To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

22 Ιουνίου 2016

Η επίθεση στα εργασιακά άρχισε

Φαίνεται πως η επίσκεψη Γιούνκερ σηματοδοτεί αυτό που φοβόμασταν: η εκταμίευση της επόμενης δόσης και, φυσικά, η σχετική αξιολόγηση θα εξαρτηθούν από την πρόοδο που θα έχουμε κάνει στην μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Για να το πούμε με απλά λόγια, το επόμενο βήμα που πρέπει να κάνουμε είναι να κατεδαφίσουμε όποιο εργατικό δικαίωμα έχει μείνει ακόμη όρθιο.

Βέβαια, η αριστερή μας κυβέρνηση δεν θα προχωρήσει αδιαμαρτύρητα σε μια τέτοια κατεδάφιση. Ήδη άρχισαν οι διακηρύξεις των κόκκινων γραμμών και από τα μεγαλόσχημα στελέχη και από τις δευτεράντζες. Μόνο που όλοι αυτοί που κόπτονται και που θα συνεχίσουν να κόπτονται τις επόμενες εβδομάδες υπέρ των εργαζομένων, δεν ακούγονται και πολύ πειστικοί. Για παράδειγμα, αυτοί είναι που στις αρχές της χρονιάς, συμφωνώντας με τις ευρωενωσιακές επιδιώξεις, ψήφισαν τον Ν. 4359/2016 (ΦΕΚ Α' 5/20-01-2016) "Κύρωση Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη", στο άρθρο 6 του οποίου διαβάζουμε: "με σκοπό την διασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος στις συλλογικές διαπραγματεύσεις τα μέρη αναγνωρίζουν το δικαίωμα εργαζομένων και εργοδοτών στην συλλογική δράση, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην απεργία με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από συλλογικές συμβάσεις που είχαν υπογραφή στο παρελθόν". Και για όποιον δεν κατάλαβε, η αριστερή κυβέρνηση επαναφέρει το άρθρο 32 του αλήστου μνήμης νόμου Ν.330/1976, με το οποίο η κυβέρνηση Καραμανλή είχε θεσπίσει το δικαίωμα των εργοδοτών στην ανταπεργία (λοκ-άουτ) και την απεργοσπασία.


Ο επί Σαμαρά υπουργός εργασίας Γιάννης Βρούτσης είχε δηλώσει πως η εργατική νομοθεσία τής χώρας μας χρειάζεται εκσυγχρονισμό γιατί είναι γεμάτη με κατάλοιπα σοβιετικού τύπου. Με τους απανωτούς εργατοκτόνους νόμους της τελευταίας πενταετίας έχουν ήδη καταλυθεί δικαιώματα και κατακτήσεις για τα οποία οι εργαζόμενοι έδωσαν αγώνες και έχυσαν αίμα επί σειρά δεκαετιών. Εδώ θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε τι απομένει ακόμη όρθιο ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι για την επόμενη επίθεση, η οποία είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα κορυφωθεί τον Σεπτέμβριο:

(α) Απεργία
Ευρωπαϊκή Ένωση και εργοδοτικές οργανώσεις (ΣΕΒ κλπ) πιέζουν την κυβέρνηση να ορίσει πως για να είναι μια απεργία νόμιμη πρέπει να έχει ψηφιστεί από γενική συνέλευση νόμιμης επαγγελματικής οργάνωσης και να έχει συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών της και όχι μόνο των παρισταμένων. Ουσιαστικά, αυτή η διάταξη καταργεί τις απεργίες. Για να γίνει απεργία π.χ. στα Lidl, πρέπει να γίνει γενική συνέλευση όπου να μαζευτούν εργαζόμενοι από όλη την χώρα ώστε η πρόταση για απεργία να συγκεντρώσει τις ψήφους πάνω από το 50% των εργαζομένων.

(β) Ανταπεργία
Ανταπεργία (λοκ-άουτ) λέγεται η απεργία τού εργοδότη. Πώς απεργεί ο εργοδότης; Κλείνει την επιχείρησή του για όσο διάστημα θέλει, αρνούμενος να αφήσει τους εργαζόμενούς του να δουλέψουν, άρα χωρίς να τους πληρώνει. Κι επειδή ο εργοδότης μπορεί να αντέξει μήνες χωρίς δουλειά αλλά οι εργαζόμενοι όχι, η απειλή ενός μακρόχρονου λοκ-άουτ αποτελεί το ισχυρότερο εργαλείο πίεσης στα χέρια της εργοδοσίας προκειμένου να περνάει τα μέτρα που επιθυμεί. Μέχρι τώρα, η μόνη περίοδος κατά την οποία η ανταπεργία ήταν νόμιμη, ήταν η εξαετία ισχύος τού καραμανλικού νόμου 330/1976 (καταργήθηκε με τον ν. 1264/1982).

(γ) Απολύσεις
Σήμερα, μόνο επιχειρήσεις με λιγώτερους από 20 εργαζομένους μπορούν να απολύουν όσους θέλουν. Επιχειρήσεις με 20-150 εργαζομένους απολύουν μέχρι 6 άτομα τον μήνα και επιχειρήσεις με πάνω από 150 εργαζομένους απολύουν 5% (με όριο τους 30) τον μήνα. Ευρωπαϊκή Ένωση και εργοδοσία ζητούν την πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων, με ταυτόχρονη δραστική μείωση των αποζημιώσεων, οι οποίες θεωρούνται ως υπερβολικές. Δεν είναι τυχαία η πρόσφατη εισαγγελική πρόταση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου σε προσφυγή τής Lafarge (ΑΓΕΤ Ηρακλής), σύμφωνα με την οποία, αν δεν αφήσουμε μια επιχείρηση να απολύσει όσους νομίζει, εμποδίζουμε την αναδιάρθρωσή της κι έτσι κινδυνεύουν να χάσουν την δουλειά τους κι εκείνοι που δεν επρόκειτο να απολυθούν.

(δ) Δώρα εορτών και επιδόματα αδειών
Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι τα έχουν ήδη ξεχάσει αυτά εδώ και χρόνια. Τώρα, στα πλαίσια της... ίσης μεταχείρισης επιδιώκεται η κατάργησή τους και στον ιδιωτικό τομέα. Λέγεται ότι το μόνο που συζητάει η κυβέρνηση είναι η κατάργηση να ισχύσει για όσους μπαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας ενώ για τους παλιούς εργαζομένους θα γίνει επιμερισμός του 13ου και του 14ου μισθού στους υπόλοιπους 12. Πρόκειται για φόλα, δεδομένου ότι από την επόμενη μέρα θα αρχίσουν απολύσεις των παλιών εργαζομένων και αντικατάστασή τους με νέους.

(ε) Ευέλικτη εργασία
Πρόκειται για θεσμοθέτηση μορφών εργασίας που θυμίζουν σκλαβιά αλλά έχουν ήδη επεκταθεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τέτοιες μορφές εργασίας είναι τα περίφημα mini jobs (δουλειά δύο-τριών ωρών, η οποία δεν γεννάει εισόδημα πάνω από δυο-τρία κατοστάρικα τον μήνα), τα συμβόλαια μηδενικών ωρών (η επιχείρηση μπορεί να σε απασχολήσει όσες ώρες θέλει, όποτε θέλει και αν θέλει, ακόμα και καθόλου επί έναν μήνα, πληρώνοντας μόνο τις πραγματικές ώρες απασχόλησης) κλπ. Τελευταία, οι "θεσμοί" έρριξαν την ιδέα τής μικροεργασίας: δουλειά για λίγες μέρες, με χαμηλότερο μεροκάματο από το νόμιμο και χωρίς ασφάλιση.

(στ) Διετίες - Τριετίες
Μπορεί οι διετίες και οι τριετίες να έχουν παγώσει νομοθετικά "μέχρι να επιστρέψει η χώρα στην ανάπτυξη" αλλά δεν έχουν καταργηθεί. Επειδή, λοιπόν, θεσμοί και εργοδοσία εκτιμούν ότι η αμοιβή της εργασίας στην Ελλάδα είναι απράδεκτα υψηλή και μειώνει την ανταγωνιστικότητά μας, ζητούν την κατάργηση διετιών και τριετιών ώστε να μειωθούν οι μισθοί σε πιο ανταγωνιστικά επίπεδα.

(ζ) Κόστος εργασίας
Πάντα με γνώμονα την αύξηση της ανταγωνιστικότητας, σχεδιάζονται τέρατα και σημεία, όπως η μείωση της αμοιβής της υπερωριακής απασχόλησης, η κατάργηση της προσαύξησης της αμοιβής για δουλειά τις Κυριακές ή τις αργίες και η πλήρης ελευθερία των επιχειρήσεων να ορίζουν τον εργάσιμο χρόνο σε βάθος έτους και όχι ημέρας, εβδομάδας ή μήνα.
[Να εξηγήσουμε λίγο αυτό το τελευταίο, παίρνοντας ως παράδειγμα έναν εργαζόμενο που δουλεύει κανονικά 48 εβδομάδες τον χρόνο. Με νόμιμη 40ωρη εργασία, ο εργαζόμενος δουλεύει 1920 ώρες. Αυτό που επιδιώκεται με την συγκεκριμένη "μεταρρύθμιση" είναι να μπορεί η επιχείρηση να τον απασχολεί όσο και όποτε θέλει, ακόμη και εφτά δεκατετράωρα την εβδομάδα, αρκεί να μη περάσει τις 1920 ώρες ετησίως. Έτσι, η επιχείρηση εξασφαλίζει δωρεάν υπερωριακή απασχόληση κατά τις περιόδους που υπάρχει φόρτος εργασίας.]

(η) "Μη μισθολογικό" κόστος
Ήδη έχει αρχίσει η σπέκουλα ότι στην χώρα μας οι εργοδοτικές εισφορές είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη. Κι όσο περισσότερο προωθείται το σύστημα των "τριών πυλώνων" στην ασφάλιση, τόσο περισσότερο ανοίγει ο δρόμος για μείωσή τους, με ορίζοντα την τελική κατάργηση. Πάντα προς όφελος της ανταγωνιστικότητας...

2012: Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος και ο υπουργός εργασίας Γιάννης Βρούτσης έχουν
κάθε λόγο να είναι χαρούμενοι αφού συμφώνησαν να μη πειραχτούν οι... συνδικαλιστικές συντάξεις.

Όπως είπα στην αρχή, όλα αυτά δεν είναι παρά προσωπικές εκτιμήσεις. Το ότι εύχομαι να πέφτω έξω δεν αναιρεί την βεβαιότητά μου ότι τον Σεπτέμβριο θα γίνουμε μάρτυρες του πιο καραμπινάτου ξεβρακώματος της κυβέρνησης από κάθε αριστερό τσίτι που θα της έχει απομείνει. Ήδη ο υπουργός εργασίας συνέστησε "επιτροπή εμπειρογνωμόνων", η οποία άρχισε χτες διερευνητικές συναντήσεις με εργατικές και εργοδοτικές οργανώσεις. Πρέπει να εθελοτυφλεί κανείς ώστε να μη καταλαβαίνει ότι η επίθεση άρχισε. Όσοι, λοιπόν, δεν θέλουμε να πιαστούμε εξαπίνης, έχουμε υποχρέωση να προετοιμαζόμαστε για σκληρή μάχη.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ας ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ πως απαντες εργαζομαστε σε δουλειες του κωλου, 2 -3 την ημερα με αμοιβες εεπισης του κωλου.Επισης το μετρο αφορα ολοκληρη την ΕΕ.Θα υπαρχει ζητηση για τα παραγομενα προιοντα? Κατα μπουπουκο μονο εξαγουμε .Το αυτο και οι ανταγωνιστες της ΕΕ. Με εργαζομενους χωρις αγοραστικη δυναμη ,ποιος σε ποιον πουλαει??? Ολοι πουλανε σε ολους? Αδυνατον, καποιοι αγοραζουν και καποιοι πουλανε.Ειδαμε τα καζαντια βουλγαριας ,ρουμανιας κ τ λ με Επί δύο μήνες ο ελληνικός βιομηχανικός όμιλος «Βιοχάλκο», ο οποίος έχει επενδύσει στον χάλυβα και στη μεταλλουργική βιομηχανία στη Βουλγαρία, έχει προσλάβει 200 ιδιωτικούς φρουρούς για την ασφάλεια του εργοστασίου «Στόμανα»/ «Χάλυβας», στο Πέρνικ για να καταστείλει τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να εργάζονται συνεχώς 36 ώρες χωρίς υπερωρίες.
Ο μηνιαίος μισθός τους βρίσκεται μεταξύ των 400 και 600 λέβα (205 με 310 ευρώ)». αμοιβες.

Thumomenos είπε...

Σε τι να πέφτεις έξω αγαπητε Θοδωρή?, ο κόσμος το χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι, ο Τσιπρας και ο Συριζα δεν περίμεναν αυτά που θα συμβούν το φθινόπωρο για ν απολέσουν το όποιο αριστερό τσίτι όπως λες, αυτο το έχουν χάσει εδώ και πάρα πολυ καιρό -αν μάλιστα το είχαν και ποτέ που προσωπικά πολυ αμφιβάλω -, το σημαντικό ειναι ν' ανοίξει τα μάτια του ο λαός, ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο άνεργος κλπ και να δει τι πραγματικά συμβαινει, τι ετοιμάζουν και τούτοι και οι επόμενοι.
Θοδωρή δυστυχώς μας διέλυσαν βρήκαν μια κοινωνία ανετοιμη ν' αντίδραση και παρ ότι συμβαίνουν πράγματα και θαύματα ο κόσμος έχει πάθει κοκομπλόκο, αν περιμένουμε σωτήρες τύπου Τσίπρα ζήτω που καήκαμε, δυστυχώς ο αγώνας ειναι μακρύς, ποοοολλυ μακρύς, για να ξυπνήσει το πόπολο και να διεκδικήσει εκ βάθρον ότι του έχουν κλέψει, να διεκδικήσει αυτά που καποιοι παππούδες μας εφτυσαν κυριολεκτικά αίμα για να τ αποκτήσουν όχι μόνο γι αυτους αλλά και για τις επομενες γενιές.

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχουν αποφάσεις του Αρείου Πάγου για εργατικά θέματα, φυσικά και για την Lafarge που ήδη αναφέρεις, που βγάζουν μάτι και διερωτάται κάποιος αν τα αστικά (cool ο ριζοσπάστης;) δικαστήρια έγιναν νομοθετικό σώμα. Δύο τέτοιες αποφάσεις περιγράφει ο Ριζοσπάστης εδώ.

Δεύτερον, πρέπει να είμαστε πολύ μαζόχες (τρόπος του λέγειν, προσωπικά μιλώ πάντα) για να υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά δικαιώματα 60-70-80% των συμπολιτών μας (μαζί με τα δικά μας) όταν αυτοί, πέραν μιας ισχνής μειοψηφίας με μαλιαρές γλώσσες, προερχόμενη από χώραν Λακεδαιμονικήν και τα περι γύρω της χωρία, πάνε και το ρίχνουν δαγκωτό στην αντίδραση που πρωτοστατεί στην διάλυση, κοροϊδεύουν, ειρωνεύονται, έμπλεοι ξερολαϊνης, αποφεύγουν οποιαδήποτε κινητοποίηση, αποφεύγουν καν να σκεφτούν.

Τρίτον, στη Βουλγαρία και Ρουμανία ήδη κατάφυγαν έλληνες και κύπριοι βιομήχανοι μαζί με τα εργοστάσια τους πολύ πριν την κρίση. Η Βουλγαρία σπάζει προς τα κάτω όλα τα ευρω-ρεκόρ σε εργατικό κόστος όσο και σε μεροκάματο (1.5 €/ώρα το 2010, eurostat) το οποίο ήταν και χαμηλότερο από της Τουρκίας(2.1 €), ενώ σε αγοραστική δύναμη (Purchasing power standard - PPS) και πάλι το βουλγαρικό μεροκάματο είναι το χαμηλότερο της ΕΕ και ίσο με το τουρκικό (στατιστικές από eurostat 2010-13, στα βιαστικά όμως, φαίνεται δεν έχουν νεώτερα νούμερα):

http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/images/c/c7/Figure1_Median_gross_hourly_earnings%2C_EUR_%26_PPS%2C_2010.png

labour cost:
http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/File:Estimated_hourly_labour_costs,_2015_(¹)_(EUR)_YB16.png

Κόστος ζωής: πόσοι δεν μπορούν να φάνε κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι κάθε δεύτερη μέρα (2013):
http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/File:Population_unable_to_afford_a_meal_with_meat,_fish,_chichen_or_a_vegetarian_equivalent_every_second_day,_2012–13.png

περισσότερα εδώ:
http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Wages_and_labour_costs/el

Από την άλλη, αν κάποιος πει ότι το εργασιακό μέλλον της Ελλάδας δεν μπορεί να είναι άλλο από αυτό της Βουλγαρίας ο λαός της οποίας αφού απαλλάγηκε από το "κομμουνιστικόν κτήνος" στράφηκε προς τον πρώην μονάρχη της για να την διοικήσει και ψήφισε τον έκπτωτο "βασιλέα" Συμεών πρωθυπουργό (2001-2005) ! ! ο οποίος τους έβαλε σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, θα αδικούσε και τους μεν και τους δε.

ΑΧΠ

Γκεόργκυ Ζούκωφ είπε...

καθηγητης Κουκιαδης ,ενας εκ της "επιτροπης εμπειρογνωμωνων" που εχει αναλαβει το ξηλωμα ολων αυτων ,ΣΗΜΕΡΑ σε ζωντανη συνδεση στον ΣΚΑΙ: "Ολα αυτα -στα οποια αναφερθηκες Θοδωρη - ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΨΗΦΙΣΤΕΙ στον νομο ....(ταδε ,δεν τον συγκρατησα) και το τι λενε οι διαφοροι κυβερνητικοι παραγοντες δεν θα ηθελα να το σχολιασω "

ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ οι ...κυβερνητικοι