To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

7 Φεβρουαρίου 2011

Το "Κλαμπ του Παρισιού"

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στην Αίγυπτο έχουν, αναντίρρητα, μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του περισσότερου κόσμου. Η επικρατούσα άποψη είναι ότι ο κόσμος ξεσηκώθηκε διεκδικώντας περισσότερη ελευθερία. Η παρουσία του Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος έχει στρογγυλοκαθήσει επί 30 σχεδόν χρόνια στην προεδρική καρέκλα, υπογραμμίζει αυτή την άποψη. Επειδή θεωρώ ότι η ερμηνεία της "περισσότερης ελευθερίας" είναι πολύ επιδερμική και επειδή η Ιστορία με έχει διδάξει ότι ουδείς ποτέ επαναστάτησε για "περισσότερη ελευθερία" (ας μη ξεχνάμε ότι "το στομάχι είναι η φωνή των λαών"), προτίθεμαι να παραθέσω την δική μου εκτίμηση. Όμως, πρώτα απ' όλα, πρέπει να δούμε τι σόι πράγμα είναι το -άγνωστο σε πολλούς- "Κλαμπ του Παρισιού". Είπαμε, η σκέψη μας θα πάει πολύ κάτω από την επιδερμίδα.

Για το "Κλαμπ του Παρισιού" μπορεί ο καθένας να αντλήσει πληροφορίες από τον επίσημο ιστοχώρο του. Εδώ θα είμαστε σύντομοι και περιεκτικοί. Αυτό το Κλαμπ, λοιπόν, είναι μια άτυπη ομάδα οικονομικών αξιωματούχων 19 ισχυρών οικονομικά χωρών. Σκοπός του Κλαμπ είναι να βοηθήσει τόσο τις χρεωμένες χώρες να αποπληρώσουν τα χρέη τους ή να τα επαναδιαπραγματευτούν όσο και τους πιστωτές αυτών των χωρών να μη χάσουν τα λεφτά τους.

Η ιστορία του Κλαμπ δεν είναι καινούργια. Η ιδέα για την συγκρότησή του γεννήθηκε το 1956 στο Παρίσι, κατά την διάρκεια διεθνών διαβουλεύσεων μεταξύ της Αργεντινής και των πιστωτών της (ναι, ναι, η ιστορία του αργεντινού χρέους είναι πολύ παλιά), αν και η κωδικοποίηση των αρχών και των κανόνων λειτουργίας του ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70.

Η δράση του Κλαμπ είναι πολυσχιδής. Αν ρίξουμε μια ματιά στα τελευταία χρόνια, θα δούμε πολλά και ενδιαφέροντα, όπως:

-  Το 2004, το Κλαμπ πρωτοστατεί στην διαγραφή των χρεών του Ιράκ, με την αιτιολογία ότι έτσι μόνο είναι δυνατή η ανοικοδόμηση της χώρας. Φυσικά, κάποιο αντάλλαγμα κατέβαλαν και οι ιρακινοί: ανέθεσαν την ανοικοδόμηση της χώρας τους σ' εκείνους που την ισοπέδωσαν.
- Την ίδια χρονιά, μετά τον μεγάλο σεισμό του Ινδικού Ωκεανού, το Κλαμπ απορρόφησε κάποιες από τις υποχρεώσεις των χωρών οι οποίες επλήγησαν. Ως αντάλλαγμα, οι πληγέντες παραχώρησαν ορισμένα δικαιώματα επί του θαλασσίου πλούτου τους.
- Τον Απρίλιο του 2006, η Νιγηρία έγινε η πρώτη αφρικανική χώρα η οποία ξεχρέωσε πλήρως τις υποχρεώσεις της προς το Κλαμπ, το οποίο την είχε βοηθήσει 20 χρόνια νωρίτερα, κατά την πετρελαιική κρίση. Εννοείται ότι οι νιγηριανοί ουδέποτε επανέκτησαν τον έλεγχο των πετρελαιικών τους αποθεμάτων.
- Το 2010, το Κλαμπ διέγραψε χρέος της Λιβερίας, ύψους 1,26 δισ. δολλαρίων. Ως αντάλλαγμα, οι λιβεριανοί υποχρεώθηκαν να ενταχθούν σε πρόγραμμα εξυγίανσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
- Τον περασμένο Νοέμβριο, το Κλαμπ πρωτοστάτησε στην επαναδιαπραγμάτευση του χρέους του Κονγκό. Ως αποτέλεσμα, οι κονγκολέζοι γλίτωσαν από το 50% περίπου των χρεών τους (ωφέλεια 7,35 δισ. δολλαρίων) αλλά υποχρεώθηκαν να υπαχθούν στο πρόγραμμα σταθερότητας του Κλαμπ.

Ολοκληρώνοντας την σύντομη παρουσίαση του "Κλαμπ του Παρισιού", ας σημειώσουμε ότι πρόεδρός του έχει διατελέσει και ο σημερινός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο γνωστός μας Ζαν-Κλωντ Τρισσέ.

Όμως, ο ανυποψίαστος αναγνώστης θα αναρωτιέται για ποιον λόγο μιλάμε για το "Κλαμπ του Παρισιού", ενώ σκοπός μας ήταν να εξετάσουμε τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην Αίγυπτο. Υπομονή μέχρι αύριο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: