To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

1 Ιουλίου 2011

Πείσμα!

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, τα οποία είδαν πεντακάθαρα τα στημένα επεισόδια αλλά δεν πήραν μυρουδιά από την μεγαλειώδη απεργία με την οποία οι εργαζόμενοι βροντοφώναξαν σε όλη την Ελλάδα την αντίθεσή τους στα μέτρα που οδηγούν στην φτώχεια και την εξαθλίωση.

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για τους 155, οι οποίοι τάχατες νοιάζονται για την σωτηρία της πατρίδας, δίχως να καταλαβαίνουν ότι στην ουσία προωθούν τον αφανισμό της.

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για τους τυχάρπαστους εθνοπατέρες, οι οποίοι έχουν αποστηθίσει την μαλακία ότι πατρίδα μας είναι "οι κάμποι", "τα άσπαρτα ψηλά βουνά", "ο ήλιος της που χρυσολάμπει" και "τ' άστρα της τα φωτεινά" ενώ αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι πατρίδα μας είναι πρώτα και πάνω απ' όλα ο λαός μας.

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για όσους υπερθεματίζουν μνημόνια και μεσοπρόθεσμα στο όνομα ενός θολού "καλύτερου αύριο", το οποίο θα περνάει μέσα από το ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας και τον εξανδραποδισμό των πολιτών.

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για τους κοπριταραίους που κατακρεούργησαν τα όνειρα της νέας γενιάς και κατεξευτέλισαν τον ιδρώτα των μεγαλύτερων.

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για την πολιτική αλητεία που μετονομάστηκε σε εθνική υπευθυνότητα, για την ατολμία που βαφτίστηκε εθνική τόλμη, για την ξεφτίλα που παρουσιάστηκε ως εθνική περηφάνεια, για την προδοσία που εμφανίστηκε ως εθνική πολιτική, για την μικρότητα που δηλώθηκε ως εθνική μεγαλουργία, για την στενόμυαλη σκοπιμότητα που ντύθηκε ως εθνική ομοψυχία.

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για τίτλους και φράσεις που δεν έχουν κανένα νόημα, όπως "υπουργείο προστασίας του πολίτη", "κοινοβουλευτική δημοκρατία", "ο βουλευτής είναι εκπρόσωπος του λαού", "το κοινοβούλιο είναι το λίκνο της δημοκρατίας" και άλλες τέτοιες απροσχημάτιστες μαλακίες.

Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για όλους εκείνους που δηλώνουν ότι νοιάζονται για μας αλλά επιμένουν να μας γράφουν στα παπάρια τους.


Θα ήθελα να με πλημμυρίσει αηδία για όλα τούτα και για πολλά περισσότερα αλλά δεν θα τους κάνω την χάρη. Δεν θα επιτρέψω στην αηδία να με κυριεύσει. Μόνο πείσμα θ' αφήσω να με πλημμυρίσει. Πείσμα για περισσότερο αγώνα. Ίσαμε την τελική νίκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: