To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

30 Οκτωβρίου 2012

Καλά τους κάνανε!

Κώστα, αγόρι μου, καλά να πάθεις! Ρε συ, εμείς γίναμε μανούλες στο "πού 'ν' το, πού 'ν' το το δαχτυλίδι..." προσπαθώντας επί τόσους μήνες να χάσουμε τη λίστα κι εσύ μας την κρέμασες στα περίπτερα φόρα παρτίδα; Ολόκληρος πρώην υπουργός κατέθεσε "ειλικρινά, δεν ξέρω", όταν ρωτήθηκε πού είναι η λίστα κι εσύ την έβγαλες όπως βγάζουν οι χαρτοκλέφτες τούς άσσους από το μανίκι; Δεν κατάλαβα, δηλαδή, τί ήθελες να παραστήσεις; Τον πονηρό;

Μεταξύ μας, καλά του κάνανε του Βαξεβάνη και τον μαζέψανε. Τέτοια φαινόμενα είναι επικίνδυνα και πρέπει να πατάσσονται εν τη γενέσει τους, διότι δεν θέλει και πολύ να βρεθούν μιμητές και να χαλάσει η πιάτσα. Σκέψου, λέει, να βγει κάποιος άλλος δημοσιογράφος και να βγάλει στον αέρα τούς χαμένους φακέλους τής Φαράν. Αν δεν θυμάστε, μιλάμε για το εργοστάσιο που σωριάστηκε στον σεισμό τού 1999 σκοτώνοντας 8 εργαζόμενους. Τότε ανακατεύτηκε η δικαιοσύνη και βρήκε ότι το εργοστάσιο είχε πάθει σοβαρές ζημιές από τον σεισμό τού 1981 αλλά δεν είχε επισκευαστεί. Τελικά, δεν πήγε κατηγορούμενος κανένας υπεύθυνος, επειδή κάπου στον δρόμο μεταξύ ανακριτή-εισαγγελέα χάθηκαν οι φάκελλοι. Τί λέτε, λοιπόν; Με τόσα προβλήματα που έχει αυτή την εποχή ο τόπος, είναι ώρα να βρεθούν οι χαμένοι φάκελλοι;

Καλά του κάνανε του Βαξεβάνη, όπως καλά έκανε ο Λιάτσος κι έκοψε το δίδυμο Αρβανίτη-Κατσίμη από την ΕΡΤ. Είπαμε, ρε παιδιά, αλλά όχι κι έτσι! Δηλαδή, αν φτάσουμε στο σημείο να αναρωτιούνται δημοσιογράφοι τής κρατικής τηλεόρασης αν πρέπει ή όχι να παραιτηθεί κάποιος υπουργός, τί να περιμένουμε από τα ιδιωτικά κανάλια; Πού θα φτάσει αυτή η κατάντια; Τίποτα δεν θα μείνει όρθιο σ' αυτόν τον τόπο πια; Καλά τους κάνανε και τους κόψανε, λοιπόν. Όπως είπε κι ο Αιμίλιος ο Μέγας, έπρεπε να τιμωρηθούν για "καταπάτηση στοιχειωδών κανόνων τής δημοσιογραφικής δεοντολογίας". Κι ο Αιμίλιος ξέρει καλά από δημοσιογραφική δεοντολογία, καθ' ότι έχει κάνει σχετικό διδακτορικό από την εποχή που ήταν στο "Σταρ". Τότε, δηλαδή, που ενδιαφερόταν (πάντοτε μέσα στα πλαίσια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας) για το αν φοράει ή όχι βρακί η αοιδός Βίκυ Μπιμπίκη, με ποιον πηδιέται η μοντέλα Βούλα Μπούλα κι αν πρόκειται να χωρίσει ή όχι η ηθοποιός Σάσα Ποτάσσα...

Αμ το άλλο, με τον ρεπόρτερ τής ΕΤ-3, τί σας λέει; Τον στείλανε να περιγράψει τις εορταστικές εκδηλώσεις τού τριημέρου κι αυτός βγήκε να σχολιάσει την ισχυρή αστυνομική παρουσία έξω από τον ναό του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη κατά την διάρκεια της επίσκεψης του προέδρου της δημοκρατίας και του πρωθυπουργού. Βρε αγόρι μου, γι' αυτό σε στείλαμε; Αντί να μεταδώσεις τις επευφημίες τού πλήθους και την αποθέωση που επεφύλασσε στους ταγούς τού κράτους, εσύ βρήκες να πεις ότι μαζεύτηκε πολύ μπατσαριό; Δεν κατάλαβες ότι ο κόσμος που σ' άκουγε μπορεί να νόμιζε ότι η ισχυρή αστυνομική παρουσία ήταν απαραίτητη για την προστασία τού προέδρου και του πρωθυπουργού, λες και κινδύνευαν να φάνε ξύλο από τον λαό; Τόσο μπουμπούνας είσαι; Καλά σου κάνανε και σένα και σε απομάκρυναν, λοιπόν!

Πάντως, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων και καταλαβαίνει και διαθέτει αίσθημα ευθύνης. Έρχεται από δρόμο, βρε αδερφέ. Είδατε, για παράδειγμα, κανένα Πρετεντέρη να σχολιάζει δυσμενώς τα κάγκελα στις παρελάσεις; Είδατε κανένα Πορτοσάλτε να καταδικάζει την επέμβαση στην Χαλυβουργία; Είδατε κανένα Ρογκάκο να ζητάει παραίτηση υπουργού; Είδατε κανένα Καρακούση να κατηγορεί την Χρυσή Αυγή για οποιονδήποτε λόγο; Είδατε κανένα Παπαδημητρίου να λέει ότι ο λαός υποφέρει δίχως να προσθέτει ότι δεν γίνεται αλλοιώς; Είδατε κανένα Καψή να υποστηρίζει οποιαδήποτε απεργιακή κινητοποίηση; Είδατε κανένα Παπαχελά να μπερδεύει τον Μαρξ στις αναλύσεις του; Είδατε καμμία Τρέμη να ρωτάει υπουργό αν σκέφτεται να παραιτηθεί; Είδατε κανένα μεγάλο κανάλι να φιλοξενεί οποιονδήποτε κομμουνιστή βουλευτή δίχως να φροντίζει να πνίξει τον λόγο του ανάμεσα στις μπαρούφες καμμιά δεκαριά παρλαπιπιζόντων καλεσμένων;

Να το δούμε κι αλλοιώς το θέμα; Ας πάρουμε το Μέγκα, το οποίο αναμφισβήτητα διαθέτει την αφρόκρεμα των δημοσιογράφων. Πόσα δήλωσε ως εισόδημα πέρυσι ο Πρετεντέρης; 700 χιλιάρικα. Η Τρέμη; 480 χιλιάρικα. Ο Στραβελάκης; 450 χιλιάρικα. Ο Τσίμας; 420 χιλιάρικα. Ο Μανώλης ο Καψής; 240 χιλιάρικα(*). Εν τάξει ως εδώ; Αυτοί της ΕΡΤ, σαν τον Βαξεβάνη ή τους άλλους τους κομμένους, πόσα βγάζουν; Σκατά, με το συμπάθειο. Αν ήσαν καλοί, γιατί δεν πηγαίνανε στο Μέγκα ή στο Λαμπρακαίηκο που καλοπληρώνουν; Οπότε, καλά τους κάνανε!

Να τελειώνουμε με την πλάκα. Με τούτο το κείμενο, ούτε του Βαξεβάνη το μέρος παίρνω ούτε των υπολοίπων. Απλώς, προσπαθώ να καταδείξω το είδος τής "δημοκρατίας" που έχει τούτος ο τόπος. Είναι μια φοβισμένη δημοκρατία. Και φοβισμένη δημοκρατία δεν είναι, δεν μπορεί να είναι Δημοκρατία. Αυτό το καθεστώς που έχουμε δεν είναι Δημοκρατία. Είναι η δημοκρατία ΤΟΥΣ.


(*) Ακόμα κι εδώ, "κώτσο" σε πιάσανε, ρε Μανώλη;

Δεν υπάρχουν σχόλια: