To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

19 Σεπτεμβρίου 2014

Ο "χωρισμός" έγινε… "εξορθολογισμός"

Η είδηση είτε θάφτηκε είτε πέρασε στα "ψιλά" των περισσότερων Μέσων Ενημέρωσης. Ακόμη και στο διαδίκτυο πολύ λίγοι ασχολήθηκαν. Μόνο κάποιες εκκλησιαστικές ιστοσελίδες το σημείωσαν. Κι όμως, το θέμα ήτανε σοβαρό. Ο Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή το ταξίδι του στο Άγιον Όρος, αναφέρθηκε και στις σχέσεις κράτους και εκκλησίας. Κι εκεί (όπως γίνεται και σε πολλά άλλα κεντρικά ζητήματα) αποκάλυψε ότι για τον σημερινό ΣυΡιζΑ δεν υπάρχει πλέον η βασική αξιακή θέση της αριστεράς από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα για πλήρη και ουσιαστικό χωρισμό εκκλησίας και πολιτείας .

Ιδού τι ακριβώς είπε ο πρόεδρος του ΣυΡιζΑ: "Εγώ δεν βρέθηκα στο Άγιον Όρος για να κοροϊδέψω, ούτε για να παραπλανήσω κανένα. Μίλησα ειλικρινά, δεν προσποιήθηκα. Αναγνώρισα τη μεγάλη θεσμική και πολιτισμική αξία τού Όρους. Αναγνώρισα τη μεγάλη θεσμική και πολιτισμική αξία ενός πυλώνα τής ορθοδοξίας που είναι το Όρος, σε αυτό που σημαίνει Ελλάδα και ελληνισμός. Και αυτή η αναγνώριση ήταν ειλικρινής. Δεν προσποιήθηκα, δεν έταξα, δεν αξιοποίησα, όπως άλλοι αξιοποιούν για επικοινωνιακούς λόγους τα βαθύτερα προσωπικά τους πιστεύω. Δεν είμαι τέτοιου είδους πολιτικός. Ως εκ τούτου, πρέπει να σας πω ότι η σχέση μας με την εκκλησία είναι μια σχέση ειλικρινής, πράγμα το οποίο μπορεί να μας οδηγήσει σε ουσιαστικά αποτελέσματα. Για τον αναγκαίο εξορθολογισμό των σχέσεων κράτους-εκκλησίας, που θα είναι ευνοϊκός και για το κράτος, προκειμένου να είναι ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος αλλά και για την ίδια την Εκκλησία, ώστε να επιτελέσει με καλύτερους όρους τον σημαντικότατο κοινωνικό ρόλο που έχει".

Παρατήρηση πρώτη: Το αίτημα για χωρισμό κράτους και εκκλησίας  δεν ήταν μόνο θέση του σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού κινήματος αλλά μια θέση που εξέφραζε και τις δυνάμεις του αστικού εκσυγχρονισμού. Μια θέση που επιτέλους θα έλυνε μια εκκρεμότητα δεκαετιών και θα σηματοδοτούσε ένα σύγχρονο, όχι σοσιαλιστικό αλλά αστικό κράτος. Μη ξεχνάμε πως στην Γαλλία το ζήτημα αυτό έχει λυθεί ήδη από την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα. Στην Ελλάδα, για να μιλήσουμε μόνο για τα τελευταία 40 χρόνια, υπονομεύθηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες της μεταπολίτευσης, όταν αποτελούσε θέση όλων (ακριβώς όλων) των κομμάτων, ακόμη και της καραμανλικής Νέας Δημοκρατίας. Στην συνέχεια, βέβαια, ξεχάστηκε και από το ΠΑΣΟΚ. Τώρα το ξεχνάει και ο ΣυΡιζΑ στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας.

Παρατήρηση δεύτερη: Όταν αντικαθιστάς την θέση αρχής για τον χωρισμό με τον γενικόλογο όρο "εξορθολογισμός", σε τί διαφέρεις από τους δικολαβισμούς του Ευάγγελου Βενιζέλου, που μιλούσε για "διακριτούς ρόλους" όταν επιχειρηματολογούσε γιατί δεν είναι αναγκαία η συνταγματική κατοχύρωση του χωρισμού;

Δικαιολογημένα, λοιπόν, μετά από όλα τα παραπάνω, έσπευσαν οι κύκλοι της ιεράς συνόδου, που αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι οποιαδήποτε κουβέντα για χωρισμό, να εκφράσουν την ικανοποίησή τους για την τοποθέτηση του προέδρου του ΣυΡιζΑ.

Ηθικόν δίδαγμα (όπως μας έλεγαν οι παπάδες σε μας τους παληότερους που περάσαμε -υποχρεωτικά εκείνη την εποχή του ’60- από τα κατηχητικά σχολεία): Ο σκοπός (τα ψηφαλάκια που λένε και στα τηλεοπτικά παράθυρα) δεν δικαιολογεί πάντα τα μέσα!


Υ.Γ. Από τις στήλες του Ημεροδρόμου έχει σχολιασθεί όπως πρέπει η συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον πάπα Φραγκίσκο. Μόνο μια παρατήρηση για τους επιτελείς του ΣυΡιζΑ, που όπου σταθούν κι όπου βρεθούν μιλάνε για τον "πάπα των φτωχών", τον "πάπα της ειρήνης" και δεν συμμαζεύεται. Μερικές φορές μοιάζουν σαν να είναι έτοιμοι να τον εντάξουν και στην "συμμαχία του νότου". Κάποιος πρέπει να τους θυμίσει την Ιστορία και το ρόλο του Βατικανού, εκατονταετίες τώρα, ακόμη και πρόσφατα στον διαμελισμό τής Γιουγκοσλαβίας και τους ποταμούς αίματος που χύθηκαν εκεί.  Από την Ιστορία θα μάθουν πως ο ίδιος ο πάπας είναι και τραπεζίτης. Θα μάθουν πως από το 1942 το Βατικανό έχει και την δική του τράπεζα. Μια τράπεζα χωμένη στου κόσμου τις βρομοδουλειές. Μια από αυτές τις βρομοδουλειές είναι και το ξέπλυμα χρήματος, όπως έδειξαν και τα σκάνδαλα που ξέσπασαν στην δεκαετία του ’90. Την συνεργασία των κληρικών τραπεζιτών με τους τζογαδόρους τής εποχής μέσω της αμαρτωλής τράπεζας Banco Amrosiano. Kαι τόσα άλλα για το "άγιο χρήμα", που θα χρειαζόμασταν σελίδες επί σελίδων για να τα περιγράψουμε. Προς το παρόν, θα τους συνιστούσαμε να βρουν τα τεύχη της εποχής (και κυρίως του 1999) του γνωστού περιοδικο Fortune. Όσο για τα πεπραγμένα τού πάπα, καλό είναι να μάθουν και τι έκανε αυτός ως αρχιεπίσκοπος στην Αργεντινή, όταν στη χώρα του υπήρχε στυγνή στρατιωτική δικτατορία. Απλώς εσιώπησε, παρά τις εκκλήσεις των συγγενών των διωκομένων, ακόμη κι όταν ήταν χαμηλόβαθμοι κληρικοί. Ή τι κάνουν τώρα οι υπαγόμενοι σ’ αυτόν κληρικοί στην Ουκρανία. Συνεργάζονται με τους φασίστες και κυνηγούν τους πατριώτες τους εκεί στα ανατολικά της χώρας επειδή απλά και μόνο είναι ρωσσόφωνοι και πολλοί απ’ αυτούς "αιρετικοί" ορθόδοξοι. Κατά τα άλλα εύκολο είναι να κάνεις γενικόλογες διακηρύξεις περί ειρήνης, τραπεζών κλπ.

[Άρθρο του Γιώργου Καραγιάννη στον ιστοτόπο Ημεροδρόμος
με μικροδιορθώσεις και υπογραμμίσεις δικές μου.]


Σημείωση ιστολογίου: Δοκιμάστε τα νεύρα σας, παρακολουθώντας ένα εξάλεπτο ντελίριο του μητροπολίτη Κορινθίας Διονυσίου και προσπαθήστε να ανακαλύψετε πώς είναι δυνατόν να επέλθει ο "εξορθολογισμός" στις σχέσεις πολιτείας και εκκλησίας, τον οποίο ευαγγελίζεται ο πρόεδρος του ΣυΡιζΑ.

3 σχόλια:

Ih είπε...

Θοδωρή μια διευκρίνηση, εάν γνωρίζεις, μιας και το αναδημοσιεύεις.

"Το αίτημα για χωρισμό κράτους και εκκλησίας...Στην Ελλάδα, για να μιλήσουμε μόνο για τα τελευταία 40 χρόνια, υπονομεύθηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες της μεταπολίτευσης, όταν αποτελούσε θέση όλων (ακριβώς όλων) των κομμάτων"

Και του Κομμουνιστικού Κόμματος συμπεριλαμβανομένου ?

Φιλικά Ηλίας

Teddy είπε...

@ lh

Προφανώς, η φράση δεν έγινε κατανοητή. Εκείνο που αποτελούσε θέση όλων των κομμάτων ήταν ο χωρισμός εκκλησίας και κράτους, όχι η υπονόμευσή του. Η υπονόμευση ήρθε από τα αστικά κόμματα, κυρίως για ψηφοθηρικούς λόγους.

Φυσικά, μ' αυτή την υπονόμευση δεν είχαν καμμιά σχέση οι κομμουνιστές (είτε οι "ορθόδοξοι" του ΚΚΕ είτε οι "ευρωκομμουνιστές" του ΚΚΕ-εσ κλπ είτε οι εξωκοινοβουλευτικοί τού ΚΚΕ(μ-λ) κλπ). Βλέπεις, αυτοί δεν είχαν να προσδοκούν το παραμικρό όφελος από μια συνεργασία με την εκκλησία, μιας κι η τελευταία τούς αντιμετώπιζε ως μιάσματα και εχθρούς τής πατρίδας και της πίστης.

Ανώνυμος είπε...

Θοδωρή,

αυτός ο καημένος ο τραπεζίτης (ο του θεού επονομαζώμενος) βρέθηκε κρεμμασμένος από την γέφυρα των μαύρο-μοναχών στο λονδίνο, το 1982

http://en.m.wikipedia.org/wiki/Roberto_Calvi

http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/june/19/newsid_3092000/3092625.stm

μόνο για ψαγμένους: στο βόρειο πόδι της γέφυρας αυτής υπάρχει μια ωραία μπυραρία με το ίδιο όνομα, το άγαλμα ενός κοιλαρά μοναχού στην είσοδο της και με διάφορα βικτωριανά τσιτάτα χαραγμένα στους τοίχους της,
"industry is all", "a good thing is soon snatched up", "wisdom is rare".

ΑΧΠ