To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

9 Σεπτεμβρίου 2012

"Αντίο Μαδρίτη"

Τον Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ τον γνώρισα από το βιβλίο "Ανήσυχοι νεκροί", που έγραψε μαζί με τον Υποδιοικητή Μάρκος. Ήταν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα γνωριμία, η οποία με υποχρέωσε να αναζητήσω κι άλλα έργα αυτού του ισπανού (γεννημένου στην Χιχόν, πριν 63 χρόνια) συγγραφέα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Άγρα" το "Αντίο Μαδρίτη", μια νουβέλλα που πρωτοδημοσιεύθηκε το 1993 και στην οποία αναφερόμαστε σήμερα.

Λένε πως ο Τάιμπο ΙΙ γράφει αστυνομικά μυθιστορήματα. Άλλωστε, έχει κερδίσει τρεις φορές το βραβείο "Ντάσιελ Χάμμετ", το οποίο απονέμεται σε τέτοια μυθιστορήματα. Όμως, το "Αντίο Μαδρίτη" δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει ως αστυνομικό ανάγνωσμα, αφού ούτε φόνους περιλαμβάνει ούτε αστυνομία μπλέκεται στην ιστορία. Αλήθεια, πώς θα χαρακτηρίζατε την κλασσική ταινία "Το κεντρί"; Ίσως να την αποκαλούσατε περιπέτεια, ίσως να προτιμούσατε την ετικέττα τής φάρσας αλλά μάλλον δεν θα την θεωρούσατε αστυνομική. Ε, λοιπόν, χαρακτηρίστε με τον ίδιο τρόπο την νουβέλλα τού Τάιμπο ΙΙ και δεν θα πέσετε έξω.

Στο "Αντίο Μαδρίτη" πρωταγωνιστεί ο αγαπημένος πρωταγωνιστής τού Τάιμπο ΙΙ, ο κακοσούλουπος και μονόφθαλμος ντετέκτιβ Έκτωρ Μπελασκοαράν Σάυν. Ο Μπελασκοαράν αγγαρεύεται από τον φίλο του Χούσκο Βάσκο να ξεκαθαρίσει μια περίεργη υπόθεση αρχαιοκαπηλείας. Συγκεκριμένα, ο Βάσκο, ο οποίος είναι συντηρητής στο μουσείο ανθρωπολογίας τού Μεξικού, ανακαλύπτει ότι κάποιος έχει κλέψει τον ολόχρυσο θώρακα του αζτέκου βασιλιά Μοκτεζούμα. Οι υποψίες πέφτουν σε μια ξεπεσμένη πρώην ερωμένη τού πρώην μεξικανού προέδρου, η οποία κάνει πλέον καρριέρα σε μαδριλένικα καμπαρέ. Προφανώς, ο εν λόγω πρόεδρος ακολούθησε την τακτική των προκατόχων του, οι οποίοι φρόντιζαν, κατά την τελευταία χρονιά της θητείας τους, να κλέψουν ό,τι προλάβαιναν μέχρι να 'ρθει η ώρα να παραδώσουν την εξουσία.

Δεν θα πω περισσότερα για την υπόθεση. Άλλωστε, πόσα να πει κανείς για την υπόθεση μιας νουβέλλας, η οποία απλώνεται σε λιγώτερες από 120 αραιογραμμένες σελίδες μικρού μεγέθους, χωρίς να χαλάσει την έκπληξη που ετοίμασε ο συγγραφέας; Μπορώ, όμως, να πω δυο πράγματα. Πρώτον, η αριστοτεχνική πλοκή "φορτώνεται" υποδειγματικά, σελίδα την σελίδα, ώσπου να φτάσει στο αποκορύφωμά της, εντείνοντας μεθοδικά την ένταση του αναγνώστη. Και, δεύτερον, το φινάλε τής ιστορίας συνιστά μια από τις πιο απρόσμενες ανατροπές που έχετε διαβάσει ποτέ, πράγμα ιδιαίτερα σπάνιο σε κείμενα τόσο μικρής έκτασης.

Συμπερασματικά, το "Αντίο Μαδρίτη" αποτελεί τον απλούστερο και -ίσως- τον πιο ευχάριστο τρόπο να γνωρίσετε τον υπέροχο κόσμο τού Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ. Κι αυτή η γνωριμία θα σας κοστίσει μόλις 9 ευρώ, τα οποία δεν πρέπει να διστάσετε να ξοδέψετε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: