To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

5 Οκτωβρίου 2012

Μήπως;

Μας αποκαλούν τρομοκράτες κάθε φορά που διαδηλώνουμε επειδή δεν έχουμε πλέον την δυνατότητα να ταΐσουμε τα παιδιά μας...

Μας χαρακτηρίζουν αδικαιολόγητους όταν φωνάζουμε ότι δεν πάει άλλο...

Μας πλακώνουν στα δακρυγόνα και στα κάθε λογής χημικά κι ύστερα ισχυρίζονται πως αμύνονταν επειδή τάχα επιχειρήσαμε να εισβάλουμε στην ΓΑΔΑ...

Μας μιλάνε για θυσίες ενώ μας εκτελούν δίχως δίκη και με συνοπτικές διαδικασίες...

Μας υπενθυμίζουν ότι πρέπει να νοιαστούμε για το μέλλον αυτού του τόπου, την ώρα που εμείς κι οι οικογένειές μας δεν έχουμε καν παρόν...

Μας λιβανίζουν με την αδήριτη ανάγκη μεταρρυθμίσεων, ενώ το μόνο που κάνουν είναι απορρυθμίσεις παντού...

Μας κάνουν πλύση εγκεφάλου για το δήθεν σπάταλο κράτος αλλά εξακολουθούν να μοιράζουν δισεκατομμύρια στις τράπεζες...

Μας επαναλαμβάνουν δακρύβρεχτα λογύδρια για εθνική αξιοπρέπεια αυτοί, οι αποδεδειγμένοι οσφυοκάμπτες...

Μας βομβαρδίζουν για τα δεινά που μας περιμένουν αν βγούμε από το ευρώ, λες και είχαμε πλουτίσει όταν μπήκαμε σ' αυτό...

Μας διατυμπανίζουν την  προσήλωσή τους στην διαφάνεια και στην ηθική αυτοί που μας έχουν γαμήσει την μάνα και όλο μας το σόι...

Μας έχουν ρουφήξει το αίμα με τους απανωτούς φόρους, την ώρα που χορηγούν απόλυτη φορολογική απαλλαγή στους εφοπλιστές...

Μας αυξάνουν συνέχεια τους φορολογικούς συντελεστές μας και ταυτόχρονα μειώνουν τους φορολογικούς συντελεστές των μονοπωλίων...

Μας φορολογούν ακόμη και το σπίτι που μένουμε, την ώρα που χαρίζουν την δημόσια περιουσία (την περιουσία μας!) στο ιδιωτικό κεφάλαιο...

Μας σμπαραλιάζουν τις συντάξεις επειδή τάχα ξέμειναν από λεφτά τα ασφαλιστικά μας ταμεία και την ίδια ώρα μειώνουν τις εργοδοτικές εισφορές...

Μας κοκορεύονται για το κούρεμα που πέτυχαν στο δημόσιο χρέος, όταν το μόνο που κούρεψαν είναι τα αποθεματικά των πανεπιστημίων, των νοσοκομείων και των ΔΕΚΟ...

Μας πιπιλίζουν το μυαλό με παπαριές περί δημοκρατίας αλλά πορεύονται με τρόπο που θα ζήλευε οποιαδήποτε δικτατορία...



Μήπως να πάψουμε να τους ακούμε πια;

Μήπως να αρχίσουμε να εξετάζουμε την περίπτωση να μην καθόμαστε απλώς να τις τρώμε;

Μήπως πρέπει, επί τέλους, να θυμηθούμε την αξιοπρέπειά μας;

Μήπως επιβάλλεται να αντισταθούμε στο να μας πηδάνε ασάλιωτα και να τους δείξουμε πώς ο λαός και ξέρει και μπορεί να πηδάει τους τυράννους του;

Μήπως έφτασε η ώρα να θυμηθούμε ότι 63 ολόκληρα χρόνια κρατάμε το όπλο παρά πόδα και κάποια στιγμή πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε;

Μήπως...;;;

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μήπως είναι και ώρα να ζητήσουμε τον λόγο από τους συμπολίτες και συμψηφοφόρους μας? Η ψήφος τους προς τα 2 πρώην κραταιά κόμματα της κλεψιάς (40%) ή προς τους ταγματασφαλίτες, φασίστες και τραμπούκους (7% και ανεβαίνει) δεν είναι πλέον, κατά την γνώμη μου, δημοκρατικό δικαίωμα αλλά στρέφεται απευθείας εναντίον εμένα, των παιδιών μου και της μνήμης των γονιών μου. Αλλο δημοκρατικό δικαίωμα και άλλο γενοκτονία. Εδώ μια μειοψηφία (ακόμα) λιμοκτονεί ενώ μια πλειοψηφία τα φέρνει πέρα κουτσά στραβά (ακόμα).

Δηλαδή τι θα γίνει, επειδή οι λιμοκτονούντες είναι μειοψηφία χάνουν κάθε δικαίωμα στην ζωή για αυτούς μα και τα παιδιά τους? Εδώ υπάρχει, κατά την γνώμη μου, δικαίωμα αν όχι ηθική υποχρέωση της μειοψηφίας να βρει τρόπους να βγει από αυτή την τρύπα. Και η πλειοψηφία πρέπει να καταλάβει ότι κινδυνεύει αν δεν δει το σύνολο πρώτα.

Αν ο Α ή Β πολιτικός είναι εγκληματίας, τότε αυτός που του δίνει ψήφο γνωρίζοντας αυτό, είναι ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος.

Βέβαια σε αυτό το κωλο-αστικό σύστημα, θεραπεία δεν υπάρχει. Ψήφος και πράσινα άλογα...


ΑΧΠ

Ntina είπε...

Εγώ φοβάμαι ότι το μόνο "μήπως" που έχει στο "μυαλό" του ο χαλβάς ο έλληνας είναι..Μήπως να κάτσω στα αβγά μου και κάτι θα γίνει βρε αδερφέ..και υπάρχει και η ΧΑ που θα τους αναλάβει όλους αυτούς..όχι εμένα..εγώ είμαι πατριώτης, όχι δεν είμαι φασίστας, αλλά τους είδαμε και τους δημοκράτες σοσιαλιστές, καλά θα τους κάνουν, και αυτοί οι σταλινοφασίστες είναι οι χειρότεροι
να τους σκίσουν..και μη με πειτε φασίστα εγώ είμαι χριστιανός και σωστός έλλην....ΒΛΑΞ

Δεν υπάρχει ελπίδα με αυτούς. Το μόνο που μπορούν να αλλάξουν είναι το χεσμένο τους βρακί. Σιχτίρ με τους χαλβάδες έλληνες !

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ με τη/ο ntina. Δε νομίζω οτι έχει ελπίδα αυτός ο λαός. Ζω σε χωριό και ποτέ δε φανταζόμουν οτι ζουν γύρω μου τόσοι φασιστο-πατριώτες. Μήπως υπήρχαν από χρόνια, απλά τωρα εκδηλωθηκαν; ή μηπως εμείς περιμέναμε πολλά από ανιστόρητους, αδιάφορους ατομιστές. Στο αδειο κεφάλι αμα φορτωθουν πολλά δεδομένα και προβλήματα χάνει το μπούσουλα,αν είχε. Λοιπόν ... ας συνεχίζεις να γραφεις τις σκέψεις σου - μας- Teddy, κ΄γω να χαιρομαι που σε διαβάζω.