To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

22 Δεκεμβρίου 2012

Έμπαινε Βρούτση!

Αυτό το παλληκάρι είναι να μη στρώσει κώλο. Έτσι και στρώσει κώλο, δεν υπάρχει τίποτε που να μη μπορεί να το καταφέρει. Έχει που έχει ανεπτυγμένη ευφυΐα, βάζει και την εργατικότητα από δίπλα και ...βουαλά. Θαύματα λέμε! Για τον γόη τής κυβέρνησης ο λόγος, τον υπουργό εργασίας, τον ωραίο Βρούτση, τον επονομαζόμενο και "απελευθερωτή" μιας και -όπως είπε ο ίδιος- "απελευθέρωσε" την εργασία από τα σοβιετικά δεσμά που την έπνιγαν τόσα χρόνια.

Ποιά είναι η τελευταία μεγάλη επιτυχία αυτού του Βρούτση, την οποία, μάλιστα, μας την ανακοίνωσε περιχαρέστατος; Ποιόν μεγάλο στόχο πέτυχε, μετά από σκληρή κι επίπονη προσπάθεια; Να σας πω. Η κυβέρνηση, λέει (a propos, είναι και μετριόφρον το παλληκάρι, μοιράζεται την επιτυχία του με ολόκληρη την κυβέρνηση αντί να την καρπωθεί αποκλειστικά), κατάφερε και μείωσε την μέση σύνταξη όλων των ασφαλιστικών ταμείων στα 542 ευρώ! Κι αυτό, ξαναλέει, ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει, επειδή ήταν απαράδεκτο να βρίσκεται η μέση σύνταξη πάνω από τα 586 ευρώ όπου βρίσκεται ο βασικός μισθός.

Συγκλονιστικό επίτευγμα, έτσι; Δεν υπάρχει, λέμε! Άει στο διάολο πια, με τους κωλόγερους που θέλανε να παίρνουν περισσότερα από εκείνους που δουλεύουν. Επί τέλους, έφτασε η ώρα να μπουν τα πράγματα στην θέση τους.

Αντιπαρέρχομαι τις βλακώδεις ενστάσεις κάποιων που δεν αντιλαμβάνονται το σωστό και το δίκαιο κι επιμένουν να διαμαρτύρονται ότι τάχα πρέπει τώρα να ζήσουν 50-60 χρόνια ως συνταξιούχοι για να εισπράξουν σε συντάξεις όσα πλήρωναν σε εισφορές επί 35 χρόνια. Δεν καταλαβαίνω από πού κι ως πού πρέπει να υπάρχει ευθεία σύνδεση αυτών που πληρώνεις με αυτά που εισπράττεις. Πού το είδατε γραμμένο ότι οι ασφαλιστικές εισφορές πρέπει να έχουν ευθεία αναλογική σχέση με τις καταβαλλόμενες συντάξεις; Επειδή έτσι λέει η επιστήμη ή επειδή έτσι έλεγε η ασφαλιστική νομοθεσία; Σιγά καλέ! Ο κόσμος προχωράει, εκσυγχρονίζεται κι εμείς θα μένουμε κολλημένοι στα παλιά και αιχμάλωτοι κάποιων σιχαμένων κατάλοιπων σοβιετικών δεσμών; Αγνοούμε την επιστήμη και αλλάζουμε την νομοθεσία. Από δω και πέρα, κύριε πολίτη, το τι θα πληρώνεις θα είναι άσχετο και με το τί θα πάρεις και με το άν θα πάρεις κάτι.

Ξέρω ότι ο ωραίος Βρούτσης είναι ακόμα στην αρχή και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσει να μας εκπλήσσει με τις επιτυχίες του. Τολμώ, όμως, να του προτείνω κάτι απλό: να φτιάξει έναν νόμο που θα συνδέει ευθέως και αυτομάτως την μέση σύνταξη με τον κατώτατο μισθό. Μ' αυτή την σύνδεση, κάθε φορά που τα ασφαλιστικά ταμεία θα αντιμετωπίζουν πρόβλημα διαθεσίμων, η κυβέρνηση απλώς θα μειώνει τον κατώτατο μισθό οπότε θα μειώνεται αυτόματα και η μέση σύνταξη. Έτσι θα αποφεύγονται οι κοινωνικές αναταραχές και δεν θα ξαναβγούν οι συνταξιούχοι στους δρόμους.

Όλες αυτές οι "ομορφιές" μού φέρνουν και πιο προχωρημένες σκέψεις. Λόγου χάρη, γιατί να μη συνδεθεί και η τιμή τού ηλεκτρικού ρεύματος με τον κατώτατο μισθό; Δεν θα ήταν πιο βολικό για την κυβέρνηση, αντί να εξοργίζει τον κόσμο αναγγέλοντας μειώσεις μισθών, να μείωνε την τιμή τού ρεύματος οπότε αυτομάτως θα μειώνονταν και οι μισθοί; Επίσης, θα μπορούσε να θεσμοθετηθούν δυο λογής συντάξεις: μια χαμηλότερη για όσους επιμένουν να εργάζονται με πλήρες ωράριο και μια αισθητά υψηλότερη για όσους δουλεύουν "ελαστικά" (π.χ. 2-3 μέρες την εβδομάδα ή 3-4 ώρες την ημέρα). Δεν θα ήταν αυτό ένα κίνητρο για να επιλέξουν όλοι οι εργαζόμενοι ελαστικές μορφές απασχόλησης και να ξεμπερδεύουμε οριστικά με τα σοβιετικά κατάλοιπα των συμβάσεων, των ωραρίων κλπ;

Συγγνώμη αν, με όσα είπα, σας δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι θέλω να παραστήσω τον έξυπνο ή τον πονηρό. Μακρυά από μένα τέτοια πράγματα! Απλώς με συνεπήρε ο ενθουσιασμός με τις επιτυχίες τού ωραίου Βρούτση και σκέφτηκα πως είναι καθήκον μου πατριωτικό να συνεισφέρω κι εγώ στο έργο του με μερικές σκέψεις.

Έμπαινε Βρούτση!

1 σχόλιο:

gazarin είπε...

Έχω την αίσθηση,πως τα ελατήρια του Ανδρός είναι αρκούντως
ουμα-νηστικά και πως παραπέμπουν σε
σωσία-ληστικές μέθ-ωδες που στο βάθος του χρόνου (ίσως και σήμερα για μερικούς) θα οδηγήσει
( επιτέλους ) στην... κατάργηση του επαχθούς χρήματος - τύφλα να΄χει ο κάρολος .
Buenas dias