To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

19 Ιουλίου 2012

Συνελόντι ειπείν...

Ο Στουρνάρας (ο υπουργός οικονομικών, ντε!) ήταν ξεκάθαρος: "πρέπει πρώτα να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας ώστε να μπορέσουμε κατόπιν να διαπραγματευτούμε". Ξεκάθαρος μεν, παράλογος δε. Πώς να διαπραγματευτώ με τον δήμιο αν πρέπει πρώτα να κάτσω να μου κόψει το κεφάλι;

Ο Φώτης (ο δημοκρατικός αριστερός, ντε!) ήταν κατηγορηματικός: "οι κυβερνητικοί εταίροι εργάζονται σκληρά στην κατεύθυνση της ανακούφισης των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων με στόχο την απαγκίστρωση από τις επώδυνες διατάξεις τού μνημονίου". Ερώτηση πρώτη, κυρ-Φώτη: μόνο από τις "επώδυνες διατάξεις" θα απαγκιστρωθούμε τώρα; (σόρρυ που ρωτάω αλλά προεκλογικά μας μίλαγες για απαγκίστρωση από το μνημόνιο εν γένει). Ερώτηση δεύτερη, κυρ-Φώτη: με τον γοργό ρυθμό που φτωχαίνουν οι έλληνες και με την κυβερνητική βούληση να μειωθούν οι φορολογικές επιβαρύνσεις των εταιρειών, από ποιούς θα μαζέψετε τελικά τους παράδες που ψάχνετε;

Ο Βρούτσης (ο υπουργός εργασίας, ντε!) ήταν κυνικός: "αν οι στόχοι επιτευχθούν μέσω μιας νέας σύμβασης έχει καλώς, αλλιώς θα εφαρμοστεί ο νόμος". Πουτάνα δημοκρατία με τα ωραία σου! Θέλουμε να μειώσουμε το κόστος εργασίας κατά 20%; Φτιάχνουμε τον σχετικό νόμο και μετά καλούμε τους εργαζόμενους να συμφωνήσουν. Αν συμφωνήσουν με τον ευνουχισμό τους, πάει καλά. Αν διαφωνήσουν, πρόβλημα ουδέν: εφαρμόζουμε τον νόμο. Τόσο απλά!

Ο Αλέξης (της αξιωματικής, ντε!) ήταν καταπέλτης, αναφερόμενος στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων Δημόσιας Περιουσίας: "μέχρι σήμερα...έχει αποκλειστικά μόνο δαπάνες για αμοιβές, μισθούς και αποζημιώσεις παχυλά αμειβομένων φίλων και προσκείμενων στην κυβέρνηση προσώπων, χωρίς την εκτέλεση οποιουδήποτε ουσιαστικού έργου το οποίο να εξυπηρετεί το συμφέρον του Ελληνικού Δημοσίου". Οποίον σκάνδαλον! Δηλαδή, αν απομακρυνθούν όλοι αυτοί οι κηφήνες, οι "αντιμνημονιακοί" τού ΣυΡιζΑ δεν θα έχουν πρόβλημα με το συγκεκριμένο Ταμείο; Με μπερδεύεις, ρε Αλέξη...πολύ με μπερδεύεις!

Ο Μπάμπης (ένας είναι ο Μπάμπης και είναι στον Σκάι, ντε!) ήταν αναστατωμένος με την αδυναμία τής κυβερνητικής τρόικας να πάρει αποφάσεις για τα εντεκάμισι που απαιτεί η ξένη τρόικα: "...........!". Δεν μπορεί, δίκιο θα 'χει ο Μπάμπης. Άλλωστε, δεν είναι ένας απλός δημοσιογράφος. Έχει θητεύσει στο υπουργείο εθνικής οικονομίας κι έχει συνεργαστεί τόσο με την Τράπεζα Ελλάδος όσο και με μεγάλες εμπορικές τράπεζες. Οπότε, αν δεν ξέρει ο Μπάμπης, ποιός ξέρει; Ο Φούφουτος; (Σημ.: επέλεξα τα αποσιωπητικά επειδή, έτσι κι αλλοιώς, ο Μπάμπης πάντοτε τα ίδια λέει.)

Ο Κορκίδης (ο πρόεδρος της συνομοσπονδίας των εμπόρων, ντε!) ήταν κατηγορηματικός: "αν επανέλθουν οι μισθοί στα προ μνημονίου επίπεδα, θα πέσουν στην αγορά δυο δισεκατομμύρια". Δυο δισεκατομμύρια κάθε μήνα εννοείς πρόεδρε, έτσι; Δηλαδή, έχουμε χάσει...δυο επί δεκατέσσερα....είκοσι οκτώ χοντρά τον χρόνο; Συν καμμιά δεκαριά από την αύξηση της φορολογίας, άμεσης και έμμεσης...συν κάτι γαμησιάτικα σε νοσοκομεία και φάρμακα...συν κάτι καπέλλα στο σούπερ μάρκετ...συν τρεις το λάδι...συν τρεις το ξύδι...συν έξι το λαδόξυδο...βάλε και κάτι για την μαμή...και κάτι για την λεχώνα... Τελικά, πόσα πληρώνουμε για πανωπροίκια, ρε πούστη μου, κάθε χρόνο; Δε θα 'ναι μια πενηντάρα γεμάτη; Θα 'ναι. Ε, πού στον διάολο πάνε τόσα λεφτά, ρε πρόεδρε; Στον γάμο τού Καραγκιόζη;

Συνελόντι ειπείν, ο ένας ανησυχεί, ο άλλος καταγγέλει κι ο τρίτος αναστατώνεται αλλά εμάς το αγγούρι συνέχεια μας ζορίζει και ποτέ δεν μας δροσίζει. Τί κάνουμε;...

Βαρβάρα! Το δίκαννο!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια: