Ασφυξία

Μετά τα όσα είπαμε την προηγούμενη εβδομάδα για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και τον μηχανισμό εποπτείας των προϋπολογισμών όλων των χωρών τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, ας δούμε σήμερα με λεπτομέρειες τι σημαίνει όλο αυτό το σκηνικό για την χώρα μας.

Πρώτα-πρώτα, οι προϋπολογισμοί μας θα πρέπει να είναι ισοσκελισμένοι. Μα, θα μου πείτε, εμείς ήδη από πέρυσι είχαμε όχι μόνο ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό μας αλλά βγάλαμε και πρωτογενές πλεόνασμα. Λάθος! Θυμίζω ότι για τον υπολογισμό τού πρωτογενούς πλεονάσματος δεν λαμβάνονται υπ' όψη τα τοκοχρεωλύσια που πληρώνουμε. Αν τα συνυπολογίσουμε κι αυτά, τότε το 2013 παρουσιάσαμε έλλειμμα 23,11 δισ. ευρώ (ποσοστό 12,7% του ΑΕΠ), όπως λένε τα τελικά στοιχεία τής Eurostat.

Έτσι, λοιπόν, αν το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο ίσχυε από πέρυσι, κάπου θα έπρεπε να βρούμε 23,11 δισ. ευρώ μέσα στο 2013. Κι επειδή αυτά τα λεφτά είναι αδύνατον να βρεθούν με αύξηση των εσόδων (δηλαδή, με αύξηση της φορολογίας) λόγω της ανύπαρκτης πλέον φοροδοτικής ικανότητας των ελλήνων, ο μόνος τρόπος εξεύρεσής τους θα ήταν με μείωση των εξόδων (δηλαδή, με περαιτέρω περικοπή των δημοσίων δαπανών). Ναι, αλλά ποιών δαπανών, όταν η Eurostat λέει ότι το σύνολο των δαπανών τής Γενικής Κυβέρνησης για το 2013 έφτασε τα 58,5 δισ. ευρώ; Για να μαζέψουμε τα 23,11 δισ., δεν θα έπρεπε να χαλάσουν δεκάρα τσακιστή τα υπουργεία εσωτερικών (3,61 δισ.), υγείας (5,48 δισ.) και εργασίας-πρόνοιας-κοινωνικής ασφάλισης (14,25 δισ.). Ίσως κάποιοι να σκέφτονται και την δήμευση των καταθέσεων (α λα Κύπρος) αλλά αφ' ενός μεν δεν είναι σίγουρο ότι έτσι θα βρεθεί όλο αυτό το ποσό αφ' ετέρου δε μια τέτοια δήμευση δεν μπορεί να γίνεται κάθε χρόνο.

Δυστυχώς, δεν είναι μόνο αυτά. Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο προβλέπει την υποχρέωση όσων κρατών-μελών έχουν χρέος πάνω από το 60% του ΑΕΠ, να το μειώνουν κάθε χρόνο κατά 5%. Με το χρέος μας να φτάνει κοντά στα 250 δισ. ευρώ, αυτό σημαίνει ότι μέσα στο 2013 θα έπρεπε να βρούμε άλλα 12,5 δισ. Πού θα τα βρίσκαμε αυτά τα λεφτά; Αν παρατηρήσουμε ότι μέσα στην χρονιά η συνολική δαπάνη για μισθούς και συντάξεις κυμάνθηκε περί τα 18 δισ., μια ιδέα θα ήταν να απολύσουμε τα δύο τρίτα των δημοσίων υπαλλήλων και, παράλληλα, να ελπίσουμε ότι θα πεθάνουν και τα δύο τρίτα των συνταξιούχων. Επειδή, όμως, οι γέροι είναι κορακοζώητοι, για λόγους ασφαλείας θα έπρεπε να απολύσουμε περί τα τρία τέταρτα των ενεργών δημοσίων υπαλλήλων. Φυσικά, η ιδέα να μειώσουμε ή και να μηδενίσουμε τις αμυντικές δαπάνες απορρίπτεται ασυζητητί επειδή έτσι θα χαλάσουμε την άριστη διαγωγή μας στο ΝΑΤΟ.

Και τώρα το κερασάκι. Άραγε, τί θα συμβεί σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούμε με τα παραπάνω; Ας πούμε π.χ. ότι γίνονται εκλογές, βγαίνει ο ΣυΡιζΑ, διαπιστώνει όλα όσα προαναφέραμε (όχι πως δεν τα ξέρει αλλά λέμε τώρα) και παραγγέλνει στις Βρυξέλλες ότι αυτά δεν γίνονται. Σ' αυτή την περίπτωση εφαρμόζονται αμέσως δυο μέτρα σε βάρος μας. Πρώτον, διακόπτεται κάθε μορφής επιχορήγηση της χώρας (π.χ. ΕΣΠΑ) και, δεύτερον, μας επιβάλλεται πρόστιμο ίσο με το 0,2% του ΑΕΠ (δηλαδή πάνω από 3,5 δισ.) μέχρι να αλλάξουμε μυαλά και να καταλάβουμε ότι, αν θες να είσαι μέλος τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης, του ΝΑΤΟ κλπ, δεν μπορείς να κάνεις του κεφαλιού σου. Ασφυξία.


Στην συχνά διατυπούμενη ερώτηση "πώς βλέπεις τα πράγματα;", συνηθίζω να απαντώ "τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη", όχι επειδή είμαι απαισιόδοξος αλλά επειδή είμαι ρεαλιστής. Όμως, πολύ θα ήθελα να μου εξηγήσουν πού στηρίζουν την αισιοδοξία τους τόσο εκείνοι που πιστεύουν ότι η κατάσταση δεν μπορεί να χειροτερέψει άλλο όσο κι εκείνοι που εκτιμούν πως μια αλλαγή στο κυβερνητικό σκηνικό (πάντοτε, όμως, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ευρώ) μπορεί να φέρει καλύτερες μέρες στον τόπο. Χαίρετε.

Σαββατιάτικα (26)

*** Πανελλήνια συγκίνηση προκάλεσε ο ροδίτης, ο οποίος πήγε να αφήσει το μωρό του στην εφορία επειδή δεν είχε λεφτά να το ταΐσει. *** Δεν κατάλαβα προς τι τέτοια συγκίνηση. *** Δηλαδή, δεν πρέπει το κράτος να διεκδικεί τα λεφτά που του χρωστάνε οι μπαταχτσήδες; *** Δίκιο δεν έχω, ρε συ Βορίδη; *** Για να μη σχολιάσω και το ότι το μωρό είναι μόλις 18 μηνών. *** Εδώ η Ελλάδα χάνεται κι ο άλλος πάει και σπέρνει παιδιά. *** Βρε κόπανε, κάτσε πρώτα να αρχίσει η ανάπτυξη και μετά γεννοβόλα όσο θες. *** Ντιπ νιονιό; *** Πάντως, το παιδί μπορεί να το έδωσε αλλά την γριά που έχει σύνταξη, την κράτησε. *** Τά 'μαθες τα νέα πατέρα; Επί τέλους, βγαίνουμε από το μνημόνιο! *** Έναν σκασμό λεφτά μας κόστισε το τριήμερο της Αλαμουντίν. *** Τι διάολο, κάθε μέρα φιλέτα την ταΐζανε; ***

Ποιόν μου θυμίζει...;

Δεν βρέθηκε κανείς να της μιλήσει για την θρεπτική αξία των οσπρίων; *** Κουβέλης: "Μέρος του πολιτικού συστήματος είναι προσδεδεμένο στην εξυπηρέτηση οικονομικών συμφερόντων." *** "Μέρος", κυρ-Φώτη; *** Αγανάχτηση προκάλεσε η ενέργεια κάποιων στην Μυτιλήνη να βγάλουν αφίσσες με τα στοιχεία συντοπίτισσάς τους που είναι φορέας HIV. *** Παναπεί, κάνανε ό,τι ακριβώς είχε κάνει κι ο Λοβέρδος ως υπουργός υγείας. *** Κι εσείς, μ' αυτούς αγαναχτήσατε αλλά τον Λοβέρδο τον ψηφίσατε, ε; *** Γίδια. *** Ρε συ Δημητράκη, ωραίος ο Πιπίνος αλλά δεν κοιτάς να πληρώσεις κι εκείνους που τον φτιάξανε πριν φύγεις από το υπουργείο; *** Εννιά μήνες απλήρωτοι είναι οι φουκαράδες. *** Σκέψου μόνο ότι κάποιοι απ' αυτούς μπορεί να σ' έχουν ψηφίσει κιόλας. *** Τά 'μαθες τα νέα πατέρα; Μάλλον βγαίνουμε από το μνημόνιο. *** Αν κατάλαβα καλά, ο ΣυΡιζΑ έρριχνε επί μέρες το χρηματιστήριο και ο Σαμαράς το ξανανέβασε στο τσακ-μπαμ, ε; *** Ποτέ δεν θα καταλάβω τα μυστήρια της πολιτικής... *** Αυτό με την σημαία τής "μεγάλης Αλβανίας" μου κάνει κάτι σε "πολλή φασαρία για το τίποτα". *** Το ιστολόγιο προτείνει όχι μόνο να αφήσουμε αλλά και να παροτρύνουμε τους αλβανούς να φτιάξουν την "μεγάλη Αλβανία". *** Θυμηθείτε τι πάθαμε εμείς όταν πήγαμε να φτιάξουμε την "μεγάλη Ελλάδα" και θα καταλάβετε τι εννοώ. *** Πήγαν μπάτσοι με περιπολικό σε δημοτικό σχολείο τού Κερατσινίου για να συλλάβουν 10χρονο μαθητή, ο οποίος την προηγούμενη μέρα -υποτίθεται πως- είχε τσακωθεί με συμμαθητή του. *** Συγχαρητήρια, κύριε Κικίλια. ***

Ο Μάκης Βορίδης σε νεαρή ηλικία
Στο φόντο η αφίσσα των χιτλερικών Ολυμπιακών Αγώνων
(Βερολίνο, 1936)

Επί τέλους, άρχισαν οι πολίτες να αισθάνονται ασφαλείς. *** Κάτι τέτοια κωλόπαιδα πρέπει να τα εξοντώνεις πριν μεγαλώσουν. *** Εννοείται ότι ο γονιός τού "θύματος", που έστειλε τους μπάτσους, δεν είναι απλώς γίδι αλλά μπροστοτράγος. *** Σταύραξ: "Η χώρα δεν έχει ξεφύγει τον κίνδυνο." *** Σταύρακα, αντιγράφεις από γκαβό και χοντρό! *** Τά 'μαθες τα νέα πατέρα; Παίζει η πιθανότητα να βγούμε από το μνημόνιο. *** Νομίζετε ότι η τηλεόραση έχει πιάσει πάτο, ε; *** Εμ, γι' αυτό ανέλαβε ο Σεφερλής το πρωινάδικο του Μέγκα. *** Για να σας αποδείξει ότι πάντα υπάρχει κάτι χειρότερο. *** Παπαχελάς: "Για την οικονομική αστάθεια ευθύνεται η τρόικα." *** Ποιά τρόικα Alexis μου; *** Αυτή της οποίας τις συμβουλές μάς λέτε πως πρέπει να τηρούμε προκειμένου να βγούμε από το λούκι; *** Alexis, με μπερδεύεις. *** Βγήκε πάλι ο Πάγκαλος κι είπε ένα μάτσο παπαριές αλλά κανένας δεν ασχολήθηκε μαζί του. *** Κωλοκοινωνία. *** Θόδωρε, εσύ φταις που ασχολείσαι με μας τους αχάριστους. *** Σταύραξ και πάλι: "Δεν μπορούμε να μιλάμε για αναδιανομή του πλούτου γιατί δεν υπάρχει πλούτος." *** [τραγούδι] Τριάντα οχτώ κι οχτώ, τριάντα εννιά κι εννιά... *** Σταύρακα, ή έχεις πυρετό ή οι λίστες Φορμπς είναι μεγάλη απάτη. *** Πάντως, είχε πλάκα να βλέπεις ντουέττο Χατζηνίκο-Σταύρακα. ***

Με πράσινο χρώμα οι χώρες που έχουν αναγνωρίσει
την Παλαιστίνη ως ανεξάρτητο κράτος.
Ενδιαφέρον, έτσι;

Η δημοσιογραφία στα καλύτερά της. *** Βάλτε κι από δίπλα Ντινόπουλο με Βούλτεψη και στήθηκε το καρέ. *** Τώρα που είπα "δημοσιογραφία", ο Δημοσιογράφος (με κεφαλαίο δέλτα, παρακαλώ!) τί κάνει; *** Οι φήμες ότι τα έσπαγε στα μπουζούκια παρέα με τον Αρούλη και τον Πετράν, υπό τους ήχους τού αντζέλειου "οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ", ελέγχονται ως κακόβουλες. *** Τά 'μαθες τα νέα πατέρα; Η κυβέρνησή μας δίνει αγώνα για να μας βγάλει από το μνημόνιο. *** Μητσοντόρα: "Όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έλεγε αλήθειες στον ελληνικό λαό, ο λαός δεν ήθελε να τις ακούσει." *** Εμ, δεν είμαστε λαός, κοριτσάκι μου, τό 'παμε αυτό. *** Αυτό που η Ντόρα είναι Μητσοτάκη και παντρεμένη με Κούβελο αλλά λέγεται Μπακογιάννη, θα μου το εξηγήσει κανείς; *** Πολιτικός με ψευδώνυμο; *** Εγώ νόμιζα ότι ψευδώνυμα έχουν μόνο οι λογοτέχνες και οι πουτάνες. *** Μήπως...; *** Μπα, δεν νομίζω. *** Απ' όσο ξέρω, πάντως, το μόνο που έχει γράψει η Ντόρα είναι εμάς στο μουτζό της. *** Απόφαση Συμβουλίου Επικρατείας 2151/2014: "Δυνατότητα της διοίκησης να μη συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις" (!!) *** Ξαναπείτε μου εκείνο το ωραίο περί σεβασμού στην δικαιοσύνη, να δω κάτι. *** Χωνέψτε το: η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα! *** Μη λέμε συνέχεια τα ίδια, θα καταντήσουμε αηδία. *** Βούλτεψη: "Δεν θέλει και πολύ να κλείσει το ΑΤΜ." *** Σοφάκι, πρόσεξε τα χείλη μου: κ-ο-υ-ν-ι-ώ-ν-τ-α-ι! *** Έτσι κι αλλοιώς, οι πέντε δεκάρες που είχαμε στην τράπεζα, είναι δεσμευμένες για χρέη στο δημόσιο. ***

Ευτυχισμένες μέρες

Τά 'μαθες τα νέα πατέρα; Φαίνεται ότι μάλλον δεν θα βγούμε από το μνημόνιο. *** Άνοιξε καινούργια καφετέρια στην Πάτρα; *** Έλα! Δεν το πιστεύω! *** Άλλο από καφετέριες δεν φέρνει αυτή η πουτάνα η ανάπτυξη; *** Τζήμερος: "Σε όλο το μέτωπο των ισλαμοφασιστών έπρεπε να βρέχει βόμβες νετρονίου." *** Θάνο, έλα κι εσύ να μας πεις την μαλακία σου. *** Αληθεύει ότι η Δημουλίδου έβγαλε καινούργιο βιβλίο; *** Τώρα που το σκέφτομαι, κάπου πρέπει να έχω ένα βιβλίο τού Τατσόπουλου με υπογραφή του συγγραφέα. *** Πρέπει να ντρέπομαι; *** Με το πες-πες, κόντεψα να το ξεχάσω: σήμερα έχει γενέθλια ο Μητσοτάκουλας, τον οποίο βλέπετε στην πρώτη φωτογραφία ως έφεδρο αξιωματικό το 1941. *** Λένε πως κλείνει τα 96 αλλά δεν είναι σίγουρο. *** Και μην ακούω κακοήθειες τύπου "κακό σκυλί...", ε; *** Ευχηθείτε του να τα εκατοστήσει γιατί έτσι που το πάει... *** Τά 'μαθες τα νέα πατέρα; Άμα βγούμε από το μνημόνιο, γράψε μου. *** Ταύτα και μένω. *** Καλό σαββατόβραδο σε όλους. ***

Το "Ευρωπαϊκό Εξάμηνο"

Στα πρόσφατα σημειώματά μας κάναμε μερικές αναφορές στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο (European Semester), έναν όρο που ακόμη δεν έχει μπει στην ζωή μας αλλά θα μπει λίαν συντόμως. Συνεπώς, μια εκτενέστερη αναφορά στο θέμα κάθε άλλο παρά περιττή πρόκειται να αποδειχτεί.

Η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού και το εν γένει ξεσάλωμα του καπιταλισμού έχουν καταστήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση αμέριστο συμπαραστάτη τού κεφαλαίου, το οποίο περιδινείται σε μια μακρόχρονη κρίση. Άλλωστε, η πολυλιβανισμένη Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι παρά μια οργάνωση ταγμένη στην υπηρεσία των καπιταλιστών, όσο κι αν κάποιοι -είτε αιθεροβάμονες είτε άσχετοι είτε, απλώς, πουλημένοι- επιμένουν ότι μπορούν να την μετασχηματίσουν σε "Ευρώπη των λαών".

Αυτή, λοιπόν, η λυκοσυμμαχία των κεφαλαιοκρατών που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει πολλά χρόνια τώρα που στρώνει τον δρόμο προκειμένου η ολιγαρχία τού πλούτου να συντρίψει κάθε λαϊκό δικαίωμα, με απώτερο σκοπό να συμπιέσει όσο γίνεται περισσότερο την τιμή τής εργασίας, κάτι που θα οδηγήσει στην αύξηση της κερδοφορίας των κεφαλαίων της. Η αρχή έγινε στο Μάαστριχτ το 1992 (δηλαδή, λίγο μετά την ήττα του σοσιαλισμού στην ανατολική Ευρώπη) και οι βάσεις μπήκαν στην Λισαβόνα το 2007.

Ως φυσική εξέλιξη των παραπάνω, λοιπόν, με πρόσχημα την επί χρόνια σοβούσα καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης κερδών, οι αρχικαπιταλιστές των Βρυξελλών σχεδίασαν έναν μηχανισμό ελέγχου, ο οποίος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα διαρκές μνημόνιο όπου θα υπάγονται όλες οι χώρες-μέλη της Ε.Ε., άσχετα αν ανήκουν ή όχι στην ευρωζώνη και άσχετα αν έχουν υπαχθεί ή όχι στον οποιονδήποτε μηχανισμό σταθερότητας. Γρανάζι αυτού του μηχανισμού είναι και το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο. Όπως αναγράφει ο επίσημος ιστοτόπος τής Κομμισσιόν:

Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο είναι το πρώτο στάδιο του ετήσιου κύκλου καθοδήγησης και εποπτείας τής οικονομικής πολιτικής τής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάθε Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλύει τις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις των πολιτικών κάθε κράτους-μέλους, παρέχει συστάσεις και παρακολουθεί την εφαρμογή τους. Στην δεύτερη φάση του ετήσιου κύκλου, που είναι γνωστή ως Εθνικό Εξάμηνο, τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τις πολιτικές που έχουν συμφωνηθεί.

Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο αρχίζει γύρω στον Νοέμβριο κάθε έτους με την δημοσίευση δύο βασικών οικονομικών εκθέσεων: την Ετήσια Έρευνα Ανάπτυξης και την Έκθεση Μηχανισμού Επαγρύπνησης.

Η Ετήσια Έρευνα Ανάπτυξης αναλύει την πρόοδο που έχει καταβάλει η Ε.Ε. στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές προτεραιότητες, καθορίζει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στην οικονομική ανάπτυξη και σκιαγραφεί γενικές προτεραιότητες πολιτικής. Στην Ετήσια Έρευνα Ανάπτυξης στηρίζονται οι συστάσεις που κάνει η Ε.Ε. προς την κυβέρνηση κάθε χώρας ξεχωριστά.

Η Έκθεση Μηχανισμού Επαγρύπνησης είναι μια έκθεση πρώιμης προειδοποίησης ώστε να εντοπιστούν και να αντιμετωπιστούν οικονομικές τάσεις ή ανισορροπίες που θα μπορούσαν να αποδειχθούν επιβλαβείς για τα επί μέρους κράτη-μέλη ή για συνολικά την Οικονομική και Νομισματική Ένωση της Ευρώπης, σ' αυτήν δε στηρίζονται οι διαδικασίες καταπολέμησης των μακροοικονομικών ανισορροπιών.

Οι ηγέτες τής Ε.Ε. εξετάζουν τις παραπάνω εκθέσεις εντός του Μαρτίου και συμφωνούν σε μια κοινή κατεύθυνση σχετικά με τις ακολουθητέες δημοσιονομικές και διαρθρωτικές πολιτικές καθώς και για θέματα του χρηματοπιστωτικού τομέα.

Τον Απρίλιο, τα κράτη-μέλη υποβάλλουν στην Κομμισσιόν έκθεση σχετικά με τις συγκεκριμένες πολιτικές που είτε εφαρμόζουν είτε σκοπεύουν να υιοθετήσουν, προκειμένου να δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη και την απασχόληση, την πρόληψη ή τη διόρθωση των μακροοικονομικών ανισορροπιών, καθώς και τα συγκεκριμένα μέτρα που σχεδιάζουν για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωσή τους προς τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε..

Στην συνέχεια, η Επιτροπή αξιολογεί τα σχέδια των κρατών-μελών και κάνει μια σειρά συστάσεων εξειδικευμένων για κάθε κράτος χωριστά. Αυτές οι συστάσεις πολιτικής συζητούνται μεταξύ των υπουργών των κρατών μελών τον Ιούνιο, εγκρίνονται από τους ηγέτες τής Ε.Ε. τον Ιούλιο και ενσωματώνονται από τις κυβερνήσεις στους εθνικούς τους προϋπολογισμούς και στα άλλα προγράμματα μεταρρυθμίσεων κατά την διάρκεια του Εθνικού Εξαμήνου.


Ζαλάδα! Μια και μόνη ανάγνωση είναι αρκετή για να καταστήσει σαφή δυο πράγματα. Πρώτον: αυτή η σωρεία εκθέσεων, συσκέψεων, συζητήσεων, διαπραγματεύσεων, αποφάσεων κλπ (και μάλιστα, κάθε τρεις και λίγο) συνιστά μια απίθανη γραφειοκρατική διαδικασία, μπροστά στην οποία θα ωχριούσε και η πλέον αγκυλωμένη υπηρεσία τού ελληνικού κράτους. Δεύτερον και, εν πολλοίς, εκπορευόμενο από το πρώτο: όλος αυτός ο γραφειοκρατικός κυκεώνας, ο οποίος δεν αποσκοπεί παρά στο στραγγάλισμα της εθνικής ανεξαρτησίας όλων των κρατών-μελών τής Ε.Ε., δεν μπορεί παρά να αποτελεί γέννημα κάποιων νοσηρών γερμανικών εγκεφάλων.

Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι μέσα σ' αυτόν τον κυκεώνα θα εξαφανιστούν και τα τελευταία ίχνη "κοινωνικού κράτους", τα οποία έχουν απομείνει στις ευρωπαϊκές χώρες. Όπως σημειώνει ο Λεωνίδας Βατικιώτης στο τελευταίο τεύχος τού περιοδικού Unfollow:

Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο δεν είναι παρά ένας μηχανισμός διαρκούς λιτότητας, έξωθεν επιβαλλόμενης μάλιστα, έτσι ώστε να θωρακίζονται οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών από την πίεση της κοινωνίας και τις διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος για αυξήσεις στους μισθούς, περισσότερα σχολεία και νέες προσλήψεις στα νοσοκομεία. Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο σώζει κάθε Σαμαρά και Βενιζέλο, καθώς με τη μεγαλύτερη άνεση στο εξής θα υποδεικνύουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Λετονό (σ.σ.: εννοεί τον Ντόμπροβσκις) ως υπαίτιους της λιτότητας. Δημιουργεί επίσης το περιθώριο για άφθονη δημαγωγία, όπως έκανε, για παράδειγμα, ο υπουργός οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης στο Βήμα, την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου, δηλώνοντας ότι "ο κύκλος των μνημονίων φτάνει στο τέλος του".


Πήραμε μια ιδέα για το τι σημαίνει Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και για το πως θα λειτουργήσει ο μόνιμος μηχανισμός ελέγχου και εποπτείας (δηλαδή, το διαρκές μνημόνιο) ολόκληρης της Ευρώπης από τους αρχικαπιταλιστές των Βρυξελλών. Την Δευτέρα θα κάνουμε μια προσπάθεια να σκιαγραφήσουμε τις επιπτώσεις που θα έχει στην χώρα μας η εφαρμογή των παραπάνω.

Ευρωκαπελλώματα

Όσοι αναγνώστες διαθέτουν πραγματικά κοφτερό μάτι, θα πρέπει να παραξενεύτηκαν βλέποντας την σύνθεση της νέας Κομμισσιόν στο διάγραμμα του χτεσινού κειμένου. Και λέω πως θα πρέπει να παραξενεύτηκαν, επειδή σ' αυτή την σύνθεση η Γερμανία (η οποία, για πολλούς, ποδηγετεί ολόκληρη την Ευρώπη) έχει έναν επίτροπο στο μάλλον "φτηνό" χαρτοφυλάκιο της Ψηφιακής Οικονομίας.

Φαίνεται πως η επιλογή τής Γερμανίας να "μείνει στην ουρά" οφείλεται μάλλον σε μια προσπάθεια να αποτινάξει από πάνω της αυτήν ακριβώς την "ρετσινιά" τού "ευρωνταβατζή". Παράλληλα, όμως, φρόντισε να πιάσουν μερικά καλά πόστα ορισμένοι ορκισμένοι φίλοι της. Όπως, για παράδειγμα, η σουηδέζα Σεσίλια Μάλμστρεμ, η οποία έγινε επίτροπος Εμπορίου. Ή ο φινλανδός Γιούρκι Κατάινεν, ο οποίος ανέλαβε αντιπρόεδρος Απασχόλησης, Ανάπτυξης, Επενδύσεων και Ανταγωνιστικότητας και έτσι, από θέση, θα ασκεί εποπτεία στον επί των Οικονομικών επίτροπο, που δεν είναι άλλος από τον -θεωρητικώς, αντίπαλο της Γερμανίας- γάλλο Πιερ Μοσκοβισί.

Εκεί, όμως, που η γερμανική διπλωματία πέτυχε διάνα, είναι στον διορισμό τού λετονού Βάλντις Ντόμπροβσκις ως αντιπροέδρου υπεύθυνου για το Ευρώ και τον Κοινωνικό Διάλογο. Παρ' ότι ο Ντόμπροβσκις προέρχεται από μια μικρή χώρα, ιδιαίτερα αδύναμη οικονομικά και το νεώτερο μέλος της Ευρωζώνης (1/1/2014), η επιλογή του δεν πρέπει να παραξένεψε κανέναν. Είναι γνωστή η συμπάθεια που έχουν οι λετονοί σε κάθε τι γερμανικό, από την εποχή που έτρεχαν να ενταχθούν στα Βάφφεν-ΕςΕς μέχρι και σήμερα που αποκαθιστούν με τιμές τούς τότε συνεργάτες των ναζί.

Παρένθεση. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι ο Ντόμπροβσκις ήταν πρωθυπουργός τής Λετονίας από το 2009 μέχρι τις 27 Νοεμβρίου 2013, όταν αναγκάστηκε να παραιτηθεί εξ αιτίας της λαϊκής κατακραυγής που ακολούθησε την κατάρρευση τής στέγης ενός εμπορικού κέντρου στην Ρίγα, όπου σκοτώθηκαν 54 άνθρωποι. Παρέμεινε στην θέση του ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2014, δίχως να τολμήσει να ξανακατεβεί υποψήφιος. Αυτός ο ανεπιθύμητος για τους λετονούς πολιτικός ανέλαβε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκή Επιτροπής. Κλείνει η παρένθεση.

Ας αφήσουμε, όμως, τα κουτσομπολιά κι ας πάμε στο ζουμί. Τί ακριβώς σημαίνει "επίτροπος Ευρώ"; Για να το καταλάβουμε, ας πούμε ότι συνώνυμο αυτού του όρου θα μπορούσε να είναι το "επίτροπος Ευρωπαϊκού Εξαμήνου". Όπου "Ευρωπαϊκό Εξάμηνο" δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο έλεγχος των προϋπολογισμών των ευρωπαϊκών χωρών και η ενδεχόμενη αναμόρφωση και προσαρμογή τους προκειμένου να διασφαλίζεται η σωστή εκτέλεσή τους. Ειδικά δε για τις χώρες της ευρωζώνης, το "Ευρωπαϊκό Εξάμηνο" θα διασφαλίζει την τήρηση των ορίων τού Μάαστριχτ και της Λισαβόνας (χρέος μέχρι 60% και έλλειμμα μέχρι 3% του ΑΕΠ) ή την ετήσια μείωση των ανοιγμάτων μέχρι την τελική συμμόρφωση.

Στον Ντόμπροβσκις θα αναφέρονται και θα λογοδοτούν μερικοί από τους επιτρόπους που είδαμε στο χτεσινό σημείωμα (Χιλ, Τυσσέν, Νάβρατσιτς), η πολωνή Ελζμπιέτα Μπιενκόφσκα (Εσωτερικής Αγοράς, Βιομηχανίας, Καινοτομίας και Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων), η ρουμάνα Κορίνα Κρέτου (Περιφερειακής Πολιτικής) και ο επί των Οικονομικών επίτροπος, που δεν είναι άλλος από τον -θεωρητικώς, αντίπαλο της Γερμανίας- γάλλο Πιερ Μοσκοβισί!

Εδώ γελάμε. Υποτίθεται ότι ο Μοσκοβισί είναι ακραιφνής κεϋνσιανιστής και, ως εκ τούτου, σαφώς αντίθετος προς τις νεοφιλελεύθερες γερμανικές επιλογές περί αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, σκληρής λιτότητας κλπ. Όμως, ο Μοσκοβισί θα είναι πλέον υποχρεωμένος να απολογείται -και να συμμορφώνεται με τις υποδείξεις τους- σε δυο ένθερμους υποστηρικτές τής γερμανικής πολιτικής και φανατικούς υπέρμαχους του φρηντμανισμού. Ομολογώ ότι περιμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την πρώτη σύγκρουση του γάλλου με τους προϊσταμένους του, στοιχηματίζοντας ότι τότε ακριβώς ο Μοσκοβισί θα κάνει κα την πρώτη του κωλοτούμπα.

Α, ρε δόλιε Ολάντ! Έφαγες τα λυσσακά σου προκειμένου να αναλάβει ο εκλεκτός σου την επιτροπεία των Οικονομικών στην Κομμισσιόν, κόντρα στους γερμανούς που δεν τον ήθελαν με τίποτε. Και τι κατάφερες; Εσύ τον έβγαλες μεν, οι γερμανοί τον καπέλλωσαν μια χαρά δε. Όπως φαίνεται, καλά κρατεί η γερμανοκρατία στην Ευρώπη. Εκείνος ο "άνεμος αλλαγής" που κάποιοι περίμεναν να φυσήξει με την εκλογή σου, μας προέκυψε κάτι σε άπνοια...


Αρκετά είπαμε σήμερα. Επειδή, όμως, εκτιμώ ότι μπορούμε να πούμε περισσότερα για το περίφημο "Ευρωπαϊκό Εξάμηνο", θα συνεχίσουμε.

Η νέα Κομμισσιόν (να την χαιρόμαστε)

 

Στο παραπάνω διάγραμμα μπορείτε να δείτε την σύνθεση της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομμισσιόν), υπό την προεδρία τού νεοεκλεγμένου Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ. Με μια πρώτη ματιά, μπορείτε να διαπιστώσετε ότι, πλην του προέδρου, υπάρχουν 7 αντιπρόεδροι και 20 επίτροποι, ανάμεσα στους οποίους διακρίνονται τα ονόματα του έλληνα Δημήτρη Αβραμόπουλου και του κύπριου Χρήστου Στυλιανίδη.

Πέρα απ' αυτά που φαίνονται με την πρώτη ματιά, το παραπάνω διάγραμμα περιέχει αφ' ενός μεν τέρατα και σημεία αφ' ετέρου δε πολλά μουσούδια. Δυστυχώς, όλα αυτά παραμένουν δυσδιάκριτα σε όσους δεν είναι διαβασμένοι και ενημερωμένοι. Κι επειδή υποψιάζομαι ότι αυτοί αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία, ας πάμε να κάνουμε μαζί μια σύντομη εξερεύνηση.


Πρώτα-πρώτα, προσέξτε μερικά χαρτοφυλάκια. Για παράδειγμα, η Μαριάν Τυσσέν είναι επίτροπος Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων, Ειδίκευσης και Εργατικής Κινητικότητας. Επίσης, ο Τζόναθαν Χιλ είναι επίτροπος Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών και Ένωσης Κεφαλαιαγορών. Ακόμη, ο Τίμπορ Νάβρατσιτς προΐσταται της επιτροπείας Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Νεολαίας και Ιθαγένειας. Τέλος, προσέξτε ότι ο αντιπρόεδρος Φρανς Τίμμερμανς θα είναι, μεταξύ άλλων, υπεύθυνος και για την Καλή Νομοθέτηση.

Έχει κι άλλα ωραία η λίστα αλλά για την ώρα ας μείνουμε στα παραπάνω. ειδικώτερα δε σε όσα υπογράμμισα: εργατική κινητικότητα, ένωση κεφαλαιαγορών, ιθαγένεια, καλή νομοθέτηση. Αυτά αρκούν για να δείξουν την κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση: θωράκιση των κεφαλαιαγορών (με προσαρμογή τού νομοθετικού πλαισίου, όπου απαιτείται) και ενίσχυση της "ευέλικτης εργασίας", με προφανή στόχο την βελτίωση των συνθηκών για αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.


Και τώρα, ας αφήσουμε κατά μέρος τους τρεις πιο γνωστούς μας (Γιούνκερ, Αβραμόπουλο και Στυλιανίδη) κι ας πάμε να γνωρίσουμε μερικά από τα υπόλοιπα πρόσωπα που συνθέτουν την νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οδηγός μας σ' αυτή την εξερεύνηση θα είναι ο ιστοτόπος Corporate Europe Observatory (Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών), όπου μπορείτε να βρείτε περισσότερα στοιχεία:

(α) Κάρλος Μοέδας, πορτογάλος, επίτροπος Έρευνας, Επιστήμης και Καινοτομίας. Πρώην στέλεχος της γνωστής και μη εξαιρετέας Goldman Sachs, πρώην διευθυντής σχεδιασμού της πολυεθνικής Suez Group (η οποία έχει αντλήσει ουκ ολίγα κονδύλια από τα κοινοτικά προγράμματα για την έρευνα), πρώην στέλεχος της Eurohypo Investment Bank, πρώην στέλεχος της Aguirre Newman (στις δυο τελευταίες θέσεις είχε αντικείμενο τις επενδύσεις σε ακίνητα) και ιδιοκτήτης της εταιρείας επενδύσεων Crimson Investment Management.

(β) Καρμένου Βέλλα, μαλτέζος, επίτροπος Περιβάλλοντος, Ναυτικών Υποθέσεων και Αλιείας. Ιδιαίτερα πολυπράγμων, με μετοχές σε μια σειρά επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στους χώρους των ξενοδοχείων, του τουρισμού και των... στοιχημάτων (Betfair). Έχει κατηγορηθεί για επί σειρά ετών ψευδείς φορολογικές δηλώσεις. Επίσης, έχει θεωρηθεί εξαιρετικά ύποπτη η σχέση του με τον ιταλό απατεώνα Αλμπεργκάντι, ο οποίος είχε υπεξαιρέσει κάμποσα εκατομμύρια από την Mid-Med Bank.

(γ) Μιγκέλ Αρίας Κανιέτε, ισπανός, επίτροπος Κλιματικής Δράσης και Ενέργειας. Για αρκετά χρόνια ευρωβουλευτής (1986-1999), φρόντιζε να επιδοτούνται αδρά οι επιχειρήσεις της συζύγου του (σύμφωνα με αποκαλυπτικά δημοσιεύματα της El Pais). Μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν πρόεδρος σε δυο πετρελαιικές εταιρείες, οι μετοχές των οποίων ελέγχονται από την οικογενειά του και οι οποίες έχουν αναλάβει (με όχι και τόσο διαφανή τρόπο) την προμήθεια των λιμανιών Θέουτας και Λας Πάλμας. Ως υπουργός περιβάλλοντος (2011), προώθησε νόμο για την χαλάρωση των όρων παράκτιας δόμησης, ενώ μέλη τής οικογένειάς του δραστηριοποιούνται στις κατασκευές και ο ίδιος έχει διατελέσει μέλος της διοίκησης της κατασκευαστικής εταιρείας Bimco Newco. Παλιότερα, ο Κανιέτε είχε κληθεί από δικαστήριο της Βαρκελώνης να καταθέσει στοιχεία για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος (2 δισ. πεσέτες) που είχε κάνει φίλος του.

(δ) Τζόναθαν Χιλ, βρεττανός, βαρώνος του Όαρφορντ, επίτροπος Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών και Ένωσης Κεφαλαιαγορών. Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση: ο λόρδος Χιλ είναι ιδρυτής της εταιρείας συμβούλων Quiller, στο πελατολόγιο της οποίας ανήκουν η HSBC, η The City of London Corporation (πανίσχυρο λόμπυ του Σίτυ), η Circle Holdings Plc (ο μεγαλύτερος ιδιώτης επενδυτής της Βρεττανίας στην υγεία) κλπ. Ο Χιλ είναι μέλος και άλλων εταιρειών συμβούλων, οι οποίες συνεργάζονται με τραπεζικά ιδρύματα.


Κάπου εδώ, ας διακόψουμε για σήμερα και συνεχίζουμε στο επόμενο. Όμως, μιας κι είχατε την υπομονή να διαβάσετε ως εδώ, ας σας δώσω ένα στοιχείο ακόμη ως επιδόρπιο: υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του προέδρου Γιούνκερ ανέλαβε ο Μαργαρίτης Σχοινάς, πρώην ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (αντικατέστησε τον Σαμαρά, όταν εκείνος παραιτήθηκε από ευρωβουλευτής για να αναλάβει υπουργός πολιτισμού) και πρώην υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού στο γραφείο του τέως προέδρου της Κομμισσιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο οποίος τον τοποθέτησε επικεφαλής τής Task Force στην Ελλάδα. Από τον Μπαρόζο στον Γιούνκερ, δηλαδή, ο Σχοινάς. Προφανώς, ο νέος πρόεδρος της Κομμισσιόν δεν σκέφτεται ν' αλλάξει πολλά πράγματα...

...ή, μήπως, λιώνει; (μια ένσταση)

[Όπως φαίνεται από τα μηνύματα που έφτασαν στην θυρίδα του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου, το χτεσινό κείμενο είχε περισσότερο ενδιαφέρον απ' όσο νόμιζα. Απ' αυτά τα μηνύματα, ξεχωρίζω και δημοσιεύω το παρακάτω, δίχως κανένα σχολιασμό από μέρους μου (εκτός από τις υπογραμμίσεις).]


Δε θα αμφισβητήσω ότι το θέμα της κλιματικής αλλαγής είναι φορτισμένο πολιτικά σε πολύ μεγάλο βαθμό, λόγω των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων που διακυβεύονται. Δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά άλλωστε: οι καπιταλιστές είναι ικανοί να βγάλουν κέρδος ακόμα και από πυρηνική καταστροφή! Προφανώς, λοιπόν, χρειάζεται πάρα πολλή προσοχή για να καταλάβει κανείς το τι συμβαίνει, εννοείται δε ότι οποιεσδήποτε απόψεις εκφράζονται με απόλυτο τρόπο και από τις δύο πλευρές, πρέπει να θεωρούνται ύποπτες.

Εν τέλει, κάποια δεδομένα πρέπει να τα λάβουμε ως πραγματικά. Παράδειγμα, η μείωση της έκτασης του Αρκτικού πάγου από τα τέλη του '70 μέχρι σήμερα. Δε χρειάζεται να γεμίσω τον τόπο links. Ένα ψάξιμο στο google βγάζει τις καμπύλες που δείχνουν την ελάχιστη ετήσια έκταση του πάγου για κάθε χρονιά εδώ και τρεις δεκαετίες. Θα δεις ότι η καμπύλη έχει αρκετά σκαμπανεβάσματα, αλλά η γενική τάση είναι ξεκάθαρη και η πτώση πολύ γρήγορη. Το ότι μια χρονιά ο πάγος ανέβηκε σε σχέση με την προηγούμενη, δε δείχνει τίποτα. Επίσης, το ότι εφέτος ο πάγος άργησε να λιώσει το καλοκαίρι, λόγω των ατμοσφαιρικών συνθηκών που επικρατούσαν τον Ιούνιο, πάλι δε λέει κάτι. Τελικά, η ελάχιστη έκταση στην οποία έφτασε τον Σεπτέμβρη (οπότε αρχίζει να επεκτείνεται ξανά) ήταν η 6η χαμηλότερη από το 1978.

Ο Ανταρκτικός θαλάσσιος πάγος από την άλλη όντως επεκτείνεται αλλά τα δεδομένα των τελευταίων ετών δείχνουν πολύ γρήγορο λιώσιμο του παγοκαλύμματος στη Δυτική Ανταρκτική και στην Ανταρκτική Χερσόνησο, τη στιγμή βέβαια που στην ανατολική Ανταρκτική το παγοκάλυμμα μεγαλώνει αλλά σε βαθμό μικρότερο από τη μείωση που συμβαίνει στην άλλη πλευρά. Κάποιες από αυτές τις αλλαγές έχουν προβλεφθεί από τα μοντέλα πάγου και κάποιες όχι. Αυτό δείχνει ότι έχουμε δρόμο ακόμα. Επίσης, η μέτρηση του πάχους του ηπειρωτικού παγοκαλύμματος είναι πολύ πιο δύσκολη από τη μέτρηση της έκτασης του θαλάσσιου πάγου και γι' αυτό δεν υπάρχουν δορυφορικά δεδομένα που να εκτείνονται αρκετά στο παρελθόν, ώστε να δούμε την μακροχρόνια τάση. Πάντως για την ώρα η ισορροπία είναι αρνητική: χάνεται περισσότερος πάγος από όσος δημιουργείται.

Αυτό που μπορεί κανείς αρχικά να συμπεράνει από αυτά -και πολλά ακόμα- δεδομένα, είναι ότι το κλίμα είναι ένα πάρα πολύ πολύπλοκο σύστημα, το οποίο δεν καταλαβαίνουμε πλήρως ακόμα πώς λειτουργεί. Προφανώς, η Γη δεν είναι μια ομοιόμορφη σφαίρα, γι' αυτό άλλωστε το βόρειο ημισφαίριο, στο οποίο βρίσκονται οι μεγαλύτεροι όγκοι ξηράς (με μικρή σχετικά θερμοχωρητικότητα) θερμαίνεται, ενώ το νότιο, το οποίο καλύπτεται περισσότερο από τους ωκεανούς (που έχουν τεράστια θερμοχωρητικότητα σε σχέση με την ξηρά) ψύχεται σε μικρότερο βαθμό. Η αλληλεπίδραση ξηράς, ωκεανών και ατμόσφαιρας δημιουργεί ένα πολύπλκο πλέγμα αλληλεπιδράσεων, οι οποίες εξελίσσονται σε χρονικές κλίμακες από μήνες μέχρι αιώνες. Παρ' όλα αυτά, οι ίδιοι οι επιστήμονες πολλές φορές νομίζουν ότι γνωρίζουν πολύ περισσότερα από όσα πραγματικά γνωρίζουν (*).

Από την άλλη, λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες στην κατανόηση των κλιματικών φαινομένων, οποιαδήποτε πρόταση του στυλ «η έκταση του πάγου αυξήθηκε, άρα κλιματική αλλαγή δεν υπάρχει» είναι εξ ίσου ύποπτη με την προπαγάνδα του Al Gore. Η επιστράτευση της «κοινής λογικής» (που εν τέλει δεν είναι λογική) για να δοθούν ερμηνείες σε φαινόμενα που καλά-καλά δεν γνωρίζουμε, όχι μόνο δε βοηθάει αλλά δημιουργεί τεράστια σύγχιση. Η αύξηση της έκτασης του Αρκτικού πάγου για 1-2 χρονιές, δεν «συνεπάγεται» ότι ο πάγος δε λιώνει μακροπρόθεσμα και «άρα» η κλιματική αλλαγή είναι μύθος (τα εισαγωγικά αντιστοιχούν σε λογικά άλματα). Υπάρχουν αρκετά ακόμα τέτοια «αντιδιαισθητικά» φαινόμενα, που δεν μπορούν να εξηγηθούν παρά μόνο χρησιμοποιώντας κλιματικά μοντέλα και προσπαθώντας να καταλάβουμε πώς αυτά δουλεύουν (είναι πολύ συνηθισμένο να μην καταλαβαίνουμε τι ακριβώς μπορεί να κάνει ένα μαθηματικά μοντέλο, ειδικά αν είναι υπερβολικά περίπλοκο).


Για να μην επεκταθώ παραπάνω, η βάση της σκέψης μου είναι η εξής: με όλες τις επιφυλάξεις για τις επιστημονικές ανακοινώσεις (σωστά αναφέρεται η υπόθεση με τα πειραγμένα δεδομένα, και σίγουρα υπάρχουν κι άλλες) και για τις αγαθές προθέσεις πολιτικών και επιχειρηματιών (που ξαφνικά «αγάπησαν» τον πλανήτη και την ανθρωπότητα που αιώνες τώρα της αλλάζουν τον αδόξαστο), πιστεύω ότι δε ζούμε στο «Μάτριξ». Με άλλα λόγια, υπάρχει ένας συσσωρευμένος όγκος δεδομένων που δείχνουν ότι το κλίμα του πλανήτη αλλάζει, και μάλιστα με ρυθμό πολύ μεγαλύτερο από οποιεσδήποτε φυσιολογικές μεταβολές έχουν υπάρξει στο παρελθόν. Πιθανόν η τρέχουσα μεταβολή να είναι και αυτή εξ ίσου φυσιολογική, πιθανόν και να μην είναι. Η αβεβαιότητα αυτή μπορεί να μειωθεί μόνο με την εξέλιξη της κλιματικής επιστήμης, που σημαίνει βελτίωση των τεχνικών μέτρησης και επεξεργασίας δεδομένων και, ταυτόχρονα, βελτίωση των κλιματικών μοντέλων.

Το να προσπαθούμε να συμπεράνουμε αν ο πλανήτης θερμαίνεται ή ψύχεται (όπως γράφεις στην προτελευταία παράγραφο) βλέποντας τις πολιτικές της Ε.Ε., δε θα μας πάει πολύ μακριά. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι οι πολιτικοί (και από τις δύο πλευρές της διαμάχης) απαιτούν απαντήσεις και προγνώσεις τώρα. Φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο είναι δυστυχώς αδύνατο: δε θα μάθουμε αύριο αν ο πλανήτης θα βράσει ή θα παγώσει. Από την άλλη, δε χρειάζεται να έχουμε αυτή τη γνώση για να καταλάβουμε ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη έχει χτυπήσει τα περιβαλλοντικά όρια του πλανήτη (αν όχι στο μέτωπο της κλιματικής αλλαγής, σε πολλά άλλα μέτωπα) γιατί το βλέπουμε καθημερινά, όπως επίσης ότι καμία «πράσινη ανάπτυξη» δεν πρόκειται να αναστρέψει αυτή την κατάσταση.


(*) Ως μέλος της επιστημονικής κοινότητας, έχω να σου συστήσω να μην υποτιμάς καθόλου την ματαιοδοξία των επιστημόνων. Εκτός από αυτούς που πληρώνονται και από τις δύο πλευρές της διαμάχης, είμαι σίγουρος ότι ακόμα περισσότεροι δείχνουν υπερβολική σιγουριά στα μοντέλα τους, προσπαθώντας να τα "πουλήσουν" στα μεγάλα επιστημονικά περιοδικά.


-----------------------

Σημείωση ιστολογίου: Ο συντάκτης του παραπάνω κειμένου έθεσε τα στοιχεία του υπ' όψη μου αλλά δεν τα κοινοποιώ επειδή δεν γνωρίζω κατά πόσο θα ήθελε να τα δει δημοσιευμένα. Αν θέλει ο ίδιος, μπορεί να τα γνωστοποιήσει με ένα σχόλιο.

Και όμως, δεν λιώνει!

Με μια σειρά κειμένων μας πριν 4,5 χρόνια ("Οικολογικά παραμύθια (;)", "Οικολογική...κονόμα", "Βιοκαύσιμα: η "οικολογική" απάτη") αναφερθήκαμε στο φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη κατά τρόπο που χαρακτηρίστηκε από αρκετούς ως "αιρετικός". Επανερχόμαστε σήμερα στο ίδιο θέμα, παίρνοντας αφορμή από το προχτεσινό άρθρο τού ιστολογίου "Λιγνίτης: ο δικός μας μαύρος χρυσός", το οποίο αναδημοσιεύω παρακάτω σχεδόν αυτούσιο, αφού πρώτα έλεγξα την ορθότητα των διασυνδέσμων που περιέχονται σ' αυτό:


Το Goddard Space Flight Center της NASA στο Maryland είναι το μεγαλύτερο κέντρο μελέτης της Γης, του Ήλιου, του ηλιακού συστήματος και του σύμπαντος. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 παρακολουθεί συστηματικά με δορυφόρους την έκταση του πάγου στις πολικές περιοχές. Πριν τρεις μέρες λοιπόν ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με τις δορυφορικές φωτογραφίες η παγοκάλυψη της Ανταρκτικής έφθασε σε νέα επίπεδα ρεκόρ από το 1979.

Στις 19 Σεπτεμβρίου ο κινητός μέσος όρος πέντε ημερών της έκτασης του πάγου στη θάλασσα της Ανταρκτικής ξεπέρασε τα 20 εκατομμύρια τετρ. χιλιόμετρα για πρώτη φορά απ' το 1979, όπως φαίνεται στη φωτογραφία. Η κόκκινη γραμμή δείχνει τη μέση μέγιστη έκταση στο διάστημα 1979-2014.

Το πρόβλημα τώρα είναι ότι οι επιστήμονες ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑΤΙ αυξάνεται ο πάγος της Ανταρκτικής και διερευνούν μια σειρά από αιτίες. Τα "εξελιγμένα" μοντέλα τους και οι "υπερυπολογιστές" δεν είναι ικανά να δώσουν εξήγηση. Κατά τα λοιπά στο IPCC του ΟΗΕ μιλούν με σιγουριά για "ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή" ...

Η αύξηση του πάγου στην Ανταρκτική ισοσταθμίζει το 1/3 της απώλειας πάγου στον άλλο πόλο, στην Αρκτική, καθώς από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 η Αρκτική χάνει κατά μέσο όρο 20.800 τετρ. μίλια το χρόνο, ενώ η Ανταρκτική κερδίζει κατά μέσο όρο 7.300 τετρ. μίλια πάγου το χρόνο.

Μόλις τον Δεκέμβριο 2007, όπως μετέδιδε πανηγυρικά το BBC, Αμερικανοί επιστήμονες του Naval Postgraduate School στο Monterey της California, δήλωναν πως, σύμφωνα με τα μοντέλα τους, ο Αρκτικός Ωκεανός θα ήταν ελεύθερος από πάγους και κατάλληλος για ναυσιπλοΐα έως το 2013! Και μάλιστα θεωρούσαν αυτή την προσέγγιση και συντηρητική! Και Βρετανός καθηγητής του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ συμφωνούσε κι επιβεβαίωνε τα μοντέλα.

Ήρθε το 2013, πέρασε σχεδόν και το 2014 και τα μοντέλα πήγαν περίπατο: ο πάγος όχι μόνο δεν έλιωσε, αλλά αυξήθηκε κιόλας! Θυμίζουμε (το είχαμε γράψει και τον Ιανουάριο) ότι μπορεί ο πάγος της Αρκτικής να έχει λιώσει με τον πιο πάνω ρυθμό απ' τα τέλη της δεκαετίας του 1970, αλλά, όπως πάλι η NASA ανακοίνωσε, (NASA National Snow and Ice Data Centre - NSIDC), ο Αρκτικός πάγος ΑΥΞΗΘΗΚΕ 29% τον Αύγουστο 2013 σε σχέση με τον Αύγουστο 2012, κατά 533.000 τετρ. μίλια! Οι παρακάτω δορυφορικές φωτογραφίες τής NASA είναι όντως εύγλωττες για το τι ακριβώς συμβαίνει στον Αρκτικό Ωκεανό:

Βαρύγδουπες εκφράσεις όπως "previous projections had underestimated the processes now driving ice loss - οι προηγούμενες προβολές είχαν υποεκτιμήσει τις διεργασίες που οδηγούν τώρα την απώλεια του πάγου", "In the end, it will just melt away quite suddenly - στο τέλος απλά θα λιώσει εντελώς ξαφνικά", "We use a high-resolution regional model for the Arctic Ocean and sea ice forced with realistic atmospheric data - Χρησιμοποιούμε ένα υψηλής ανάλυσης τοπικό μοντέλο για τον Αρκτικό Ωκεανό και το θαλάσσιο πάγο ενισχυμένο με ρεαλιστικά ατμοσφαιρικά δεδομένα", "expert on Arctic ice - ειδικός στον Αρκτικό πάγο", χρησιμοποιήθηκαν για ενίσχυση της "μοναδικής αλήθειας" ότι ο πάγος λιώνει. Ο Αλ Γκορ, ο προπαγανδιστής της "άβολης αλήθειας", χρησιμοποίησε τις συγκεκριμένες πιο πάνω προβλέψεις για τον πάγο που λιώνει στην ομιλία του κατά την παραλαβή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στο Όσλο.

Σας είχαμε πει τον Απρίλιο για τα σημάδια ένός νέου Μακαρθισμού, που φαίνεται να αναπτύσσεται σε βάρος επιστημόνων οι οποίοι αποτραβιούνται απ' τις πολιτικοποιημένες και "πειραγμένες" εκθέσεις του IPCC. Τα "εξελιγμένα μοντέλα" που γίνονται "με χρήση υπερυπολογιστών" πέφτουν και γκρεμοτσακίζονται το ένα μετά το άλλο. Θα μείνουμε στο "Πίστευε και μη ερεύνα"; Αν ζούσε στις μέρες μας ο Γαλιλαίος μάλλον θα έλεγε "Και όμως, δεν λιώνει!"

Μήπως γι' αυτό το νέο "Ιερό Ευαγγέλιο" της Ευρωπαϊκής Ένωσης λέγεται "ενεργειακή αποδοτικότητα" κι ετοιμάζουν προγράμματα μόνωσης των σπιτιών; Επειδή έρχεται όχι πια η "υπερθέρμανση", αλλά η "υπερψύξη" του πλανήτη; Και γι' αυτό αυξάνονται οι πάγοι στους πόλους;

Θα περιμένουμε με ενδιαφέρον τη Σύνοδο του ΟΗΕ (COP 21) για το κλίμα τον Δεκέμβριο στο Παρίσι. Κρατώντας πολύ μικρό καλάθι...