Μια συνέντευξη με ενδιαφέρον

Καθώς αναδιφούσα κάποιες σημειώσεις, βρήκα κάτι που έχει ενδιαφέρον, ειδικά τούτες τις μέρες που ο κόσμος στήνεται σε ατέλειωτες ουρές μπροστά στα ΑΤΜ. Πρόκειται για μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στις 17 Μαρτίου ο ολλανδός πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Γερούν Ντάισελμπλουμ στο ολλανδικό κανάλι RTL.

Σ' εκείνη την συνέντευξη, ο "αγρότης με πτυχίο" ολλανδός ήταν επιεικώς απαράδεκτος. Από την μια εμφανίστηκε απειλητικός (έως εκβιαστικός) απέναντι στην Ελλάδα κι από την άλλη φρόντισε με τα λεγόμενά του να επιτείνει το ελληνικό πρόβλημα. Αν δεν ήταν βαλτός να τα κάνει όλα αυτά, τότε είναι απλώς ηλίθιος. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Πριν συνεχίσουμε, δείτε το παραπάνω διάγραμμα. Μέσα στο δίμηνο που μόλις άρχισε (Ιούλιος-Αύγουστος), η χώρα μας πρέπει να πληρώσει 7,41 δισ. (χωρίς να λογαριάσουμε 1,4 δισ. επί πλέον για τόκους), εκ των οποίων τα 6,68 θα πάνε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Θα έλεγα ότι μιλάμε για Γολγοθά, αν δεν επρόκειτο για κάτι πολύ χειρότερο. Φυσικά, αυτό το χρονοδιάγραμμα το είχαν υπ' όψη τους εκείνοι που μας δάνεισαν (και που κανόνισαν έτσι τις πληρωμές) όταν συμφωνούσαν να παραταθούν οι προηγούμενες συμφωνίες μέχρι τις 30 Ιουνίου. Και, βεβαίως, το είχε υπ' όψη του και ο Ντάισελμπλουμ όταν έδινε την συνέντευξη στην οποία αναφερόμαστε αλλά δεν δίστασε να δηλώσει ότι "υπάρχουν έτοιμα σενάρια σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Ε.Ε. τον Ιούλιο". Και πρόσθεσε: "Θυμηθείτε την Κύπρο, όπου οι τράπεζες περιόρισαν τις αναλήψεις καταθέσεων για ένα διάστημα, στις εισροές και εκροές κεφαλαίων επιβλήθηκαν πολυάριθμοι όροι, και έτσι όλα τα είδη σεναρίων είναι ακόμη δυνατά".

Πόσο ηλίθιος ή πόσο βαλτός πρέπει να είναι κάποιος (πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για τον επί κεφαλής τού Γιούρογκρουπ) για να μη καταλαβαίνει ή για να κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι τέτοιες δηλώσεις πυροδοτούν φυγή κεφαλαίων από τις ελληνικές τράπεζες; Και μπορεί ο πολύς κόσμος να μη πήρε χαμπάρι αυτές τις δηλώσεις και να μη σχημάτισε τότε, τον Μάρτιο, ατέλειωτες ουρές στα γκισσέ των τραπεζών αλλά είναι σίγουρο πως οι μεγαλολεφτάδες, οι οποίοι κάτι τέτοια τα παρακολουθούν, φρόντισαν να εκμεταλλευτούν έγκαιρα το καθεστώς τής ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων και να μεταφέρουν το κομπόδεμά τους σε άλλες, ασφαλέστερες πολιτείες. Έχετε την εντύπωση ότι έστω ένας απ' αυτούς πίστεψε το παραμύθι πως τάχατες οι ελληνικές τράπεζες πέρασαν τις περυσινές δοκιμασίες αντοχής (stress test), έστω με μερική επιτυχία;

Επειδή δεν είμαστε αφελείς, είμαστε απολύτως σίγουροι ότι ο Ντάισελμπλουμ ήταν βαλτός (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αμφισβητούμε την πιθανότητα να είναι και ηλίθιος). Προφανώς, λοιπόν, όλη η ιστορία με το κλείσιμο των τραπεζών, τον κεφαλαιακό έλεγχο κλπ., δηλαδή με τον στραγγαλισμό τής χώρας και την οικονομική ασφυξία της, ήταν σαφώς προσχεδιασμένη από τα μεγάλα κεφάλια. Δείτε πάλι το παραπάνω διάγραμμα και θα πειστείτε: τότε που μας έδιναν τα δανεικά και κανόνιζαν το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τους, ποιός είναι δυνατόν να πίστευε ότι η χώρα θα κατάφερνε, όντας εκτός προγραμμάτων στήριξης, να πληρώσει κάπου 9 δισ. σε ένα δίμηνο δίχως να υπογράψει νέο μνημόνιο;

Οι δηλώσεις Ντάισελμπλουμ απλώς επιβεβαιώνουν το συμπέρασμά μας: οι συν-εταίροι μας ήξεραν ότι δεν θα μπορούμε να πληρώσουμε και ετοίμαζαν τις αλυσσίδες για να μας δέσουν ξανά, καλύτερα και για περισσότερο χρόνο. Κι εμείς πάμε τώρα να διαπραγματευτούμε για το πώς θα δεθούμε...

Αφού είχατε την υπομονή να διαβάσετε ως εδώ, ας σας δώσω ως αντάλλαγμα ένα μικρό κολπάκι για να γλιτώσετε τις ουρές στα ΑΤΜ (όσοι, φυσικά, έχετε ακόμη λεφτά στην τράπεζα). Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να... αναθερμάνετε τις σχέσεις σας με τον φούρναρη, τον περιπτερά ή τον βενζινοπώλη τής γειτονιάς σας, δηλαδή με επαγγελματίες που εισπράττουν καθημερινά μετρητά και τα καταθέτουν στην τράπεζα, προκειμένου να πληρώσουν τους προμηθευτές τους. Φροντίστε να κατεβάσετε στο κινητό σας την εφαρμογή web-banking της τράπεζάς σας και επισκεφθείτε τους, προτείνοντάς τους κάτι απλό: να μεταφέρετε δικτυακά στον λογαριασμό τους (ή σε όποιον άλλο λογαριασμό επιθυμούν) π.χ. 500 ευρώ και να σας δώσουν το πεντακοσάρικο στο χέρι αντί να πάνε να στηθούν στο γκισσέ τής τράπεζάς τους. Όμορφη, καθαρή, βολική και, πάνω απ' όλα, δοκιμασμένη συνεργασία!

Στον απόηχο του δημοψηφίσματος

Ήμουν σίγουρος πως όσα είχα να πω περί του δημοψηφίσματος τα έχω ήδη πει και πως δεν επρόκειτο να ασχοληθώ άλλο μ' αυτό το θέμα. Όμως, τόσο το κυριακάτικο διάγγελμα του πρωθυπουργού όσο και η χτεσινή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με αναγκάζουν να προσθέσω μερικές σκέψεις.

Πρώτα-πρώτα, ο πρωθυπουργός είπε στο διαγγελμά του σαφέστατα: "Έχω πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη αλλά εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής μας δύναμης για μια επίτευξη βιώσιμης συμφωνίας". Αναρωτιέμαι από πού προκύπτει αυτή η ερμηνεία. Δηλαδή, εγώ που ήθελα ρήξη τί έπρεπε να ψηφίσω; Αν το "Ναι" εξέφραζε τους μενουμευρωπαϊστές και το "Όχι" τους δενφευγουμευρωπαϊστές, γιατί ήταν άκυρη η ψήφος των αντεγαμησευρωπαϊστών; Μονά-ζυγά δικά τους και το βιδάνιο εμείς;

"Κάτω στα λεμονάδικα γίνηκε φασαρία..."

Πάμε παρακάτω; Τί εννοούμε όταν λέμε "βιώσιμη συμφωνία"; Νομίζω πως και τα δυο μνημόνια που υπογράψαμε ως τώρα, βιώσιμες συμφωνίες υποτίθεται πως ήσαν αλλά αποδείχτηκαν ταφόπλακες. Για ποιο λόγο, λοιπόν, το επί θύραις τρίτο μνημόνιο θα είναι βιώσιμο; Επειδή θα προσθέσει μέτρα κάμποσων δισεκατομμυρίων στην καμπούρα μας; Ή επειδή -υποτίθεται πως- θα περιλαμβάνει μέτρα για την ανάπτυξη της οικονομίας; Δεν ξέρω αν κάτι τέτοια μέτρα μπορούν να κάνουν βιώσιμο το νέο μνημόνιο, ξέρω όμως πως ο βίος μας θα γίνει ακόμη περισσότερο αβίωτος.

Παρένθεση πρώτη. Η λέξη "βιώσιμος" πρέπει να είναι η πλέον βιασμένη λέξη των τελευταίων χρόνων. Μέχρι και το χρέος προσπαθούν κάποιοι να κάνουν "βιώσιμο", λες και θέλουν να ζήσει στον αιώνα τον άπαντα. Λες και δεν καταλαβαίνουν ότι το αντίθετο πρέπει να συμβεί: να πεθάνει και να χαθεί, όχι να γίνει βιώσιμο. Κλείνει η παρένθεση και συνεχίζουμε.

Δεν περίμενα πως θα το έλεγα ποτέ αυτό αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι το χτεσινό σχόλιο του Δήμου Βερύκιου, στο δελτίο ειδήσεων του Άλφα, ήταν εξαιρετικά εύστοχο: "Η ευρεία νίκη του Όχι μας έφερε πιο κοντά στο Ναι". Κι έτσι είναι. Πήρε ο Τσίπρας το "Όχι" ενός ολόκληρου λαού, το έβαλε πάνω σε ένα τραπέζι, κάλεσε κι όλους τους πολιτικούς εκφραστές του "Ναι" να καθήσουν τριγύρω (θυμίζοντας την αξέχαστη σκηνή από το "Σαλό" του Παζολίνι) και να χαράξουν μια κοινή γραμμή, όμοια μ' εκείνη που θα χάραζαν οι ναι-τζήδες από μόνοι τους και σχεδόν απόλυτα σύμφωνη μ' εκείνη που θα ικανοποιούσε τους θεσμούς. Και κάπως έτσι, πριν αλέκτωρ φωνήσαι, η περήφανη λαϊκή άρνηση μετασχηματίστηκε σε ξεφτιλισμένο φερετζέ που προορίζεται να κρύψει ένα αποκρουστικό τρίτο μνημόνιο, όπως έλεγε ο Κουτσούμπας, για τον οποίο αναρωτιέμαι τι δουλειά είχε σ' αυτό το τραπέζι.

Προχωρούμε. Το δημοψήφισμα απέδειξε άλλη μια φορά την ευπροσαρμοστικότητα και την ευλυγισία του πολιτικού συστήματος, το οποίο καταχρηστικώς αποκαλείται "δημοκρατία" και στο οποίο όντως δεν υπάρχουν αδιέξοδα άλλα από εκείνο στο οποίο το ίδιο πορεύεται:
- Η Νέα Δημοκρατία απέλυσε τον μέχρι προχτές πρόεδρό της και προσέλαβε ως εκκαθαριστή ένα άλλο απαύγασμα της δημοκρατίας, ο οποίος -κατά δήλωσή του- όταν βγάζει το κοστούμι, πρώτα βγάζει το παντελόνι, λες και το νόημα του "Όχι" ήταν να αλλάξουν οι νεοδημοκράτες κουτσαβάκι στην προεδρία του κόμματός τους.
- Ο ΣυΡιζΑ αντικατέστησε τον πολύ Γιάνη με τον Ευκλείδη, τον οποίο πάει με χίλια ο Γιάνης, μήπως και το πρόβλημα της μη επίτευξης συμφωνίας ήταν ότι ο Γιάνης είχε αντιπάθειες, λες και η σκληρή και ανθελληνική στάση τής Γερμανίας θα αλλάξει (κατ' αντίστιξη) αν απομακρυνθεί ο μονόχνωτος και αντιπαθητικώτατος Σώυμπλε.

"... δυο μάγκες ετσακώσανε που κάναν την κυρία."

Παρένθεση δεύτερη. Παρόμοια προσαρμοστικότητα είχε ήδη δείξει το ΠαΣοΚ, αντικαθιστώντας τον γλοιωδέστατο Βενιζέλο με ένα άλλο μηδενικό, το οποίο θα παρέμενε μηδενικό αν δεν κουβαλούσε το όνομα του πατέρα της. Δεν ξέρω αν η Φώφη θα συνεχίσει να ποτίζει την Ελιά τού προκατόχου της αλλά, καλού-κακού, ας φυτέψει κι ένα κυπαρίσσι ώστε αύριο-μεθαύριο να έχει κάπου θα θάψει το πολιτικό κουφάρι τού οποίου ηγείται. Εξυπακούεται ότι η όμοιου τύπου αλλαγή στην ΔημΑρ είναι ανάξια λόγου, μιας κι αυτή ήταν ήδη πεθαμένη. Προχτές, με την επιλογή της να στηρίξει το "Ναι", κάναμε απλώς το μνημόσυνό της. Πάει κι αυτή η παρένθεση.

Όλα αυτά πιστοποιούν ότι το μόνο που έμεινε από το δημοψήφισμα είναι η ευτυχής διαπίστωση ότι αυτός ο λαός έχει την δυνατότητα να παραβλέψει τις τρομοκρατικές επιθέσεις των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, τα κότσια να αντισταθεί σε κάθε μορφής πίεση και την διάθεση να ορθώσει το ανάστημά του. Τώρα, πρέπει αυτός ο λαός να συνειδητοποιήσει ότι η ετυμηγορία του δεν είναι από μόνη της ικανή να αλλάξει την μοίρα του αν δεν συνεχίσει να αντιστέκεται, αν δεν επιμείνει να ορθώνει το ανάστημά του, αν δεν προσπαθήσει να δημιουργήσει τα δικά του αναχώματα στις επιθέσεις που δεν πρόκειται να υποχωρήσουν.

Έχω πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη αλλά εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής μας δύναμης για μια επίτευξη βιώσιμης συμφωνίας. Πηγή: www.lifo.gr

Έχω πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη αλλά εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής μας δύναμης για μια επίτευξη βιώσιμης συμφωνίας. Πηγή: www.lifo.gr

Έχω πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη Πηγή: www.lifo.gr

Έχω πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη Πηγή: www.lifo.gr

Ζημιές και απώλειες του δημοψηφίσματος

Να, λοιπόν που ξημέρωσε η επόμενη μέρα. Η επόμενη μέρα ενός δημοψηφίσματος για το οποίο και λόγω του οποίου ακούσαμε τόσα και τόσα. Ακούσαμε τόσα ώστε όλοι εκείνοι που μεγαλώσαμε με το τσιτάτο ότι εκλογές και δημοψηφίσματα συνιστούν την πεμπτουσία τής δημοκρατίας (γνώμη που εξέφραζε κυρίως τους οχι-τζήδες), φτάσαμε στο σημείο να αμφιβάλλουμε για την ορθότητά του και να αναλογιζόμαστε μήπως εν τέλει δεν είναι παρά εργαλεία που μπορούν να καταστρέψουν την χώρα (γνώμη που εξέφραζε κυρίως τους ναι-τζήδες), εργαλεία απεχθή, όπως θεωρούνταν κάποτε και το σφυρί με το δρεπάνι (γνώμη που εκφράζει αρκετούς κα στις δυο όχθες του ρέματος).

Τελικά, το μόνο θετικό που άφησε πίσω του το πολυθρύλητο δημοψήφισμα ήταν ένα οδυνηρότατο χαστούκι στην υπεροψία των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, τα οποία μέσα σε μια μόνο εβδομάδα εξαπέλυσαν τόση τρομοκρατία όση δεν είχαν εξαπολύσει η Ε.Ο.17 Νοέμβρη, η Φράξια Κόκκινος Στρατός και οι Ερυθρές Ταξιαρχίες μαζί σε όλη την διάρκεια της δράσης τους. Κι ήταν όντως απολαυστικό να βλέπεις χτες βράδυ όλα τα -καλοπληρωμένα και μη- δημοσιογραφικά τσουτσέκια να επαναλαμβάνουν ρηχές κενολογίες προκειμένου να κρύψουν το μέγεθος της πληγής που τους άνοιξε η λαϊκή ετυμηγορία.

Κατά τα άλλα, η χτεσινή μέρα μόνο ζημιές και απώλειες προκάλεσε. Ίσως η σημαντικώτερη ζημιά να είναι η παραίτηση του Αντώνη Σαμαρά από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Μάλλον διαφωνείτε με την εκτίμησή μου αυτή αλλά σας προκαλώ: αν σκεφτείτε σοβαρά, θα αντιληφθείτε ότι δεν έχουμε κανέναν λόγο να χαιρόμαστε. Ο Σαμαράς είναι αναντίρρητα ο πιο φασίστας και πιο ανίκανος πρόεδρος που είχε ποτέ η Νέα Δημοκρατία, την οποία οδηγούσε με μαθηματική βεβαιότητα στην συρρίκνωση και την διάλυση. Τώρα που έφυγε, είναι εξαιρετικά δύσκολο (έως απίθανο) να βρουν οι νεοδημοκράτες κάποιον χειρότερο απ' αυτόν. Ακόμη και τον Δένδια να βγάλουν πρόεδρο, καλύτερες μέρες θα περάσουν. Αφήστε δε το ενδεχόμενο να επιλέξουν Κυριάκο, ως φόρο τιμής στην Ντόρα που θυσίασε για το καλό τής παράταξης τα όνειρά της να γίνει μια μέρα πρωθυπουργός.

Μεγάλη απώλεια συνιστά και η σημερινή παραίτηση Βαρουφάκη. Το ξέρω πως, τώρα που τα φώτα τής γκλαμουριάς είτε έσβησαν είτε τα βαρεθήκαμε, οι περισσότεροι έχουμε καταλάβει πως ο πολύφερνος καθηγητής με τα ξαΐγκλωτα πουκάμισα ούτε σχέση με την αριστερά είχε ούτε καμμιά σοβαρή φιλολαϊκή μεταρρύθμιση σχεδίαζε. Για σκεφτείτε, όμως, ποιος μπορεί να πάρει την θέση του! Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει γίνει γνωστό το όνομα του διαδόχου του αλλά με λούζει κρύος ιδρώτας όσο σκέφτομαι πως ίσως είναι κάποιος από τους Γιάννη Δραγασάκη, Ευκλείδη Τσακαλώτο και Γιώργο Σταθάκη. Ποιός απ' αυτούς μπορεί να συναγωνιστεί τον Γιάνη; Γίνεται εξώφυλλο σε lifestyle περιοδικό ο Τσακαλώτος, αντικείμενο λατρείας από την πιτσιρικαρία ο Δραγασάκης ή κρανοφόρος μοτοσυκλεττιστής ο Σταθάκης;

Ζημιά μεγάλου μεγέθους αποτελεί και το σοβαρό πλήγμα που δέχθηκαν κάποιοι θεσμοί αυτού του τόπου, οι οποίοι τόσα χρόνια κουλάντριζαν τους έλληνες αλλά χτες αποδείχθηκε ότι η ισχύς τους έχει ξεθωριάσει, για να μη πω ότι έχει ξεφτίσει παντελώς. Πώς αλλοιώς να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι πάνω από 6 στους 10 ψηφίσαντες (ή, αν προτιμάτε, οι 3 στους 4 ψηφοφόρους) έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια τις προτροπές των ιεραρχών, της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας ή της ΓΣΕΕ και δεν πήγαν με τις μπάντες στην κάλπη να ρίξουν "Ναι"; Αναλογίζεστε πού θα πάει αυτός ο τόπος, αν οι πολίτες του δεν υπακούνε με κλειστά μάτια στους θρησκευτικούς, πολιτικούς ή συνδικαλιστικούς τους ταγούς;

Ανάμεσα στα θλιβερά συμπεράσματα του δημοψηφίσματος πρέπει να λογαριάσουμε και την απόδειξη ότι ο λαός έπαψε να εντρυφεί στα νάματα και την σοφία ανθρώπων του πνεύματος. Οι περισσότεροι έλληνες αδιαφόρησαν για τις παροτρύνσεις καθηγητών, λογοτεχνών, καλλιτεχνών κλπ οι οποίοι τους προέτρεπαν μετ' επιτάσεως να ψηφίσουν "Ναι στην Ευρώπη". Είναι όντως θλιβερό να διαπιστώνεις πόσο μικρή απήχηση έχουν πλέον τα λόγια φωτεινών μυαλών, όπως του Νίκου Μαραντζίδη, του Αντώνη Καφετζόπουλου, της Βάνας Μπάρμπα, του Κωνσταντίνου Μπογδάνου, του Χρήστου Χωμενίδη, του Κώστα Σόμμερ, της Ρούλας Κορομηλά και τόσων άλλων.

Δεν είναι λιγώτερης σημασίας η πλήρης απαξίωση των εταιρειών δημοσκοπήσεων που μέχρι το βράδυ της Παρασκευής έδειχναν μάχη στήθος με στήθος ενώ κάποιες (π.χ. GPO) έφερναν το "Ναι" να προηγείται, έστω και στα όρια του στατιστικού λάθους. Η ομαδική τους ξεφτίλα επιτάθηκε όταν τελικά κατάφεραν (διότι περί κατορθώματος πρόκειται) να συμφωνήσουν ότι μάλλον θα νικήσει το "Όχι" με μικρή διαφορά. Κι όχι τίποτ' άλλο αλλά παρέσυραν και τους "έγκυρους" να αναλύουν το πόσο αποδυναμωμένος θα είναι ο Τσίπρας λόγω αυτής της πολύ μικρής διαφοράς. Όταν έφαγαν στο κεφάλι το αποστομωτικό 61.3-38.7, τότε καταλάβαμε όλοι την σημασία και την εγκυρότητα των ερευνών τους περί "καταλληλότερου", περί "πρόθεσης ψήφου" κλπ και νοιώσαμε να γκρεμίζεται άλλος ένας θεσμός.

Ας σοβαρευτούμε λίγο. Αν και, προσωπικά, θα ήθελα λίγο παραπάνω το ποσοστό των άκυρων και των λευκών, παραδέχομαι πως χάρηκα που η πλειοψηφία των ψηφοφόρων έκλεισε τ' αφτιά της στις σειρήνες μιας, εργαστηριακά κατασκευασμένης, επαπειλούμενης καταστροφής. Σίγουρα, πολλοί απ' αυτούς που έρριξαν "Όχι" στην κάλπη, έδωσαν μεγάλη πάλη με τον εαυτό τους για να αποδιώξουν τους φόβους τους και να ενστερνιστούν την μεγάλη αλήθεια που λέει πως ένας σκλάβος δεν κινδυνεύει να χάσει παρά μονάχα τις αλυσίδες του. Όσο κι αν η δική μου εκτίμηση διαφέρει και άσχετα με το πώς κάποιοι θα ερμηνεύσουν το "Όχι" τους, αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν τουλάχιστον ένα μπράβο επειδή δεν έσκυψαν το κεφάλι (έστω, με τον δικό τους τρόπο).

Υπέθετα ότι σήμερα θα έγραφα τον ατελείωτο. Τώρα διαπιστώνω πως δεν έχω πολλά να πω, μιας και τα περισσότερα ειπώθηκαν πριν το δημοψήφισμα. Εξ άλλου, με τόσους καλεσμένους σε τόσα κανάλια χτες βράδυ, ακούσατε τα πάντα. Μέχρι και το ότι το ΚΚΕ πρέπει να ανακηρυχθεί επίσημα ως προδοτικό κόμμα επειδή παρότρυνε τον λαό να μην αυτοπαγιδευτεί ανάμεσα στο "Ναι" και στο "Όχι", πέφτοντας στην παγίδα δυο επιλογών με το ίδιο αποτέλεσμα. Τι άλλο να προσθέσω εγώ δίχως να γίνω βαρετός;

Ας κλείσω, λοιπόν, διατυπώνοντας την ευχή και την ελπίδα αυτός ο λαός να δείξει την ίδια αντοχή, την ίδια μαχητικότητα και την ίδια αποφασιστικότητα όταν φτάσει η ώρα να δώσει την μάχη για να πάρει την εξουσία στα χέρια του. Γιατί είναι σίγουρο πως αυτή η ώρα κάποτε θα φτάσει. Αργά ή γρήγορα.

Σαββατιάτικα (62) - τα δημοψηφισματικά

*** Αν δεν το μάθατε, ο Σάκης Ρουβάς ψηφίζει "Ναι". *** Του Σάκη Ρουβά ο τράχηλος Ζυγούλη υπομένει και δεν θα υπομείνει Μέρκελ; *** Πώς σας φαίνεται τώρα που ζήσατε τρεις ολόκληρες μέρες χωρίς μνημόνιο; *** Αφού δεν θέλατε Γιωργάκη κι Αντωνάκη, φάτε σκατούλες τώρα. *** Πέντε χρόνια μνημόνια κι οι τράπεζες δεν έκλεισαν ούτε ώρα. *** Κλείσαμε σχολεία, κλείσαμε νοσοκομεία, κλείσαμε υπηρεσίες, κλείσαμε την χώρα ολόκληρη αλλά τις τράπεζες τις κρατήσαμε ανοιχτές. *** Σουλτς: "Αν νικήσει το Ναι, πρέπει να διοριστεί μια κυβέρνηση τεχνοκρατών ώστε να συνεχίσουμε να διαπραγματευόμαστε." *** Ρε Μάρτιν, εκλογές να κάνουμε ή θα μας πεις εσύ ποιον να βάλουμε πρωθυπουργό; *** Αυτή η δημοκρατική Ευρώπη... να μη μπορώ να την καταλάβω με τίποτε, την πουτάνα! *** Λυμπεράκη: "Οι φτωχοί είναι φτωχοί γιατί κάνουν λάθος επιλογές σε κρίσιμες στιγμές." *** Έτσι είναι, Αντιγονάκι μου. *** Κι εγώ μαλακία επιλογή έκανα κι έμεινα φτωχός. *** Αντί να πάρω τα μεταλλεία τής Χαλκιδικής πήγα κι έγινα λογιστής. ***

Αυτό το μουστάκι...

Σία προς Ζωίτσα: "Μα θα μου κάνετε έλεγχο από πού έχω το ρεπορτάζ;" *** Πες τα, ρε Σία, που θα αμφισβητήσει την εγκυρότητα του Σκάι, η τσούρδω! *** Ζωίτσα προς Σία: "υπηρετείτε τα συμφέροντα των δανειστών." *** Ντροπή, βρε! *** Μιλάνε έτσι σε μια οικοδέσποινα ενός καναλιού που πριν λίγες μέρες ευχόταν να αντέξει το ΔΝΤ; *** Πάντως, δεν μου το βγάζετε από το μυαλό ότι κάποιοι εκεί στο Φάληρο έχουν την Κοσιώνη έτοιμη για φάγωμα. *** Για ποιόν άλλο λόγο θα την έβαζαν να πάθει τέτοια ξεφτίλα απέναντι στην Ζωίτσα, η οποία θέλει δέκα Σίες για πρωινό; *** Αν δεν το μάθατε, η Σταματίνα Τσιμτσιλή ψηφίζει "Ναι". *** Με το επίδομα ανεργίας στα 20 ευρώ την ημέρα, το όριο των 60 ευρώ στα ΑΤΜ είναι προκλητικά υψηλό. *** Δεν ξέρεις τι να ψηφίσεις αύριο... βλέπεις ποιοι τάσσονται υπέρ του "Ναι"... ξέρεις τι ΔΕΝ θα ψηφίσεις. *** Α, μη το ξεχάσω: ο Άνθιμος θα ψηφίσει "Ναι". *** Στ' αρχίδια σας, είπατε; *** Πα, πα, πα... πιπέρι! *** Μπένυ: "Είχα πει ότι σε 5 μέρες μπορεί να χαθούν προσπάθειες 5 ετών και τώρα μέσα σε 5 μήνες έχουμε γυρίσει πίσω." *** Το πιάσαμε το μήνυμα, Βαγγέλα! *** Το απόγευμα παίζουμε το 5 στην πέμπτη ιπποδρομία και το βράδυ πάμε καζίνο να χώσουμε τα κερδισμένα στο 5, έτσι; *** Σοβαρά, έσπρωξε συνταξιούχο δημοσιογράφος τού Μέγκα; *** Καλά του έκανε του κωλόγερου, που ήθελε ντε και σώνει να πει καλά λόγια για την κυβέρνηση. *** Καμίνης: "Έχουμε φτάσει στο σημείο να αποκαλούμε τον πρόεδρο της Κομμισσιόν ψεύτη." ***

Ώρα 20.04 - 20.14: Δέκα λεπτά τρόμος από ένα κανάλι μόνο!

Λόγω ευγενείας, Γιώργο μου. *** Αν ήμασταν αγενείς, θα τον λέγαμε βρομόπουστρα. *** Όσοι βλέπετε ειδήσεις στο Μέγκα, να προσέχετε όταν σχολιάζετε "πουτάνα όλα", μην εκληφθεί ως "πουτάνα Όλγα" κι έχετε μπλεξίματα. *** Αν δεν το μάθατε, η Μιμή Ντενίση ψηφίζει "Ναι". *** Ο Μιχάλης πρόλαβε να διαβάσει την πρόταση των θεσμών ή πάλι αδιάβαστος θα πάει να ψηφίσει; *** Φεϊσμπουκικό από το τουίττερ: "Ο χρήστης Ελληνικός Λαός βρίσκεται με καμμένο εγκέφαλο στην τοποθεσία Μπανανία". *** Δηλαδή, αν τελικά γίνουμε Αργεντινή, ο Στρατούλης θα γίνει Μέσσι; *** κυρίαν Χριστίναν Λανγάρδ: Κυρία μου, εμείς έχουμε πτωχεύσει έξι φορές σε λιγώτερο από 200 χρόνια και ξέρουμε πώς γίνεται, αλλοίμονο από σας που έχετε μάθει μόνο να τα παίρνετε. *** Το είδα με τα μάτια μου: Ελληνάδικο "The Greeks". *** Αν ήταν αγγλάδικο, θα λεγόταν "Les Anglais"; *** Μετά από πέντε χρόνια υπέροχα μνημόνια κι ένα πετυχημένο κούρεμα χρέους από τον μεγάλο Μπένυ, τί διάολο έγινε και χρεωκοπήσαμε , ρε πούστη μου; *** Μπάρμπι: "Χρεωκοπία θα πει να μη μπορείς να κατεβάσεις μια εφαρμογή στο αϊφόν σου πληρώνοντας με ελληνική πιστωτική κάρτα." *** Μιλτιάδη, πάρε Σάμσουνγκ, να μη πληρώνεις τα γαμησιάτικα του Απλ Στορ. *** Μερσί για την υπόδειξη, Σοφία. *** Αληθεύει ότι μας υποβάθμισε και πάλι η Standard and Poors; *** Έφτιαξε για πάρτη μας άλλη μια βαθμίδα στον πάτο, την Standard Poors. *** Στάνταρ άχαστο, λέμε. *** Από ημίχρονο. *** Και under, φυσικά. *** Συμφωνείς, Μακούλη; ***

Αυτή την τρομοκρατική οργάνωση ποιός θα την εξαρθρώσει;

Πήγα σούπερ-μάρκετ, πλήρωσα με μετρητά και όλοι γύρισαν να κοιτάξουν τον λαρτζ τύπο που δεν χρησιμοποίησε πιστωτική. *** Έκανε παρέμβαση υπέρ του "Ναι" ο μπουχέσας; *** Είναι σίγουρο ότι ξεκουνήθηκε η μήπως είναι κόπυ-πέιστ από το "Ναι" που είχε πει στο σχέδιο Ανάν; *** Όχι τίποτ' άλλο αλλά συγκινήθηκε ο Άδωνις. *** Παρέμβαση μπουχέσα: Όταν έκλαψε ο Κωλόχαρτος. *** Αν δεν το μάθατε, η Βίκυ Χατζηβασιλείου ψηφίζει "Ναι". *** Σε περίπτωση που δεν υπάρχει Πλαν Μπι, μήπως υπάρχει Πλαν Νοτ Μπι; *** Με είδε η γυναίκα μου να παρακολουθώ την Βούλτεψη να μιλάει και μού 'φερε να βάλω θερμόμετρο. *** Σύντροφος με κατανόηση. *** Έχουν ουρές τα ΑΤΜ; *** Να τους βάλουμε και δυο φτερά να τα μασκαρέψουμε σε παγώνια. *** Απορία: οι ουρές στα ΑΤΜ είναι μεγαλύτερες από τις ουρές στα συσσίτια; *** Ρωτάω για να δω τι θα ψηφίσω αύριο, επειδή για τις πρώτες φταίει το "Όχι" και για τις δεύτερες το "Ναι". *** Μα, πόσους βουλευτές έχουν αυτοί οι ΑνΕλ, που τελειωμό δεν έχουν όσους κι αν διαγράφει ο Πάνος; *** Σταύρακα, θες να γίνεις πρωθύ; *** Απ' ωσπού κι ωσπού; *** Ο Στρατούλης έβγαλε διάγγελμα ή ακόμη; *** Τίτλος στον Αντέννα: "Ο Αρμαγεδδών της φτώχειας πλησιάζει". *** Ότι, δηλαδή, τώρα την περνάμε μπέηκα και κινδυνεύουμε να φτωχύνουμε, ρε Κούρο; ***

Ευτυχισμένα χρόνια

Γκαβός: "Η Ελλάδα είναι η ψυχή μας, η Ευρώπη είναι το σπίτι μας." *** Σωστός, ο γίγαντας! *** Για ρωτάτε κι εμάς που έχουμε κάνει το Πάτρα-Παρίσι Ρίο-Αντίρριο και δεν μπορούμε αν δεν πάμε δυο φορές τον χρόνο στο Σαιν Μόρριτζ για σκι. *** Αν δεν το μάθατε, η Έλλη Κοκκίνου ψηφίζει "Ναι". *** Είμαστε, λέει, η πρώτη αναπτυγμένη χώρα που έβαλε φέσι στο ΔΝΤ. *** Εκτός από φτώχεια και ανεργία, τί άλλο ακριβώς έχουμε αναπτύξει είπαμε; *** Τελικά, λήξανε τα μνημόνια και δεν προλάβαμε να τα σκίσουμε, γαμώ την γκαντεμιά μου μέσα. *** Άντε, να υπογράψουμε καινούργιο, μήπως προλάβουμε να σκίσουμε αυτό τουλάχιστον. *** Πάντως, το αυριανό δημοψήφισμα πρέπει να είναι το πρώτο στον κόσμο με τόση δημιουργική ασάφεια. *** Ψηφίζεις ό,τι καταλαβαίνεις, το ερμηνεύουν όπως τους βολεύει. *** Παραμονή δημοψηφίσματος δεν θα μπορούσα να σας βάλω δύσκολα, γι' αυτό στο σημερινό φωτο-κουίζ διάλεξα κάτι εξαιρετικά εύκολο. *** Βλέπετε τον Γιάννη Δραγασάκη λίγο πριν πρωτοεκλεγεί βουλευτής Χανίων με τον -ενιαίο τότε- Συνασπισμό τον Ιούνιο του 1989. *** Στην τελευταία φωτογραφία, η εφημερίδα Εμπρός αναγγέλλει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 13/4/1924, με το οποίο επικυρώθηκε η από 25/3/1924 απόφαση της Δ' Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης που καταργούσε την μοναρχία. *** Έντεκα χρόνια αργότερα, ο βασιλιάς θα επέστρεφε, ελέω Κονδύλη. *** Πάλι με δημοψήφισμα, φυσικά! *** Αν δεν το μάθατε, ο Στηβ Κακέτσης ψηφίζει "Ναι". *** Εσείς τί θα ψηφίσετε; *** Ποιό απ' τα δυο στρατόπεδα θέλετε να σας πιάσει αιχμάλωτους (δηλαδή, μαλάκες); *** Αποφασίστε ώριμα και τραβήξτε την σκανδάλη. *** Καλό βόλι! ***

Όχι στο "το μη χείρον, βέλτιστον"

Είναι εντυπωσιακό ότι τόσο το "Ναι" όσο και το "Όχι" στο δημοψήφισμα στο οποίο αποφάσισε η
κυβέρνηση να μας οδηγήσει, ερμηνεύονται από τον καθένα όπως ο ίδιος θέλει. Στην πραγματικότητα, όμως, η μοναδική πραγματική ερμηνεία είναι εκείνη της ίδιας της κυβέρνησης, η οποία και επέλεξε να θέσει το ερώτημα όπως το έθεσε.

Αυτή, λοιπόν, αφού προηγουμένως θεοποίησε τη λογική του αμοιβαία επωφελούς συμβιβασμού με τους δυνάστες μας -που καταγράφηκε αρχικά με την επαίσχυντη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου- και την παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη και την ΕΕ, έρχεται σήμερα να ζητήσει από το λαό μας να αρνηθεί την πρόταση των δυναστών μας, η οποία ουσιαστικά λίγο απέχει από την δική της πρόταση, για να συνεχίσει την εντός των τειχών διαπραγμάτευση από καλύτερη -κατά την γνώμη της- θέση, λες και η τρόικα έδωσε μέχρι τώρα δείγματα σεβασμού της λαϊκής βούλησης.

Στην πραγματικότητα, η προσφυγή στο δημοψήφισμα επελέγη τυχοδιωκτικά και ανεύθυνα από τον ΣΥΡΙΖΑ, από τη μια για να ξεπεράσει τις αντιδράσεις των συμμάχων του, των ΑΝΕΛ, σε δυο-τρία ζητήματα με τα οποία διαφωνούσαν και για να βγάλει από τη δύσκολη θέση την αριστερή του πλατφόρμα κι από την άλλη για να επιβιώσει ο ίδιος πολιτικά ως αριστερά, στίγμα με το οποίο και  εκλέχτηκε.

Το να επιδιώκεις όμως να τα βρεις με τους λύκους μέσα στη φωλιά τους δεν μπορεί να το πετύχεις χορεύοντας μαζί τους αλλά μόνο αν τους χορτάσεις με τις σάρκες του λαού σου.

Γι’ αυτό και ένα δημοψήφισμα που δεν θέτει θέμα εξόδου από το λάκκο των λεόντων, όσο και αν πολλοί από εκείνους που στηρίζουν το "Όχι" το συνδέουν με αυτήν, σε όποιο αποτέλεσμα κι αν καταλήξει θα είναι καταστροφικό για το λαό μας.

Μάλιστα, αυτή η επιλογή για προσφυγή στο δημοψήφισμα, με δεδομένη την μέχρι τώρα  υποχωρητικότητα του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, με δεδομένη την κατάσταση της αβεβαιότητας και του φόβου, την οποία από μόνη της ήταν δεδομένο ότι θα δημιουργήσει, με δεδομένη τη συνεχιζόμενη εμμονή όλου του ΣΥΡΙΖΑ σε συμφωνία με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ΧΑ και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας για πάση θυσία παραμονή στην ευρωζώνη και την ΕΕ, με δεδομένη την παντελή εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ έλλειψη προετοιμασίας τής επόμενης μέρας μετά από μια ενδεχόμενη ρήξη, η οποία όπως δήλωναν τα κορυφαία στελέχη του ήταν εκτός της λογικής του, με δεδομένη την μέχρι τώρα συστηματική υποτίμηση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ της λαϊκής παρέμβασης, εμπεριέχει το ρίσκο  να οδηγήσει στην επικράτηση του "Ναι". Σε αυτήν την περίπτωση, η κυβέρνηση οφείλει να παραιτηθεί και να αποτελέσει μια αριστερή παρένθεση, μια που δεν θα μπορεί να εφαρμόσει ένα μνημόνιο με το οποίο δηλώνει ότι διαφωνεί.

Αλλά, με αυτά τα δεδομένα, και μια επικράτηση του "Όχι", σε αντίθεση απ’ ότι υποστηρίζει η πλειονότητα των αριστερών δυνάμεων (με εξαίρεση το ΚΚΕ), από μόνη της μάλλον σε μια γενικευμένη εθελοδουλία θα οδηγήσει παρά σε μια λαϊκή αντεπίθεση και προοδευτική πορεία, μια και στόχος της κυβέρνησης είναι να υιοθετήσει και να εφαρμόσει το αντιλαϊκό τρίτο μνημόνιο, το οποίο η ίδια προτείνει.

Βεβαίως, η επικράτηση του "Ναι" δεν είναι ταυτόσημη με την επικράτηση του "Όχι", όπως η ΝΔ δεν ταυτίζεται με την ΧΑ, η Λεπέν με τον Σαρκοζύ, ο Συριζα με την ΝΔ… Αυτό, όμως, όπως ορθώς έπραξε η ριζοσπαστική αριστερά και στις βουλευτικές εκλογές, δεν πρέπει να μας οδηγεί στην λογική τού "το μη χείρον, βέλτιστον" και στην συμμαχία με τις τριτομνημονιακές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και, ακόμη χειρότερα, στην συμμετοχή σε κοινές επιτροπές μαζί τους ή στην αντιμετώπιση του Τσίπρα λες και είναι ο νέος Αλιέντε, ο νέος Τσάβες ή ακόμη ο νέος Τσε που ζώστηκε τα όπλα του, όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν ορισμένοι συριζαίοι.

Αντίθετα, θα πρέπει και στην κάλπη, αντιστοιχώντας το περιεχόμενο των θέσεων μας με τη μορφή έκφρασης τους, να προτάξουμε το "Όχι" σε κάθε νέο μνημόνιο από όπου κι αν προέρχεται, την διαγραφή του χρέους και την έξοδο τώρα από την ΕΕ.

Όλα  αυτά με πλήρη σεβασμό των συντρόφων και φίλων, οι οποίοι ανιδιοτελώς και όχι διότι έχουν κάποιο οικονομικό ή άλλο συμφέρον αποφάσισαν να συμπλεύσουν με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, εκτιμώντας ότι έτσι προωθούν την κοινή μας υπόθεση.


[Άρθρο του καθηγητή τού Παντείου Πανεπιστημίου και επί κεφαλής τού ψηφοδελτίου επικρατείας τής ΑντΑρΣυΑ Γιώργου Ρούση. Δημοσιεύθηκε σήμερα στην "Εφημερίδα των Συντακτών" και το αναδημοσιεύω (με μικρές επεμβάσεις στην γραμματική και την στίξη, όπου τις θεώρησα αναγκαίες) επειδή με εξέπληξε η τοποθέτηση του γνωστού μαρξιστή καθηγητή, ο οποίος διαφωνεί με την επίσημη θέση τού κόμματός του και προσεγγίζει την θέση τού ΚΚΕ. Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.]

Γελάστε όσο υπάρχει καιρός

Όσοι αδιαφορούμε συνειδητά για το αποτέλεσμα του επερχόμενου δημοψηφίσματος (όχι επειδή είμαστε αναίσθητοι ή βολεμένοι αλλά επειδή ξέρουμε ότι το τρίτο μνημόνιο βρίσκεται επί θύραις είτε με το μέρος τής μαμμής πάμε είτε με το μέρος τής λεχώνας), τούτες τις ημέρες κάνουμε καινούργιο σηκώτι από τα γέλια. Τουλάχιστον μέχρι το σημείο που νοιώθουμε τα νεύρα μας να τεντώνονται επικίνδυνα, οπότε αλλάζουμε πλευρό και πάμε για καμμιά μπύρα.

Για παράδειγμα, γελάσαμε μέχρι δακρύων βλέποντας τον πρύτανη του Αριστοτέλειου να αναρωτιέται πώς θα μπορούσε το πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης να συνεχίσει την συνεργασία του με τα ξένα πανεπιστήμια αν βγούμε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λες και τα ελβετικά πανεπιστήμια, για παράδειγμα, έχουν προβλήματα επιστημονικής λειτουργίας επειδή η Ελβετία βρίσκεται εκτός Ε.Ε.

(σκίτσο του ΚΥΡ)

Γελάσαμε και φασκελώσαμε τον δήμαρχο αθηναίων, ο οποίος ίδρωνε και ξίδρωνε προκειμένου να μας πείσει πως θα καταστραφούμε αν δεν ψηφίσουμε "Ναι". Αν πιστεύαμε όσα είπε ο Καμίνης, τότε οι εφτά πληγές του Φαραώ θα δείχνουν ευλογία μπροστά σε όσα θα μας βρουν αν την Κυριακή ψηφίσουμε απρόσεκτα. Ακόμη και μια επιδημία συφιλίδος ή γονοκόκκου δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη.

Γελάσαμε και σιχτιρίσαμε κι εκείνον τον κρατικοδίαιτο συνδικαλοπατέρα τής ΓΣΕΕ, ο οποίος βρήκε την ευκαιρία να δηλώσει πως ανησυχεί έντονα για το μέλλον τής χώρας και να απευθύνει έκκληση για ματαίωση του δημοψηφίσματος. Έφαγε κι αυτός τις μούντζες του αλλά κάπου καταλαβαίνουμε την ανάγκη του να ξετσουτσουνίσει κι αυτός. Δεν τον έπαιρνε που δεν τον έπαιρνε κανείς στα σοβαρά, ήρθε και ο καθορισμός των μισθών από την κυβέρνηση να καταργήσει τις διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων, οπότε ο θεσμικός του ρόλος έσβησε και τώρα έχει μείνει στα αζήτητα. Κι αν μείνεις πολύ καιρό στα αζήτητα, πώς θα διεκδικήσεις αύριο-μεθαύριο θέση στην βουλή, όπως οι προκάτοχοί σου; Βγες κι εσύ, λοιπόν, να πεις την μαλακία σου, να σε ξαναθυμηθεί ο κόσμος.

Δυστυχώς, δεν γελάσαμε αλλά απλώς συγχιστήκαμε βλέποντας την ευκολία με την οποία οι έγκριτοι δημοσιογράφοι των καναλιών εντοπίζουν όλους εκείνους που τάσσονται υπέρ του "Ναι". Βρήκαν και πρόβαλαν την κάθε βαρεμένη γιαγιά, τον κάθε ανερμάτιστο κακομοίρη και τον κάθε ανεγκέφαλο μπατίρη που "υποφέρει" επειδή κλείσανε οι τράπεζες και, επομένως, θα ψηφίσει "Ναι" για να γλιτώσει τα χειρότερα. Ανακάλυψαν την ταλαιπωρία των συνταξιούχων, λες και δεν μιλάμε για τους ίδιους συνταξιούχους που, χρόνια τώρα, μια φορά κάθε μήνα πιάνουν αχάραγα στασίδι έξω από τις τράπεζες, τραβώντας την ίδια πάντα ταλαιπωρία. Απορώ πώς δεν βγάλανε και καμμιά ξανθιά να διαμαρτυρηθεί ότι, λόγω των κλειστών τραπεζών, δεν έχει λεφτά για ντεκαπάζ.

Όμως, δεν γελάσαμε μόνο με τους Ναι-τζήδες. Γελάσαμε ακούγοντας και τον Φίλη να εξηγεί πού συνίσταται ο εκβιασμός των "θεσμών". Δεν μας αφήνουν, είπε, να δώσουμε οποιαδήποτε αύξηση στους εργαζομένους, χωρίς την δική τους έγκριση. Κι είναι γεγονός ότι η τελική πρόταση των "θεσμών" αυτό λέει (Any proposed changes to the legislative frameworks will only be adopted in agreement with the EC/ECB/IMF - δηλ.: Όλες οι προτεινόμενες αλλαγές των νομοθετικών πλαισίων θα εγκριθούν μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ). Όμως, ο Φίλης είτε ξέχασε είτε σκόπιμα απέκρυψε ότι στο corrigendum (τις τελευταίες δέκα σελίδες του "47+10") του Τσίπρα αναφέρεται επί λέξει: 

"Τα τελευταία χρόνια, έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές αλλαγές στην ελληνική νομοθεσία της αγοράς εργασίας και τα συστήματα διαπραγμάτευσης των μισθών. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν να επιτύχουν τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ σε όλο το φάσμα των νομοθεσιών για την αγορά εργασίας μέσω εποικοδομητικού διαλόγου μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Η προσέγγιση αυτή δεν πρέπει μόνο να ισορροπήσει την ευελιξία και τη δικαιοσύνη για τους εργαζόμενους και τους εργοδότες, αλλά πρέπει επίσης να εξετάσει τον πολύ υψηλό αριθμό των ανέργων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας μέσω μιας διαδικασίας διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους που πρέπει να επωφεληθούν από την εμπειρία των ομάδων προβληματισμού καθώς και τους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΟΣΑ και η ΔΟΕ."

Δηλαδή; Δεχόμαστε από μόνοι μας "τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ" και τις επεμβάσεις του ΟΟΣΑ και της -νεοφιλελευθεροκρατούμενης- Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας αλλά δεν θέλουμε καπέλλωμα από τους "θεσμούς"; Λες και αν κάνουμε πράξη αυτά που δεχόμαστε από μόνοι μας, οι "θεσμοί" δεν θα είναι ευχαριστημένοι και θά 'χουν αντιρρήσεις... Πώς να μη γελάσεις όταν επιστρατεύονται τέτοια γελοία επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν την διεξαγωγή δημοψηφίσματος; 

Πολύ γέλιο έβγαλε και το χτεσινό διάγγελμα του πρωθυπουργού. Δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αλλά ο Τσίπρας τα πάει μια χαρά ως μίμος τού Ανδρέα. Αφού κάποια στιγμή αισθάνθηκα την βεβαιότητα ότι θα ξεστόμιζε κάτι σαν εκείνα τα αξέχαστα "νοιώθω βαθειά ανθρώπινη συγκίνηση" και "είμαι πράγματι βαθειά συγκινημένος" του μακαρίτη. Και, όπως είδατε, δικαιώθηκα. Βέβαια, δεν κατάλαβα για πιο λόγο έβγαλε αυτό το διάγγελμα αφού, τελικά, δεν είπε τίποτε. Αλλά αυτά είναι τα μυστήρια της πολιτικής, τα οποία δεν μπορούμε να κατέχουμε εμείς οι κοινοί θνητοί.

Όταν στόχος τής δημοσιογραφίας είναι η τρομοκράτηση ενός λαού:
Αριστερά, πρωτοσέλιδο κιτρινοφυλλάδας της Δευτέρας 30/6/2015.
Δεξιά, αφιέρωμα τουρκικής ιστοσελίδας στον σεισμό τής 17/8/1999.
Δεκαέξι χρόνια αργότερα, μέρα δεν πέρασε από τον δύσμοιρο παππού...

Φυσικά, ο αφαλός μας λύθηκε με το σποτάκι των "Μένουμε Ευρώπη", το οποίο μας υπενθυμίζει τις μπαρούφες τού ΣυΡιζΑ περί ΕνΦΙΑ κλπ. Λες και, τόσα χρόνια, οι άλλοι μας είχαν φλομώσει στις αλήθειες. Ειρωνεύονται την "αριστερή" ελπίδα που έρχεται και δεν λέει να φτάσει, σάμπως εκείνες οι βρομιάρες τού Σαμαρά, η ανάπτυξη και η ρευστότητα, βρήκαν ποτέ τον δρόμο για τον τόπο μας. Αλλά τί να περιμένεις από έναν αχταρμά που έχει ως συνδετική του ουσία τον "φιλοευρωπαϊσμό" του, λες και οι ΣυΡιζΑίοι είναι αντιευρωπαϊστές...

Κάπως έτσι, ακροβατώντας στα άκρα τής λογικής και τσαλαβουτώντας στον βούρκο τής κάθε λογής γελοιότητας, θα πάμε μέχρι την Κυριακή. Γελάστε όσο υπάρχει καιρός και μην ανησυχείτε για το αποτέλεσμα. Ό,τι κι αν βγάλουν οι κάλπες, από Δευτέρα τα γέλια τελειώνουν.

Νενικήκαμεν! Η Ευρώπη αλλάζει! Ή, μήπως, όχι;

O Τσίπρας είναι διατεθειμένος να δεχθεί όλους τους όρους τού προγράμματος διάσωσης

Ο Αλέξης Τσίπρας θα δεχθεί όλες τις προϋποθέσεις που βάζουν για ην διάσωση οι πιστωτές, οι οποίες ήσαν πάνω στο τραπέζι αυτό το Σαββατοκύριακο, μόνο με μια χούφτα μικρές αλλαγές, σύμφωνα με επιστολή που ο Έλληνας πρωθυπουργός έστειλε αργά το βράδυ της Τρίτης και έχουν στην διάθεσή τους οι Financial Times.

Η επιστολή των δύο σελίδων, η οποία στάλθηκε στους προϊσταμένους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, διευκρινίζει το αίτημα - έκπληξη της Τρίτης για επέκταση του ήδη ληγμένου προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας για μια νέα, τρίτη διάσωση ύψους 29,1 δισ. ευρώ, γράφει ο Πήτερ Σπήγκελ.

Παρά το γεγονός ότι η λήξη του προγράμματος διάσωσης τα μεσάνυχτα της Τρίτης σημαίνει ότι η επέκταση δεν είναι πλέον στο τραπέζι, η νέα επιστολή του κ Τσίπρα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για ένα νέο σχέδιο διάσωσης εντός των προσεχών ημερών.

Η επιστολή του κ Τσίπρα λέει ότι η Αθήνα θα αποδεχθεί όλες τις μεταρρυθμίσεις του ΦΠΑ στην χώρα του με μία αλλαγή: να διατηρηθεί η ειδική 30% μείωση για τα ελληνικά νησιά, πολλά από τα οποία βρίσκονται σε απομακρυσμένες και δύσκολες στον εφοδιασμό περιοχές.

Στο επίμαχο θέμα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, ο κ Τσίπρας ζητάει να αρχίσουν τον Οκτώβριο οι αλλαγές για την αύξηση του ηλικιακού ορίου στα 67 ως το 2022, αντί για αμέσως. Ζητάει, επίσης, να καταργηθεί το ΕΚΑΣ με πιο αργό τρόπο απ' αυτόν που απαιτούν οι πιστωτές, συμφωνώντας πάντως να έχει καταργηθεί ως τον Δεκέμβριο του 2019.

"Η Ελληνική Δημοκρατία είναι διατεθειμένη να δεχθεί τη συμφωνία αυτή με την επιφύλαξη των ακόλουθων τροποποιήσεων, προσθηκών και διευκρινίσεων, στο πλαίσιο της επέκτασης του λήγοντος προγράμματος [διάσωσης] και της νέας [τρίτης] δανειακής σύμβασης, για την οποία υποβλήθηκε αίτηση σήμερα , Τρίτη 30 Ιουνίου 2015", έγραψε ο κ Τσίπρας. Και πρόσθεσε:

"Όπως θα παρατηρήσετε, οι τροπολογίες μας είναι συγκεκριμένες και σέβονται απολύτως την ευρρωστία και την αξιοπιστία του σχεδιασμού του συνολικού προγράμματος."

Οι υπουργοί οικονομικών τής ευρωζώνης (σ.σ.: το Γιούρογκρουπ) θα συζητήσουν με τηλεδιάσκεψη την νέα πρόταση του κ Τσίπρα στις 17:30 ώρα Βρυξελλών (σ.σ.: 6.30 μ.μ. ώρα Ελλάδας).

[Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε σήμερα το πρωί στον ιστοτόπο των Financial Times και το παρουσιάζω αυτούσιο, σε δική μου μετάφραση, χωρίς σχόλια.]

Λαγκάρντ προς Τσίπρα - Βαρουφάκη: "Κόψτε δαπάνες, μην αυξάνετε φόρους" (σκίτσο: Μαρυάν Καμένσκυ)

Αυτό το ιστολόγιο έχει χρόνια που επιμένει πως, αν δεν φύγουμε μόνοι μας, κανένας δεν πρόκειται να μας πετάξει έξω από το μαντρί τής Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης, εφ' όσον ο τσοπάνης αρμέγει πιο εύκολα τα ζωντανά του όταν τα έχει μαντρωμένα. Την προηγούμενη εβδομάδα επέμεινε να καθησυχάζει τους τρομαγμένους -ελέω ΜουΜουΕ- πολίτες, τονίζοντας: "Μην ανησυχείτε, θα υπογράψουμε". Και χτες ακόμη, με τα κανάλια και τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης να έχουν φρυάξει, δεν δίστασε να μιλήσει για "Το στημένο παιχνίδι", τολμώντας να στοιχηματίσει ότι η συμφωνία για ένα νέο, τρίτο μνημόνιο είναι ήδη παρμένη και όλη η φασαρία γίνεται για πολιτική εκμετάλλευση.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, τίποτε δεν έχει τελειώσει επίσημα. Όμως, η παραπάνω επιστολή Τσίπρα δείχνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι τίποτε ουσιαστικό δεν χωρίζει την αριστερή κυβέρνησή μας από τα κοράκια της τρόικας των θεσμών. Κι όπως φαίνεται, άλλα 29,1 δισ. ευρώ είναι έτοιμα να φορτωθούν στις πλάτες ενός δύσμοιρου λαού, ο οποίος θα συνεχίσει να περιμένει την ελπίδα που έρχεται... κι όλο έρχεται...

Σύντροφοι, τούτη την ώρα δεν έχει βγάλει ακόμη το διάγγελμά του ο πρωθυπουργός αλλά είναι σαφές ότι, τελικά, μένουμε Ευρώπη! Νενικήκαμεν! Η Ευρώπη αλλάζει! Ή, μήπως, όχι;