To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

17 Οκτωβρίου 2012

Ολοκιάδα!

Πριν κάμποσα χρόνια, ένας φιλαράκος άνοιξε συνοικιακό μαγαζάκι με εσώρρουχα, κάλτσες κλπ. Βέβαια, σήμερα ούτε εκείνος παραμένει "φιλαράκος" ούτε το μαγαζάκι με τα εσώρρουχα και τις κάλτσες υπάρχει αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου. Συμπτωματικά, δίπλα σ' εκείνο το μαγαζάκι βρισκόταν τότε η αφετηρία τού ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας, οπότε θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι το μαγαζάκι ήταν "πέρασμα", όπως λένε οι έμποροι.

Κάποια μέρα, λοιπόν, αργά το μεσημέρι, άνοιξε η πόρτα του μαγαζιού και μπήκε τύπος μαυριδερός, σγουρομάλλης, με μουστάκα τρεις πήχες και κοίταξε γύρω τα ράφια. "Κουμπάρε", είπε με την χαρακτηριστική προφορά των τσιγγάνων, "έχεις τίποτε παλιά να τα πάρω ολοκιάδα;". Ο φιλαράκος, καινούργιος στο επάγγελμα, δεν κατάλαβε. "Κύριε", πετάχτηκα, "το μαγαζί είναι καινούργιο, δεν έχει στοκ για την λαϊκή". Ο τσιγγάνος δεν έδειξε απογοητευμένος. "Δεν πειράζει και με το μπαρδόν", συνέχισε, "εγώ περνάω συνέχεια από 'δω, οπότε θα ξαναπεράσω κι άμα είναι για ολοκιάδα, μου λέτε".

Ας πούμε ότι το παραπάνω στιγμιότυπο είναι η εισαγωγή τού σημερινού κειμένου. Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα.

Το είδατε το σχέδιο νόμου με τίτλο "Διαμόρφωση φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος για τις στρατηγικές και ιδωτικές επενδύσεις", το οποίο έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο για...δημόσια διαβούλευση; Βάζω στοίχημα πως όχι, γι' αυτό και σας δίνω τον διασύνδεσμο, προκειμένου να το απολαύσετε και -γιατί όχι;- να λάβετε μέρος στην διαβούλευση. Όμως, επειδή εγώ έκανα τον κόπο και το διάβασα, επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα απόσπασμα:

"Για την πραγματοποίηση στρατηγικών επενδύσεων δύναται με προεδρικό διάταγμα κατόπιν υποβολής κοινής πρότασης του Υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και δικτύων, και Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, να καθορίζονται, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, οι ειδικοί όροι ανάδειξης και προστασίας αρχαιοτήτων και άλλων μνημείων που ενδεχομένως να εντοπίστηκαν κατά την υλοποίηση της επένδυσης ή να υφίσταντο πριν την έναρξη της. Μετά από την έκδοση του ανωτέρω προεδρικού διατάγματος της παρούσης παραγράφου δεν απαιτείται η έκδοση άλλης απόφασης από υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού" (άρθρο 9, παράγραφος 2).

Τέλειο; Καλά, ε; η ευρηματικότητα των κυβερνώντων δεν παίζεται προκειμένου να στήσουν κώλο στο κεφάλαιο. Δεν υπάρχει, λέμε! Προσέξτε:

Θες να φτιάξεις έναν στάβλο στο χωριό σου και λες "ρε πούστη μου, θα το παίξω νόμιμος". Βγάζεις τις άδειές σου (σαν μαλάκας, καθ' ότι μόνον οι μαλάκες είναι νόμιμοι) και πας να σκάψεις για θεμέλια. Πρώτη σου δουλειά, ως οφείλεις, ειδοποιείς την αρχαιολογική υπηρεσία. Τώρα, αν έχεις την ατυχία κι εκεί που σκάβεις βρεθεί κανένα κιούπι, την έκατσες την βάρκα.Θα σε περιλάβουν οι αρχαιολόγοι και χέσε ψηλά κι αγνάντευε...

Καλά να πάθεις, κύριε! Στάβλο δεν ήθελες να φτιάξεις; Ας έφτιαχνες εργοστάσιο! Αν έφτιαχνες εργοστάσιο, θα γλίτωνες από την αρχαιολογική υπηρεσία, παπάρα! Είδες τι προβλέπει το νομοσχέδιο; Αν κατά την "πραγματοποίηση επενδύσεων" βρεθούν αρχαία, οι υπουργοί μας παίρνουν απόφαση για το τι θα κάνεις και γράφουν την αρχαιολογική υπηρεσία στ' αρχίδια τους. Κι όχι μόνον αυτό, πρόσεξε: αν βγει υπουργική απόφαση, κανένας αρχαιολόγος δεν έχει δικαίωμα να μπει στην μέση και να σου δημιουργήσει πρόβλημα.

Κατάλαβες, λεβέντη μου; Έτσι κι αρχίσει να χτίζει οποισδήποτε επενδυτής και βρεθούν αρχαία στο οικόπεδό του, δεν θα αποφασίσουν οι αρχαιολόγοι για την τύχη των αρχαίων αλλά οι πολυπράγμονες υπουργοί μας. Ο τσιγγάνος τής εισαγωγής ρώτησε κι ο μαγαζάτορας αρνήθηκε. Αλλά τούτοι οι μπινέδες που μας κυβερνάνε δεν έχουν πρόβλημα να εκχωρήσουν "ολοκιάδα" ως και τον τάφο τού Μεγαλέξανδρου -που λέει ο λόγος- προκειμένου να γίνουν...επενδύσεις.

Τελειώνω με μια ευχή. Να σκάψει γερμανός επενδυτής οπουδήποτε, να βρει έναν τάφο και να πρέπει να αποφασίσει ο ηλίθιος κι αμόρφωτος ο Λυκουρέντζος για το τι πρέπει να γίνει! Θα την βρω για θάνατο λέμε!!

Τώρα, πώς θα πιστοποιηθεί ότι κατά την εκσκαφή βρέθηκε τάφος, μη το ρωτάτε. Ξέρουν αυτοί που προωθούν το νομοσχέδιο...


ΥΓ:  Για τους αμύητους στην πεζοδρομιακή γλώσσα, "ολοκιάδα" θα πει "όλα μαζί", δίχως να μας απασχολεί πόσο πάει το κομμάτι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: