To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

12 Αυγούστου 2010

Του καφενέ και του ούζου

Η συζήτηση στον καφενέ είχε ανάψει. Με το ούζο να ρέει, οι γλώσσες είχαν λυθεί. Ξωμάχοι της ζωής σιχτίριζαν τα οικονομικά μέτρα που τους έκοβαν τις συντάξεις, νεώτεροι έβριζαν τις κυβερνητικές επιλογές που μαύριζαν το μέλλον των παιδιών τους. Κάποιοι θυμόσοφοι ηλικιωμένοι θυμόντουσαν με νοσταλγία τα χρόνια του Κονδύλη, του Παπάγου, του Μεταξά και της χούντας. Κι όλοι μαζί να ρουφούν τα ποτήρια τους με το παράπονο ότι χάθηκε πια η μπέσα από τους πολιτικούς (λες και στα χρόνια της νιότης τους υπήρχαν πολιτικοί με μπέσα)...

Ο φιλαράκος από δίπλα με κοίταξε γελώντας με νόημα και ψιθύρισε:

- Ποια μπέσα λένε τούτοι, μωρέ; Ο Γιώργης δεν μας είχε τάξει ελεύθερο χασίσι κι ο καθένας με την γλαστρούλα του στο μπαλκόνι; Ε, τώρα κοντεύει να μας κόψει και το απλό τσιγάρο...

Δεν υπάρχουν σχόλια: