To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

14 Ιανουαρίου 2016

Το σκάνδαλο "Ακρόπολις"

Στο χτεσινό σημείωμα υπάρχει μια παρενθετική φράση, η οποία μπορεί να ερμηνευθεί λανθασμένα έτσι όπως διατυπώθηκε. Έγραψα, λοιπόν ότι "ο τύπος δεν κατηγόρησε ποτέ κανέναν πρόεδρο ή διοικητή οργανισμού ότι ενήργησε προς ίδιον όφελος" αλλά έπρεπε να προσθέσω στην αρχή ένα "τότε". Διότι, όσο είναι αληθές πως στην αρχή οι εφημερίδες πρόβαιναν στις αποκαλύψεις τους μιλώντας γενικά και αόριστα, το ίδο αληθές είναι ότι λίγες εβδομάδες αργότερα έγινε το σώσαι με απανωτές αποκαλύψεις εμπλεκομένων προσώπων, με αποκορύφωμα την υπόθεση που έμεινε στην ιστορία ως "σκάνδαλο Ακρόπολις".

Η "Ακρόπολις" ήταν μια χρηματιστηριακή εταιρεία, η οποία είχε ιδρυθεί το 1997, τότε που το χρηματιστήριο γνώριζε πιέννες, επί εποχής Σημίτη και Παπαντωνίου. Ως ιδιοκτήτες της φέρονταν οι Σοφοκλής και Θόδωρος Πρινιωτάκης και ο Γιώργος Αποστολίδης (κρατήστε αυτά τα ονόματα) αλλά η εφημερίδα Παρόν αποκάλυψε στις 22/4/2007 ότι το 50% ανήκε σε μια κυπριακή εταιρεία ιδιοκτησίας Παναγιώτη Τσουπίδη. Τι εστί Τσουπίδης;  Πάρτε βαθειά ανάσα:

Ο Τσουπίδης ήταν από το 2004 πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, ως προσωπική επιλογή τού υπουργού οικονομικών Γιώργου Αλογοσκούφη και είχε ήδη αποκαλυφθεί ότι μέχρι το 2006 είχε τζογάρει πάνω από ένα δισ. του Ταμιευτηρίου σε δομημένα ομόλογα υψηλού ρίσκου αλλά και ότι είχε σχέσεις με τον επιχειρηματία Γιώργο Παπαμαρκάκη (αφού συμμετείχε στο ΔΣ της North Real Estate Opportunities Fund, η οποία ανήκε στον Παπαμαρκάκη και ήταν εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Λονδίνου), ο οποίος είχε και μια άλλη εταιρεία, την North Asset Management, η οποία αγόρασε από την JPMorgan (εντελώς συμπτωματικά, ο Δημήτρης Τσουπίδης του Παναγιώτη εργαζόταν στην JPMorgan) το ομόλογο των 280 εκατ. (για το οποίο μιλήσαμε χτες) και το πούλησε στην γερμανική τράπεζα HypoVereisBank-HVB, η οποία το πούλησε με την σειρά της στην "Ακρόπολις", από την οποία εν τέλει το αγόρασαν τα ταμεία. Εκπνεύστε.

Μπερδευτήκατε; Αν ναι, ξαναδιαβάστε την παραπάνω παράγραφο πριν συνεχίσετε την ανάγνωση.

Πάνος Τσουπίδης: Δυο φορές εξώφυλλο-συνέντευξη σε 20 μήνες (2ος/2005-10ος/2006) στο "χρήσιμο περιοδικό"

Ο μπουχός των αποκαλύψεων κινητοποίησε έναν διακεκριμμένο για το ήθος του και την συνέπειά του δημόσιο λειτουργό, ο οποίος αποφάσισε να δράσει άμεσα και κεραυνοβόλα. Ο λόγος για τον τότε προϊστάμενο της ΔΟΥ Ανωνύμων Εμπορικών Εταιρειών Αθηνών Παντελή Πολύζο, ο οποίος διέταξε αμέσως έλεγχο στην "Ακρόπολις" με αποκλειστικό αντικείμενο τις συναλλαγές που είχαν σχέση με τα ομόλογα των ταμείων. Ο έλεγχος ολοκληρώθηκε σε χρόνο-ρεκόρ και αποκάλυψε κάτι το ασύλληπτο με το ΤΕΑΔΥ (του Σημαιοφορίδη, όπως λέγαμε χτες): για πραγματικές αγοραπωλησίες 20 ομολόγων, είχαν πραγματοποιηθεί 300 συναλλαγές!

Το κόλπο ήταν απλό στην σύλληψη. Αφού για κάθε συναλλαγή τού ταμείου με την "Ακρόπολις" η εταιρεία έπαιρνε την προμήθεια που της αναλογούσε, όσο περισσότερες συναλλαγές γίνονταν τόσο μεγαλύτερα θα ήσαν και τα έσοδα της εταιρείας. Έτσι, λοιπόν, είτε με την αδιαφορία είτε με την συνενοχή της διοίκησης του ΤΕΑΔΥ, τα ομόλογα που θα μπορούσαν να αγοραστούν με 20 πράξεις συνολικά, αγοράστηκαν και πουλήθηκαν 300 φορές και το ταμείο πλήρωσε στην "Ακρόπολις" για προμήθειες εννιά εκατομμύρια ενώ θα μπορούσε να καθαρίσει με εξακόσια χιλιάρικα.

Το θέμα είναι ότι αυτές οι αλλεπάλληλες αγοραπωλησίες ανέβασαν τον τζίρο κοντά στα 3 δισ. ενώ η πραγματική συνολική αξία των συναλλαγών ήταν μόλις 180 εκατομμύρια. Ο έλεγχος θεώρησε -πολύ σωστά- ότι οι υπόλοιπες συναλλαγές ήσαν εικονικές και επέβαλε στην "Ακρόπολις" το πρόστιμο που προβλεπόταν από τον νόμο. Κι επειδή το πρόστιμο δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο από την αξία των συναλλαγών επί τον συντελεστή βαρύτητας, τα 2,75 δισ. εικονικών συναλλαγών επί συντελεστή βαρύτητας 2 μας κάνουν 5,5 δισεκατομμύρια πρόστιμο, το οποίο ο Πολύζος δεν δίστασε να υπογράψει και να βεβαιώσει. Πρόκειται για το μεγαλύτερο πρόστιμο που έχει επιβάλει ποτέ το ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του, το οποίο παραμένει ανείσπρακτο μέχρι σήμερα.


Από πλευράς δικαιοσύνης ξεκινάει μια μακρά περίοδος ανακρίσεων και καταθέσεων, ώσπου στις 3 Μαρτίου 2010 το συμβούλιο εφετών διατάσσει την σύλληψη και προφυλάκιση του Αποστολίδη και των Πρινιωτάκηδων ενώ η υπόθεση των ομολόγων παραπέμπεται να εκδικαστεί στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Το δικαστήριο εκδικάζει πρώτα τα ομόλογα σταθερού επιτοκίου, με τον εισαγγελέα να καταθέτει απαλλακτική πρόταση. Στις 28 Φεβρουαρίου 2012 εκδίδεται αθωωτική απόφαση για όλους τους κατηγορούμενους.

Στην συνέχεια, το Τριμελές ασχολήθηκε με τα δομημένα ομόλογα και στις 29 Μαΐου 2014 εξέδωσε απόφαση-καταπέλτη, μοιράζοντας στους 13 κατηγορουμένους ποινές πολλών δεκαετιών. Ο πρόεδρος (Αγάπιος Σημαιοφορίδης) και η διευθύντρια του ΤΕΑΔΥ (Παναγιώτα Καραδήμα) καθώς και οι πρόεδροι των ΤΕΑΥΦΕ (Παναγιώτης Δεμέστιχας) και ΤΕΑΚΟΠΑ (Κώστας Χρηστίδης) αλλά και ο αντιπρόεδρος του ΤΣΕΥΠ (Γεράσιμος Κονιδάρης), καταδικάστηκαν σε κάθειρξη 30 ετών (κατά συγχώνευση 20) ο καθένας, οι Γιώργος Αποστολάκης και Θεόδωρος Πρινιωτάκης της "Ακρόπολις" σε 43 χρόνια (εκτιτέα τα 25) ο καθένας, ο Γιώργος Παπαμαρκάκης της ΝΑΜ 35 χρόνια (εκτιτέα τα 25), οι Χαράλαμπος Αβραμόπουλος και Αβραάμ Σαββίδης της JPMorgan 30 χρόνια (εκτιτέα τα 25), ο Νίκος Μπούγος της HVB 15 χρόνια και οι λογιστές Άγγελος και Δημήτρης Λιάπης από 5 χρόνια ο καθένας. Λόγω προτέρου εντίμου βίου, οι κατηγορούμενοι γλίτωσαν τα ισόβια και οι ποινές τους ήσαν εφέσιμες με ανασταλτικό αποτέλεσμα, έτσι αυτή την στιγμή κανείς από τους καταδικασθέντες δεν βρίσκεται στην φυλακή.

Τέλος, το δικαστήριο (α) αποφάσισε την κατάσχεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των Θόδωρου Πρινιωτάκη και Γιώργου Αποστολίδη μέχρι του ποσού των 6,5 εκατομμυρίων ευρώ (ως παρανόμως αποκτηθείσα περιουσία), (β) επέβαλε χρηματική ποινή ύψους 11,6 εκατ. ευρώ στον Γιώργο Παπαμαρκάκη και (γ) επιδίκασε καταβολή χρηματικής ικανοποίησης 500 χιλιάδων ευρώ υπέρ του δημοσίου στους Παπαμαρκάκη και Πρινιωτάκη.

Ο Γιώργος Παπαμαρκάκης (αριστερά) αναλύει το πώς μπορεί κανείς να βγάλει κέρδη εν μέσω κρίσης.

Ομολογώ πως, όταν άρχισα να γράφω το προχτεσινό κείμενο, δεν είχα κατα νου να επεκταθώ τόσο πολύ ούτε να μπω σε τόσες λεπτομέρειες. Όμως, ένα ιστολόγιο είναι ζωντανός οργανισμός, με δικές του ανάσες και δική του βούληση, οπότε συχνά με πάει όπου αυτό θέλει. Έτσι, είμαι σχεδόν υποχρεωμένος να συνεχίσω και αύριο με μερικές ακόμη ομορφιές από όλη αυτή την ιστορία των ομολόγων, τους τζερεμέδες της οποίας καλείται να πληρώσει, όπως πάντα, ο αμέτοχος λαός.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αμετοχος,για αυτο και πλήρωνει.Αμετοχος διοτι ΚΑΝΕΝΑΣ εντιμος δεν πλησιαζει τον αποκαλουμε στιβο της πολιτικης που ειναι γεματος διεφθαρμενους που πρωτοι και καλυτεροι τρεχουν να πιασουν πορτα.Δεν ειναι οτι αυτους εχουμε και παντα αυτους ψηφιζουμε ,αλλα ΔΕΝ πλησιαζουν οι αξιολογοι ,εντιμοι ,εμπειροι πολιτες . Και οταν αφηνουμε να κυριαρχουν οι ξευτιλισμενοι τι περιμενουμε?? Αυτα λουζομαστε και αυτη ειναι η πραγματικη ευθυνη μας .

Ανώνυμος είπε...

Το θέμα είναι ότι και καλυτερος άνθρωπος να είσαι και έχεις τις καλύτερες προθέσεις το σύστημα είναι που γεννά την διαφθορά. Και όπως είχε πει κάποιος, εμείς δεν θέλουμε να πιάσουμε αυτόν που δωροδοκειται αλλά τον δωροδωκεα. Και αυτός είναι το καπιταλιστικο σύστημα

Γιαννης

Ανώνυμος είπε...

απο ανωνυμος 5.49 Αγαπητε φιλε ,οποιος εχει επαφες με το δημοσιο γνωριζει πολυ καλσ οτι ο υπαλληλος εχει στην διαθεση του ολα τα οπλα ,νομους ,εγκυκλιους ,αρθρα και καθε νομικη πληροφορια.Ο πολιτης αντιθετως Δεν εχει καμμια πληροφορηση.Το αποτελεσμα ειναι οτι βραχυκυκλωνουν τον πολιτη και τον εκβιαζουν ανσγκαζοντας τον να σταξει λαδακι στην μηχανη.Το εζησε με εφοριακο που μου επεβαλε φορο που ΔΕΝ επιβαλλοταν στο επαγγελμα μου .Ειδα και ε παθα να ξεμπλεξω.Θελεις δεν θελεις υπο τοκαθεστως εκβιασμων τα ακουμπας. Ας κανουν ποθεν εσχςες σε αυτους που εχουνέ δικαιωμα υπογραφης και τοτε τα λεμε.

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικός όπως πάντα!
Μήπως έχεις γράψει κάποιο κείμενο για την Τράπεζα της Ελλάδος;