To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

31 Μαΐου 2016

Το γεωστρατηγικό μας παραμύθι

Καθώς βρίσκομαι σε ηλικία επικίνδυνη για εγκεφαλικά και εμφράγματα, προσπαθώ να μένω όσο πιο ήρεμος μπορώ. Έλα, όμως, που δεν γίνεται να μη ζοχαδιάζομαι όταν ακούω ηλιθίους να περιφέρουν την βλακεία τους με ύφος χιλίων καρδιναλίων! Λόγου χάρη, πώς να μην ανεβάσεις πίεση όταν ακούς τον άλλο να επιμένει ότι "καταδικάζουμε την βία απ' όπου κι αν προέρχεται"; Πώς να μην φορτώσεις γράδο με τους φιλόσοφους του καφενείου, που θεωρούν τους δημοσίους υπαλλήλους ως πηγή όλων των κακών; Και πώς να μη την πέσεις στα ηρεμιστικά όταν βλέπεις να προβάλλεται ο Μητσοτάκης τζούνιορ ως ελπίδα της χώρας; Έλα ντε!

Αυτό που με εκνεύρισε χτες ήταν μια μοναδικής ανοησίας "ανάλυση" της πρόσφατης επίσκεψης Πούτιν, ένα μοναδικής αστειότητος συμπίλημα άτοπων μπουρδολογιών για τα πλεονεκτήματα που -υποτίθεται πως- έχει η Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Το περίφημο "γεωστρατηγικό" μας πλεονέκτημα, το οποίο κάποιοι κρετίνοι αποκαλούν συχνά "γεωπολιτικό", λες και είχε ποτέ τούτος ο τόπος πολιτικό πλεονέκτημα που θα το αναβαθμίσει και σε γεω-πολιτικό...

Βέβαια, έτσι όπως είμαστε παγιδευμένοι ανάμεσα σε μνημόνια και δόσεις ενός χρέους, το οποίο όσο το πληρώνουμε τόσο αβγαταίνει, είναι λογικό να ψάχνουμε κάποιο πλεονέκτημα, κάποιο αβαντάζ (που λένε κι οι γάλλοι), κάποια σανίδα σωτηρίας για να πιαστούμε. Μόνο που εμείς ονειρευόμαστε σανίδες εκεί που δεν υπάρχουν. Πνιγόμαστε και νομίζουμε πως θα σωθούμε αν πιάσουμε τα μαλλιά μας κι αρχίσουμε να τα τραβάμε. Δεν έχουμε καταλάβει πως η παροιμία "ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται" δεν απευθύνεται σ' αυτόν που πνίγεται αλλά σ' εκείνον που πάει να τον σώσει.

[πηγή: The U.S. and NATO Have Been Trying to Encircle Russia Militarily Since 1991]

Άκου "γεωστρατηγικό πλεονέκτημα"! Λες και κάνουμε φέις-κοντρόλ σε ξενυχτάδικα. Ή λες και παίζουμε τάβλι και νομίζουμε ότι κερδίζουμε επειδή έχουμε κάνει πόρτες στις γωνίες. Ρε σεις, το τάβλι και η γη είναι κυκλικά, δεν έχουν γωνίες. Ζούμε στον 21ο αιώνα και μιλάμε ακόμη για γεωστρατηγικό πλεονέκτημα; Δηλαδή, αν κλείσουμε την βάση στην Σούδα, οι ΗΠΑ θα τα βάψουν μαύρα; Για ρίξτε μια ματιά στον παραπάνω χάρτη, όπου κάθε μπλε κουκίδα δείχνει και μια βάση των ΗΠΑ και πείτε μου.

Γι' αυτό, λοιπόν, ο Πάνος Καμμένος ήταν απείρως αστείος τότε που προσπαθούσε να καλοπιάσει την Ουάσινγκτον, προσφέροντάς της ένα νησί για να φτιάξουν βάση. Είμαι σίγουρος ότι εκεί στο πεντάγωνο πρέπει να κάνανε καινούργιο συκώτι από τα γέλια. Λόγω ευγενείας, οι άνθρωποι κρατήθηκαν και δεν είπαν τίποτε αλλά λίγο αργότερα του έδειξαν ότι παίρνουν μόνοι τους όσα χρειάζονται και δεν θέλουν δώρα, στέλνοντας τα πλοία τους να κάνουν βόλτες στο Αιγαίο. Και μη μου πείτε ότι τα πλοία είναι του ΝΑΤΟ κι όχι των ΗΠΑ, διότι το ΝΑΤΟ τίνος είναι;

Για ξαναδείτε τον χάρτη. Πώς την βλέπετε την συγκέντρωση γύρω από την Ρωσία και γύρω από το Ιράν; Η Ρωσία φαίνεται κυκλωμένη από παντού (εκτός από την πλευρά τής Κίνας) με πολιτειακές βάσεις (προσέξτε και την Αλάσκα). Το Ιράν δείτε το πιο καθαρά στον επόμενο χάρτη και μετρήστε τις βάσεις μόνοι σας:

[πηγή: U.S. Military Bases in the Middle East]

Να το πούμε λίγο πιο λαϊκά; Κάθε κυβέρνηση θέλει να πείσει τον κόσμο ότι κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να αναβαθμίσει την χώρα. Οπότε, μη φωνάζετε κατά των ιδιωτικοποιήσεων και του ΤΑΙΠΕΔ (συγγνώμη, της ΕΕΣΠ ήθελα να πω) διότι ξεπουλάμε μεν, έναντι υψηλών ανταλλαγμάτων δε. Κανείς δεν θα μας κακοκαρδίσει γιατί ζηλεύουν το οικόπεδό μας. Κι όσο μεγαλύτερη αξία έχει το προς πώληση οικόπεδο, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η αντιπαροχή. Μόνο που...

Μόνο που τούτο το γεμάτο φως και πέτρα (*) οικόπεδο είναι ήδη υποθηκευμένο. Άρα, με ποιον να παζαρέψουμε και τι να παζαρέψουμε; Η από δω πλευρά τού Ατλαντικού κάνει κουμάντο στα οικονομικά μας, μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την οποία, μάλιστα, και δεν θέλουμε να βγούμε και είμαστε πρόθυμοι να δώσουμε "γην και ύδωρ" για να μη μας διώξουν. Η από κει πλευρά τού Ατλαντικού κάνει κουμάντο στα εθνικά μας, μέσω του ΝΑΤΟ στο οποίο, μάλιστα, έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας για λύση στα προβλήματα που έχουμε με την Κύπρο, την Τουρκία, την Αλβανία, την ΠΓΔΜ κλπ. Οπότε, τί ακριβώς μας απομένει για πούλημα ώστε να το παζαρέψουμε;

Να τελειώνουμε, λοιπόν, με το γεωστρατηγικό μας παραμύθι. Και να τελειώνουμε με τους ηλίθιους που νομίζουν ότι μας έχει ανάγκη ο κάθε Πούτιν ή ο κάθε Ομπάμα για να κάνει τα παιχνίδια του στην ανατολική Μεσόγειο. Μακάρι να ήταν έτσι. Δυστυχώς, όμως, η άρχουσα τάξη πλέκει εδώ και πολλές δεκαετίες το δίχτυ τής εξάρτησης στο οποίο βρίσκεται πιασμένη η χώρα και δεν μπορεί να ξεφύγει. Καταστρέψαμε τον παραγωγικό και κοινωνικό μας ιστό, παραδίδοντας τον τόπο στο -εγχώριο και διεθνές- κεφάλαιο. Συνεπώς, αν ψάχνουμε για οποιοδήποτε πλεονέκτημα, πρέπει πρώτα να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις δημιουργίας ή ανάκτησής του. Και η βασικώτερη απ' αυτές τις προϋποθέσεις είναι να καταλάβουμε ότι οι υποτελείς δεν θέτουν όρους και δεν έχουν πλεονεκτήματα.

----------------------------------------
(*) Φώς και πέτρα: η ετυμολογία της λέξης Ελλάς (Ελ = ήλιος, λας = λίθος)

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΕΛΛΑΣ (έτυμο) [1/2]

Θοδωρή, φοβάμαι πως θα σ’ απογοητεύσω, αλλά η ετυμολογία της λέξης Ἑλλάς που δίνεις, δεν στέκεται. Δες παρακάτω τις σχεδόν ταυτόσημες ετυμολογίες της λέξης που δίνουν τα έγκυρα ετυμολογικά λεξικά της αρχαίας ελληνικής των Frisk (λήμμα Ἑλλάς) και Chantraine (λήμμα Ἕλληνες). Σημείωσε επιπλέον ―κι αυτό το γράφω μετά από μακρόχρονη επιστημονική ενασχόληση με το ζήτημα― ότι η ετυμολογία τοπωνυμίων και εθνωνυμίων ανέκαθεν ήταν κι εξακολουθεί να είναι δύσκολη υπόθεση γενικά και, ειδικότερα σ’ ότι αφορά την Ελλάδα, αντικείμενο παντοειδών αυθαιρεσιών εθνικιστικών και σοβινιστικών αποχρώσεων εδώ και αιώνες, για να μην πω χιλιετηρίδες. Η προσωπική μου πείρα λέει ότι λίγων αρχαίων ελληνικών τοπωνυμίων μπορεί να ανιχνευθεί με επιστημονική βεβαιότητα ινδοευρωπαϊκή προέλευση· πολλά είναι προελληνικά και μάλιστα μη ινδοευρωπαϊκά, ενώ άλλων το έτυμο ή είναι σκοτεινό ή —και σ’ αυτήν την κατηγορία θα κατέτασσα και την λέξη Ἑλλάς— δεν υφίσταται, γιατί είναι αδύνατο να βρεθεί, χωρίς, εξυπακούεται, να πρέπει να αποκλείεται υπό διαφορετικές συνθήκες από τις τωρινές μια «εξιχνίαση». Σταματώ εδώ για να μη γίνω κουραστικός και βαρετός. Ακολουθούν τα αποσπάσματα από τα σχετικά λήμματα στο πρωτότυπο.

Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

Ανώνυμος είπε...

ΕΛΛΑΣ (έτυμο) [2/2]

Hjalmar Frisk, Griechisches Etymologisches Wörterbuch, Band I: Α–Κο, Heidelberg: Carl Winter Universitätsverlag, 1960, σελίδες 498–499

Wie die meisten Länder- und Völkernamen sind Ἑλλάς und Ἕλληνες ohne überzeugende Etymologie. — Als Bildung auf -άς (vgl. Τρωάς, Φθιάς, Λευκάς usw..; Schwyzer 507f., Chantraine Formation 356) setzt Ἑλλάς zunächst ein Nomen voraus (Sommer Münch. Stud. z. Sprachwiss. 4, 1ff.). Auch für Ἕλληνες ist ein nominales Grundwort anzunehmen; die abweichende Betonung gegenüber Ἀθαμᾶνες, Ἀκαρνᾶνες, Δυμᾶνες usw., die übrigens auch bei Ἴωνες (s. d.) zu finden ist, wird gewöhnlich aus Παν-έλληνες (wie πάν-δεινος, παν-άγαθος u. a.) erklärt (aber Παν-αχαιοί Β 404 usw.!). — Neben Ἕλληνες steht Ἔλλοπες (wie Δρύοπες u. a.) in Ἐλλοπία N. der Umgegend von Dodona (Hes. Fr. 134, 1) und des nördlichen Euböa (Hdt. 8, 23); seit Arist. (Mete. 352 a 34) galt das Gebiet von Dodona und des Acheloos-Tal als die Urheimat der Hellenen, die ἀρχαία Ἑλλάς. Das gemeinsame Grundwort von Ἑλλάς und Ἕλληνες findet sich anscheinend eben in Ἑλλοί (Pi. Fr. 59), nach H. = Ἕλληνες οἱ ἐν τῇ Δωδώνῃ, καὶ οἱ ἱερεῖς; es ist aber vielleicht nur eine Frage der Lesung σ’ Ἑλλοί für Σελλοί in Π 234, s. Leumann Hom. Wörter 40. Es liegt indessen nahe, die Ἕλληνες auch mit den ebenfalls in Dodona sitzenden Σελλοί zu verbinden; dabei hätten Ἕλληνες und Ἑλλάς ihr σ- durch griechische Lautentwicklung eingebüßt. — Im übrigen bleiben die Namen trotz vieler Erklärungsversuche dunkel, s. v. Wilamowitz zu Eur. Her. 1 A. 1, Güntert WuS 9, 132 (vgl. Kretschmer Glotta 17, 250), Chatzis (s. PhilWoch 58, 497), weitere Lit. bei Chantraine Formation 168 A. 1. Einzelheiten auch bei Schwyzer 77f.

Pierre Chantraine, Dictionnaire étymologique de la langue grecque. Histoire de mots, Paris: Klincksieck, 1999, σελίδα 341

Et. Comme bien des termes géographiques, ces mots sont sans étymologie. Le suffixe du fém. Ἑλλάς est de type connu, celui de Ἕλληνες se retrouve dans d’autres noms de peuplades du nord de la Grèce comme Ἀθαμᾶνες, Αἰνιᾶνες, Ἀκαρνᾶνες, Δυμᾶνες, etc. A côté de Ἕλληνες, il existe un doublet Ἔλλοπες (cf. Δόλοπες, Δρύοπες, etc., formation thraco-phrygienne ?), ethnique supposé par le dérivé Ἐλλοπία, nom des environs de Dodone (Hés., Fr. 134,1) et du nord de lʼEubée (Hdt. 8,23) ; Aristote (Mete. 352 e) enseigne que la région de Dodone et lʼAchéloos sont la première patrie des Hellènes, l’ἀρχαία Ἑλλάς. Enfin on est tenté de voir dans Ἕλληνες et Ἑλλάς des dérivés de Ἑλλοί (Pi., Fr. 59, cf. Il. 16,234), le mot étant glosé par Hsch. Ἕλληνες οἱ ἐν τῇ Δωδώνῃ καὶ οἱ ἱερεῖς. On s’est toutefois demandé si la forme Ἕλλοι n’était pas issue d’une variante qui serait fautive, Il. 16,234, σ’ Ἕλλοι pour Σέλλοι (M. Leumann, Hom. Wörter 40). Même si l’on admettait cette vue, il serait tentant de tirer Ἕλληνες et Ἑλλάς de Σέλλοι (la sifflante ayant disparu en grec, ce qui supposerait un emprunt extrêmement ancien). Très abondante bibliographie sur le problème de ces mots, voir Frisk s.u. Ἑλλάς.

Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

Teddy είπε...

@ Μη Απολιθωμένος

Γιατί νομίζεις ότι με απογοητεύεις; Έχω γνώση για το σκοτεινό έτυμο πολλών λέξεων, ανάμεσα στις οποίες και η "Ελλάς" και οι "άνθρωποί" της. Απλώς, κάνω κάθε φορά την προσωπική μου επιλογή ανάμεσα στις διάφορες προτάσεις. Ωραίος π.χ. ο μύθος ότι πήραμε το όνομά μας από τον γυιο τού Δευκαλίωνα και της Πύρρας αλλά -πώς να το κάνουμε;- το "ήλιος και πέτρα" είναι όχι μόνο εξαιρετικά εύστοχο αλλά και τόσο ποιητικό ώστε μυρίζει Ελύτη...

Καλημέρα στην Ανατολική Βαλτική!

Παπουτσωμενος Γατος είπε...

Eδω ο κοσμος καιγεται και ο Απολιθωμενος ασχολειται με λεξουλες

Teddy είπε...

@ Παπουτσωμενος Γατος

Αν μου επιτρέπεις: Μη Απολιθωμένος.
Επίσης, αν μου επιτρέπεις: Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις (Αντισθένης). Άρα, το να ασχολούμαστε με λεξούλες δεν είναι καθόλου μα καθόλου κακό.

Πάντως, για το ότι ο κόσμος καίγεται, δεν υπάρχει καμμία αντίρρηση.

Ανώνυμος είπε...

ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ

Αφού σ’ ευχαριστήσω, Θοδωρή, για την παρέμβασή σου, ας μου επιτραπεί κι εμένα να συμβουλέψω τον «Παπουτσωμένο Γάτο» να ενστερνισθεί τα παρακάτω λόγια του Β. Ι. Λένιν (είναι αποσπάσματα από τον λόγο του στο ΙΙΙ Πανρωσικό Συνέδριο της Κομμουνιστικής Ένωσης Νεολαίας της Ρωσίας στις 2 του Οκτώβρη 1920, λόγο που είναι γνωστός με τον τίτλο «Τα καθήκοντα των Ενώσεων της νεολαίας», πρβ. Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τόμος 41 (Μάης–Νοέμβρης 1920), Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα 1983, σελ. 298, 301, 303, 305· οι υπογραμμίσεις με ορθά ημίμαυρα είναι δικές μου):


Σύντροφοι, θα ήθελα να κάνουμε σήμερα μια συζήτηση πάνω στο θέμα: ποια είναι τα βασικά καθήκοντα της Ένωσης της Κομμουνιστικής Νεολαίας και σε σύνδεση μ’ αυτό, τι λογής πρέπει να είναι οι οργανώσεις της νεολαίας στη σοσιαλιστική Δημοκρατία γενικά.

[…]

Εξετάζοντας λοιπόν απ’ αυτή την άποψη το ζήτημα των καθηκόντων της νεολαίας, πρέπει να πω ότι τα καθήκοντα αυτά της νεολαίας γενικά και των ενώσεων της Κομμουνιστικής νεολαίας και κάθε είδους άλλων οργανώσεων ιδιαίτερα, θα μπορούσαν να εκφραστούν με δυο λόγια: το καθήκον της νεολαίας είναι να μαθαίνει.

Φυσικά, αυτό είναι απλώς «δυο λόγια». Δεν δίνει ακόμη απάντηση στα κύρια και στα πιο ουσιαστικά ερωτήματα: τι πρέπει να μαθαίνει και πώς να μαθαίνει; Εδώ όμως όλο το ζήτημα είναι ότι μαζί με το μετασχηματισμό της παλιάς καπιταλιστικής κοινωνίας, η εκπαίδευση, η διαπαιδαγώγηση και η μόρφωση των καινούργιων γενιών που θα δημιουργήσουν την κομμουνιστική κοινωνία, δεν μπορεί να είναι οι παλιές. Η εκπαίδευση, η διαπαιδαγώγηση και η μόρφωση της νεολαίας πρέπει να ξεκινούν από το υλικό που μας άφησε η παλιά κοινωνία. Τον κομμουνισμό μπορούμε να τον δημιουργήσουμε μόνο με το σύνολο των γνώσεων, των οργανώσεων και των θεσμών, με εκείνο το απόθεμα των ανθρώπινων δυνάμεων και μέσων, που μας έμειναν από την παλιά κοινωνία. […]

[…] Θα κάνατε όμως τεράστιο λάθος, αν δοκιμάζατε να βγάλετε το συμπέρασμα ότι μπορεί να γίνει κανείς κομμουνιστής, χωρίς να αφομοιώσει ό,τι έχει συσσωρεύσει η γνώση του ανθρώπου. Θα ήταν λάθος να νομίζετε ότι είναι αρκετό να αφομοιώσετε τα κομμουνιστικά συνθήματα, τα συμπεράσματα της κομμουνιστικής επιστήμης και δεν χρειάζεται να αφομοιώσετε το σύνολο των γνώσεων, που επακόλουθό τους είναι ο ίδιος ο κομμουνισμός. Ο μαρξισμός είναι παράδειγμα, που δείχνει πώς βγήκε ο κομμουνισμός από το σύνολο των ανθρώπινων γνώσεων.

[…]

Δεν μας χρειάζεται ο παπαγαλισμός, μας χρειάζεται όμως να αναπτύξουμε και να τελειοποιήσουμε τη μνήμη κάθε σπουδαστή με τη γνώση των βασικών γεγονότων, γιατί ο κομμουνισμός θα γίνει κάτι το κούφιο, θα γίνει κούφια ταμπέλα, ο κομμουνιστής δεν θα είναι παρά ένας απλός καυχησιάρης, αν όλες οι αποκτημένες γνώσεις δεν ξαναδουλευτούν μέσα στη συνείδησή του. Πρέπει όχι μόνο να αφομοιώσετε αυτές τις γνώσεις, αλλά να τις αφομοιώσετε έτσι, που να μπορείτε να τις εξετάζετε κριτικά, για να μην παραφορτώνετε το μυαλό σας με άχρηστη σαβούρα, αλλά να το πλουτίζετε με τη γνώση όλων των γεγονότων, που όποιος δεν τα ξέρει δεν μπορεί να είναι σύγχρονος μορφωμένος άνθρωπος. Αν ένας κομμουνιστής θα ήθελε να παινευτεί για τον κομμουνισμό του με βάση τα έτοιμα συμπεράσματα που απόκτησε, χωρίς να κάνει μια πολύ σοβαρή, πολύ δύσκολη και μεγάλη δουλειά, χωρίς να μπει στο νόημα των γεγονότων που είναι υποχρεωμένος να τα δει κριτικά, αυτός ο κομμουνιστής θα ήταν αξιοθρήνητος. Μια τέτοια επιπολαιότητα θα ήταν πάρα πολύ ολέθρια. Αν ξέρω ότι ξέρω λίγα, θα πετύχω να μάθω περισσότερα. Αν όμως ένας άνθρωπος λέει ότι είναι κομμουνιστής και ότι δεν του χρειάζεται να ξέρει τίποτε σταθερό, απ’ αυτόν δεν θα βγει τίποτε που να μοιάζει με κομμουνιστή.

Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

Ανώνυμος είπε...

θΟΔΩΡΗ, ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Ανώνυμος είπε...

Ωραίο το κλείσιμο, άλλωστε και ο Ερρίκος(Henry) της άλλης όχθης, το ίδιο έχει πει: "Οι Έλληνες δεν κατάλαβαν ότι μετά το 1991, δεν τους χρειαζόμαστε πιά"


Μανώλης