To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

18 Οκτωβρίου 2012

"Ο νεκρός"

Τις ημέρες που οι κάθε λογής εργαζόμενοι απεργούν και βρίσκονται στους δρόμους να διαδηλώνουν, το ιστολόγιο σιωπά πάντοτε με σεβασμό. Μόνο οι ποιητές έχουν δικαίωμα να μιλάνε τέτοιες μέρες και να κάνουν τους στίχους τους αντίδωρα για να στηρίζουν τους απεργούς.

Έτσι κάνουμε και σήμερα, λοιπόν. Και παίρνουμε το σημερινό μας αντίδωρο από το χέρι τού Τάσου Λειβαδίτη, ζητώντας του συγγνώμη για το μονοτονικό. Πρόκειται για ένα από τα ιδιόμορφα "πεζά ποιήματα" ή "ποιητικά πεζά" του, με τίτλο "Ο νεκρός":


Όταν χτύπησε η πόρτα κι άνοιξα, δεν τον ήξερα αυτόν τον άνθρωπο, "ήρθα για το χρέος", μου λέει, "ποιό χρέος, του λέω, και ποιός να με δανείσει εμένα - εξάλλου εσύ τί είσαι, ο ταμίας;" "όχι, μου λέει - πέθανα χτες", και πράγματι κατέβηκε τη σκάλα και βγήκε έξω στον δρόμο

χωρίς να φοβάται.


[Τάσος Λειβαδίτης, "Ποίηση" - Τόμος 2, εκδόσεις Κέδρος]

Δεν υπάρχουν σχόλια: