To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

20 Σεπτεμβρίου 2010

Έλα να πρασινίσουμε και πράσινα να σμίξουμε...

Ομολογώ ότι δεν το είχα προσέξει. Κι είναι λογικό να μη το προσέξω, αφού ασχολήθηκα από ελάχιστα έως καθόλου με την ομιλία του πρωθυπουργού στην Δ.Ε.Θ. Ευτυχώς που υπάρχει και το διαδίκτυο.

Μιλάω για την "πράσινη ανάπτυξη", με την οποία αδιάκοπα μας πιπιλίζει τ' αφτιά ο Γιώργος από την περυσινή προεκλογική περίοδο. Και, βέβαια, σε τούτο το ιστολόγιο έχουμε αναφερθεί σε όλα αυτά τα φούμαρα που κρύβονται πίσω από τον αόριστο όρο "πράσινη ανάπτυξη". Αλλά, τούτη τη φορά, ο πρωθυπουργός έγινε πιο συγκεκριμένος. Είπε πως ο συνολικός προϋπολογισμός στο πλαίσιο της "πράσινης ανάπτυξης" (δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις) θα φτάσει τα 44 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το 2015.

Για να δούμε τα νούμερα πιο ψύχραιμα. Πρώτα-πρώτα, γιατί ως το 2015; Μα, επειδή ώς εκεί φτάνει το περίφημο Ε.Σ.Π.Α. (το "τέταρτο πακέτο", δηλαδή) και σωστά η κυβέρνηση θέλει να εντάξει τα μεγάλα έργα στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Καλά ως εδώ.

Πού θα πάνε, όμως, αυτά τα λεφτά; Στα πλαίσια του Ε.Σ.Π.Α. και της "πράσινης ανάπτυξης", έχουν ήδη βγει διάφορα προγράμματα για μικρές επιχειρήσεις ("πράσινος τουρισμός", "πράσινη επιχείρηση" κλπ) με ελάχιστη αποδοχή από τους μικροεπιχειρηματίες. Είναι λογικό. Την ώρα που η αγορά στενάζει και οι μικροεπαγγελματίες βρίσκονται με την θηλιά στον λαιμό, προκειμένου να σώσουν την δουλειά τους, χέστηκαν για το...πρασίνισμα της επιχείρησής τους.

Αντίστοιχη υποδοχή είχε και το πράγραμμα για την βελτίωση της ενεργειακής κατανάλωσης των κτηρίων. Εκείνος που είτε μένει άνεργος είτε υποχρεούται να ζήσει με περικομμένες αποδοχές, ούτε για διπλά τζάμια νοιάζεται ούτε για πράσινες ταράτσες. Με τί καρδιά θα σκεφτεί την βελτίωση του σπιτιού του, αν ο κίνδυνος να του το πάρει η τράπεζα είναι ορατός;

Η απάντηση, λοιπόν, στο ερώτημα που διατυπώθηκε πιο πάνω είναι σαφής: το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος αυτών των εκατομμυρίων θα απορροφηθεί από μεγάλες εταιρείες και μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Από εκείνους, δηλαδή, που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα επαγγελματικής επιβίωσης.

Αυτό, εξ άλλου, άφησε να διαφανεί μέσα από την ομιλία του κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όταν είπε (επί λέξει!) ότι μέσα από την "πράσινη ανάπτυξη" θα δημιουργηθούν "άνω των 210.000 νέων θέσεων εργασίας, εκ των οποίων 27.000 αφορούν σε προσωπικό μόνιμης απασχόλησης". Κατευθύνουμε, δηλαδή, μερικές δεκάδες εκατομμύρια σε κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις και ως αντάλλαγμα παίρνουμε θέσεις εργασίας. Κατανοητό;

Η λεπτομέρεια είναι στο ότι ΜΟΝΟ 27.000 θέσεις (από τις 210.000) προβλέπεται να είναι μόνιμες! Μία στις οκτώ! Οι άλλες εφτά θα είναι..."ευέλικτες" (θεέ μου, τι πρόστυχη χρήση αυτής της λέξης!), με μειωμένο ωράριο, μειωμένες αποδοχές, μισή ασφάλιση, ατομικές συμβάσεις (ο θεός να τις κάνει συμβάσεις), πληρωμή με "μπλοκάκι" κλπ. Δηλαδή, όπως ακριβώς θα είναι όλες οι νέες θέσεις εργασίας στο εξής, σύμφωνα και με τα όσα προβλέπει το μνημόνιο που ψήφισε η κυβέρνηση, προκειμένου να επιτευχθεί η...ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.

"Πράσινη ανάπτυξη" το λέει αυτό το πράγμα ο πρωθυπουργός. Η κοινή λογική το λέει "πράσσειν άλογα". Ή, όπως το μετέφρασε η λαϊκή θυμοσοφία, "πράσιν' άλογα". Πώς να μη θυμηθούμε το παλιό τραγουδάκι του Χάρρυ Κλυνν, στο οποίο οφείλεται ο τίτλος αυτού του σημειώματος;


ΥΓ: Διαβάστε το κείμενο της 1/6/2010 με τίτλο «Πράσσειν άλογα και "πράσινη ανάπτυξη"». Χαρακτηριστικό απόσπασμα:  «η "Πράσινη Ανάπτυξη" αποτελεί ολόκληρο σύστημα διακυβέρνησης, έτσι όπως πρωτογεννήθηκε στις ΗΠΑ επί Κλίντον και γιγαντώθηκε επί Μπους (του βλακίστερου)».

Δεν υπάρχουν σχόλια: