωμένο έγκλημα αλλά φροντίζει και για την κάλυψη και για την ασφάλεια των συνεργατών της. Έχουν αποκαλυφθεί δεκάδες περιπτώσεις στις οποίες διακινητές ναρκωτικών συλλαμβάνονται από την αστυνομία αλλά δεν προσάγονται ποτέ σε δίκη λόγω παρέμβασης της CIA. Είναι επόμενο, λοιπόν, ότι η στάση των μυστικών υπηρεσιών απέναντί τους αποθράσυνε τους εγκληματίες, οι οποίοι απέκτησαν την δυνατότητα για πολλά πράγματα που κάποτε θεωρούνταν αδιανόητα γι' αυτούς, όπως ενδεικτικά:
- ίδρυση παρακρατικών οργανώσεων με την ευλογία του κράτους,
- παρέμβαση στην άσκηση πολιτικής, ακόμη και με την συμμετοχή τους σε εκλογικές διαδικασίες,
- ανάληψη εκτέλεσης τρομοκρατικών ενεργειών κατά παραγγελία της εκάστοτε εξουσίας.

Αυτό το τελευταίο έχει ιδιαίτερη σημασία. Κατά την μετασοβιετική εποχή, η κρατική εξουσία και το οργανωμένο έγκλημα επανέφεραν βελτιωμένο το μόττο των μυστικών υπηρεσιών της μεταπολεμικής περιόδου "όπλα για ναρκωτικά και ναρκωτικά για όπλα". Τώρα η συνεργασία γίνεται στην βάση "ναρκωτικά για τρομοκρατία και τρομοκρατία για ναρκωτικά". Με αγαστή σύμπνοια, οι δυο πλευρές κατάφεραν να κατασκευάσουν δυο μείζονες απειλές κατά της ανθρωπότητας, τα ναρκωτικά και την τρομοκρατία, διατηρώντας για τον εαυτό τους το εργολαβικό καθήκον να προστατεύουν την κοινωνία από τις απειλές αυτές. Ένα καθήκον που υπηρετούν με ιδιαίτερη ευχαρίστηση, αφού έτσι ισχυροποιούνται ακόμη περισσότερο.

Πριν ολοκληρώσουμε, οφείλουμε να κάνουμε μια σύντομη μνεία στην περίπτωση του Πάμπλο Εσκομπάρ και των κολομβιανών καρτέλ, μια ιστορία όχι τόσο άγνωστη. Η μεγάλη διαφορά του Εσκομπάρ από τον Λουτσιάνο, τον Γιουεσένγκ, τον Σπιριτό κλπ είναι ότι προσπάθησε να γίνει ο ίδιος πολιτική εξουσία. Με άλλα λόγια, πλήρωσε το ότι υπερέβη τα εσκαμμένα και θέλησε να μπει σε ξένα χωράφια. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η αμφισβήτηση του Εσκομπάρ ακόμη και από τους "συναδέλφους" του άρχισε ταυτόχρονα με την είσοδό του στην πολιτική. Αν ο δον Πάμπλο μελετούσε προσεκτικά τον βίο και την πολιτεία π.χ. του Γιουεσένγκ, ο οποίος, αν και έγινε ο ισχυρότερος άνθρωπος στην Κίνα, δεν διεκδίκησε ποτέ πολιτικό θώκο, οι επιλογές του και, συνακόλουθα, το φινάλε του, θα ήσαν σίγουρα διαφορετικά.

Εν πάση περιπτώσει, η ιστορία του Εσκομπάρ αφήνει ένα δίδαγμα: πολιτική και έγκλημα μπορεί να συνεργάζονται αλλά διατηρούν τις θέσεις τους χωριστά. Η ισχύς τους έγκειται ακριβώς στο ότι ο ένας είναι σύμμαχος του άλλου. Μπορεί η ένωσή τους να φαίνεται ελκυστική επειδή δείχνει να δημιουργεί κάτι ισχυρό αλλά ταυτόχρονα εξαφανίζει τον μόνο σύμμαχο, κάτι που ανοίγει τον δρόμο σε νέους εχθρούς. Για να λειτουργήσει σωστά το σύστημα, λοιπόν, πρέπει οι δυο ρόλοι να μείνουν διακριτοί. Σαν τις μπαταρίες, που είναι λειτουργικές όσο οι δυο πόλοι τους παραμένουν ανεξάρτητοι και καταστρέφονται όταν τους γεφυρώσεις.

Ο αρχιμαφιόζος Σαμ Τζιανκάνα (αριστερα) συνομιλεί με τον Φρανκ Σινάτρα.

Κάπου εδώ η αφήγησή μας φτάνει στο τέλος της. Φυσικά, υπάρχουν πολλά ακόμη που θα μπορούσαν να ειπωθούν (π.χ. για την συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών Βρεττανίας και ΗΠΑ με την Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου κατά την δεκαετία του '70, προκειμένου να "νουθετηθεί" ο Ανουάρ Σαντάτ) αλλά δεν γίνεται να αναφερθούμε στα πάντα.

Θα κλείσουμε ανάλαφρα, με μια αναφορά στον γνωστό μας -και αγαπημένο, ως φωνή- Φρανκ Σινάτρα, αποδεδειγμένα μέλος της σιτσιλιάνικης μαφίας, επιστήθιο φίλο τού Τσάρλι "Λάκυ" Λουτσιάνο, κολλητό των αρχιμαφιόζων Σαμ Τζιανκάνα και Τζόζεφ "Ντοκ" Στάτσερ, ανηψιό του γκάνγκστερ Μπέημπ Γκαβαρράντε και συνεργάτη του μαφιόζου Γουίλλυ Μορρέττι, ξαδέρφη του οποίου ήταν η πρώτη του σύζυγος Νάνσυ Μπαρμάτο. Ο φάκελλος που είχε φτιάξει το FBI για τον Φράνκι περιλάμβανε -ούτε λίγο ούτε πολύ- 2.403 σελίδες. Και όμως, ο Φράνκι ποτέ δεν πήγε κατηγορούμενος, λόγω έλλειψης... αδιάσειστων αποδείξεων! Ο ισχυρισμός κάποιων πως καταλυτικό ρόλο στην ασυλία του έπαιξε το γεγονός ότι η CIA χρησιμοποιούσε το ιδιωτικό αεροπλάνο τού Σινάτρα για τις μυστικές αποστολές πρακτόρων, εγγράφων ή δεμάτων της, ελέγχεται ως κακοήθης...


--------------------------------------------
(*) Jonathan Marshall, "Drug Wars: Corruption, Counterinsurgency, and Covert Operations in the Third World", 1991.

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική - 9. Ιταλία και Ελλάδα

Κατά την πολυήμερη διάρκεια της αφήγησής μας είδαμε πώς οι μυστικές υπηρεσίες διαφόρων χωρών συνεργάστηκαν με το οργανωμένο έγκλημα κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με σκοπό την τελική νίκη των συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα. Επίσης, είδαμε πως αυτή η συνεργασία συνεχίστηκε κατά την κρίσιμη πρώτη εικοσαετία μετά τον πόλεμο, με σκοπό την ανάσχεση της επέκτασης του κομμουνισμού. Από το 1965 και επί ένα τέταρτο του αιώνα το οργανωμένο έγκλημα τέθηκε στην υπηρεσία της τελικής επίθεσης κατά του κομμουνισμού και από την δεκαετία του 1990 υπηρετεί την παγίωση της εξουσίας του κεφαλαίου.

Μπεττίνο Κράξι - Τζούλιο Αντρεόττι: δυο από τους πιο διεφθαρμένους πρωθυπουργούς της Ιταλίας (1983)

Πριν συνεχίσουμε, οφείλουμε να κάνουμε μια σημαντική παρατήρηση. Σε όλη την διαδρομή τού οργανωμένου εγκλήματος και ανεξάρτητα από το επίπεδο συνεργασίας του με την πολιτική, υπάρχει ένα διαχρονικό χαρακτηριστικό: οι οργανωμένες εγκληματικές δραστηριότητες είναι πρωτίστως επιχειρηματικές δραστηριότητες. Ο αναγνώστης θα παρατήρησε ότι σ' αυτά τα κείμενα το ιστολόγιο αντιμετώπισε το οργανωμένο έγκλημα ως κανονική επιχείρηση. Ο λόγος είναι απλός: εφ' όσον το οργανωμένο έγκλημα φύτρωσε και αναπτύχθηκε στο φιλόξενο περιβάλλον του καπιταλισμού, είναι φυσικό η εγκληματική δραστηριότητα να διέπεται από τους νόμους της αγοράς. "Το οργανωμένο έγκλημα, ως επιχείρηση και κοινωνικό φαινόμενο, ακολουθεί τις αλλαγές της οικονομίας και της αγοράς εργασίας. Η εξάπλωσή του προϋποθέτει κατά κανόνα διασυνδέσεις, εξυπηρετήσεις, συνδιαλλαγές μέσα στον κρατικό μηχανισμό -πάντα με το αζημίωτο- και σχέσεις με τις τοπικές κοινωνίες και πολιτικούς παράγοντες για ζητήματα που συχνά μοιάζουν κατ' αρχήν «αθώα» και δευτερεύουσας σημασίας και που πολύ δύσκολα μπορούν να αποδειχθούν δικαστικά. Πρόκειται για εγκληματικά δίκτυα που η διάρκειά τους είναι ανεξάρτητη από συγκεκριμένα πρόσωπα" (*).

Προχωρούμε. Έχουμε ήδη αναφερθεί εκτενώς σε ΗΠΑ, Γαλλία και Άπω Ανατολή αλλά αξίζει τον κόπο να προσθέσουμε δυο γραμμές και για την Ιταλία, η οποία αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση. Εκεί, όπως έχουμε ήδη σημειώσει, η αρχή της συνεργασίας έγινε για τις ανάγκες του πολέμου, μέσω της σιτσιλιάνικης μαφίας των ΗΠΑ. Έχει, όμως, ιδιαίτερη σημασία η άνεση με την οποία έγινε αλλαγή σκοπού αμέσως μετά τον πόλεμο, προκειμένου να αποτραπεί η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τους κομμουνιστές το 1947. Μπροστά σε μια τέτοια ανατριχιαστική προοπτική, πριν καλά-καλά σταθεί το σύστημα στα πόδια του, η συνεργασία CIA, SIFFAR (η ιταλική ΚΥΠ) και μαφίας πέρασε σε άλλο, υψηλότερο επίπεδο. Η ομολογία του πράκτορα Μάιλς Κόουπλαντ είναι κυνικώτατη: "Αν δεν είχε υλοποιηθεί αυτό (ενν.: η συνεργασία) με την μαφία, οι κομμουνιστές θα μπορούσαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους ολόκληρη την Ιταλία" (**).

Δεν είναι τυχαίο ότι οι πολιτειακές αρχές διάλεξαν την Ρώμη για να στήσουν το ειδικό τους γραφείο "κατά των ναρκωτικών", όπως είπαμε σε προηγούμενο σημείωμα αυτής της σειράς. Ούτε είναι τυχαίο ότι από την Ιταλία ξεκίνησε η εφαρμογή ενός πανευρωπαϊκής εμβέλειας σχεδίου άμυνας σε πιθανή επιθετική ενέργεια των δυνάμεων του Συμφώνου της Βαρσοβίας, το οποίο ήταν προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες κάθε χώρας. Φυσικά, μιλάμε για το σχέδιο "Stay Behind" και οι ιδιαιτερότητες στις οποίες αναφερθήκαμε έχουν ονοματεπώνυμο: είναι το παρακράτος κάθε χώρας. Στην Ιταλία το σχέδιο ονομάστηκε "Operazione Gladio", στην Ελλάδα "Κόκκινη Προβιά" κλπ. Η κεντρική ιδέα προήλθε από το στρατηγείο του ΝΑΤΟ αλλά η υλοποίηση ανατέθηκε στην CIA και τις κατά τόπους μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες φρόντισαν να εξασφαλίσουν την απαραίτητη συνδρομή του υποκόσμου.

Εκτός από την "Operazione Gladio", οι μυστικές υπηρεσίες στην Ιταλία χρησιμοποίησαν τον οργανωμένο υπόκοσμο σε μια συνεχή διαδικασία καθολικής διάβρωσης του πολιτικού κόσμου από το 1945 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '80. Είναι όντως αξιοθαύμαστος ο τρόπος με τον οποίο αποκαθηλώθηκαν όλοι οι μεγάλοι πολιτικοί άνδρες στην Ιταλία, εξευτελιζόμενοι ο ένας μετά τον άλλο, ενώ τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα καταβυθίστηκαν, μηδέ του πανίσχυρου κομμουνιστικού εξαιρουμένου. Άλλωστε, ως απότοκο αυτής της εκτεταμένης διαφθοράς και ως αντίδραση σ' αυτήν πρέπει να θεωρείται και η δημιουργία των Ερυθρών Ταξιαρχιών το 1970.

Χαρακτηριστική φιγούρα μαφιόζου που συναλλάσσεται με πολιτικούς υπήρξε ο Λίτσιο Τζέλλι. Τι να πρωτοπεί κανείς γι' αυτόν; Μελανοχίτωνας, υποστηρικτής του Φράνκο, σύνδεσμος του Μουσσολίνι με τον Χίτλερ, φίλος του Αντρεόττι και του Περόν (!), καταδικασμένος για την χρεωκοπία της Banca Ambrosiana, συνεργός του αρχιμαφιόζου Πίππο Κάλλο, κατηγορούμενος για τον φόνο του τραπεζίτη Ρομπέρτο Κάλβι, επίσης κατηγορούμενος για την βομβιστική επίθεση στον σταθμό της Μπολόνιας το 1980, αρχηγός της μασονικής στοάς P-2, καταδικασμένος για συνωμοσία κατά του κράτους σε 17χρονη κάθειρξη, θαυμαστής του Μπερλουσκόνι... Δύσκολα βρίσκεται αδίκημα για το οποίο να μην είχε κατηγορηθεί ο Τζέλλι και εξ ίσου δύσκολα βρίσκεται ιταλός πολιτικός που να μην είχε κάποιας μορφής σχέση μ' αυτόν τον τύπο, τον οποίο η Μητέρα Τερέζα και ο Ναγκίμπ Μαχφούζ πρότειναν το 1996 για το Νόμπελ Λογοτεχνίας (!!).

Αριστερά: Η ταυτότητα του Λίτσιο Τζέλλι ως εθνικού επιθεωρητή φασιστικών οργανώσεων εξωτερικού.
Δεξιά: Ο δημοκράτης πρόεδρος της Αργεντινής Χουάν Περόν παρασημοφορεί τον φασίστα Λίτσιο Τζέλλι.

Στην Ελλάδα, οργανωμένο έγκλημα με την μορφή που το παρουσιάσαμε εδώ, δεν υπήρξε ποτέ. Οι πρώτες σοβαρά δομημένες εγκληματικές ομάδες καταγράφονται την δεκαετία του '90 και η πλειοψηφία των μελών τους είναι αλλοδαποί εγκληματίες που μετανάστευσαν στην χώρα μας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Βεβαίως, συνεργασία πολιτικών και υποκόσμου υπάρχει από καταβολής του ελληνικού κράτους, μόνο που γίνεται ευκαιριακά, μεμονωμένα και σχεδόν αποκλειστικά για μικροκομματικούς λόγους. Είναι ενδεικτικό ότι οι κακοποιοί που υπηρετούσαν πολιτικούς ονομάζονταν "τραμπούκοι", επειδή έπαιρναν επί πλέον δώρο ένα πούρο μάρκας trabuco όταν έκαναν καλά την δουλειά τους. Τι οργάνωση να περιμένεις σε έναν χώρο όπου δίνεται ως αμοιβή ένα πούρο;

Αν ο μελετητής ήθελε να επιμείνει στην αναζήτηση οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα, ίσως να έπρεπε να επικεντρωθεί στις παραστρατιωτικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο της κατοχής και στις μετακατοχικές παρακρατικές οργανώσεις (π.χ. ο ΕΑΣΑΔ, η ομάδα του Τσαούς Αντόν, η οργάνωση του Σούρλα στην Θεσσαλία, η "Καρφίτσα" του Ξενοφώντα "Φον" Γιοσμά κλπ). Πάντως, σε σύγκριση με το άριστα οργανωμένο έγκλημα του εξωτερικού, όλες αυτές οι -κατά κανόνα, προσωποπαγείς- οργανώσεις θυμίζουν συμμορίες πιτσιρικάδων που κλέβουν σοκολάτες από συνοικιακά περίπτερα. Το μόνο στο οποίο μοιάζουν με τις μεγάλες εγκληματικές επιχειρήσεις του εξωτερικού είναι ο άκρατος αντικομμουνισμός τους. Ίσως το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα οργανωμένης εγκληματικής οργάνωσης στην Ελλάδα να είναι η Χρυσή Αυγή αλλά αυτό είναι ένα άλλο, μεγάλο θέμα.


Αύριο θα ολοκληρώσουμε αυτή την σειρά, ρίχνοντας μια συνοπτική ματιά στις ειδικές συνεργασίες της CIA με εγκληματικές οργανώσεις σε όλον τον κόσμο από τα ύστερα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου ως τις μέρες μας. Για το σχέδιο "Stay Behind" έχω αρκετό υλικό, οπότε θα κάνουμε εκτεταμένη αναφορά κάποια στιγμή στο μέλλον. Όσο για τον φίλο αναγνώστη που εκδήλωσε την βεβαιότητά του ότι, μιλώντας για οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα, θα κάναμε λόγο και για κάποιους προέδρους ποδοσφαιρικών ομάδων, λυπάμαι που τον απογοητεύω...

----------------------------------
(*) Σοφία Βιδάλη, "Η πορεία προς το οργανωμένο έγκλημα", Το Βήμα, 19/7/2009.
(**) Miles Copeland, "Beyond cloak and dagger: Inside the CIA" (1975).

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική - 8. Η ώρα του Κουόμιντανγκ

Μετά τους περιορισμούς που έθεσε η συνθήκη της Γενεύης του 1928 και δυσκόλευαν την διακίνηση, η Πράσινη Συμμορία έφτιαξε δικά της εργαστήρια παραγωγής ηρωίνης στην Σαγκάη. Η "επένδυση" αποδείχτηκε τόσο πετυχημένη ώστε το 1934 το δημοτικό συμβούλιο της Σαγκάης διαπιστώνει ότι η ηρωίνη ξεπέρασε σε χρήση το όπιο και ότι η Σαγκάη έχει αναδειχθεί στον μεγαλύτερο προμηθευτή ηρωίνης των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο μεταξύ, το Κουόμιντανγκ ελέγχεται πλήρως από τους συμμορίτες. Δεν είναι μόνο ότι ο Ντου έχει αναλάβει εργολαβικά την εξάλειψη των κομμουνιστών. Κυρίως είναι το ότι ο προϋπολογισμός της εθνικιστικής κυβέρνησης βασίζεται στην ροή χρήματος από το εμπόριο ναρκωτικών.

Τον Μάιο του 1935 και ενώ κυνηγάει τα κομμουνιστικά στρατεύματα στην επαρχία Γιουνάν, ο Τσανγκ Καϊσέκ αντιλήφθηκε ότι η μεγάλη παραγωγή οπίου της περιοχής μπορεί να λύσει οριστικά το πρόβλημα της χρηματοδότησής του. Μέχρι τον Σεπτέμβριο, ο Τσανγκ φρόντισε να εδραιώσει τον έλεγχό του νοτιοδυτικά του Γιανγκ-Τσε, ώστε να μεγιστοποιήσει τα έσοδά του από το όπιο. Κι αυτό το κατάφερε βάζοντας την συνεργασία του με τον Ντου σε νέες βάσεις: το Κουόμιντανγκ θα εξασφάλιζε άφθονη και φθηνή πρώτη ύλη στην Συμμορία με αντάλλαγμα την πλούσια και ομαλή χρηματοδότηση του κόμματος.

Σαγκάη. 1927: Παρακρατικοί αποκεφαλίζουν δημοσίως συλληφθέντα κομμουνιστή

Πράγματι, το όπιο που συγκεντρώνει το Κουόμιντανγκ κατευθύνεται αποκλειστικά στα εργαστήρια της Πράσινης Συμμορίας στην Σαγκάη. Η ροή είναι τόσο μεγάλη ώστε καθίσταται επιτακτική η ανάγκη νέων επενδύσεων (εργαστήρια, διυλιστήρια, πλοία κλπ). Οι επενδύσεις γίνονται χωρίς να χρειαστεί να βάλει κανείς το χέρι στην τσέπη, αφού οι συμμορίτες εξασφαλίζουν όσα κεφάλαια θέλουν μέσω... τραπεζικού δανεισμού! Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, ο αρχιεγκληματίας Ντου Γιουεσένγκ έχει γίνει διευθύνων σύμβουλος της Chung Wai Bank και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εμπορικής Τράπεζας της Κίνας, οπότε μπορεί άνετα να χρηματοδοτεί τις παράνομες συναλλαγές της συμμορίας του. Και σαν να μην είναι αρκετά όλα αυτά, ο Τσανγκ συστήνει μια Επιτροπή Καταστολής του Οπίου (!!), στην οποία τοποθετεί ως πρόεδρο τον Ντου. Έτσι, ο Ντου αποκτά την άνεση να εξαφανίζει με την ευλογία του νόμου οποιονδήποτε μικροπαραγωγό ή μικροεγκληματία δεν ήθελε να ενταχθεί στο κύκλωμα της Συμμορίας. Ο Ντου γίνεται πλέον ο ισχυρότερος άνθρωπος σ' ολόκληρη την Κίνα.

Το 1937 οι ιάπωνες εισβάλλουν στην Σαγκάη και η Πράσινη Συμμορία αναγκάζεται να μεταφέρει την έδρα της στην Τσουνγκ-κινγκ, την κινεζική πρωτεύουσα. Οι καιροί δυσκολεύουν αλλά όχι για τους συμμορίτες, που κάνουν χρυσές δουλειές με το λαθρεμπόριο μεταξύ ελεύθερης και κατεχόμενης Κίνας. Ο Τσανγκ Καϊσέκ μυρίζεται το χρήμα και ζητάει μερτικό. Ο Ντου δεν έχει αντίρρηση αλλά ως αντάλλαγμα παίρνει νέα χρηματοδότηση από πέντε κινεζικές τράπεζες, συνολικού ύψους 150 εκατ. κινεζικών δολλαρίων.

Η χρυσή εποχή για τους γκάνγκστερ της Σαγκάης τελείωσε μαζί με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί, στα μέσα της δεκαετίας του '40, καθώς η δυναμική των κομμουνιστών του Μάο Τσεντούγκ γινόταν όλο και πιο εμφανής, ο υπόκοσμος άρχισε σιγά-σιγά να μετακομίζει στο Χονγκ-Κονγκ. Μέσα σε μια τριετία εγκαταστάθηκαν σ' αυτή την μικρή χώρα μερικές χιλιάδες από τους σκληρότερους εγκληματίες της Κίνας, κάτι που οδήγησε το σύστημα ασφαλείας της χώρας σε πλήρη κατάρρευση. Και καθώς η Πράσινη Συμμορία είχε ήδη το "υποκατάστημά" της στο Χονγκ-Κονγκ, το οργανωμένο έγκλημα δεν δυσκολεύτηκε να γνωρίσει καινούργια άνθηση. Ο Ντου εξακολούθησε να ζη ως βασιλιάς, μέχρι τον θάνατό του το 1951, σε ηλικία 70 ετών.

Στην διπλανή Φορμόζα, όταν φεύγουν οι ιάπωνες το 1945, αφήνουν λάφυρο στα χέρια τού Τσεν Γι τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών. Τον όγκο αυτών των ποσοστήτων μπορούμε μόνο να τον εκτιμήσουμε από διάφορα καταγεγραμμένα στοιχεία. Π.χ., την περίοδο 1934-1935 τα επίσημα στοιχεία του φορμοζανού Μονοπωλίου απογράφουν 67 τόνους ακατέργαστου οπίου και 19 τόννους κατεργασμένου, 425 τόννους φύλλων κόκας, 6 τόννους ακατέργαστης μορφίνης και 1.250 κιλά ακατέργαστης κοκαΐνης. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Τσεν Γι σημειώνει ότι βρήκε στις αποθήκες μόλις "4.374 κιλά οπίου και μικρή ποσότητα κοκαΐνης". Αυτά τα ψιλολόγια στάλθηκαν στα νοσοκομεία και στην στρατιωτική ιατρική υπηρεσία. Ο κύριος όγκος των αδήλωτων ναρκωτικών βόηθησε τον Τσεν Γι και μερικούς δικούς του να κάνουν την τύχη τους.

Το 1949, μετά την ήττα του από τους κομμουνιστές, το Κουόμιντανγκ έσπασε στα δυο. Το ένα κομμάτι, υπό τον Τσανγκ Καΐσέκ, εγκαταστάθηκε στην Φορμόζα και το άλλο, υπό τον στρατηγό Λι, κατέφυγε σε Βιρμανία και Ταϊλάνδη. Η ιδέα ήταν, όταν τα δυο τμήματα θα ανασυντάσσονταν, να εξαπολυθεί διπλή επίθεση κατά των κομμουνιστών. Όμως, η υλοποίησή της στράβωσε, καθώς οι στρατιώτες του Λι παράτησαν τον πόλεμο και το γύρισαν στο εμπόριο ναρκωτικών. Η φιλοβρεττανική κυβέρνηση της Βιρμανίας και η φιλοπολιτειακή κυβέρνηση της Ταϊλάνδης φρόντισαν να μη τους δημιουργήσουν προβλήματα, καθώς εκτίμησαν ότι δεν τους έπεφτε άσχημα να έχουν στο έδαφός τους μια αρκετά ισχυρή και καλά εξοπλισμένη στρατιωτική αντοκομμουνιστική δύναμη. Με την υποστήριξη της CIA, οι στρατιώτες του Κουόμιντανγκ παρέμειναν στην Βιρμανία μέχρι το 1961, αυξάνοντας την παραγωγή οπίου κατά 1.000% μέσα σε 15 χρόνια (από 40 τόννους το 1945 σε 400 τόννους το 1960).

Το 1961, οι Κουόμιντανγκ συμπτύχθηκαν στην Ταϊλάνδη, όπου συνέχισαν να δραστηριοποιούνται μέχρι το 1972. Πάντα με τις πλάτες της CIA, η οποία εξασφάλιζε την ασφαλή μεταφορά του παραγόμενου προϊόντος στην απέναντι πλευρά του Ειρηνικού, τεράστια καραβάνια μουλαριών θα μετέφεραν επί είκοσι και πλέον χρόνια στις αποθήκες των κινέζων εθνικιστών σχεδόν το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, καθιστώντας τούς αντικομμουνιστές τους πλέον ευημερούντες επιχειρηματίες ηρωίνης της Άπω Ανατολής.

Εργαστήριο παρασκευής ηρωίνης του Κουόμιντανγκ στην Ταϊλάνδη

Το αν οι Κουόμιντανγκ της Φορμόζας είχαν σχέση με αυτή την επιχείρηση παραμένει ζήτημα προς διερεύνηση. Πάντως, το 1991 οι αρχές των ΗΠΑ βρήκαν και κατέσχεσαν στο Χαίυγουορντ της Καλιφόρνιας σχεδόν μισό τόννο ηρωίνης κινεζικής προελεύσεως, η οποία είχε φορτωθεί στην Ταϊβάν. Επίσης, το 1993 πιάστηκε ανοιχτά της Ταϊβάν αλιευτικό σκάφος που μετέφερε από την ηπειρωτική Κίνα 336 κιλά καθαρής ηρωίνης.

Επίλογος για σήμερα. Το OSS αναπτύσσει από το 1941 συνεργασία με την Πράσινη Συμμορία, με στόχο την ανάπτυξη ενός δικτύου πληροφοριών και σαμποτάζ κατά των ιαπώνων. Μετά τον πόλεμο, η CIA συνεχίζει αυτή την συνεργασία, με νέο στόχο την αντιμετώπιση του κινεζικού κομμουνιστικού κινδύνου. Ο στόχος παραμένει ακόμη και μετά την κατάρρευση της Πράσινης Συμμορίας, οπότε τον ρόλο του συνεργάτη αναλαμβάνει το Κουόμιντανγκ. Μετά την οπισθοχώρηση του σοσιαλισμού και την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, τέτοιες συνεργασίες έμειναν χωρίς αντικείμενο, οπότε άνοιξε ο δρόμος για το κυνήγι των πρώην συνεργατών.

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική - 7. Πράσινη Συμμορία

Την νύχτα της 21ης προς την 22α Νοεμβρίου 1928 ένα ατμόπλοιο αγκυροβολεί στο λιμάνι της Σαγκάης. Μια ομάδα κούληδων, υπό την επίβλεψη τριάντα ένοπλων φρουρών, αρχίζουν να ξεφορτώνουν κιβώτια. Στις κοντινές αποθήκες βρίσκονται κρυμμένοι πράκτορες της κρατικής ασφάλειας, ειδοποιημένοι εδώ και βδομάδες ότι τα κιβώτια περιέχουν όπιο. Όταν μια σφυρίχτρα δίνει το σύνθημα, οι πράκτορες ορμούν με τα όπλα στα χέρια, ζητώντας από κούληδες και ένοπλους φρουρούς να παραδοθούν. Προς μεγάλη τους έκπληξη, οι τριάντα φρουροί επιδεικνύουν έγγραφα, τα οποία αποδεικνύουν πως είναι πράκτορες της στρατιωτικής διοίκησης της Σαγκάης και έχουν εντολή να παραδώσουν το όπιο στον διοικητή τους. Τελικά, οι τριάντα στρατιωτικοί συλλαμβάνουν τους πράκτορες της ασφάλειας επειδή παρεμπόδισαν το έργο τους, τους κλειδώνουν σε μια αποθήκη και μεταφέρουν τα κιβώτια με το όπιο σε κοντινό κτήριο της Γαλλικής Παραχώρησης.

Η ισχυρή τριανδρία της Πράσινης Συμμορίας. Από αριστερά: Χουάν Γινρόνγκ, Τσανγκ Ζιαολίν, Ντου Γιουεσένγκ

Το περιστατικό αυτό, που δείχνει ανάγλυφα τα ασαφή και επικαλυπτόμενα όρια μεταξύ νόμου και παρανομίας, είναι ένα από τα πολλά που καταγράφονται στην ιστορία της Σαγκάης κατά την εποχή του Εθνικιστικού Κόμματος Κίνας του Τσανγκ Καϊσέκ, του περίφημου Κουόμιντανγκ. Η Σαγκάη είναι μοιρασμένη τα δυο: το ένα κομμάτι αποκαλείται "Βρεττανική Διευθέτηση" (British Settlement) και το άλλο "Γαλλική Παραχώρηση" (French Concession). Έτσι, στην πόλη μπορούν να ζουν και να δρουν ξένοι έμποροι, προστατευόμενοι από δικούς τους στρατιώτες και ελεγχόμενοι από τα δικά τους νομοθετικά συστήματα κι όχι από το κινεζικό. Αυτή η κατάσταση βόηθησε την πόλη να αναδειχτεί σε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά λιμάνια του κόσμου, γεγονός που με την σειρά του μάζεψε στις παρυφές της εκατοντάδες χιλιάδες κινέζων που αναζητούσαν δουλειά. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την εικοσαετία 1910-1930 ο πληθυσμός της Σαγκάης τριπλασιάστηκε.

Όλο αυτό το σκηνικό αποτέλεσε παράδεισο για τους κινέζους εγκληματίες, οι οποίοι άρχισαν να στήνουν την μια εγκληματική ομάδα μετά την άλλη, με πιο γνωστή από όλες την διαβόητη Πράσινη Συμμορία (Green Gang). Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 όλες οι μικρότερες ομάδες απορροφήθηκαν από την Πράσινη Συμμορία, δημιουργώντας μια κολοσσιαία εγκληματική οργάνωση η οποία κυριάρχησε στην διανομή του οπίου, στην εκμετάλλευση της πορνείας και στην διαχείριση κάθε μορφής παράνομου τζόγου, από τυχερά παιχνίδια μέχρι κυνοδρομίες.

Για να περιορίσουν το έγκλημα σε ελεγχόμενα επίπεδα μέσα στην περιοχή τους, οι αρχές της Γαλλικής Παραχώρησης πλησίασαν πρώτα τον -καταδικασμένο ήδη ως εκβιαστή- Χουάνγκ Γινρόνγκ και τον τοποθέτησαν ως επί κεφαλής των κινέζων ντετέκτιβ που δούλευαν μέσα στον γαλλικό τομέα. Με γέφυρα τον αναβαθμισμένο εκβιαστή, οι γάλλοι απέκτησαν επαφή και με τον Ντου Γιουεσένγκ, τον αρχηγό της Πράσινης Συμμορίας. Η ιδέα ήταν Χουάνγκ και Ντου να αφεθούν ελεύθεροι να κάνουν τις δουλειές τους, με αντάλλαγμα την εξάλειψη κάθε άλλου μικροεγκληματία που δεν ανήκε στην μεγάλη οργάνωση. Παρόμοιες συμφωνίες έκαναν και οι βρεττανοί για τον δικό τους τομέα.

Έτσι, σε ελάχιστο χρόνο, η Πράσινη Συμμορία έγινε πανίσχυρη. Υπολογίζεται ότι περί τα μέσα της δεκαετίας οι μίζες που πλήρωνε η οργάνωση στις τοπικές αρχές ώστε να εξασφαλίζει την ανοχή τους στην διακίνηση ναρκωτικών, ξεπερνούσαν τα έξι εκατομμύρια δολλάρια μηνιαίως. Να το πούμε και πάλι για να το χωνέψουμε: 6.000.000 δολλάρια κάθε μήνα σε μίζες! Διόλου αμελητέα ήσαν και τα κέρδη από τον παράνομο τζόγο, τα οποία δεν έπεφταν κάτω από το ένα εκατομμύριο την εβδομάδα. Δεν βρήκα εκτιμήσεις για τα έσοδα από την πορνεία αλλά θα δώσω ένα στοιχείο που θα επιτρέψει στον αναγνώστη να κάνει μόνος του μερικούς υπολογισμούς: υπολογίζεται ότι οι αλλοδαπές ιερόδουλες που δούλευαν στην Σαγκάη κατά την δεκαετία του 1920 έφτασαν τις 70.000, ενώ την επόμενη δεκαετία ξεπέρασαν τις 100.000 άτομα.

Το 1927, φτάνει στην Σαγκάη ο στρατός του Κουόμιντανγκ και βάζει καινούργιες παραμέτρους στην κατάσταση. Ο Τσανγκ Καϊσέκ έχει εγκαταλείψει την πολιτική "Ενιαίου Μετώπου" του μέντορά του Σουν Γιατσέν και έχει κηρύξει ανένδοτο πόλεμο κατά των κομμουνιστών. Συνεπώς, αποτελεί προτεραιότητα για το Κουόμιντανγκ η συντριβή των κομμουνιστικών οργανώσεων, οι οποίες κυριαρχούν στα εργατικά συνδικάτα της πόλης. Σ' αυτή την επιδίωξη, ο Ντου Γιουεσένγκ και η Πράσινη Συμμορία του δεν μπορεί να μην αποτελεί ζωτικής σημασίας σύμμαχο. Και όντως, πολύ σύντομα ο Γιουεσένγκ οργάνωσε ένοπλες παραστρατιωτικές ομάδες, οι οποίες ανέπτυξαν έντονη δράση μέσα στους οικισμούς και τους συνοικισμούς της πόλης, χτυπώντας κατά βούληση και αδιάκριτα οποιονδήποτε και ο,τιδήποτε είχε σχέση με τον κομμουνισμό. Εννοείται ότι η δράση αυτών των ομάδων ήρθε μετά την έγκριση των βρεττανικών και των γαλλικών αρχών των δυο τομέων της πόλης.

Τσονγκίνγκ, Αύγουστος 1945. Μάο Τσεντούνγκ και Τσανγκ Καϊσέκ γιορτάζουν την νίκη των ενωμένων
δυνάμεών τους κατά των ιαπώνων. Αυτή είναι η τελευταία φορά που συναντήθηκαν ποτέ.

Όταν οι παραστρατιωτικοί εγκληματίες ολοκλήρωσαν το έργο τους, ο Τσανγκ Καϊσέκ έβαλε ως στόχο να στεριώσει την κυριαρχία του στις κινεζικές περιοχές της πόλης, δηλαδή στα τμήματα που βρίσκονταν εκτός του βρεττανικού και του γαλλικού τομέα. Έτσι, σχημάτισε μια Ειδική Δημοτική Κυβέρνηση και δημιούργησε Γραφείο Δημόσιας Ασφάλειας, το οποίο στελέχωσε με έναν πολύ μεγάλο αριθμό νεοπροσληφθέντων αστυνομικών. Ο απώτερος στόχος του Τσανγκ ήταν να καταστήσει τον κινεζικό τομέα τόσο ισχυρό ώστε να καταφέρει να κυριαρχήσει στους δυο ξένους τομείς και να δώσει τέλος στο ιδιότυπο καθεστώς της πόλης.

Μπορεί η ιδέα του Τσανγκ να ακούγεται ενδιαφέρουσα αλλά ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία εν τη γενέσει της. Όσο ισχυρός κι αν γινόταν ο κινεζικός τομέας, ποτέ δεν θα κατάφερνε να φτάσει σε ισχύ τον πραγματικό κυρίαρχο της πόλης, την Πράσινη Συμμορία. Άλλωστε, σ' αυτή την εγκληματική οργάνωση ανήκε η συντριπτική πλειοψηφία των αστυνομικών που στελέχωναν το Γραφείο Δημόσιας Ασφάλειας. Όσο υπήρχε ο Ντου, ο Τσανγκ δεν θα κυριαρχούσε ποτέ στην Σαγκάη.

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική - 6. Επιχείρηση Ηρωίνη

Ο Ρίτσαρντ Νίξον εκλέχτηκε πρόεδρος των ΗΠΑ το 1968, με βασική προεκλογική του υπόσχεση την αποκατάσταση του νόμου και της τάξης (law and order restoration). Για να αποδείξει ότι όντως εννοούσε αυτό που υποσχέθηκε, ο Νίξον ανήγγειλε στις 21 Σεπτεμβρίου 1969 την Επιχείρηση Παρακολούθηση (Operation Intercept), μια επιχείρηση αυστηρών εξονυχιστικών ελέγχων κατά μήκος των συνόρων με το Μεξικό, με σκοπό την αποτροπή εισαγωγής ναρκωτικών από την γειτονική χώρα. Οι εκνευριστικά εξονυχιστικοί έλεγχοι προκάλεσαν τόσα προβλήματα στην διακίνηση ανθρώπων και εμπορευμάτων ώστε οι διπλωματικές σχέσεις ΗΠΑ-Μεξικού έφτασαν ένα βήμα πριν την ρήξη. Έτσι, ο προεδρικός σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Χένρυ Κίσσιντζερ προχώρησε στην σύσταση της Επιτροπής Ηρωίνης, μιας επιτροπής που είχε ως σκοπό τον συντονισμό τής εθνικής πολιτικής για τα ναρκωτικά, με τρόπο που να απομακρύνει τους κινδύνους διπλωματικών καταστροφών.

Ο διευθυντής της CIA Ρίτσαρντ Χελμς (αριστερά) με τον πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον (1973).

Η Επιτροπή Ηρωίνης απαρτιζόταν από βουλευτές και υψηλά ιστάμενους κρατικούς λειτουργούς, οι οποίοι μπορούσαν να ορίσουν αναπληρωτές εκπροσώπους τους. Ο διευθυντής της CIA Ρίτσαρντ Χελμς όρισε ως εκπρόσωπό του τον Τζέημς Λούντλουμ, έναν αξιωματικό ο οποίος εκτελούσε χρέη συνδέσμου της CIA με το FBN από το 1962 και ήταν επί κεφαλής του γραφείου τής CIA για τα ναρκωτικά. Μιλώντας πολλά χρόνια αργότερα, ο Λούντλουμ είναι αποκαλυπτικός: "Όταν ο Κίσσιντζερ ίδρυσε την Επιτροπή Ηρωίνης, κανένας στην CIA δεν τον πήρε στα σοβαρά, αφού ο έλεγχος των ναρκωτικών δεν ήταν μέρος της αποστολής μας".

Η δήλωση του Λούντλουμ δένει υπέροχα με την καταγγελία του Τζων Έβανς, που αναφέραμε στο προηγούμενο σημείωμά μας, αλλά και με τα όσα γράψαμε σχετικά πρόσφατα για την βάση των ΗΠΑ στο Λονγκ Τιενγκ του Λάος (*). Όλοι γνώριζαν ότι η CIA έλεγχε απολύτως την τροφοδοσία των ΗΠΑ σε ηρωίνη προερχόμενη από το "Χρυσό Τρίγωνο" (Βιρμανία, Ταϊλάνδη, Λάος) και την μεταχειριζόταν ως εργαλείο για την επιβράβευση όσων την βοηθούσαν στην προώθηση των σχεδίων της. Αυτή η πραγματικότητα προκαλούσε πραγματικό πονοκέφαλο στον Λευκό Οίκο, δεδομένου ότι από την μια οι περισσότεροι από τους στρατιώτες που επέστρεφαν από τον πόλεμο στο Βιετνάμ ήσαν πλέον εθισμένοι στην ηρωίνη αφ' ετέρου δε η επέκταση της χρήσης ηρωίνης από νέα παιδιά μέσα στις ΗΠΑ ήταν τόσο μεγάλη ώστε απειλούσε να πυροδοτήσει λαϊκή εξέγερση.

Μπροστά σε τέτοιο χάλι, ο Νίξον αποφάσισε να πάρει πρωτοβουλία κατά των ναρκωτικών. Έτσι, αποφάσισε να αναθέσει την επιβολή των σχετικών νόμων στην... CIA! Φυσικά, η υπηρεσία δεν επρόκειτο να καταστρέψει όσα έχτιζε επί σειρά ετών για να κάνει το χατήρι του προέδρου. Ο Λούντλουμ θυμάται τον ειρωνικό τρόπο με τον οποίο σχολίασε ο Χελμς την προοπτική να χτυπήσει η CΙΑ τους εμπόρους του Χρυσού Τριγώνου: "Θα τους σπάσουμε τα μπωλ όπου τρώνε ρύζι" (**). Την στάση της CIA επιβεβαιώνει και ο πράκτορας του BNDD στην Σαϊγκόν Φρεντ Ντικ: "Ο πρέσβυς Έλλσγουορθ Μπάνκερ συγκάλεσε σύσκεψη στην Σαϊγκόν, στην οποία συμμετείχε ο σταθμάρχης της CIA Τεντ Σάκλεϋ που εξήγησε ότι τα πράγματα δεν είναι απλά και ότι υπάρχει μια λεπτή ισορροπία. Εκείνο που ουσιαστικά είπε, δηλαδή, ήταν ότι κανείς δεν ήταν πρόθυμος να κάνει το παραμικρό".

Στο μεταξύ, προκειμένου να προστατεύσει το παγκόσμιο δίκτυό της διακίνησης ναρκωτικών, η CIA διείσδυσε κανονικά στο BNDD, τοποθετώντας δικούς της ανθρώπους στις διευθύνσεις εσωτερικής ασφάλειας, πληροφοριών και υποκαταστημάτων στο εξωτερικό. Με το πρόσχημα εκτέλεσης της προεδρικής εντολής που προαναφέραμε, η CIA τοποθέτησε δικούς της αξιωματικούς στις νευραλγικές θέσεις κάθε υπηρεσίας που εμπλεκόταν -λιγώτερο ή περισσότερο- με την επιβολή του νόμου περί ναρκωτικών. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του περιβόητου Πωλ Βαν Μαρξ, ο οποίος τοποθετήθηκε στην πρεσβεία του Παρισιού. Υποτίθεται ότι αποστολή τού Βαν Μαρξ ήταν να ελέγχει το εμπόριο ναρκωτικών της κορσικανικής μαφίας, Στην ουσία, όμως, ο Βαν Μαρξ φρόντιζε να εξασφαλίζει τα στεγανά των επιχειρήσεων του BNDD στην Ευρώπη, ώστε να μη κινδυνέψουν τα δίκτυα, οι επιχειρήσεις και τα περιουσιακά στοιχεία της CIA.

Παράλληλα, η CIA έπεισε τον Νίξον να αυξήσει κατακόρυφα τους πράκτορες του BNDD που δρούσαν στο εξωτερικό. Ο Νίξον δέχτηκε και σύντομα οι 16 τέτοιοι πράκτορες του πρώην FBN έγιναν εκατοντάδες. Μέχρι το 1971 το BDNN έφτασε να απασχολεί 1.500 άτομα και ο ετήσιος προϋπολογισμός του ξεπέρασε τα 43 εκατ. δολλάρια (14 φορές περισσότερα από του FBN). Το τι ακολούθησε είναι εύκολο να το μαντέψει ο οποιοσδήποτε, δίχως να χρειάζεται να ακούσει τον ίδιο τον διευθυντή του BNDD Τζων Ίνγκερσολ να το λέει: "η επιτυχία της δράσης αυτών των πρακτόρων στο εξωτερικό σύντομα ανατέθηκε στην CIA".

Το τι σημαίνει να ελέγχει η CIA την δουλειά τους, το κατάλαβαν πολύ γρήγορα οι πράκτορες του BNDD μέσα στην ίδια τους την χώρα. Το 1970 το BNDD εξαπέλυσε την Επιχείρηση Αετός (Operation Eagle), κατά του εμπορίου κοκαΐνης που διεξήγαγε με την Λατινική Αμερική το δίκτυο του αρχιμαφιόζου Σάντο Τραφφικάντε. Η επιχείρηση πήγε καλά αλλά στο Λάνγκλεϋ, στα κεντρικά τής CIA, σήμανε κόκκινος συναγερμός. Από την μια, ο Τραφφικάντε συνεργαζόταν χρόνια με την CIA, οπότε υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να τιναχτούν πολλά στον αέρα αν τον παραζόριζαν. Από την άλλη, από τα 135 άτομα που συνέλαβε το BNDD (41 στην Νέα Υόρκη, 36 στο Μαϊάμι, 28 στο Σικάγο, 8 στο Πουέρτο Ρίκο, 6 στο Χάρτφορντ, 6 στην Ουάσινγκτον, 5 στο Λος Άντζελες, 3 στο Νιούαρκ, 1 στο Πιττσμπουργκ και 1 στο Λας Βέγκας), τα 95 ήσαν μισθοφόροι που είχαν πάρει μέρος στην απόβαση στον Κόλπο των Χοίρων, άρα ούτε αυτοί έπρεπε να ανοίξουν τα στόματά τους.

Το σχέδιο που εφάρμοσε η CΙΑ για να γλιτώσει από τα επικίνδυνα μπερδέματα ήταν απλό. Κατ' αρχήν, ανέλαβε η ίδια τις ανακρίσεις και τις περαιτέρω έρευνες, παίρνοντας την μπουκιά από το στόμα του BNDD. Κατόπιν, αφού άφησε ελεύθερους όσους μπορούσε, "έπεισε" την διεύθυνση του BNDD να μη διώξει τους υπόλοιπους αλλά να εκμεταλλευτεί τις γνωριμίες και τις επαφές τους και να τους χρησιμοποιήσει ως δικούς του πράκτορες στην Λατινική Αμερική. Τελικά, από τους 135 συλληφθέντες κατά την Επιχείρηση Αετός, ουδείς οδηγήθηκε σε δίκη. Ούτε καν ο Μάριο Εσκαντάρ, η πλέον θρυλική φιγούρα στον κόσμο των ναρκωτικών τής Φλόριδας και πρωτοπαλλήκαρο του Τραφφικάντε.

Αβάνα, 15/1/1958: Ο Σάντο Τραφφικάντε ποζάρει στο ιδιοκτησίας του νάιτ-κλαμπ "Σαν Σουσί".

Τελευταία λεπτομέρεια και επίλογος για σήμερα. Ο Εσκαντάρ συνέχισε να ασχολείται με το εμπόριο ναρκωτικών αλλά επρόκειτο να αναπτύξει τόσο άψογη συνεργασία με τις αρχές, ώστε την δεκαετία του '80 εντάχθηκε στο ομοσπονδιακό πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων και απέκτησε καινούργια ταυτότητα. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στα 51 του το 1986 ως Κάρλος Πέρες.


--------------------------------------------------------
(*) Cogito ergo sum, "Ένας βρόμικος πόλεμος - 9. Λάος: ένα υπέροχο μέρος να κάνεις πόλεμο", 10/5/2017.

(**) Στα αγγλικά: "we’re going to break their rice bowls". Σαφές παιχνίδι με την κλασσική φράση "we’re going to break their balls", που στην ελληνική αργκό αποδίδεται ως "θα τους κλάσουμε τ' αρχίδια".