To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

13 Μαΐου 2014

Χτίζεται η Νέα Ελλάδα

Χτίζεται η Νέα Ελλάδα!

Οποία ευτυχία για όλους μας! Και, μάλιστα, διπλή ευτυχία μιας και βλέπουμε δυο μεγαλοεργολάβους να διαγκωνίζονται για το ποιος θα αναλάβει το έργο.

Εκ δεξιών, ο Αντώνης ο φραντζάτος. Ορεξάτος και με καλές συστάσεις. Εργολάβος που αναδείχτηκε για τις επιτυχημένες κατεδαφίσεις του (ξήλωσε παιδεία και υγεία σε χρόνο ρεκόρ, γκρέμισε την ΕΡΤ σε λίγα λεπτά, διέλυσε τον κοινωνικό ιστό σε λιγώτερο από δυο χρόνια κλπ) και τώρα θέλει να αποδείξει σε όλους -και πρώτα-πρώτα στον εαυτό του- ότι είναι καλός και στις ανεγέρσεις. Διαθέτει αρίστης ποιότητος εργαλεία εισαγωγής, γερμανικής κατασκευής και με την σφραγίδα ποιοτικού ελέγχου τού πανεπιστημίου τού Σικάγου. Μα, πάνω απ' όλα, διαθέτει πολυάριθμα συνεργεία με υπεργολάβους που διακρίνονται για την αφοσίωσή τους αλλά και την αποτελεσματικότητά τους. Φυσικά, συνεργεία και υπεργολάβοι δεν έχουν να επιδείξουν μέχρι σήμερα παρά μόνο κατεδαφίσεις αλλά χαρακτηρίζονται από την ίδια με του αφεντικού τους υπερβολική σιγουριά ότι θα τα καταφέρουν και στο χτίσιμο.

Εξ αριστερών ο Αλέξης το γελαστό παιδί. Πολύ νεώτερος του Αντώνη και ως εκ τούτου με πολύ μικρότερη πείρα αλλά ζωηρός, αεικίνητος και με τεράστια όρεξη για μάθηση. Γνωρίζοντας ότι υστερεί σε εμπειρία από τον αντίπαλό του, γυρίζει όλον τον κόσμο προκειμένου να συναντήσει φτασμένους μαστόρους οι οποίοι θα του μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις τους: διδάχτηκε από καθηγητές στην Αργεντινή, μελέτησε τα προγράμματα του Ομπάμα στις ΗΠΑ, έμαθε από την πείρα των πορτογάλων, εμβάθυνε στους σοσιαλιστικούς χειρισμούς τού Ολάντ. Πήρε τόσο σοβαρά τον ρόλο του ώστε τώρα επιχειρεί να συνενώσει τους εργολάβους τού ευρωπαϊκού νότου κόντρα στην βουλιμία των βόρειων εργολάβων. Επιθυμία τού Αλέξη είναι να χτίσει την Νέα Ελλάδα με φάτσα προς τα αριστερά αλλά κανένας από τους συμβουλάτορες και τους δασκάλους του δεν έχει χτίσει ποτέ τέτοιο οικοδόμημα, οπότε ο Αλέξης αυτοσχεδιάζει. Το κακό είναι ότι όσες φορές οι υπεργολάβοι του προσπάθησαν να χτίσουν κάτι με φάτσα αριστερά, τους έβγαινε με την φάτσα δεξιά (χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις Λαφαζάνη και Δραγασάκη). Γι' αυτό και ο Αλέξης, απηυδισμένος, θέλει να μας πείσει ότι ναι μεν θα προσπαθήσει να μας φτιάξει μια Νέα Ελλάδα που να βλέπει αριστερά αλλά κι αν ακόμα του βγει να βλέπει δεξιά, δεν πειράζει.

Το βασικό είναι ότι χτίζεται η Νέα Ελλάδα!

Βέβαια, διαφαίνονται δυο προβληματάκια. Το πρώτο είναι πως κι οι δυο εργολάβοι φαίνεται ότι σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν παλιά, φθαρμένα υλικά: διαλυμένα εργασιακά δικαιώματα, μισοκατεστραμμένο κοινωνικό κράτος, ψωμολυσσούσα παιδεία, διαβλημένη δικαιοσύνη, απογοητευμένη νεολαία... Συνεπώς, είναι λογικό να αντιμετωπίζουν την διστακτικότητά μας να τους εμπιστευτούμε μιας και ο κάθε νοήμων νους αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν να χτίσεις κάτι καινούργιο με παλιά υλικά.

Το δεύτερο -και μεγαλύτερο- πρόβλημα είναι ότι και οι δυο εργολάβοι προτίθενται να ζητήσουν βοήθεια από εκείνους που κατέστρεψαν την Παλιά Ελλάδα, την Ελλάδα στην οποία ζούμε σήμερα: βιομήχανους, εφοπλιστές, τραπεζίτες και λοιπούς κεφαλαιούχους. Δηλαδή, όλους όσους ρήμαξαν τις οικονομίες μας και τις ζωές μας, χτίζοντας μοναχά τις δικές τους αυτοκρατορίες. Και, γαμώτο, είναι πολύ δύσκολο να πιστέψουμε ότι εκείνοι που λυμάνθηκαν το χτες μας και εκμεταλλεύονται το σήμερά μας, θα φροντίσουν για το καλύτερο αύριό μας.

Εν πάση περιπτώσει, χτίζεται η Νέα Ελλάδα!

Τώρα, βέβαια, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν σκεφτόμαστε και κάτι άλλο, πολύ απλό: γιατί πρέπει να αναθέσουμε την δουλειά σε κάποιους άσχετους ή απατεώνες εργολάβους και να μη την κάνουμε μόνοι μας, με αυτεπιστασία; Διάβολε, έχουμε και την γνώση και την πείρα και την όρεξη και την θέληση να κάνουμε αυτή την δουλειά, έτσι δεν είναι; Γιατί να βάλουμε οποιονδήποτε εργολάβο πάνω από το κεφάλι μας και να μη χτίσουμε ό,τι γουστάρουμε και όπως το γουστάρουμε, δίχως να πληρώσουμε κερατιάτικα εργολαβικά; Άλλωστε, την πείρα που έχουμε ως λαός από γιαπιά, δεν την έχουν όλοι οι εργολάβοι του αστικού κόσμου μαζί.

Ας την χτίσουμε την Νέα Ελλάδα, λοιπόν. Αλλά δίχως εργολάβους!

Αρχίζουμε την Κυριακή. Τ' ακούς, μπούρδα Καραβάγγο; Ξύπνα, γαμώ το φελέκι σου!


ΥΓ: Πάντως, ο Αλέξης πρόλαβε και καπάρωσε το neaellada.gr, κάνοντας τον Αντώνη να αφρίσει από το κακό του. Δεν πειράζει, Αντώνη. Το neaellada.eu είναι ακόμη ελεύθερο, οπότε βιάσου!

Δεν υπάρχουν σχόλια: