To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

28 Ιουνίου 2013

Φυσικό αέριο και "αέρας φρέσκος"

[Λίγο μετά τις δώδεκα το μεσημέρι, ανέβασα ένα σημείωμα με τίτλο "Τα καλύτερα νέα", ως συνέχεια του χτεσινού. Λιγώτερο από μισή ώρα αργότερα, έχοντας πλέον διαβάσει όσα γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος στην προτελευταία σελίδα τού σημερινού "Ριζοσπάστη", το κατέβασα. Η ιδέα και το περιεχόμενο των δυο κειμένων έμοιαζαν τόσο ώστε δεν θα μπορούσα να διαμαρτυρηθώ πειστικά αν κάποιος με κατηγορούσε για λογοκλοπή! Κι επειδή δεν διεκδικώ κανένα βραβείο, προτιμώ να δώσω τον λόγο σε κάποιον, του οποίου τον λόγο και την πέννα πραγματικά εκτιμώ, σέβομαι και -γιατί όχι;- ζηλεύω. Το κείμενο που ακολουθεί, λοιπόν, ανήκει στον Νίκο Μπογιόπουλο και δημοσιεύθηκε με τον παραπάνω τίτλο στο σημερινό φύλλο τής εφημερίδας "Ριζοσπάστης":]


Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Μάκης Παπαγεωργίου και, φυσικά, ο εκπρόσωπος της κοινοπραξίας του «TAP», ποζάρουν πανευτυχείς μετά την υπογραφή της λεγόμενης «Συμφωνίας Φιλοξενούσας Χώρας» για τη διέλευση του αγωγού από την Ελλάδα.
Δεν είναι στις προθέσεις μας να σκιάσουμε το χαρούμενο πάρτι της κυβέρνησης, αλλά επειδή πολλά ακούγονται για τα οφέλη που θα έχει ο ελληνικός λαός από αυτή τη συμφωνία, έχουμε την εξής απορία:


- Στο Αζερμπαϊτζάν, που δεν είναι απλώς χώρα διέλευσης όπως η Ελλάδα, αλλά χώρα παραγωγής του φυσικού αερίου, γιατί τα 10 εκατομμύρια των κατοίκων του ζουν στην ανέχεια, το 52% του πληθυσμού του ζει επισήμως κάτω από το όριο της φτώχειας και όσο φυσικό είναι το αέριό του, άλλο τόσο «φυσική» είναι η διαφθορά που βασιλεύει μεταξύ εκείνων που λυμαίνονται το φυσικό αέριο;

- Στη Ρωσία, που είναι η πρώτη παγκοσμίως χώρα παραγωγής φυσικού αερίου γιατί όσο αυξάνονται τα κέρδη των εταιρειών που το λυμαίνονται, τόσο αυξάνονται και οι φτωχοί, που επισήμως έχουν εκτιναχτεί στα 25 εκατομμύρια ανθρώπους;

- Στο Τουρκμενιστάν, τέταρτη χώρα παγκοσμίως σε αποθέματα φυσικού αερίου, γιατί τα 5 εκατομμύρια των κατοίκων του ζουν με ονομαστικό κατά κεφαλή ΑΕΠ κάτω από 6.000 δολάρια το χρόνο, δηλαδή, 500 δολάρια το μήνα;

- Στις ΗΠΑ, που είναι η έκτη χώρα παραγωγής φυσικού αερίου στον κόσμο, γιατί 50 εκατομμύρια άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώνουν αναζητώντας τροφή στις ουρές των συσσιτίων;

- Στη Νιγηρία, που είναι η όγδοη χώρα παγκοσμίως σε παραγωγή φυσικού αερίου, γιατί 100 εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούν;

- Στην Αλγερία, που είναι η δέκατη χώρα σε αποθέματα φυσικού αερίου, γιατί το ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 34 εκατομμυρίων κατοίκων της δεν ξεπερνά καν τα 4.000 δολάρια το χρόνο, δηλαδή ζουν με λιγότερα από 350 δολάρια το μήνα;



Μια από τις σκέψεις που περνάει από το μυαλό μας είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν για τον εξής λόγο:
Επειδή οι λαοί αυτών των χωρών έχουν τόση σχέση με το φυσικό αέριο και με τα κέρδη από την εξόρυξη, τη διακίνηση και την πώλησή του, όση σχέση έχουν προβλέψει τα μονοπώλια και η εγχώρια πλουτοκρατία ότι θα έχει και ο ελληνικός λαός με τα κέρδη από τους αγωγούς και από τα φυσικά αέρια:

Τι σχέση; Μα απολύτως καμία!

1 σχόλιο:

Athamus είπε...

Αυτό το άρθρο, μου θύμισε μια ιστορία ενός Εγγλέζου βετεράνου της "Αλεπούς της ερήμου", όταν τον ρώτησε κάποιος με μένος(σε ενα μπάρ συγκεκριμμένα, πίνοντας μπύρες) γιατί ένας νέος και μορφωμένος άνθρωπος να θέλει να πάει σε ενα πόλεμο που δεν είναι καν δικός του!
και 'κείνος με τη γνωστή βρετανική ψυχραιμία απάντησε σοκαριστικά: "φίλε μου, κάποιοι στον κόσμο, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, πολεμούν, κάποιοι άλλοι υποφέρουν και πάρα πολλοί πεθαίνουν απο την φτώχεια και τον πόλεμο, για να μπορούμε εμείς απόψε να απολαμβάνουμε άνετα τις μπύρες μας!"...